Part

 1 Smok |          gdy to w nim tłalo tak długo, pił wodę, aż zdechł. Jest
 2 10   |        Boże uczyniło, by mi tak długo przedłużyło żywota, żebym
 3 22   |      zasmucił Rumszys, siedział długo przy ogniu, i postanowił
 4 22   |         rzucił kamień w Niemen. Długo jeszcze potem nocami przeszkadzał
 5 38   |      mieli dawni Prusacy zamek. Długo Krzyżacy nadaremnie zamek
 6 50   |         w nie- dostatku i nędzy długo się w pobliższych wsiach
 7 50(*)|       powiada, że w Szamotułach długo była więziona Halszka, córka
 8 52   |   Spowiada się, kapłan słucha i długo, długo słucha. Ileż to łez
 9 52   |          kapłan słucha i długo, długo słucha. Ileż to łez i westchnień
10 54   |           Po pogrzebie tej pani długo bardzo jakaś mara błąkała
11 60   |       ciężarem dla mieszkańców. Długo cierpiano tę potworę, aż
12 72   |         co? Odpowiedział: — Tak długo ściślejsza nasza obserwancja
13 72   |   obserwancja trwać będzie, jak długo to drzewo kwitnąć i trwać
14 75   |        nazwać swoją własnością. Długo cierpiał biedny lud to znęcanie
15 77   |         Jam jest ten, który tak długo tu będę, aż się tęgo nad
16 81   |   gospodyni wysłała, lubiła się długo zabawić. Jednego razu poszła
17 81   |     zwyczajem swoim nie wracała długo do domu. Gospodyni zniecierpliwiona
18 82   |      chciała. Posłowie chodzili długo po świecie daremnie. Na
19 82   | wybierze w drogę; lecz gdyby go długo nie było, to niech podniosą
20 89   |      łaskawy miał, Bóg wie, jak długo żyć; a tymczasem wyszedł
21 92   |    Młoda kniahinka opierała się długo rozkazom matki, lecz gdy
22 95   |         się podzieli. Kiedy ich długo nie widać, szuka matka córki,
23 95   |      sama padła i umarła. Kiedy długo dziewki nie widać, poszedłszy
24 101  |    Stanąwszy przed drzwiczkami, długo trząsł się ze strachu i
25 101  |         trząsł się ze strachu i długo przysłuchiwał się; aż wreszcie
26 101  |      stał na dworze, czekał nań długo pełen nie- spokojności;
27 108  |   wszystkie swoje kosztowności. Długo w smutku pogrążony szukał
28 123  |         zawożno, musiała czekać długo; na koniec młynarz ujęty
29 124  |     spomiędzy nich rzekł: — Tak długo musieliśmy na ciebie czekać!
30 125  |  sposobem? — nikt nie wiedział. Długo o niej nic słychać nie było.
31 128  |   więcej z swego koła wypuścić. Długo, bardzo długo szukał go
32 128  |         wypuścić. Długo, bardzo długo szukał go brat stroskany,
33 138  |         raźne hołubce. Tak było długo, gdy raz w późnej godzinie
34 138  |        białą dłoń zostawiała na długo w szorstkim jego ręku, on
35 150  |      las gęsty, ciemny; błądził długo i w pomroce nocnej ugrzązł
36 150  |        wyruszył z domu.~I szedł długo i daleko, aż zawędrował
37 153  |         to diabeł znosił. Kiedy długo dokazuje, raz był zaszedł
38 153  |          zły duch czekając dość długo na duszę czarnoksiężnika,