Part

 1 Kilka|          rozkoszy była źródłem, a bez której nie masz i być nie
 2 Kilka|           nie jest dziś możliwym, bez wątpienia było nim za dawnych
 3 Kilka|       cuda, kiedy anieli i święci bez ubliżenia swej niebiańskiej
 4 Kilka|       byłby jej nigdy nie odkrył, bez spuszczenia się na wiatr
 5 Kilka|  spuszczenia się na wiatr i losy, bez poświęcenia swej osoby nie-pcwnościom
 6 Kilka|    miłości i prostoty duszy; gdyż bez ostatnich warunków niepodobną
 7 Kilka|            z tym prostym czuciem, bez żądnej spekulacji ani podejścia.
 8 Kilka|      silnej wiary i żywej poezji, bez których ludzkość nigdy nie
 9 Kilka|           to są piękne uludzenia, bez rzeczywistości, których
10 Kilka|         ten ją zgromił mówiąc, że bez tych robaków poumieralibyśmy
11 4    |       zaszło, ukryć przed królem; bez zwłoki tedy udał on się
12 18   |     powiernikiem. Podobało się to bez wątpienia Oferuszowi, postanowił
13 18   |       razy po imieniu. Wstał więc bez zwłoki, wsadził dziecię
14 43   |          księdza. Dotąd stoją one bez użytku w kościele wiślickim.~
15 53   |     więzieniu nieszczęśliwy sługa bez pokarmu i napoju, cały ten
16 53   |      Starzec zniknął, a syn upadł bez zmysłów. Następne życie
17 62   |         tylko niewinnymi rękami i bez pomocy żelaza dobyte być
18 82   |        Jeden z obecnych, człowiek bez ręki, powiada: — Oj jest,
19 82   |         ów siłacz. Zrazu ów chłop bez ręki drożył się ze swoją
20 95   |          Aż znajduje oboje dzieci bez duszy; ledwie krzyknęła,
21 99   |        Hanka nie pójdzie do ślubu bez wieńca z barwinka. I nikogo
22 99   | barwinkiem w ręku pośród drużek i bez przytomności na ziemię upadła.~
23 99   |           jaskinię; Hanka jeszcze bez przytomności leżała, a Hryćko
24 100  |          się w niej aż do drugiej bez żadnego pożywienia; a gdy
25 102  |   rozchodzą i zostawiają pieczarę bez żadnej straży. Korzystał
26 109  |        bowiem wiedzieć, że górnik bez światła, to niby żeglarz
27 109  |          światła, to niby żeglarz bez gwiazd. Skarbnik dobrze
28 138  |         przyjęło z uśmiechem, nie bez wzruszenia jednak; prosiła
29 145  |     diabła złoto na miarę ćwierci bez dna, pod którą był dół głęboki,
30 149  |           okropnej śmierci. Upadł bez siły, a gdy rano ciepło
31 150  |           nocnej ugrzązł w bagnie bez ratunku. Zasmucony począł
32 150  |        życia; kogokolwiek dostał, bez litości zabijał. Matka,
33 153  |          koniu, latał w powietrzu bez skrzydeł, w daleką drogę
34 153  |        swoją kochanką wstecz wody bez wiosła i żagli, ogromny
35 153  |        był zaszedł w bór cienisty bez narzędzi czarnoksięskich.
36 154  |           ani więcej, będziesz je bez ustanku liczył, powtarzając