Part

 1 Kilka(*)|         św. Janem Chrzcicielem, którego zowią Iwan Kupajło; toż
 2 Kilka   |        że ten będzie jej mężem, którego znajdą jedzącego na żelaznym
 3 Smok    |       Skuba, szewca niejakiego, którego potem dobrze udarowa! i
 4 2       |         syn jego, drugi Popiel, którego Chostkiem od brody i włosów
 5 2       |        mimo syny jej albo męża, którego z stryjów innego nie obrali,
 6 4       |      wielkim i potężnym królem, którego pierwszy raz oglądali, czy
 7 4       | wydrążoną w ścianie bocznej, do którego przykuty był nieszczęśliwy
 8 5       |         zeznaj." I wstał Piotr, którego biskup przed sąd królewski
 9 22      |         Niemna i tworzy próg, z którego woda z szumem się wali.~ ~
10 27      | czarownicy; a ta mu dała ziela, którego gdy się napił, widział jak
11 29      |  państwa obwiódł wysokim wałem, którego szczątki do dziś dnia noszą
12 30      |   przypadek trafił:~Miał konia, którego, że był w biedzie, sprzedał
13 35      |     ludziom usilnie broniła. Do którego, skoro zamarzło, zeszli
14 35      |       rogami i ze łbem kozim, z którego łba oczy, jak dwa węgle
15 39      |         skonał jego mały synek, którego całkiem zdrowego jeszcze
16 43      |       były diabły) — nasz brat, którego tu brakuje właśnie, jest
17 51      |       ogród, a z nim i szpaler, którego kierunek wskazuje dziś kanał
18 57      |       kogoś upuściła dziecię, z którego śmiercią miała się zacząć
19 60      |     niezmiernie wielkim pająku, którego całe miasto żywić musiało
20 62      |        Luboni~W starym zamku, z którego dziś pokazują tylko kopiec,
21 76      |        i śpiewak nad śpiewaków, którego pamięć tak żywo utrzymuje
22 77      |          aby obrzydliwego węża, którego za boga chwalił, zabił.
23 82      |         podniósł i żął sierpem, którego stu ludzi zaledwie dźwignie.
24 82      |        a najbardziej ojciec, na którego nalegania prośbą i groźbą
25 86      |       mu stangret jego kochany, którego zachorzałego zostawił u
26 92      |     Pamiętna wszelako na ród, z którego pochodziła, zbyt dumna,
27 94      |        dnie widzi go także ten, którego przy- chodzi dręczyć, rozciągnionego
28 95      |      być koniecznie bazyliszek, którego inaczej zgubić niepodobna,
29 99      | narzekanie. A Tatarzyn ten sam, którego strzała biedną Hankę chybiła,
30 114     |         wielkiej grubości, spod którego różnymi czasy wychodził
31 146     |      szukał ich daremnie. Gdyby którego napotkał, miał rzucić chleb
32 150     |        się widząc ładnego syna, którego już złemu duchowi zapisał.
33 150     |      była to dusza ojca Madeja, którego sam zamordował, a ten grzech
34 153     |        małe dziecię na ręku, do którego nie miał prawa. Ale bies