Part

 1 11 |        się słyszeć kołatanie we drzwi, nikogo jednak nie znaleźli
 2 11 | przestraszyło, że po otworzeniu drzwi nie było nikogo; jednak
 3 29 |     zbliżaniu się Żmii, żelazne drzwi kuźni zatrzasnęli i w tejże
 4 29 |       zalizała językiem żelazne drzwi kuźni i za czwartym razem
 5 33 |         korzystając z otwartych drzwi i chwili przerażenia skoczyła
 6 43 |                       43. Żaby, drzwi i grobla w Wiślicy~Był sobie
 7 43 |         Posłuszny diabeł wyrwał drzwi z zawiasami, ksiądz siadł
 8 43 |    figla nie spłatał, bo miasto drzwi onych z Wiślicy, wyjął inne,
 9 52 |  Roztwierają się same przez się drzwi kaplicy, zapalają się świece
10 52 |      gasną świece, zamykają się drzwi kaplicy, jęk tylko długi
11 53 |       się nagle ciężkie okowane drzwi prowadzące do poziemnego
12 60 |     tego pająka miały być obite drzwi dawnego parafialnego kościoła
13 61 |         kościoła; znajdując zaś drzwi zawarte, starają dobyć się
14 62 |     dalej sklepienie, na koniec drzwi żelazem okute. Niełatwo
15 79 |        zwraca oczy poza siebie: drzwi się z łoskotem zatrzasnęły
16 86 |      zaczną parami wychodzić za drzwi; wyszła także muzyka, wyprowadzono
17 86 |      widowisko, wstał i założył drzwi na haczyk, żeby oni tamtędy
18 86 |         ślubie powracają; aż tu drzwi zamknięte, muzykę znowu
19 86 |        zdjąwszy haczyk otworzył drzwi; i tym się znowu, co pierwej,
20 101|         rzadko kto może namacać drzwi do nich prowadzące, chociaż
21 101|    Otwórzcie się, drzwiczki!, a drzwi się rozwarły. Na drugi rozkaz: —
22 101| drzwiczki! — rzekł mimowolnie i drzwi się zamknęły.~Wokoło niego
23 101|       się namówić, aby z nim do drzwi pieczar poszedł, gdzie miał
24 101|     Otwórzcie się, drzwiczki! — Drzwi się otwarły. — Zamknijcie
25 101|      otwarły. — Zamknijcie się, drzwi! — i drzwi się za nim zamknęły.
26 101|      Zamknijcie się, drzwi! — i drzwi się za nim zamknęły. Zaledwie
27 101|  Zawrzyjcie się, drzwiczki! — I drzwi były zamknięte.~Drugi wieśniak,
28 101|       nasz i z lekka zapukał do drzwi, przemówiwszy zwykłe wyrazy,
29 101|   przemówiwszy zwykłe wyrazy, a drzwi się otwarły. Jakaż tam okropność!
30 102|      uciekając, tak pospiesznie drzwi za sobą zatrzasnął, że mu
31 132|         i według zwyczaju przez drzwi lub okno wsuwając rękę i
32 135|    jakby podziemne, spojrzał we drzwi, które z trzaskiem na ściężaj
33 142|      przybył i zaczął stukać do drzwi zamkniętych.~— Kto tam? —