Part

 1 Smok|        cieląt albo baranów. Kazał tedy Krak nadziać skórę cielęcą
 2 3   |       naznaczoną zaprasza. Ciż to tedy goście, gdy wtóry raz, a
 3 3   |         swej, zniknęli. Rozumieją tedy jedni, że to byli aniołowie
 4 4   |  pustelnicy ułowić? — musieli się tedy obejść i przestać na korzonkach.
 5 4   |           sił człeku trzeba. Owoż tedy taki cud im sprawił.~Jednego
 6 4   |          że mięsa nie jedzą. Owoż tedy człowiek z rzemiosła rzeźnik,
 7 4   |           Chrystus Pan uczy. Owoż tedy zdarzyło się w parę lat
 8 4   |       drugi się zwał Benedykt. Ci tedy idąc do Bolesława zatrzymali
 9 4   |         zabrali. **~Umówiwszy się tedy pomiędzy sobą postanowili
10 4   |          przed królem; bez zwłoki tedy udał on się z licznym orszakiem
11 4   |          jego popadli ręce. Mnich tedy wyprawiony przez świętych
12 6   |           sam gdy miał mszą mieć, tedy aż za Wisłę chodził przez
13 9   |         jeśliś poczciwy człowiek, tedy zrobisz, coc powiem. Jutro
14 9   |          będzie pytać się, czyśmy tędy nie szły; ty zaś odpowiedz,
15 9   |           odpowiedział — jak szła tędy z siostrami, a właśnie siałem
16 9   |     odpowiada: widziałem ją, szła tędy, kiedy siałem tę pszenicę...
17 10  |      myśliwy, iż gdy mszą miewał, tedy psi około niego chodzili
18 10  |           sieci zwierza zepsował, tedy go rohatyną z gniewu przebił.~
19 18  |         chciał służyć. Radzono mu tedy, aby się udał na dwór pewnego
20 18  |           umiał pracować. Poszedł tedy za pustelnikiem nad bystry
21 22  |       szabla i dzwonek. Ubrał się tedy, siadł na konia — lecz go
22 42  |           go dał na facjacie. Gdy tedy Łokietek pytał, czy majster
23 43  | przechodził przez groblę. Cóż się tedy stało? Diabli wysypawszy,
24 86  |          idziemy do ślubu i nazad tędy powracać będziemy, a ciebie
25 87  |          i zobaczył uradowany, że tędy jest droga: — Tu więc droga! —
26 95  |           z nim bardzo stary. Ten tedy architekt zaraz powiedział,
27 95  |            że już nie żyje. Kazał tedy ów architekt królewski wynieść
28 112 |      Dunajca. Ten pan, zawoławszy tedy na kowala, kazał jednemu
29 113 |          potok łopuszański. W tym tedy miejscu, gdzie nóż wrzucono,
30 138 |        kochać i być kochaną. Otóż tedy takim kochaniem Charko był
31 141 |        zawył przeraźliwie. Widząc tedy, jak się sprawdziły pogróżki
32 151 |       diabła przechowuje; nastaje tedy na męża, aby na czas pewny