Part

 1 Inc  |   dziewicza poezja, wstydząc się swej nagości, okryje się zasłoną
 2 Kilka|    anieli i święci bez ubliżenia swej niebiańskiej dostojności
 3 Kilka|       wiele z swojej prostoty, z swej świadomości duchowej, ze
 4 Kilka|          i losy, bez poświęcenia swej osoby nie-pcwnościom morza.
 5 Kilka|        rozpowszechnione tracą na swej mocy i potędze. Wiemy, jak
 6 Kilka| wierzącymi, jak ten lud wielki w swej niewinności i ciemnocie,
 7 3    |       ich, z ubożuchnej spiżarni swej wszystek on zjazd od głodu
 8 3    |      dosyć uczyniwszy powinności swej, zniknęli. Rozumieją tedy
 9 4    |      studzienki, którą miał przy swej pustelni, bo mu tak głos
10 4    |          w tej chwili dokonywają swej zbrodni, ostatni i najmilszy
11 5    |          niewinne. A tak dowiódł swej rzeczy biskup, który spytał
12 9    |          on jeszcze nie skończył swej roboty. Wtem drogą posłyszał
13 20   |          się więc dla wyszukania swej straty na wędrówkę po całym
14 27   |          życzyła skrycie za męża swej córce możnego bojara: powrót
15 27   |          które wszystkiego, co w swej przyszłości widział, zapomniał;
16 32   |          gdy nie mogąc chciwości swej powściągnąć jeszcze o jednej
17 42   |         majster ów rzadkim był w swej sztuce i drugiego niełatwo
18 62   | Pawłowicach! — Odbiegają wszyscy swej pani i biega na ratunek
19 62   |        Zdzitowiecku! — Odbiegają swej pani i spieszą na ratunek
20 76   |         Pan Bóg ma w szczególnej swej opiece Ukrainę, chociaż
21 92   |       jak wierny giermek żywność swej pani niesie.~
22 98   |       poszedł w Krym po dary dla swej lubej. Z początku dobrze
23 98   |          Tatarów posłał do usług swej panny, już sześć głów miał
24 128  |      owoców.~Zdarzyło się, iż na swej górze spotkały pasterza
25 138  |   podjadłszy i podpiwszy śpiewał swej lubej rozmaite pieśni lub
26 138  |    godzinie Charko przyjechał do swej miłej, przywiązał konia
27 142  |         Gospodarz poznawszy głos swej żony odpowiedział: — To
28 150  |        przyjemny. Rozkazuje więc swej służbie tego owocu wyszukać;
29 153  |         już nie widzi towarzysza swej podróży, głos tylko mocny
30 156  |      August po stracie ulubionej swej żony, Barbary Radziwiłłównej,
31 156  |  możności więc nie wątpił, chęci swej zwierzył się dworakom ubiegającym