Part

1001 151       |        zawołanie pełnił. Państwo bali się z początku, lecz z wolna
1002 151       |        strachu, aż tu za powozem dało się słyszeć:~— Nie bój się,
1003 151       |           dało się słyszeć:~— Nie bój się, pani! Iskrzycki z wami.~
1004 151       |            nie było sposobu rozstania się z tak wiernym sługą; wrócili
1005 152       |             to Boruta, co przybrał na się postać rubasznego wieśniaka.~
1006 152       |            łęczyckich umyślił przejść się po okolicznej szlachcie.
1007 152       |              podochociwszy sobie wdał się w kłótnię, tak że musiał
1008 153       |          lekarstwo, bo nie chciało mu się umrzeć.~W starej księdze
1009 153       |        Upodobawszy jedną pannę chciał się ożenić, ale panna chowała
1010 153       |             ciemię nie bity, przebrał się za dziada i przyszedł do
1011 153       |                Zgadł w istocie i wnet się ożenił.~Pani Twardowska
1012 153       |               w pięknej kolasie śmiał się szczerze z tej psoty.~Złota
1013 153       |           żąda, aby niezwłocznie udał się do Rzymu.~Rozgniewany czarnoksiężnik
1014 153       |                nie wiedząc, że w niej się gospoda nazywała "Rzymem".~
1015 153       |             co kochał w życiu, ozwało się w nim uczucie z lat niewinności
1016 153       |          zawisł w powietrzu. Oglądnie się koło siebie, już nie widzi
1017 154       |      przodkach zmarnowawszy, po kraju się włóczył. Przypadek sprowadził
1018 154       |      znajomość zawiera, stanu swojego się zwierza i aby go swą cudowną
1019 154       |             wydźwignął, prosi. Lituje się Twardowski, proszącemu daje
1020 154       |          dobrze dnieć zacznie. Strzeż się zaś najusilniej pomyłki,
1021 154       |            wszystko zepsuło. Strachów się żadnych nie lękaj, bo ja
1022 154       |            Gdy to dopełnisz, staniesz się bogatszym panem, niżeli
1023 154       |           siada i natężoną myślą, aby się nie pomylił, dziewięć groszy
1024 154       |             przed nim staje: i czy by się nie mylił? — pyta.~Ten odpowiada
1025 154       |             stłuczony i zbity, ledwie się biedak do miasta za- czołgał;
1026 155       |                      155. Odmłodzenie się Twardowskiego~Twardowski,
1027 155       |              całe życie pracował, aby się wykręcić od śmierci, wynalazł
1028 155       |              zaufanemu uczniowi kazał się posiekać w kawałki i przepisał
1029 155       |              tłustości trupiej, wziął się do roboty, zrzucił ziemię
1030 155       |           domu wychodził, przyczepiał się doń nitką — i zawiesili
1031 155       |   przyczepiony co jego nogi, spuszcza się na swojej nici ku ziemi,
1032 155       |               ku ziemi, przygląda, co się dzieje, wraca na powrót
1033 156       |             młodości swojej nasłuchał się tysiącznych powieści, jak
1034 156       |              czarnoksięską, ukazywały się żyjącym. O możności więc
1035 156       |           wątpił, chęci swej zwierzył się dworakom ubiegającym się
1036 156       |              się dworakom ubiegającym się w staraniach zadosyć uczynienia
1037 156       |             pocieszony został. Podjął się tego Twardowski, czego inni
1038 156       |           siedząc na widok ukazującej się królowej z miejsca się swego
1039 156       |     ukazującej się królowej z miejsca się swego nie ruszył, inaczej
1040 156       |            króla nie zaręcza.~Poddaje się August tak twardemu i tak
1041 156       |           cieniów śmiertelnych zjawia się mara. Ledwie zdołał Twardowski
1042 156       |             króla zatrzymać, tak żywo się porwał i chciał lubą marę
1043 157       |             kościele farnym, znajduje się w zakrystii zwierciadło
1044 157       |          dlatego, że w nim pokazywały się rozmaite postacie drażniące
1045 157       |               straszydło wpatrujących się w takowe; księża szczególniej
1046 157       |         księża szczególniej ubierając się do mszy przeglądać się w
1047 157       |      ubierając się do mszy przeglądać się w nim nie mogli, gdyż diabeł
1048 157       |             mogli, gdyż diabeł zwykle się pokazywał.~
1049 158       |           wileńskiemu domowi jezuitów się dostał; o którym ksiądz
1050 158       |      zawierała, czytać ją zaczął, dał się słyszeć zgiełk i łoskot
1051 158       |          okropny w książnicy; zbiegły się snadź złe duchy, a ksiądz
1052 158       |               mógł wiedzieć, gdzie by się podziała.~II~Księga ta znajdowała
1053 158       |               II~Księga ta znajdowała się potem w książnicy krakowskiej.
1054 158       |              niej czytał, temu diabeł się objawi i spełni rozkaz,
1055 158       |               wyda czytający. Zakradł się więc pewnej nocy, otworzył
1056 158       |            Czego żądasz? — Żak, który się nastraszył niezmiernie,