Part

 1 3  |         krzyknęli. Zbiegnie się wtem do domu jego wielka moc
 2 9  |       nie skończył swej roboty. Wtem drogą posłyszał jakiś szelest —
 3 11 | ciągnęli wesołe krążenie kubka. Wtem mocniejsze powtórzyło się
 4 15 |       patrzył, z cerkwi uciekł. Wtem się cerkiew zapaliła i tak
 5 18 |          znużony pracą dzienną; wtem słyszy głos dziecięcia wołający
 6 23 |       żmiją i utopić w Niemnie. Wtem rycerz, który był przyczyną
 7 29 |     obce dla siebie wzruszenie. Wtem łza jej spadła na twarz
 8 37 |      trwała przez kilka godzin. Wtem kur zapiał i wszystko znikło.
 9 38 |    spali. Potem wyszli z zamku; wtem usłyszano stamtąd żałosny
10 53 |         na przyszłość odgrażał. Wtem nagła niemoc naprzód mowę,
11 73 |      czekali, co z tego będzie. Wtem diabeł, co marszałkował,
12 76 |    potrącił ją w też przepaść i wtem Wernyhor odzyskał życie.
13 76 |   przyległym mogile Soroki, gdy wtem z jej wierzchołka dał się
14 77 |       pasiekę swoją przeglądać, wtem ujrzał w ulu jednym próżnym
15 79 |        zguby chce powracać, gdy wtem zastępuje jej drogę cieniuchny
16 97 |   widząc pieniędzy ściął ją, aż wtem ze ściętego pnia posypały
17 99 |  uplecionym z barwinku wieńcem. Wtem po raz ostatni otworzyła
18 101|  skwapliwie przesypywać w wory. Wtem wyszedł z głębi pieczary
19 122|     deszczu ani krzty nie pada. Wtem nadjeżdża jakiś pan na białym
20 123|       sama legła na przypiecku. Wtem się schwyci latawiec i rzecze: —
21 138|          a o Charku ani wieści.~Wtem dziewczę dowiaduje się,
22 138|         zmieniony, wynędzniały. Wtem koledzy go poznali i gdzie
23 140|        skoczny zawiedli taniec. Wtem krzyk przeraźliwy zagłuszył
24 156|   chciał lubą marę uściskać, aż wtem widmo zniknęło.~ ~
25 158|         formuły czarnoksięskie. Wtem diabeł stanął przed nim