Part

501 92      |           kukułkę. Pamiętna wszelako na ród, z którego pochodziła,
502 92      |           nudzić się dni kilkanaście na jajach: łapie przeto małego
503 92      |          łapie przeto małego ptaka i na jajach siedzieć mu każe.
504 93      |          gęstym obłokiem i uniesiona na nim ulatuje na dzikie lasy
505 93      |             uniesiona na nim ulatuje na dzikie lasy i stepy, skąd
506 93      |           przysłowie, które dzieciom na przestrogę używa: Dzieci!
507 94      |           nic szkodliwego nie czyni. Na próżno odwraca się człowiek
508 94      |             w mgnieniu oka usuwa się na każdy zamach i zawsze zostaje
509 95      |             węża, zakręcony do góry, na dwóch chodzi nogach, pod
510 95      |         Zygmunta Augusta w Warszawie na pogorzelisku, gdzie kamienica
511 95      |        pogorzelisku, gdzie kamienica na trzynaście lat przedtem
512 95      |          chłopczykiem tak- że małym, na swywolę czy igraszkę weszli
513 95      |        znaleźć nie może; domyśli się na ostatek, kiedy ich wieczorem
514 95      |            posiniały z gruntu i oczy na wierzch były wysadzone.
515 95      |              wierzch były wysadzone. Na tak straszne widowisko całe
516 95      |            wtenczas dwóch złoczyńców na gardło skazanych w więzieniu
517 95      |            by się z nich odważył iść na zgubienie bazyliszka, tego
518 95      |             wynieść owego bazyliszka na górę, dopiero go każdy oglądał.
519 96      |          Prutem mieszkała niewiasta, na którą czarownica z gór nasłała
520 96      |        ciemię nie bita i znająca się na tym, wiedziała, że zabijając
521 96      |            że zabijając żabę, śmierć na siebie, poprzedzoną długą
522 97      |             wołając: oddaj mi krowę. Na całą odpowiedź lipa zaczęła
523 97      |             Oho widdasz moji horoszi na Fyłyp (oddasz mi pieniądze
524 97      |           Fyłyp (oddasz mi pieniądze na święty Filip) i poszedł
525 97      |             Pamiętając to, przyszedł na święty Filip do owej lipy,
526 98      |           całej okolicy skarżono się na niego. Matka tylko jedna
527 98      |       wyjdzie za Jasiuka, aż pójdzie na wojnę z Tatarami i przyniesie
528 98      |            wyprawiając jedynaka syna na wojnę, Jasiuk jednak nie
529 98      |             Jasiuk jednak nie zważał na to, zebrał sobie drużynę
530 98      |              ten nie wrócił; poszedł na koniec sam z wojskiem i
531 99      |            tak niski, tak ciasny, że na rękach i nogach trzeba się
532 99      |             co tchu pobiegła nazad i na wschody, i tam dopiero obejrzała
533 99      |           jej kto nie widział... Tuż na dole Tatarzyn smagławy jedną
534 99      |            smagławy jedną ręką kiwał na nią, aby do niego zeszła,
535 99      |        trzymał łuk napięty z strzałą na cięciwie. Biedna dziewczyna
536 99      |            drużek i bez przytomności na ziemię upadła.~W przeciągu
537 100     |            żadnego pożywienia; a gdy na drugą Wielkanoc wyszła,
538 101     |         postaci w bieli, które niosą na barkach otwartą trumnę;
539 101     |           trumnę; a wyszedłszy z nią na szczyt góry, znikają. Są
540 101     |                a drzwi się rozwarły. Na drugi rozkaz: — Zamknijcie
541 101     |            Otwórzcie się, drzwiczki! Na to zaklęcie otwarła się
542 101     |              nie wziął, wspomniawszy na żonę i dzieci.~Kiedy tak
543 101     |     drzwiczki! Otwarły się i wybiegł na dwór uradowany. W domu nic
544 101     |           dał część z tych pieniędzy na kościół i ubogich. Za resztę
545 101     |                 I wieśniak przyszedł na trzecią niedzielę i nabrał
546 101     |             bogactwem? Już był oddał na cerkiew dwie dziesięciny
547 101     |         chciał zachować w ziemi, aby na każdy przypadek mógł się
548 101     |              nie płacił, a pieniądze na lichwę pożyczał. W onej
549 101     |        obiecywał podzielić się z nim na połowę i także dać na kościół
550 101     |            nim na połowę i także dać na kościół dziesięcinę, lecz
551 101     |       Czarnej Górze. Dźwigał skąpiec na plecach łopatę, siekierę
552 101     |    błyszczącymi oczyma i położył się na skarbach. Wystraszonemu
553 101     |             śmiertelną przejęty padł na ziemię i rakiem pełzał ku
554 101     |              Drugi wieśniak, co stał na dworze, czekał nań długo
555 101     |              Właśnie zaczęto dzwonić na służbę Bożą do cerkwi, zmówił
556 102     |       Pieczara w Bruśniku~O mil trzy na wschód od Lusławic leży
557 102     |          Lusławic leży wieś Bruśnik; na jej gruntach znajduje się
558 102     |             zdarzyło się. iż zabawił na rabunku dłużej, niż wypadało;
559 102     |           diabli nadchodzą, łapią go na gorącym uczynku. Nieborak
560 103     |       jeszcze są tam zupełne mundury na dwunastu ludzi i niezmierne
561 103     |            się nikt nie zbliża, gdyż na środku leży broń nabita
562 104     |       upoetyzowanej podaniami, zaraz na wstępie przy piecu wapiennym
563 104     |             odszedł. Zbójnicy poszli na górę, pieniądze wzięli i
564 105     |             kręte i ciasne chodniki; na każdym zakręcie trzeba palić
565 105     |           naokoło; aż dopiero dalej, na środku klęczą trzej mnisi,
566 105     |             brać ze skarbów tyle, co na raz urąbie siekiera; kto
567 106     |          mające się znajdować gdzieś na dolinach, za pomocą których
568 106     |             pokazują skałę, z której na przeczytane zaklęcie z księgi
569 106     |              się kulbaczyć i jeździć na sobie. Jakiemuś Niemcowi
570 106     |           Niemcowi udało się jeździć na tym smoku, ale go zabił
571 109     |            podaje mu świecę zapaloną na kilofie; trzeba bowiem wiedzieć,
572 109     |            przeciwnym razie mści się na winowajcy. Raz go jakiś
573 109     |             jakiś górnik nie przyjął na nocleg do szałasu; za to
574 109     |         strumieniem się lało. Górnik na samym oglądaniu tych skarbów
575 109     |             dzień. Powrócił wreszcie na ziemię i cuda o tej wędrówce
576 109     |             przewodników naprowadzić na owe kruszce, nikogo jednakże
577 109     |             Skarbnika są góry jakieś na Szląsku.~
578 110     |             temu zbójcy byli napadli na dwór szlachecki, bojąc się
579 111     |       Ciśniona silną prawicą wracała na powrót do niego na jedno
580 111     |           wracała na powrót do niego na jedno gwizdnienie. Kochanka
581 111     |        pojmano Janoszczyka, gwizdnął na siekierkę i zaczęła się
582 112     |             Ten pan, zawoławszy tedy na kowala, kazał jednemu z
583 113     |     dziewcząt. Idąc raz do Harklowej na mszę, ujrzał w potoku łososia;
584 113     |            mszę za jego duszę kupią. Na świadectwo przed innymi
585 114     |                           114. Mnich~Na polanie zwanej Centyrz (
586 114     |       Wszelki duch chwali Pana Boga! Na co mnich odpowiedział: —
587 115     |             115. Głowa błąkająca się~Na polanie zwanej Kamieniska
588 115     |          długimi włosami ukazuje się na tej polanie i chociaż ją
589 115     |              daleko w parowy, zawsze na powrót wraca.~
590 117     |            stoi baryłka wódki, wiszą na całej ścianie połcie słoniny,
591 117     |             przybitego do ziemi. Nie na dobre mu to wyszło, bo gdy
592 117     |            tegoż diabła, co czatował na duszę wieśniaka, aby ją
593 119     |      chłopczyk~Utrzymuje się podanie na Litwie, iż pieniądze w postaci
594 119     |    brunatnego. Ci ludzie, jeśli kogo na drodze spotkają, proszą
595 120     |          podarku, to jest: stawienia na noc w piecu małego garnuszka
596 120     |          rażą żona pierwszego wyszła na podwórze i podsłuchała takiej
597 120     |        Ostatnią noc z sobą jesteśmy; na tamtą bowiem ja swoje obejście
598 120     |             mogę wytrzymać, zeschłem na szczyptę, nigdy ani kropli
599 120     |          ogień drugi: — Ale, ale tam na górze twojego obejścia jest
600 120     |              niczym nie przerwane; a na drugą noc, gdy przestrzegana
601 120     |             zniszczył; zostało tylko na zgliszczu złókto zupełnie
602 121     |                 121. Wiatr~Gospodarz na połoninie pokrywał kolibę.
603 121     |      niejakim milczeniu popatrzywszy na gospodarza dodał: — Masz
604 121     |       widzisz, jakeś mię pokaleczył; na drugi raz strzeż się rzucać
605 122     |             Wtem nadjeżdża jakiś pan na białym koniu i prosto jedzie
606 122     |           przyszedł do mnie w goście na kupałę? Ot i za tym słowem
607 122     | nieprzyjaciela znachora) była usłana na dwa palce gradem, gdy tymczasem
608 123     |             kochaną nawzajem; bolała na to, lecz smutek swój sama
609 123     |       zawożno, musiała czekać długo; na koniec młynarz ujęty grzecznymi
610 123     |               Wchodzi do izby, a mąż na łóżku, a przy nim latawiec
611 123     |          nakryła oboje, a sama legła na przypiecku. Wtem się schwyci
612 123     |            Czy nie poszłabyś do mnie na służbę? Dziewka odpowiedziała: —
613 123     |             zaciął konia, a podróżny na śmierć zapomniał o przyrzeczeniu
614 123     |       zapalić świecę i widzi góralkę na pościeli leżącą obok jego
615 123     |         ciebie robi dziewka? Parobek na to: — Co się wam dzieje?
616 123     |          dziewka za nim; kładzie się na łóżku, ona koło niego; żegna
617 123     |             gnojem, widziadło znikło na zawsze.~ ~
618 124     |         bardzo gęsty bór; a że kłoda na kłodzie leżała i zawalała
619 124     |       pachołka — odpowiedział sługa. Na to kupiec: — To, co mówię,
620 124     |                 Tak długo musieliśmy na ciebie czekać! I Didki- -
621 125     |               piorąc swoją bieliznę. Na głowie dla stroju noszą
622 125     |           narodzone dziecię, a swoje na miejscu skradzionego zostawiają,
623 125     |    Podrzucone dziecię wynoszą zwykle na śmietnik, gdzie smagają
624 125     |           względem sposobu i stanęło na tym, że w dzień umówiony,
625 125     |              góral szczęściem wypadł na łąkę, gdzie obficie rosły
626 125     |      czapeczkę, ~Nie będę ja chodzić na twoją rzepeczkę.~I poty
627 126     |             macochę wraz z jej córką na chrzciny. Ale cóż się robi?
628 126     |      występną matkę z córką wskazano na rozszarpanie bronami. —
629 126     |       zawołała czarownica prowadzona na męczarnie. Jakoż lubo sługa
630 127     |            Dobrochoczy~Przemieszkuje na Białorusi bożek leśny zwany
631 127     |             surowo karze występnych. Na wykraczających zsyła najdotkliwsze
632 127     |        zawsze przebłagać można; dość na to chleba okrajca i szczypty
633 128     |         bogów, każdorocznie zbiegają na ziemię, w porze kiedy zboża
634 128     |            wesołe — mimo to okrutne. Na osoby młode, zabłąkane pośród
635 128     |            łaskota- niem zmuszają do na j gwałtowniejszego śmiechu,
636 128     |           miały one główne siedlisko na górze Ihrowiszczu; był tam
637 128     |             owoców.~Zdarzyło się, iż na swej górze spotkały pasterza
638 128     |             pasterza grającego sobie na skrzypeczkach; oskoczyły
639 128     |         miawek, napiął łuk i strzałę na nie wypuścił. Tym sposobem
640 128     |    rozgniewane miawki przeniosły się na Czarną Górę w Tureczczyźnie,
641 129     |        wypływają z topieli, wychodzą na brzegi, śpiewają i skaczą
642 129     |          muzyka duchów nie wywarłaby na niego swojego skutku, a
643 129     |       porywają ze sobą w głuche lasy na dno jezior i stawów.~
644 130     |              się widmo, wtedy warczą na nie, a dżuma drażnić je
645 130     |       najbardziej lubi.~Spał parobek na wysokim brogu siana, a przy
646 130     |         skowyczenie.~Powstał parobek na nogi i widzi z przestrachem,
647 130     |            włosem, a psy za nią. Ale na jej drodze stał długi płot
648 130     |         jednym go skokiem przesadza, na drabinę wskakuje, a bezpieczna
649 130     |             gromadę ustawnie woła: — Na goga, noga! Na goga, noga!
650 130     |      ustawnie woła: — Na goga, noga! Na goga, noga! Parobek poznał
651 130     |             jeno wyrazy niewiasty: — Na goga, noga! Na goga, noga!~ ~
652 130     |          niewiasty: — Na goga, noga! Na goga, noga!~ ~
653 131     |                         131. Pomorek na bydło~ ~Za dawnych czasów
654 131     |         Polsce nie uspokojony, a ten na nas, Polaków, przypaść miał,
655 132     |        Morowa dziewica~We wsi jednej na Litwie zjawiła się morowa
656 132     |           wziął szablę Zygmuntowską, na której było imię "Jezus",
657 132     |             w białe szaty przybranej na wysokim wozie o dwóch kołach
658 132     |       dodawała głosem — Chwalcież go na wieki — i w tym domu zaraza
659 132     |          wieczorem gdzie przybyła, a na zapytanie: — Czy śpicie?,
660 132     |             Wtedy rzekła: — Śpijcież na wieki! — i całe wymierało
661 133     |           dwoje ciołków, które krowa na raz urodziła, a poganianym
662 134     |             sposobem czarownica leci na Łysą Górę, we czwartek położył
663 134     |              we czwartek położył się na ławie przy kominie, udając
664 134     |    wysmarowawszy się maścią, dosiada na pomiotło i wylatuje kominem!
665 134     |           samą drogą; nie przestając na tym, posmarował cielę, lecz
666 134     |      wysmarował się cały i wsiadłszy na łopatę, wyleciał kominem
667 134     |            wyleciał kominem i stanął na szczycie Łysej Góry. Widział
668 134     |          sprawcą kradzieży, osądzono na szubienicę, pomimo zaklinania,
669 134     |            niewinny. Wyprowadzono go na plac kaźni i już stryczek
670 134     |            plac kaźni i już stryczek na szyję mu założono, kiedy
671 135     |              rozpaliwszy ogień spory na kominie, zaczęła kadzić
672 135     |            do piekła zaraz przenieść na wietrze! Przybądź! — i okaż
673 135     |           lub nagiej, jako cię matka na ten świat porodziła!~Na
674 135     |              na ten świat porodziła!~Na te obrzędy i wykrzyki drżał
675 135     |             drzwi, które z trzaskiem na ściężaj rozwarły się, a
676 135     |             w jednej koszuli stanęła na progu. Robiła silnie piersiami,
677 135     |           kosmyk włosów z warkocza i na nowo okurzając zielem, zaczęła
678 135     |            kochać cię będzie.~Wsiadł na konia parobczak i wrócił
679 136     |             Bojaźliwy rycerz~W zamku na środku Wisły mieszkał rycerz
680 136     |        wygrał. Czarownica, chcąc się na nim za coś ze- mścić, wyjęła
681 136     |              rycerz, co zawsze szedł na czele swych znaków, schował
682 136     |         drżący i potem oblany wsiadł na koń i zrobił wycieczkę na
683 136     |            na koń i zrobił wycieczkę na oblegających, lecz choć
684 136     |        wyjęła chrobre serce, palono; na mękach wyznała wszystko,
685 137     |           Miał on złe i urocze oczy; na co tylko spojrzał, zaraz
686 137     |              nieszczęśliwej godzinie na drzewo, to niechybnie uschnie:
687 137     |      pamiętał tę formułę i w chwili, na co się tylko zapatruje,
688 138     |            138. Charko Makohonik~Był na Zaporożu młody Kozak, co
689 138     |              ukraińskiej dziewicy. A na Ukrainie, jak powiadają
690 138     |            napatrzyli różnych rzeczy na białym świecie, nie tak
691 138     |              i białą dłoń zostawiała na długo w szorstkim jego ręku,
692 138     |              szorstkim jego ręku, on na to wszystko okazywał współczucie,
693 138     |             był jeszcze nieweselszy. Na koniec blisko północy powstał
694 138     |              gdyż pójdzie w Kozakami na wojnę. Dziewczę wieść tę
695 138     |             dni potem Charko już był na wojnie.~Nadchodziła jesień;
696 138     |         wraca?~Wróżka rzuciła fasolę na sito, rozgarnęła na kupki,
697 138     |           fasolę na sito, rozgarnęła na kupki, brała potem z każdej
698 138     |       białolicej Laszce. Dziewczyna, na te słowa ręce załamawszy,
699 138     |               co tam za futorem stoi na pół rozwalona; a jeszcze
700 138     |          północy dziewczyna już była na oznaczonym miejscu, lecz
701 138     |          żeby choć cząstkę mieć jego na znak? Bo gdy żywcem, to
702 138     |             blade i drżące siedziało na progu chaty; niebawem dało
703 138     |          dziewczyna już uwiesiła się na ramionach Charka, lecz młodzieniec
704 138     |            płakała; Charko z pogardą na wszystko odpowiadał: — Przeklęta
705 138     |              sobie sznurek zawiązuje na szyi Kozakowi i wnet znikł
706 138     |            Stara czarownica zemknęła na kociubie kominem.~Mówiono
707 138     |            przez tarniny, sznurek mu na szyi rozerwał się i on znowu
708 139     |              z izby z kożuchem wełną na wierzch obróconym i każdego
709 140     |        upłynęło od tej przygody, gdy na tymże miejscu bawiąc się
710 140     |          wilka porwał swoją kochankę na tym samym miejscu podczas
711 140     |           mówił dalej — rzucałem się na wszystkich i pożerałem.
712 140     |           zawył przeraźliwie i znikł na zawsze w pobliskim lesie.~
713 141     |            pozyskać jego wzajemność, na koniec rozgniewana ta wzgardą
714 141     |             Nie zważał zrazu parobek na te groźby, lecz. skoro przybył
715 141     |         mięsa, nie mógł tego przemóc na sobie, a tym bardziej nie
716 142     |            czas, przemieniony został na powrót w człowieka. Spiesząc
717 142     |             zadość jego życzeniu, bo na powrót przemieniony w wilka
718 142     |              wściekłością rzucił się na żonę karmiącą dziecko z
719 142     |           pokaleczył ją śmiertelnie.~Na jęki nieszczęśliwej niewiasty
720 142     |              się sąsiedzi i uderzyli na drapieżnego zwierza, który
721 143     |          zatem ludzie Ridta do broni na zwierza porywają, on rzecze:~—
722 143     |   nieszczęsny pan wasz, Ridt, którym na tym miejscu tak rok nagle
723 144     |             przeskakującego z drzewa na drzewo. Wszyscy tę górę
724 144     |              nie pytam.~— Jak śmiesz na mojej ziemi i z moich drzew
725 144     |              mówiąc, Uburtis wskazał na leżącego niedźwiedzia. Diabeł
726 144     |          zaryła się w ziemi.~— Teraz na ciebie kolej, człecze.~Człowiek
727 144     |         nigdy diabeł nie pokazał się na górze Dżuga. Uburtis zaś
728 145     |        wieśniak brał od diabła złoto na miarę ćwierci bez dna, pod
729 145     |         innym chłopem stracił diabeł na w spółce w ten sposób: Poczęli
730 145     |            sobie bies — pomszczę się na chamie — dalej, kmotrze. —
731 145     |           bujając tak wysoko — teraz na mnie kolej i porwał diabła
732 145     |          kmotrze, czy się mój rodzic na miesiącu nie pokaże, co
733 145     |              rzucę, odbierze.~Diabeł na to w przestrachu wyrwał
734 146     |      szczujesz psami, zobaczysz, jak na ciebie będą te same psy
735 146     |           trzy lata, w czasie obławy na wilki, zabito trzech wilkołaków
736 147     |              czasów Pana Jezusa. Ale na próżno wielu kusiło się
737 147     |             się o tak ważną zdobycz, na próżno umyślnie czatowano.
738 147     |            widnej postaci stanęła mu na oczy. Biedak nie wiedział,
739 148     |             szczególny dar wydawania na świat mnogiego potomstwa
740 148     |       przypisują jej zbawienny wpływ na płodność.~ ~
741 149     |           mocny odgłos zbudzą. Staje na nogi, słucha: jakieś go
742 149     |             był czarny i wyniosły, a na nim siedziała dżuma. Za
743 149     |           się homen, głownia stanęła na nogach, wyciągnęła dwa ramiona,
744 150     |       pomyślał trochę i przystał rad na podany warunek, nie wiedząc,
745 150     |              go z błota, wyprowadził na szeroki gościniec, a zmusiwszy
746 150     |            się rozstać musi, oddając na ofiarę diabłu.~Małe pacholę,
747 150     |        płakał i ojciec, błogosławiąc na tak daleką drogę chłopczynę,
748 150     |              czego żąda.~— Cyrografu na moje duszę przez ojca mego
749 150     |     Rozgniewany Lucyper: — Weźcie go na Madejowe łoże! — zawołał,
750 150     |         młode pacholę poświęciło się na księdza, przyrzekł, iż dopóty
751 150     |              iż dopóty czekać będzie na tym samym miejscu, dopóki
752 150     |            nim on chłopczyna wyszedł na dostojność biskupią.~Raz
753 150     |              wysiada z powozu, idzie na wskazane miejsce i z podziwieniem
754 151     |             umowy, później do zgody, na koniec do kontraktu: już
755 151     |        wszystkie usługi najgorliwiej na każde zawołanie pełnił.
756 151     |            przechowuje; nastaje tedy na męża, aby na czas pewny
757 151     |            nastaje tedy na męża, aby na czas pewny przemienić mieszkanie.
758 151     |          gdzieś za Wisłą; wyjeżdżają na nowe siedlisko radzi, że
759 151     |       przeznaczony nie rozłączył ich na zawsze.~ ~
760 152     |             Łęczycy zaproszony jadąc na obiad, przy pacierzach porannych
761 152     |            to nie wieczór, ale rano. Na to wieśniak rzecze z szyderstwem: —
762 152     |           Był to Boruta, co przybrał na się postać rubasznego wieśniaka.~
763 152     |         uprzykrzywszy sobie siedzieć na skarbach w lochach łęczyckich
764 152     |        szlachcie. Przypadkiem trafił na wesele, pił i hulał; a podochociwszy
765 153     |           całym mieście i przybywszy na Krzemionki, zaczął biesa
766 153     |        bywało, zawarli z sobą umowę. Na kolanach zaraz diabeł napisał
767 153     |    Twardowskiego w Rzymie nie ułapi.~Na mocy tej to umowy diabłu
768 153     |            jeno zażądał żywnie, miał na swoim zawołaniu: jeździł
769 153     |             swoim zawołaniu: jeździł na malowanym koniu, latał w
770 153     |       skrzydeł, w daleką drogę siadł na kogucie i prędzej bieżał
771 153     |            mąż.~A Twardowski odrzekł na to: — To jest pszczółka,
772 153     |              ożenił.~Pani Twardowska na rynku krakowskim ulepiła
773 153     |             duch czekając dość długo na duszę czarnoksiężnika, przybiera
774 153     |           dopiero ochrzczone, porywa na ręce i zaczyna piastować,
775 153     |               frak niemiecki z długą na brzuch kamizelką, spodnie
776 153     |          przeszkodę, bo małe dziecię na ręku, do którego nie miał
777 153     |           nie stracił ducha: spojrzy na dół — widzi ziemię i miasto
778 153     |        pobożny, ułożył był kantyczki na cześć Marii i Jezusa.~To
779 154     |             rzecze — i szukaj pustej na ustroniu chaty i miawszy
780 154     |              jednego do dziewięciu i na odwrót od dziewięciu do
781 154     |             niżeli byłeś, i nigdy ci na pieniądzach zbywać nie będzie.~
782 154     |            Chce nieborak liczyć, ale na czym stanął, nie pamięta.
783 155     |      wynalazł wreszcie sposób pewny. Na kilka lat przed porwaniem
784 155     |         polał sokami roślin i złożył na powrót ciało jak należy.
785 155     |             należy. Nie pochowano je na cmentarzu, ale pod murem
786 155     |            znikły, w miejscu wiórów, na których leżały, kwitły wonne
787 155     |          wonne fiołki i macierzanka; na tej to murawie spoczywało
788 155     |      tajemnica odrodzenia nie wyszła na jaw, zaklął go w pająka,
789 155     |              jego nogi, spuszcza się na swojej nici ku ziemi, przygląda,
790 155     |      przygląda, co się dzieje, wraca na powrót i usiadłszy na uchu
791 155     |          wraca na powrót i usiadłszy na uchu rozpowiada mu, co widział
792 156     |        milczeniu i spokojnie siedząc na widok ukazującej się królowej
793 156     |             Ledwie zdołał Twardowski na miejscu króla zatrzymać,
794 157     |          przezroczyste, żadnej skazy na sobie nie mające, rozbite
795 157     |         mające, rozbite tylko u dołu na czwartą część wysokości.~
796 157     |           drażniące i straszące ich; na ostatek jeden uderzywszy
797 157     |         Twardowskiego, jak sam napis na ramach białymi literami