Part

 1 16 |      śmierć wskazywać; gdy ja, ja sama do własnego stołu ani jednej
 2 16 |    uderzył w mieszkanie królowej, samą zabił i bursztynowy pałac
 3 27 | przyszłości widział, zapomniał; a sama potem zaczęła wymawiać Świrydowi,
 4 44 |     strzegła go jak oka w głowie, sama proszki i pyłki zbierała
 5 44 |          życia nieboszczki, a ona sama, wyniosła i poważna, cała
 6 54 |     rozstrzygnąć na miejscu, więc sama dziedziczka Szlachciniec
 7 62 |         zaklęcia swych dworskich, sama jedna powraca do okropnego
 8 64 |           upuścił raz czapkę aż w samą głębię rozpadliny znajdującej
 9 74 |         Ledwie te słowa wyrzekła, sama wpadła w wielkie pomieszanie
10 83 |        kamień obróciła; i oto taż sama nieposłuszna córka w kamień
11 92 |   komnatach starego dworca. Biega sama po ogrodach księżna i przy
12 92 | pochodziła, zbyt dumna, aby miała sama robić gniazdo, a tym więcej
13 92 |          jajach siedzieć mu każe. Sama doziera, aby starannie dopełniał
14 95 |       ledwie krzyknęła, wkrótce i sama padła i umarła. Kiedy długo
15 97 |         mu ją kto ukradł, czy się sama urwała, ciągle się tylko
16 100|   uciekała przed Tatarami, ziemia sama się jej rozstąpiwszy tę
17 123|           na to, lecz smutek swój sama w sobie kryła. Pewnego razu
18 123|  prześcieradło i nakryła oboje, a sama legła na przypiecku. Wtem
19 123|          rzecze: — Gospodaruj już sama, ja nie będę już ci więcej
20 125|           i poznał, że to była ta sama, o którą się cała wieś troszczyła.
21 134|         natychmiast wyleciały taż samą drogą; nie przestając na