Part

 1 18 | królewskich wymówił w gniewie imię diabła. Słysząc to król bogobojny
 2 18 |    odpowiedział król — że boję się diabła.~— Kiedy ty się diabła boisz,
 3 18 |         się diabła.~— Kiedy ty się diabła boisz, więc jesteś słabszy
 4 18 |            Czego szukasz? — Szukam diabła — odpowiedział nieulękniony
 5 18 |        służyć Chrystusowi.~I znowu diabła opuścił; a wędrując po puszczy
 6 73 |           prawdziwego pisarza, nie diabła, i kazał mu siąść za stołem
 7 79 |            to przemieniony kogut w diabła, który uspokaja przelękłą
 8 85 |          za machnięciem chustki od diabła. Tu już nie miał czym się
 9 117|           dzieci. Wrócił i uwolnił diabła przybitego do ziemi. Nie
10 117|            głowach stojącego tegoż diabła, co czatował na duszę wieśniaka,
11 145|        Inny znowu wieśniak brał od diabła złoto na miarę ćwierci bez
12 145|       teraz na mnie kolej i porwał diabła w poły, ścisnął, ale miasto
13 151|          sąsiadek, że w domu swoim diabła przechowuje; nastaje tedy
14 151|         nowe siedlisko radzi, że z diabła zażartowali. W drodze wypadło
15 153|          księdze raz wyczytał, jak diabła przywołać można:~o północnej