Part

 1 48 |      mógł bo o każdej północy widmo zmarłego króla upominało
 2 52 |                           52. Widmo w zamku rydzyńskim~W zamku
 3 52 |      wiecznie zamilkli, gdyby widmo ukazującej się niekiedy
 4 52 |       tej bolesnej powiastki.~Widmo to nie kłóci tak nielitościwie
 5 52 |   bladym, błękitnym światłem; widmo kobiety w białej i długiej
 6 52 |    kapłan zasiada w krześle — widmo przystępuje do spowiedzi.
 7 52 |  kiedyż, kiedyż! — odzywa się widmo. Kapłan milczy. Wskazuje
 8 94 | gniewem niektórzy, których to widmo co noc odwiedzało, rwali
 9 130|       z daleka zbliżające się widmo, wtedy warczą na nie, a
10 149|      niemal przerzucało się w widmo.~Słabo tlało jego ognisko;
11 156|   lubą marę uściskać, aż wtem widmo zniknęło.~ ~