Part

 1 29 |  młodzian, ostatni rodu potomek. Próżno cały naród ofiarowywał w
 2 33 |      lata i pobożność wielka. Na próżno zakochany Turek pieścił
 3 33 | rozchmurzyć nie dawała. Turek na próżno chciał ja skłonić ku sobie,
 4 43 |           dalej w prośby, ale na próżno! Ksiądz, który tylko myśli,
 5 62 |          na ratunek wsi, lecz na próżno! Cała się doszczętnie spaliła.~
 6 62 |   ratunek rzeczonej wsi, lecz na próżno, bo i ta całkiem spłonęła.
 7 82 |        królestwa, ani królewnej. Próżno go prosili król i naród;
 8 85 |       komuniją — i wszystko było próżno. Dokąd się uda, zawsze mu
 9 94 |        szkodliwego nie czyni. Na próżno odwraca się człowiek zbiedzony;
10 147|       czasów Pana Jezusa. Ale na próżno wielu kusiło się o tak ważną
11 147|          o tak ważną zdobycz, na próżno umyślnie czatowano. Okropność,