Part

 1 124|    uprzykrzyło jego oczekiwać.~Kupiec wkrótce powrócił do domu;
 2 124|      odpowiedział sługa. Na to kupiec: — To, co mówię, szczerą
 3 124|        uczta; a po uczcie woła kupiec swego zięcia i rzecze:~—
 4 124|         Tylko prędko! — naglił kupiec. Jadą, jadą — zajechali
 5 124|       I Didki- -Łełeki znikli; kupiec z swoim zięciem napakowali
 6 143|                           143. Kupiec poznański wilkołakiem~Ridt,
 7 143|    poznański wilkołakiem~Ridt, kupiec poznański, trzymając się
 8 150|              150. Madej~Jechał kupiec przez las gęsty, ciemny;
 9 150|      moją zostanie własnością.~Kupiec pomyślał trochę i przystał
10 150| Skrycie płakał nieraz poczciwy kupiec, tając łzy gorzkie przed
11 150|       prosił, tyle nalegał, że kupiec wyjawił mu wszystko.~— Nie