Part

  1 Kilka     |            naszych polskich ziemiach tak ruski, jak litewski. Dzisiaj
  2 Kilka     |               że przedsięwzięcie to, tak pod względem użytku publicznego,
  3 Kilka(**) |              późniejszych osadników; tak np. w Krakowskiem plemię
  4 Kilka     |       duchowi zostającemu na straży. Tak jest, wszedłszy raz do tej
  5 Kilka     |            zakończy tą tęskną myślą: tak kiedyś było! - Słysząc te
  6 Kilka     |            sobie bynajmniej prawa do tak wysokiej zasługi, jaką wskazałem
  7 Kilka     |            niniejszego nie przyjąłem tak zwanych klechd czyli bajek;
  8 Kilka     |            do pewnych miejsc, nie są tak łatwe do zebrania, jak klechdy
  9 Kilka     |             mój zbierania ich dalej, tak z dzieł ogłaszanych drukiem,
 10 Kilka     |              i ogłoszenie drukiem. I tak: w Krakowskiem krąży powieść
 11 Kilka     |          Sołodywym Buniu, który miał tak ogromne brwi, że kiedy chciał
 12 Kilka(***)|           dobrej ich woli. Pieśni te tak wiernie malują wewnętrzne
 13 Smok      |            razem: gdy to w nim tłalo tak długo, pił wodę, aż zdechł.
 14 2         |              bardzo wkradła w serce, tak iż ona rządziła, a nie on:
 15 2         |           rozniemóc na śmierć, a gdy tak uczynił, obesłał stryje
 16 2         |        zamknął z żoną i z dziećmi, i tak kazał się puścić na jezioro
 17 3         |         książęcia (gdyż naonczas nie tak się poważnie i pieszczono
 18 3         |            pozwoleniem gości swoich, tak jako chodził w siermiędze,
 19 4         |             po trzeci raz wystawiano tak, jak oto do dziś dnia stoi
 20 4         |               że kościół powiększono tak, że na cały kamieni nie
 21 4         |               ale jest ich przecie i tak dosyć, a wszystkie ręką
 22 4         |            przy swej pustelni, bo mu tak głos Boży rozkazał w jego
 23 4         |         znowu głos Boży w jego duszy tak zrobić rozkazał i ku zadziwieniu
 24 4         |            znowu odrosła w całości i tak cud ten co dzień się powtarzał
 25 4         |            miał ze sobą i na sobie — tak znać tusząc, jako człowiek
 26 4         |           czy to z przestrachu przed tak wielkim i potężnym królem,
 27 4         |          mogą na ziemi; a modlił się tak gorąco, że go Bóg wysłuchał
 28 4         |        ujrzeli; bo oto owe chaty, co tak jasno w nocy gorzały, teraz
 29 4         |   ostatecznie nie karać ich śmiercią tak, jak zasłużyli, lecz żelaznymi
 30 5         |       trudności zadawają niewinne. A tak dowiódł swej rzeczy biskup,
 31 6         |             wywieść; oni gdy chcieli tak uczynić, padli wznak; chcieli
 32 7         |        rozpalony do oczu przyłożyć i tak go pozbawił wzroku, a potem
 33 9         |       wieczór wam, człowiecze! A cóż tak późno robicie?~— Pszenicę
 34 9         |              siałem tę pszenicę... I tak tatarska pogoń wróciła się
 35 10        |    miłosierdzie Boże uczyniło, by mi tak długo przedłużyło żywota,
 36 10        |           Ten to biskup był przy tym tak myśliwy, iż gdy mszą miewał,
 37 13        |             nieobecności kanonicy, a tak ustało na koniec owo okropne
 38 15        |          Wtem się cerkiew zapaliła i tak godny sprawom swoim pogrzeb
 39 16        |    zasiadłszy na bursztynowym tronie tak mówić zaczęła: „Miłe przyjaciółki
 40 16        |         rybki. Fląderki nawet, które tak lubię, po jednej połowie
 41 16(*)     |                                      Tak się nazywa morze u Litwinów;
 42 16        |           się uciszyć towarzyszkom i tak do zdumionego rzecze:~—
 43 18        |             Oferusz. Był to człowiek tak ogromnego wzrostu, że w
 44 21        |             Czekiszek, dziś mieścina tak zowiąca się. Dalej płynąc
 45 21        |          nazwane zostało Eiragołłą i tak do dziś się nazywa. Lecz,
 46 22        |           próżnym, siadł na lodzie i tak gorącymi łzami płakał, że
 47 22        |              namyślił, cały jego dom tak był nędzny, znikąd zresztą
 48 22        |            był nadzwyczajnie silny i tak świątobliwych obyczajów,
 49 26        |                   26. Mogiła Mełanki~Tak się ta mogiła nazywa od
 50 27        |            czarownica, a miała córkę tak ładna, jak gwiazda. Dziewczyna
 51 29        |     schwycili Żmiję nimi za język; a tak złapaną wprzęgli do gotowego
 52 29        |           podanie, więcej rycerskie, tak samo jak poprzedzające się
 53 29        |        obudzony zawołał, dlaczego by tak go mocno w twarz upiekła?
 54 29        |          granicy zbudować 10 zamków; tak aby wszystkie sto stanowiły
 55 37        |             że z wierzchołka Szatryi tak rozległy odkrywa się widok,
 56 38        |              wojny z Jagiełłą, która tak nieszczęśliwie dla Zakonu
 57 38        |             wojnę uradzili. Te słowa tak starszego przeraziły, iż
 58 38        |            coś tu widział i słyszał; tak bowiem żyliśmy, jakieś to
 59 42        |              się zrobiło królowi, że tak popędliwy dał wyrok i raz
 60 43        |             ksiądz odprawiał, żabska tak przeraźliwie skrzeczeć zaczęły,
 61 43        |            różne ze świata nowiny; i tak, jeden się chwalił, że chłopa
 62 43        |           rozciekawione kruki. — Oto tak — mówił ów trzeci diabeł (
 63 43        |             egzorcyzmy, zaklął kruki tak, że jak przykute nie mogły
 64 43        |        karcąc go ostrymi słowy, czym tak zmiękczył papieża, iż ukląkł
 65 43        |              cisnął w środek grobli, tak, że wybił jamę, której dotąd
 66 49        |         farnym w Koźminie, w kaplicy tak zwanej fundatorskiej leży
 67 49        |            oczy leżącego ciała, czym tak został przerażony, że najśpieszniej
 68 52        |        powiastki.~Widmo to nie kłóci tak nielitościwie spokojności,
 69 53        |            sługę za rękę prowadzi. — Tak jest — rzek- nie — nakarmiłem
 70 59        |             okrutny, który myślistwo tak dalece lubił, że nie uważał
 71 59        |             miejscowego plebana, aby tak nieludzkiej zaniechał zabawy.
 72 62        |            wykonania tego zamiaru. I tak wciąż i wciąż było, aż nową
 73 62        |       Zborowska postrzega kupy złota tak gęste jedne przy drugich,
 74 62        |            gęste jedne przy drugich, tak wysokie, jak kupy plew lub
 75 63        |            okropne czyśćcowe męki. I tak w onym zamczysku pilnuje
 76 63        |           skarby z wielkim trzaskiem tak głęboko w ziemię się zapadły,
 77 64        |           zaczął niezmiernie płakać, tak że skruszył samego biesa,
 78 64        |           się i rzucać czapki swoje, tak iż by prawie byli całą zarzucili
 79 65        |              zniewagę i wygnał sroki tak, iż nigdy niczyje oko nie
 80 72        |               na co? Odpowiedział: — Tak długo ściślejsza nasza obserwancja
 81 73        |          jednakże snycerz nie był go tak wystawił, ale pewien wypadek
 82 73        |            się marszałek i deputaci, tak duchowni, jako i świeccy;
 83 75        |         wydzierał im wszelki dobytek tak, że nic nie było w chacie
 84 75        |            kije na jedną kupę, która tak była wielka, że aż miasto
 85 76        |            śpiewaków, którego pamięć tak żywo utrzymuje się w gminie
 86 76        |            szczo Wernyhor skaże... i tak dalej opowiedział swoje
 87 77        | odpowiedziała: — Jam jest ten, który tak długo tu będę, aż się tęgo
 88 82        |           rękę i jakby muchę zdusił, tak mi ją oderwał; potem gdy
 89 82        |      zatrzymał, jednym zamachem nogi tak trącił Żyda, że ten uderzywszy
 90 82        |           droga (Sierpiażyn szlach), tak nazwana od tego, że ją zrobił
 91 83        |          podniesioną ręką. Rzecz się tak miała: Pracującej matce
 92 83        |       uderzyć. Nie dopuściło nie- bo tak szkaradnego czynu, bo zaraz
 93 84        |             staw pobliższy pałacowi, tak lgnąć będzie, że aż z trudnością
 94 85        |             że poszedł na nieszpory?~Tak przypomniawszy mu wszystkie
 95 86        |     wyprowadzono i pannę, zwyczajnie tak, jak do ślubu ubraną; nareszcie
 96 87        |          lato, nadeszła zima; a zima tak sroga, że ptastwo zmarzłe
 97 89        |          woły pytały ich: — Dlaczego tak wcześnie się kładą i czemu
 98 91        |         biczysku i wysmarował smołą; tak przygotowany czatuje na
 99 91        |              pas i zmykać; pastuszek tak też i zrobił. Uciekał, uciekał,
100 92        |              nowo utworzonego ptaka. Tak kniahinka przemieniła się
101 92        |             za nogę do gniazda.~I, z tak wysokiego rodu pochodząc,
102 93        |              się do siebie przywabić tak, iż lgną do niej jak do
103 94        |              postaci swojej przeraża tak, iż snu pozbawia. Zresztą
104 95        |            czy igraszkę weszli oboje tak, że nikt nie wiedział, gdzie
105 95        |           wierzch były wysadzone. Na tak straszne widowisko całe
106 95        |          każdy oglądał. Bestyja była tak wielka jak kura, z głową
107 95        |               drugi i trzeci już nie tak był zwiądł; czwarty już
108 99        |       kapliczki w skale wykutej, ale tak niski, tak ciasny, że na
109 99        |              wykutej, ale tak niski, tak ciasny, że na rękach i nogach
110 99        |           serce źle szepce; może nie tak prędko z tego grobu wyjdziemy.
111 99        |             moją mołodycą będzie."~I tak się stało, jak obiecał Hryćko;
112 101       |              czasu nie miał spokoju, tak pragnął wiedzieć, co się
113 101       |              na żonę i dzieci.~Kiedy tak ładował kieszenie i zabierał
114 101       |   gospodarzem; lecz cóż miał robić z tak wielkim bogactwem? Już był
115 101       |            znowu wszytko obiecywał i tak powoli wyłudził tajemnicę
116 102       |          złym duchom; ale uciekając, tak pospiesznie drzwi za sobą
117 110       |        morderczą w ręku zostawili: a tak schwytana z narzędziem zbrodni,
118 113       |             miał za pasem. Rana była tak głęboka, że z niej umarł.
119 116       |            pracę zaniechać. Niejeden tak napiętnowany jawor znajduje
120 119       |            osób chodzą po świecie. I tak: pieniądze złote mają postać
121 119       |          policzek Lecz nikt nie jest tak śmiałym, by się odważył
122 123       |            znika i ścigało go ciągle tak dalece, że w dzień nikogo
123 124       |              spomiędzy nich rzekł: — Tak długo musieliśmy na ciebie
124 124       |             pod cały ten skarb. Otóż tak ubogi Zydek został najbogatszym
125 125       |              i prosty; piersi ich są tak wielkie, że je zamiast pralników
126 125       |           pożywienie im służy ziele, tak zwane słodyczka. Najwięcej
127 132       |              Jezus", imię "Maria", i tak uzbrojony otworzył okno
128 135       |          znieść już dłużej, Kiryłło (tak się zwał on parobek) udał
129 135       |     niezrozumiałe szepty odprawując, tak w ostatku zawołała:~— Przybądź,
130 137       |            wierzył, że urodził się z tak nieszczęśliwymi oczyma.
131 138       |        rzeczy na białym świecie, nie tak kochają się młode dziewczęta,
132 138       |        byłoby małym przywiązaniem, i tak być musi, gdyż serca ukraińskich
133 138       |         wycinał z nią raźne hołubce. Tak było długo, gdy raz w późnej
134 138       |           dzieliła, znowu zbierała i tak aż do trzech razy, potem
135 138       |          wróżka — przyjdź jeno jutro tak rano, jak dzisiaj do tej
136 138       |           głos ten stał się wyraźnym tak, że z niego można było miarkować,
137 141       |         odczarowania, jak stał nagi, tak leciał do swego sioła; ale
138 143       |          Ridt, którym na tym miejscu tak rok nagle zdechł, jakom
139 144       |           kulę jedną ręką i wyrzucił tak wysoko, iż z oczu zniknęła,
140 144       |             przesuwały.~— Czegóż się tak przypatrujesz? — rzekł diabeł.~—
141 145       |             co zbladł nieco, bujając tak wysoko — teraz na mnie kolej
142 147       |         niknie; który człowiek byłby tak szczęśliwym, iż by dostał
143 147       |            kwiatu paproci (co ma być tak drobnym, że za paznokciem
144 147       |             i wypadków; słowem byłby tak, jak za czasów Pana Jezusa.
145 147       |            próżno wielu kusiło się o tak ważną zdobycz, na próżno
146 147       |            nie wiedział, że ma kwiat tak cudowny. Wróciwszy do domu
147 148       |          niewypowiedzianą łatwością, tak dalece, że nie tylko sposobem
148 148       |           nogi jej uwięzły w ziemi i tak mocno ziemia ścisnęła stopy,
149 149       |              grasuje, tam się cieszą tak radośnie.~Odgłos słyszany
150 150       |              z radością powitał żonę tak dawno nie widzianą, o tyle
151 150       |           jątrzyło, że z dziecięciem tak lubym wkrótce się rozstać
152 150       |              ojciec, błogosławiąc na tak daleką drogę chłopczynę,
153 150       |   przechowywała, ale Madej miał węch tak doskonały, że wracając do
154 150       |          chłopczyna poszedł zobaczyć tak straszliwe łoże. Było z
155 150       |       przestrachu zbrodzień, a chcąc tak srogiej męczarni uniknąć,
156 151       |             z początku, lecz z wolna tak przywykli do niewidomego
157 151       |      przywykli do niewidomego sługi, tak byli pewni jego dobrych
158 151       |             przebywać jakieś miejsce tak złe czy niebiezpieczne,
159 151       |              sposobu rozstania się z tak wiernym sługą; wrócili do
160 152       |            sobie wdał się w kłótnię, tak że musiał stanąć szlachcicowi
161 152       |               że go szlachcic obciął tak szkaradnie.~ ~~* O Borucie
162 153       |           wyrywa sosnę z korzeniem i tak silnie Twardowskiego uderzył
163 155       |              gotował zioła i maście. Tak posiekawszy, maścią nasmarował,
164 155       |              za siedm dni już mówiło tak o wszystkim, jak Twardowski,
165 156       |          zaręcza.~Poddaje się August tak twardemu i tak trudnemu
166 156       |            się August tak twardemu i tak trudnemu do zachowania warunkowi,
167 156       |             miejscu króla zatrzymać, tak żywo się porwał i chciał