Part

  1 Kilka|            on takim jeszcze, jakim był przed tysiącem i więcej
  2 Smok |      dzisiaj stoi zamek krakowski, był smok wielki, który troje
  3 2    |            dzieci i żonę poruczał, był płacz po wszystkim dworze;
  4 3    |                           3. Piast~Był w Kruszwicy obywatel, syn
  5 3    |     rozsyciwszy, przyiaciół wezwał był. Pierwej niż dzień uczty
  6 4    |       najświątobliwszy, Barnabasz, był ich przełożonym i mieszkał
  7 4    |           nimi poczciwy rzeźnik, a był dobrym chrześcijaninem i
  8 4    |            ich ubóstwo i nędzę, że był król wspaniały i wielki,
  9 4    |           święte ubóstwo, ale jako był dumny z natury i stanu swego,
 10 4    |           wysłuchać nie chciał, bo był twardej woli. Otóż wtedy
 11 4    |            a mały chłopczyk, który był moim ciceronem, powtórzył
 12 4    |       bocznej, do którego przykuty był nieszczęśliwy Patkul uwięziony
 13 4    |      żywocie Śgo Romualda, któremu był współczesny. Święty ten
 14 4    |    współczesny. Święty ten Romuald był założycielem zakonu kamedułów,
 15 4    |          Pereo zamieszkiwał (gdzie był klasztor kamedułów), posłał
 16 4    |     dokonali żywota ci, od których był posłań.~Tyle Damianus; za
 17 5    |      krakowski Szczepanowski kupił był wieś Piotrowin, u Piotrowina,
 18 6    |        przez most na Skałkę, gdzie był kościół św. Michała. O którym
 19 7    |     Piotrze Duńczyku~Piotr Duńczyk był to pan wielki i hojny, kochał
 20 7    |         wielki i hojny, kochał się był w żonie króla swego gdzieś
 21 7    |          nie przydało i po staremu był ciemny. Powraca więc do
 22 10   |            Paweł z Przemankowa zły był człowiek i wszystko w Rzeczypospolitej
 23 10   |       mieszał, przeto też trzykroć był w więzieniu. Jednego czasu
 24 10   |        niebożę, i lepiej żebyś się był na świat nigdy nie rodził."
 25 10   |            mniszce ze Skały, co ją był wziął z klasztora i płodząc
 26 10   |            grzechy."~Ten to biskup był przy tym tak myśliwy, iż
 27 15   |           Szkłowem w Litwie, a gdy był w Czechrynie chowan na katafalku,
 28 15   |       Chmielnickim, który przy tym był i na to patrzył, z cerkwi
 29 17   |                         17. Witolf~Był to człowiek nadzwyczajny:
 30 18   |      wielkolud nazwiskiem Oferusz. Był to człowiek tak ogromnego
 31 18   |             który by ze wszystkich był najmocniejszy i najpotężniejszy:
 32 18   |           na chwilę boku mocarza i był jego najulubieńszym powiernikiem.
 33 18   |         się Oferasz, który jeszcze był poganinem i nie znał zwyczajów
 34 18   |            nigdy nie odstępował; a był mu jak prawa ręka przydatny.~
 35 19   |            na nią. Im zaś człowiek był bogatszy, tym trudniejszy
 36 22   |           powraca do domu. Gdy już był blisko domu, usłyszał jęk
 37 22   |        namyślił, cały jego dom tak był nędzny, znikąd zresztą niczego
 38 22   |            rzekła: Mój mężu! Pókiś był biedny, to cię kochałam,
 39 22   |          Gdy młody Rumszys dorósł, był nadzwyczajnie silny i tak
 40 22   |           mieszkania tysiąc kroków był zaledwie. Szatan zawył z
 41 23   |        Niemnie. Wtem rycerz, który był przyczyną jej nieszczęścia,
 42 26   |            narzeczony, który umarł był przed rokiem ze zgryzoty,
 43 27   |       Między starającymi się o nią był jeden bojarzyn dalekiej
 44 27   |          że on, choćby z jak małym był wojskiem, pobije trzy razy
 45 27   |        bojara: powrót wiec Świryda był jej nie po myśli, tym bardziej,
 46 29   |         rodzinę panującą, w której był tylko jeden młodzian, ostatni
 47 29   |          nieszczęśliwy młodzieniec był zawieziony na oznaczone
 48 29   |          na oznaczone miejsce, aby był pożarty od Żmii. Młodzieńcowi
 49 29   |            wyniszczony, już prawie był dościgany, gdy ujrzał przed
 50 29   |       żmijowych.~III~W Kozaczyźnie był hetman Żmija, chrobry i
 51 30   |            Miał konia, którego, że był w biedzie, sprzedał Węgrzynowi
 52 37   |           na j usilniej, aby pił i był wesół. Ta biesiada trwała
 53 37   |            go Niemczyki posadzili, był tylko pniem spróchniałym;
 54 38   |            1410 z ziemią zrównano. Był tam naówczas komturem Olbracht
 55 39   |            zdrowego jeszcze w domu był zostawił.~Od tego czasu
 56 42   |          omyłki majster ów rzadkim był w swej sztuce i drugiego
 57 42   |        wyjaśnili rzecz całą; czemu był rad wielce, raz że człeka
 58 43   |           drzwi i grobla w Wiślicy~Był sobie jeden ksiądz w Wiślicy
 59 43   |           odtąd nigdy ich głos nie był słyszan w Wiślicy.~Pewnego
 60 43   |           sobą rozmowę. Ksiądz, że był człowiek uczony, rozumiał
 61 43   |          palnął ją po twarzy; a że był to szatan, więc natychmiast
 62 44   |             Zamek ojcowski~Świetny był zamek ojcowski, póki Polska
 63 48   |           królów polskich uskubnął był kilka włosów z wąsów tego
 64 53   |          jego w rozdawaniu jałmużn był doświadczony długoletni
 65 54   |           włościanami Szlachciniec był spór o grunta. Proces miał
 66 56   |      Lubrański, dziedzic Gosławic, był za życia swego człowiekiem
 67 57   |           I tej rodziny nie lepszy był koniec. Gdy bowiem razu
 68 62   | spostrzegają jeźdźca na koniu, koń był maści szarej; tegoż koloru
 69 62   |         maści szarej; tegoż koloru był i jeździec, i ubiór jego. —
 70 67   |             browar zaś ten jedynym był źródłem dochodu miasta i
 71 67   |        jego lepszym nierównie, niż był kiedykolwiek. Na tę pamiątkę
 72 73   |  wizerunkiem Zbawiciela, a nad nim był napis wielkimi złotymi literami: "
 73 73   |      widzieć; jednakże snycerz nie był go tak wystawił, ale pewien
 74 73   |        wołyńskiego (bo ten interes był z Wołynia), ale prawdziwego
 75 73   |          jaki mu dyktowano. Dekret był zupełnie na stronę uciśnionej
 76 73   |            diabelski dekret, gdzie był położony; bo rozumie się,
 77 75   |               75. Założenie Kijowa~Był pan jeden na Rusi, który
 78 76   |    nastąpić w ten sposób: Wernyhor był zamarł, a ubiegła z ciała
 79 77   |        siebie przyszedłszy, kto by był i co by tam robił? — spyta.
 80 79   |     kapeluszu, na kurzych stopach: był to przemieniony kogut w
 81 82   |            i najbrzydszego, bo nie był roślejszy nad dwa łokcie
 82 82(*)|            tego hetmana; ścięty on był we Lwowie jako przeniewierczy
 83 84   |         mąż cielce pobożny, wysłał był swoją chorągiew do obozu
 84 85   |         jakiś Brzezicki z Lublina, był on straszny hulaka, pił
 85 85   |           zwyczajnie w sali; tamże był jakiś Rzepnicki jego krewny,
 86 86   |          Duchy familijne~Kiedy Rej był posłem do Szwecji, zachorował
 87 86   |             Ów stangret w okrutnym był strachu. Po czym zaczną
 88 88   |     człowiek. Pomimo tęgiego mrozu był on lekko ubrany i coś wyglądał
 89 90   |            przekonać, czy Chrystus był prawdziwym Bogiem, ukrywszy
 90 91   |           mak rozniosły, gdyby nie był dopadł klasztoru panien
 91 95   |         drugi i trzeci już nie tak był zwiądł; czwarty już zdrowy
 92 98   |                         98. Czajka~Był sobie Kozak Jasiuk i miał
 93 98   |           miał matkę czarownicę; a był u niej jeden tylko syn Jasiuk,
 94 99   |       Hryćko; przed rankiem kapłan był w jaskini. Ale Hanka jeszcze
 95 101  |         pieniędzy.~Teraz już sobie był bogatym gospodarzem; lecz
 96 101  |         tak wielkim bogactwem? Już był oddał na cerkiew dwie dziesięciny
 97 114  |          malał, aż zniknął z oczu.~Był to jakiś pokutujący mnich,
 98 121  |         Masz szczęście, gdybyś mię był uczciwie nie przyjął, byłbym
 99 122  |   gospodarza znachora, a kiedy już był blisko, nie podnosząc oczu
100 128  |    siedlisko na górze Ihrowiszczu; był tam staw przeczystej wody,
101 134  |        parobka, a mniemając, że on był sprawcą kradzieży, osądzono
102 135  |           i nie mów nikomu, żeś tu był u mnie; Paraska kochać cię
103 136  |            się wielce, co za powód był tej bojaźni. Po dwóch dniach
104 137  |         łosickim we wsi Świniarzew był wieśniak, zwany Hryć Gerełła.
105 138  |              138. Charko Makohonik~Był na Zaporożu młody Kozak,
106 138  |  nazwiskiem Makohona. Charko znany był między swymi z odwagi, a
107 138  |      Kozaczki i dziewczęta, Charko był zawsze upragnionym gościem;
108 138  | czarnobrewa, którą kochał Charko i był także kochany całym sercem
109 138  |        tedy takim kochaniem Charko był lubiony, ale Charko był
110 138  |            był lubiony, ale Charko był Kozak regestrowy i nie zawsze
111 138  |         lecz wtenczas kiedy bywał, był z radością przyjmowany od
112 138  |       płotu, a sam wszedł do izby; był czegoś niewesoły; darmo
113 138  |      przyjmowano, jadł i pił, lecz był niewesoły. Darmo kochanka
114 138  |         okazywał współczucie, lecz był jeszcze nieweselszy. Na
115 138  |         kilka dni potem Charko już był na wojnie.~Nadchodziła jesień;
116 138  |         rozdarte ciało dziewczyny, był to jej pogrzeb. Wycie to
117 138  |    Kozakiem Charkiem Makohonikiem; był obdarty, zmieniony, wynędzniały.
118 142  |   gospodarz, który przez lat siedm był wilkołakiem, odpokutowawszy
119 142  |          cały dzień do domu, gdzie był zostawił żonę i kilkoro
120 142  |           którym wieść biegała, że był wilkołakiem. Żona jego wkrótce
121 143  |        jechała przez las, w którym był skonał, aż oto wy- pada
122 143  |        sobie życzył, pierwej niźli był usłyszał zakonnice śpiewające,
123 145  |         ćwierci bez dna, pod którą był dół głęboki, a w terminie
124 145  |           mu pomagał, gdy cały war był w kadzi, rzekł: — Dzielmy
125 145  |           patrzy się w miesiąc, co był w pełni. Zdziwiony diabeł
126 149  |          drogą ciągnący się homen. Był to orszak mar dziwacznych,
127 149  |            otaczał wóz wokoło, wóz był czarny i wyniosły, a na
128 150  |        żona powiła mu, podczas gdy był w podróży, urodne- go syna.
129 152  |           prędzej pojeżdżać kazał. Był to Boruta, co przybrał na
130 152  |   szlachcicowi do korda, który, że był zawołanym rębaczem, uciął
131 153  |         153. Twardowski~Twardowski był dobry szlachcic, bo po mieczu
132 153  |             Między wielą warunkami był ten główny: że dopóty ni
133 153  |          Kiedy długo dokazuje, raz był zaszedł w bór cienisty bez
134 153  |            cale. Od one j doby już był kulawy i zwany odtąd powszech
135 153  |            diabeł do izby.~Chociaż był pięknie ubrany, miał kapelusz
136 153  |           w młodości swojej, kiedy był pobożny, ułożył był kantyczki
137 153  |          kiedy był pobożny, ułożył był kantyczki na cześć Marii
138 158  |              Chcę pieniędzy! — jak był sobie ułożył, rzekł: — Chcę