Part

  1 Kilka(**)|            się dają znaczne różnice, już to w ubiorze, już w przechowywaniu
  2 Kilka(**)|           różnice, już to w ubiorze, już w przechowywaniu podań miejscowych,
  3 Kilka(**)|    przechowywaniu podań miejscowych, już w zwyczajach; dlatego należy
  4 Kilka    |              wierz jego bredniom, bo już uronił na zawsze tajemniczy
  5 Kilka    |       wysokiego wykształcenia ducha, już to stając się prostymi,
  6 Kilka    |             niewinności i ciemnocie, już to na tejże drodze, użyczając
  7 Kilka    |            czyli tradycje miejscowe; już to odnoszące się do pomników,
  8 Kilka    |             mogiły, zamki, kamienie, już do miejsc, jak: jeziora,
  9 Kilka    |       podobnych pamiątek. Nie licząc już innych stąd korzyści dla
 10 3        |          długich pleców, wiek średni już pomijając, a z niewielkiego
 11 3        |         przelewa, a za sprawą onych, już nie tylko sąsiadów i przyjaciół
 12 4        |         której pomazaniem niejednemu już członki odrastały jakoby
 13 4        |               siódmego zaś roku, gdy już mowę krajową dobrze poznali,
 14 5        |          wieczny żywot mieć, a nigdy już nic umierać: któregom już
 15 5        |            już nic umierać: któregom już blisko; jedno proszę, módl
 16 8        |              wojska pod Kruszwicę. I już obóz ruszyć mieli, gdy oto
 17 9        |           pszenicę pod zimę. Właśnie już słonko było zaszło, a on
 18 9        |              się onej pani pokłonić, już jej nie było.~Nazajutrz
 19 10       |          twojej skruchy i będzie się już lepiej wszystko działo,
 20 16       |         świeci, morze ciche, a echo) już roznosi po wybrzeżu słowa
 21 16       |             i ujęty zdradliwa ponętą już chce się rzucić w objęcia
 22 16       |        miłość Królowa na to:~— Teraz już jesteś moim. Nic zbliżaj
 23 16       |       królowa z całym orszakiem.~Rok już mijał, jak co wieczora królowa
 24 22       |            nocy powraca do domu. Gdy już był blisko domu, usłyszał
 25 22       |            warunek szatana. W drodze już skutek obietnicy się okazał —
 26 27       |           myśli, tym bardziej, że on już do jej córki zupełne miał
 27 27       |       Wiedziała stara czarownica, że już Świrydowi z Turkami nie
 28 29       |        całkowicie z sił wyniszczony, już prawie był dościgany, gdy
 29 29       |         złapaną wprzęgli do gotowego już pługa i odrzucili nim skibę,
 30 38       |          strachać i myślał sobie, że już i w piekle gorzej być nie
 31 42       |        dzieje? Po pewnym czasie, gdy już były mury wyprowadzone,
 32 43       |            spie- szy się do domu, bo już mało czasu zostaje. Wychodzi
 33 44       |           staje zamek cały! Wtenczas już obcy wynieśli się z zamku
 34 47       |          zrobiło, że usłuchał żony i już zaczął się z chanem targować
 35 49       | Przyjemskiego, wyjechał za granicę i już nigdy do dóbr swoich nie
 36 52       |         wiatrem, dziwnie szeleszczą. Już od jedenastej godziny słychać
 37 52       |           błagać za winną. Wyzna- ła już wszystko i schyla głowę,
 38 58       |              w pogoń za nią poszli i już ją dopędzili, gdy ona kazała
 39 62       |           dziatek. Po długim kopaniu już rozumieją wszyscy, że skarby
 40 63       |             pieniądze i doprowadzano już rzecz do tego, iż skłaniał
 41 63       |             iż gmin kórnicki stracił już wszelką nadzieję wydobycia
 42 66       |            chwili przestał dzwonić i już nigdy głosu nie wydaje.~
 43 72       |          ogrodzie przez srogie mrozy już nieraz wszystkie inne drzewa
 44 82       |          jednego chłopa, co ma syna; już teraz rosły Kozak, bo już
 45 82       |            już teraz rosły Kozak, bo już to temu ze dwadzieścia lat
 46 82       |             czworakach po ziemi, gdy już ja byłem spory wyrostek
 47 82       |              posłowie nie szczędzili już żadnych wydatków. Kupowali
 48 82       |             znaczyć to będzie, że on już jedzie; a gdy pokaże się
 49 82       |        podniesiono konewkę do góry i już nie czarna chmura, lecz
 50 85       |    machnięciem chustki od diabła. Tu już nie miał czym się wymówić.
 51 86       |        powrócić nie mogli. Skoro tam już po onym ślubie powracają;
 52 87       |       wyjścia spośród skał wysokich. Już począł rozpaczać i płakać
 53 87       |              nieświadome przejście i już prosto stamtąd do grobu
 54 88       |             leżącą w poprzek drogi i już miał ją ominąć, gdy nagle
 55 92       |         kładąc go na głowę dziewicy.~Już wszyscy w cerkwi czekają,
 56 93       |            skąd porwane dzieci nigdy już nie wracają.~Lud gminny
 57 95       |           szukał, nie mogąc znaleźć, już mu i świecy nie stało; więc
 58 95       |             znalazł straszną bestyję już nieżywą, bo się sam wzrokiem
 59 95       |              zabił. Więc zawołał, że już nie żyje. Kazał tedy ów
 60 95       |             i usechł, drugi i trzeci już nie tak był zwiądł; czwarty
 61 95       |              tak był zwiądł; czwarty już zdrowy i świeży wyciągnięto;
 62 95       |   wyciągnięto; po tym zrozumiano, że już musiał zdechnąć; więc tam
 63 97       |             gdy powrócił, nie zastał już krowy; on zaś nie pytając,
 64 98       |             dobrze poszło Jasiukowi, już siedmiu żywych Tatarów posłał
 65 98       |          posłał do usług swej panny, już sześć głów miał w sakwach,
 66 98       |            Jasiuka, lecz oddział ten już nie wrócił. Posłał drugi
 67 99       |     dziewczyna... Kochali się czule; już po dziewosłębach było; kapłan
 68 99       |            Zła myśl serce mi gryzie; już nie będziesz moim mężem!
 69 99       |             otworem, jak jaszczurka, już wyśliznęła się z jaskini.
 70 101      |              nabrał pieniędzy.~Teraz już sobie był bogatym gospodarzem;
 71 101      |             z tak wielkim bogactwem? Już był oddał na cerkiew dwie
 72 101      |              dział o pieczarach, ale już nie było rady, bo groźbami
 73 101      |             nie dał sobie nic mówić. Już doszli do pieczar, a lichwiarz
 74 109      |       znajomych nie znalazł; wszyscy już byli wymarli; żyjący zaś
 75 110      |                   110. Zbójcy~Bardzo już dawno temu zbójcy byli napadli
 76 111      |             i zaczęła się wyrąbywać; już zrąbała ośm skrzyń i ośm
 77 122      |              się żwawo zwijała i sam już składa w stogi; a tu chmury
 78 122      |         gospodarza znachora, a kiedy już był blisko, nie podnosząc
 79 123      |      latawiec i rzecze: — Gospodaruj już sama, ja nie będę już ci
 80 123      |     Gospodaruj już sama, ja nie będę już ci więcej męża bałamucić.
 81 124      |             po pieniądze, bo się nam już uprzykrzyło jego oczekiwać.~
 82 125      |          puściły się takim pędem, że już go dognać miały, kiedy góral
 83 133      |       Wielkopolsce tysiącami ludzi i już ta plaga zbliżała się do
 84 134      |           jego wyleciało za żarnami. Już teraz dostatecznie przekonany,
 85 134      |      Wyprowadzono go na plac kaźni i już stryczek na szyję mu założono,
 86 135      |              niego. Nie mogąc znieść już dłużej, Kiryłło (tak się
 87 135      |            czarownica wykrzyknęła: — Już jest! — Kiryłło słysząc
 88 138      |             W kilka dni potem Charko już był na wojnie.~Nadchodziła
 89 138      |           Wnet po północy dziewczyna już była na oznaczonym miejscu,
 90 138      |              nie dała się uprzedzić, już ją dziewczyna zastała siedzącą
 91 138      |            przychodzisz, twój Charko już się wybiera w podróż, teraz
 92 138      |              wybiera w podróż, teraz już go nudzi, on tęskni, a za
 93 138      |          ogień zgasiła, a dziewczyna już uwiesiła się na ramionach
 94 141      |          pociecha, bo w domu rodzice już pomarli, dziewczyna, którą
 95 142      |      zostawił żonę i kilkoro dzieci, już dobrze pod wieczór przybył
 96 144      |         należną kwotę.~Człowiek miał już od dawna wykopaną ogromną
 97 144      |              dziesiąty, setny. A gdy już napełniło się miejsce w
 98 145      |         chłop i zasiał rzepę. Diabeł już teraz mądrzejszy, bierze
 99 149      |           ognisko i strudzony usnął. Już było po północy, gdy go
100 150      |         widząc ładnego syna, którego już złemu duchowi zapisał. Skrycie
101 150      |        chętne do nauk; w piątym roku już dobrze czytało i pisało,
102 150      |           poczuł świeżego człowieka. Już biedne dziecię nachyliło
103 150      |              tejże jaskini, gdzie go już oczekiwał zasmucony Madej.
104 151      |              na koniec do kontraktu: już i kontrakt podpisany, już
105 151      |            już i kontrakt podpisany, już go pan wręcza nowo przyjętemu,
106 151      |         ginie.~Odtąd nie pokazał się już nikomu, ale obrał sobie
107 152      |              Musi być wieczór, kiedy już po nieszporach. — Przelękniony
108 153      |       zgruchotał cale. Od one j doby już był kulawy i zwany odtąd
109 153      |            trzewika i harcap z tyłu.~Już chciał porwać Twardowskiego,
110 153      |          pieśń, poznał zdziwiony, że już więcej w górę nie leci i
111 153      |            Oglądnie się koło siebie, już nie widzi towarzysza swej
112 154      |             dziewięć groszy rachuje. Już dnieć miało, gdy czart w
113 155      |              przez rok; za siedm dni już mówiło tak o wszystkim,
114 158      |             wszedł do książnicy, ale już owej książki nie znalazł,