Part

 1 Kilka   |      znaczeniu prostym i pierwotnym tego wyrazu nie istnieje dziś
 2 Kilka   |   wszystkich korzeniach i gałęziach tego tajemniczego drzewa i znaleźć
 3 Kilka   |           Nie przeczę, że w pracach tego rodzaju potrzebne są gruntowne
 4 Kilka(*)|  chrześcijański  ożywiał je. Liczne tego mamy dowody: na Ukrainie
 5 Kilka   |             wyniknąć mogące z pracy tego rodzaju, nie przeczę, że
 6 Kilka   |           tylko bardzo małą cząstkę tego wielkiego i pracowitego
 7 Kilka   |             Tysiąca Nocy nasnuły. Z tego powodu niech się kto nie
 8 2       |    stryjowie jego upominali go, aby tego poprzestał, a R. P. przedsięwziął
 9 2       |     małżonkę dali, spodziewając się tego po tobie, abyś go ty, jako
10 2       |        czyni. Lecz i ona, bojąc się tego, aby mimo syny jej albo
11 2       |         porządkiem napili, strzegąc tego, aby tam który zaraz nie
12 4       |       nazwał Koninem, oczywiście od tego, że się tam konie jego pasły.
13 4       |          ślubowali Bogu; oni mu też tego nie rzekli, czy to z przestrachu
14 4       |           przyjęli. Dałeś im skarby tego świata, a odebrałeś skarb
15 4       |             zapytał się o przyczynę tego dziwnego płaczu i śmiechu,
16 4       |        myślącego badacza porównanie tego, co lud dzisiaj o pięciu
17 4       |             ucieczką ratować, ale i tego nie dozwoliła opatrzność
18 5       |            Strona powiedziała: czym tego dowiedziesz, albo gdzie
19 5       |        dowiedziesz, albo gdzie masz tego zapis? Biskup wziął sobie
20 5       |             słowy, iż się upominają tego, do czego im nic: a iż też
21 5       |            ziemią. Rozjechali się z tego sejmu wszyscy. Dotąd legenda
22 6       |             Drużynowie, co pomagali tego królowi. * Działo się to
23 7       |       kiedyż to będzie, a długoż to tego czekać? — zapytał się Piotr
24 9       |      wysunęła się jedna niewiasta z tego orszaku i rzekła: — Dobry
25 16      |             królowej Juraty. Ściany tego pałacu były z czystego bursztynu,
26 17      |       rozpaczy oddalił się ze dworu tego króla i kiedy powracał z
27 18      |     odpowie- działo dziecię — ale i tego, który świat stworzył. Jestem
28 22      |            cię w zlocie, nie mogłeś tego zapracować, musiałeś złupić
29 26      |            w niej ładnej dziewczyny tego imienia, uduszonej od Satany,
30 27      |       kniazie, ona powiadała, że za tego pójdzie za maż, który ze
31 38      |          jakieś to tam widział; a z tego poszła nędza i płacz, któryś
32 39      |             jeden niebaczny potomek tego rodu, który niepomny na
33 39      |             w domu był zostawił.~Od tego czasu orły przestały się
34 40      |    przemożnego domu Pileckich, a do tego pierworodne, jeżeli zmarły
35 42      |         bardzo podobał. Otóż podług tego abrysu zgodził się z majstrem,
36 44      |         ustąpić nie chcieli... Było tego przez długi czas: aż jednego
37 48      |            był kilka włosów z wąsów tego bohatera; ale gdy spać kilka
38 52      |            wzięła w tym zamku? Nikt tego nigdy nie wiedział, nikt
39 52      |       straszliwym musi być wyznanie tego widma, jaka zbrodnia jego.
40 52      |          wszystko cicho i ani śladu tego, co przed chwilą było.~ ~
41 53      |             jeziorem. Jeden z panów tego zamku prowadziwszy w młodości
42 54      |            przyległych; w gęstwinie tego lasu, gdzie się granice
43 57      |       pewnego z chłopięciem jednym, tego imienia dziedzicem, piastunka
44 59      |            tu okazywała się dzikość tego człowieka, kazał albowiem
45 60      |    mieszczan, który ją zabił. Skórą tego pająka miały być obite drzwi
46 61      |     pokazuje na zewnętrznych murach tego kościoła maleńkie wydrążenia,
47 62      |   przeszkadzał każdemu do wykonania tego zamiaru. I tak wciąż i wciąż
48 63      |           doprowadzano już rzecz do tego, iż skłaniał się do wydania
49 65      |            niczyje oko nie widziało tego ptaka we wsi Rudzie.~
50 73      |       vestras judicabo". Osobliwość tego wizerunku ta była, iż Chrystus
51 73      |        swoich siedząc czekali, co z tego będzie. Wtem diabeł, co
52 76(**)  |                                  Do tego proroctwa odnosi się i ta
53 77      |           tak długo tu będę, aż się tęgo nad tobą zemszczę, żeś boga
54 82      |             szlach), tak nazwana od tego, że ją zrobił Sierpiaha,
55 82(*)   |             zwanego Podkową. Koniec tego podania zgadza się z okolicznościami
56 82(*)   |             okolicznościami śmierci tego hetmana; ścięty on był we
57 83      |           niesionym ramieniem. Obok tego głazu pokazują stojący na
58 85      |          jako młody chłop czyk spał tęgo i nie wszystko słyszał,
59 85      |           puszcza go i mówi:~— Rzuć tego człowieka, on do piekła
60 86      |           jesz? Odpowiada: — Bo się tego jeść boję. Owi mówią mu: —
61 88      |        który się mocno obwarował od tego powietrza. Miał on przy
62 88      |    nazajutrz cały dom wymarł oprócz tego szlachcica, któremu upiór
63 90      |             Taki więc jest początek tego dzikiego zwierza, który
64 91      |          pastuszek, widując czasami tego króla wężów i dziwując się
65 95      |            na zgubienie bazyliszka, tego deklarowano życiem go darować.
66 95      |             wzrokiem swoim zabijał. Tego chcąc zgubić, taki wynaleziono
67 99      |             dlaczego nie weszłam do tego grobu z nazwiskiem mołodycy
68 99      |       szepce; może nie tak prędko z tego grobu wyjdziemy. Słuchaj,
69 101     |         wchód naznaczył gałęźmi.~Od tego czasu nie miał spokoju,
70 101     |          cerkiew dwie dziesięciny z tego, co posiadał; a co zostało,
71 102     |        szatani pilnują. Taka jest z tego powodu powieść o pewnym
72 111     |        innym zbóju opowiadają. Obok tego miał być nadzwyczajnie nabożnym.
73 111     |             się go zabić. Wybrał do tego porę o wschodzie słońca,
74 112     |         popędził gościńcem. Odtąd z tego kowala stał się zawołany
75 115     |       urodzie i obciął mu głowę; od tego czasu głowa ta z niezmiernie
76 119     |          pieniądze się rozsypują. Z tego to powstało i przysłowie "
77 126     |             własną swą córkę w żonę tego pana. Mąż jej nie poznał,
78 126     | rozszarpanie bronami. — Pożałujecie tego! — zawołała czarownica prowadzona
79 127     |         szmatkę zawiniętej. Kto się tego podejmuje, idzie do lasu
80 135     |        Parasko! Zaklinam cię w imię tego, co mocen jest mnie i każdego,
81 138     |             sąsiednich futorach, że tego dnia okropnie wył wilk około
82 141     |            surowego mięsa, nie mógł tego przemóc na sobie, a tym
83 144     |            nareszcie i kapelusz.~Od tego czasu nigdy diabeł nie pokazał
84 150     |         Rozkazuje więc swej służbie tego owocu wyszukać; dworzanie
85 153     |          dopełnił rozkaz wydany i z tego srebra powstała sławna kopalnia
86 156     |             nagrodę, kto by dokazał tego, iżby król skutkiem swych
87 156     |       pocieszony został. Podjął się tego Twardowski, czego inni nie