| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lucjan Siemienski Podania i legendy polskie ruskie i litewskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
501 13 | woskowymi świecami, które według ceremoniału akolici nosić powinni, trzymali 502 101 | rozbijali podróżnych i łupili cerkwie. Niezmierne skarby przechowali 503 4 | tam po dziś dzień cuda.~Cesarz zasie Henryk świadomy zamiarów 504 4 | posłał król Bolesław do cesarza z prośbą, ażeby mu ten- 505 104 | każdy niósł po pół centa (cetnara) pieniędzy i mówili do niego: 506 Inc | jak Ewa wypędzona z raju. ~Ch. Nodier~ 507 75 | dobytek tak, że nic nie było w chacie od krówki do jaja, co by 508 145 | górę, aż nad komin swojej chałupy wyleciał.~— Mocnyś, diable — 509 145 | sobie bies — pomszczę się na chamie — dalej, kmotrze. — Rzucajmy 510 47 | napisał list do krymskiego chana i Tatarzy trzema szlakami 511 47 | żony i już zaczął się z chanem targować i wykupno jeńców 512 Kilka | Mickiewicz, stanowi jej charakter postępu. Wiadome powszechnie, 513 138 | mianujący siebie Kozakiem Charkiem Makohonikiem; był obdarty, 514 138 | zima, wiosna i lato, a o Charku ani wieści.~Wtem dziewczę 515 138 | miarkować, iż jest wprost nad chatą, czarownica szeptać przestała; 516 154 | chudzina, znajduje pustą chatę, siada i natężoną myślą, 517 4 | uprawnej ziemi i cztery małe chateczki. Poznał on wtedy dopiero 518 128 | zawiodły korowód i nie chciały go więcej z swego koła wypuścić. 519 Kilka | dostać się do tajemnic gminu. Chciawszy doznać wzajemności, należy 520 88 | muszę ją stąd wypędzić; chciej mi tylko dopomóc, a nic 521 62 | poszukiwać. Przemogła wreszcie chciwość i po upłynionym roku postanowiła 522 150 | Było ciche, spokojne i chętne do nauk; w piątym roku już 523 3 | łaskawie wezwał, w dom swój chętnie wprowadził, stół przygotował 524 92 | Niezadługo usłyszano dziwne chichotanie, a wkrótce kuku, głos nowo 525 119 | przystąpił do pieniężnego chłepczyka i dotknął się, choć lekko, 526 135 | myśląc, trapiła biednego chłopaka. Nadaremnie kupował jej 527 38 | wiele, niewiast, panienek i chłopców; tam tylko na gitarze grano 528 Kilka | dopiero kiedy raz podochoceni chłopcy zaczęli wyśpiewywać wszeteczne 529 95 | piwnicy dziewczynka mała z chłopczykiem tak- że małym, na swywolę 530 150 | błogosławiąc na tak daleką drogę chłopczynę, który zrobiwszy potrzebny 531 145 | dno wprawiwszy.~Z innym chłopem stracił diabeł na w spółce 532 66 | Panem Bogiem do chorego, chłopiec jakiś bardzo rozpustny i 533 57 | Gdy bowiem razu pewnego z chłopięciem jednym, tego imienia dziedzicem, 534 4 | odpowiedział mi z powagą polskiemu chłopkowi właściwą, że woda ta za 535 139 | województwie podlaskim, we wsi Chłopkowie niedaleko Łosic, w czasie 536 145 | 145. Chłopski rozum~Jeden chłop zostawszy 537 145 | mu się liściaste nacie, a chłopu smaczna rzepa.~Złe! — pomyślał 538 144 | Niemczyka o ziemię i począł chłostać swą łapą. Zmordowany, zbity, 539 15 | strwożały ze swym pryncypałem Chmielnickim, który przy tym był i na 540 33 | i obietnicami. Ona bvła chmurna, ona milczała uporczywie 541 126 | Śliwon płacze, ~Piersi chocze.~Wtenczas wychodziła matka 542 Kilka | przekonywającej pewności; Chodakowski odkrywszy jakieś zapomniane 543 105 | Prowadzą tam kręte i ciasne chodniki; na każdym zakręcie trzeba 544 119 | postaci różnego koloru osób chodzą po świecie. I tak: pieniądze 545 52 | kaplicy, jakieś wyraźne chodzenie i ustawianie sprzętów. Kryje 546 82 | musiał się wybrać w drogę, chodziło tylko o konia; najsilniejszy 547 84 | pobożny, wysłał był swoją chorągiew do obozu przeciw nieprzyjaciołom 548 51 | podziemne przytłumione głosy chorałem odśpiewują jutrznię.~ 549 86 | co go doglądali w jego chorobie, i ten lekarz, co koło jego 550 86 | powracając nazad do Polski. Chory ten leżał w jednej izbie 551 33 | cudownie uzdrawiającą i chorzy przyjeżdżają tu do kąpieli.~ 552 2 | jego, drugi Popiel, którego Chostkiem od brody i włosów na głowie 553 71 | której pamiątkę chleb ten chowają.~ ~ 554 153 | chciał się ożenić, ale panna chowała we flaszce robaka i pod 555 4 | drapieżnego zwierza więcej się chowało po większych puszczach. 556 15 | a gdy był w Czechrynie chowan na katafalku, trup jego 557 18(*) | stąd przysłowie łacińskie: Christoforum videas, postea tutus ear. 558 Kilka(**) | np. w Krakowskiem plemię chrobackie daje się poznać od plemienia 559 136 | czarownicę, co mu. wyjęła chrobre serce, palono; na mękach 560 4 | wielkiego króla naszego Chrobrego, który przy wolnym czasie 561 102 | ucięły i z tej przyczyny chromał aż do śmierci.~ ~ 562 150 | zwietrzył ludzkie mięso.~Chroniąc się przed burzą, przypadkiem 563 18 | Zrobię to dla miłości Chrustusa — zawołał Oferusz i przenosił 564 77 | zaprzyjaźnieniem się i samego na wiarę chrystusową, acz z wielką pracą i staraniem, 565 4 | Benedykta, Mateusza, Izaaka i Chrystyna, w której są godzinki i 566 Kilka(*) | zeszedł się z św. Janem Chrzcicielem, którego zowią Iwan Kupajło; 567 126 | macochę wraz z jej córką na chrzciny. Ale cóż się robi? Oto złośnice 568 18 | Chrystus, któremu ty służysz; chrzczę ciebie w imię Ojca, w imię 569 4 | poczciwy rzeźnik, a był dobrym chrześcijaninem i chciał im dać to, co niósł 570 Kilka(*) | pierwotnych wstępował duch chrześcijański ożywiał je. Liczne tego 571 46 | odebrało, która w całym chrześcijaństwie walor mieć będzie; świetna 572 117 | wyszło, bo gdy umierał, stary chrzestny widział w głowach stojącego 573 76 | oddźwięk szumiącego wiatru i chrzypiący jak krakanie kruka, zaczynający 574 154 | nie będzie.~Słucha rady chudzina, znajduje pustą chatę, siada 575 132 | uciął straszydłu rękę i chustkę zdobył. Umarł wprawdzie 576 132 | ponurym dodawała głosem — Chwalcież go na wieki — i w tym domu 577 132 | Nic nie robimy, tylko Boga chwalimy — ponurym dodawała głosem — 578 25 | Perepiatycha, dwie mogiły koło Chwastowa na Ukrainie, wedle podania 579 52 | płacze i czeka. Czeka chwil kilka, wreszcie podnosi 580 122 | rzęsistym gradem; a kiedy po chwilce powróciła pogoda, sąsiednia 581 147 | Jana, i to jedną krótką chwilkę, bo zaledwie kwiat się pokaże, 582 111 | modlić. Student poprawił i chybił jak pierwszą rażą; Janoszczyk 583 99 | którego strzała biedną Hankę chybiła, kazał przynieść słomy i 584 42 | zgubił, drugie, że mimo tej chyby piękna stanęła świątynia.~ 585 72 | Piotra~Świątobliwy brat Piotr Chytkowicz ś. o. Franciszka w reformie 586 88 | za cugle, a idąc przodem ciągnął za sobą stępaka. Zrobiwszy 587 11 | wziąwszy to za przypadek dalej ciągnęli wesołe krążenie kubka. Wtem 588 85 | do nóg łóżka postronek i ciągnie je razem z Brzezickim. Przestrach 589 133 | przyległą, Kembłów, pługiem ciągnionym przez dwoje ciołków, które 590 2 | jezioro wmietać; z których ciał poczyniła się wielkość myszy, 591 99 | wykutej, ale tak niski, tak ciasny, że na rękach i nogach trzeba 592 19 | przystęp; gdyż mienia ziemskie ciążą mu na duszy. Ubogi, lekki 593 Kilka(***)| subrusticus - jak się wyraża Cicero." ~ 594 4 | chłopczyk, który był moim ciceronem, powtórzył mi ich historię 595 52 | za nimi i naraz wszystko cicho i ani śladu tego, co przed 596 51 | dziś kanał głęboki. Ponura cichość panuje w tej części zaklętego 597 135 | mina i zaczął się modlić w cichości, ale w tej chwili czarownica 598 123 | Żona nic nie mówiąc, po cichu zdjęła prześcieradło i nakryła 599 52 | w przykaplicznym pokoju, cichym tylko o północy przypomina 600 99 | łuk napięty z strzałą na cięciwie. Biedna dziewczyna krzyknęła 601 9 | Gdy poskoczył ku nim i ciekawie się przy- glądał, wysunęła 602 43 | jakie to ptaszki, więc tym ciekawiej słuchał. Opowiadali oni 603 4 | kazimierskim!~WIADOMOŚĆ HISTORYCZNA~Ciekawym i ważnym będzie może dla 604 144 | jadłem i piłem, przez brodę ciekło, a w zęby się nie dostało.~ ~ 605 Smok | obrok, każdy dzień troje cieląt albo baranów. Kazał tedy 606 84 | Albrecht Radziwiłł, mąż cielce pobożny, wysłał był swoją 607 Smok | tedy Krak nadziać skórę cielęcą siarką, a przeciw jamie 608 32 | korzystając ze snu swojego ciemięzcy gromadami wesoło pluskają 609 Kilka | wielki w swej niewinności i ciemnocie, już to na tejże drodze, 610 52 | ale z taką niepewnością i ciemnotą rzeczy, że nikt prawie wiary 611 95 | inszą świecę, żeby mógł w ciemnych między rumem lochach obaczyć. 612 52 | podobny, w którym zapewne i cienia prawdy nie ma. Tu przecież 613 19 | się Anafielas, na którą cienie umarłych wdzierać się muszą. 614 51 | dąb ogromny, który ponurym cieniem osłania tę pamiątkę. Razem 615 156 | pożądana chwila; wywołana z cieniów śmiertelnych zjawia się 616 153 | dokazuje, raz był zaszedł w bór cienisty bez narzędzi czarnoksięskich. 617 79 | wtem zastępuje jej drogę cieniuchny Niemczyk w trójgraniastym 618 149 | Upadł bez siły, a gdy rano ciepło słońca go zbudziło, sprzęty, 619 56 | czyśćcowe przeszło od lat sto cierpi, a to za wydarcie pewnych 620 125 | zwane słodyczka. Najwięcej cierpią od nich położnice. Dziwożony" 621 127 | podejmuje, idzie do lasu z osobą cierpiącą, odprawiwszy modły nad owym 622 60 | ciężarem dla mieszkańców. Długo cierpiano tę potworę, aż znalazł się 623 63 | nabywaniu ich i tyleż razy cierpieć ma dusza dawnego ich właściciela 624 2 | rozpalił ich jad, wielką boleść cierpieli, rychło pomarli. ~Gdy pani 625 125 | Dziwożona litując się nad cierpieniem swego dziecka oddaje ukradzione, 626 7 | się do budowli i zewsząd cieśli i mularzy sprowadza; ale 627 149 | śmierć grasuje, tam się cieszą tak radośnie.~Odgłos słyszany 628 38 | rzekł mu: O, panie kumie, cieszy mię, że was w dobrym i czerstwym 629 2 | testament uczynić. Gdy przyszli, cieszyli chorego: on im dzieci i 630 60 | żywić musiało z niemałym ciężarem dla mieszkańców. Długo cierpiano 631 123 | ruszył, ona za nim. W takim ciężkim razie zasięgnął rady bab, 632 59 | ale wróciwszy z łowów, ciężko na zdrowie zapadł i w kilka 633 62 | drugimi i trzecie, a coraz cięższe i coraz mocniejszym żelazem 634 133 | pługiem ciągnionym przez dwoje ciołków, które krowa na raz urodziła, 635 4 | brat mój Mateusz upada pod ciosami zabójców. Ale Bóg sprawiedliwy 636 54 | kopiec, a na nim figura z ciosanego kamienia w kształcie czworokątnego 637 121 | jak nożem przeciw wiatru ciskać; widzisz, jakeś mię pokaleczył; 638 157 | miejscowe niesie, że studenci ciskali dawniej w to zwierciadło 639 111 | cudowne miała przymioty. Ciśniona silną prawicą wracała na 640 Kilka | nieprzyjaznymi sobie żywiołami, ciśniony obca cywilizacją, broni 641 47 | uradował ujrzawszy taką ćmę chrześcijańskich jeńców. 642 114 | polanie zwanej Centyrz (cmentarz, podobno z czasów wielkiej 643 40 | gołębie; za mężne zaś w ćmy nocne i ukąszeniem przepowiadały 644 9 | człowiek, tedy zrobisz, coc powiem. Jutro tu będzie 645 29 | ułożył się z potworą tą codziennie dawać jej na pożarcie jednego 646 33 | pobożnej. Przerażony muzułman cofnął się, a Paraska korzystając 647 101 | mógł się wstrzymać, aby cokolwiek nie wziął, wspomniawszy 648 71 | bułka chleba w kamień obró- cona, a to z tej przyczyny:~Roku 649 73 | jurystów: jeden pro, drugi contra stawał, ale z dziwnym dowcipem 650 38 | tobie i tym złym duchom, coście wojnę uradzili. Te słowa 651 46 | zrządzeniem niepojętej w swych cudach Opatrzności. Skoro bowiem 652 34 | przestąpić granicę i ujrzał cudną twarz królowej, ten się 653 123 | łóżku, a przy nim latawiec cudnej urody; oboje całują i pieszczą 654 36 | przyjaźni. Za ich pomocą cudów waleczności dokazywał Dżuga. 655 111 | zabił.~Siekiera Janoszczyka cudowne miała przymioty. Ciśniona 656 147 | północ i chwila rozkwitania cudownego kwiatu, straszne trzęsienie 657 33 | Krynicą. Przypisują jej moc cudownie uzdrawiającą i chorzy przyjeżdżają 658 4 | jej pomazaniem odrastały. Cudowność zaś ta, bardzo dawnych sięga 659 147 | wiedział, że ma kwiat tak cudowny. Wróciwszy do domu rozzuł 660 92 | wysiadywaniu jaj i usłaniu gniazda cudzą wyręcza się pracą, w podróży 661 88 | zeskoczył z siodła, wziął za cugle, a idąc przodem ciągnął 662 99 | pójdę z nimi i księdza Cyryla przyprowadzę. Wiem, gdzie 663 71 | od Gdańska o milę zakonu cysterskie- go Oliwa rzeczony; w tym 664 Kilka | poczytując tę samorodną cywilizację ludu, gardzą nią jako przesądem 665 54 | błąkała się po lesie; w czahary zapraszała przechodzących 666 98 | 98. Czajka~Był sobie Kozak Jasiuk i 667 98 | zmieniła kochankę swego syna w czajkę i kazała jej latać ponad 668 88 | baranich, całkiem nowych czapek, które także w tych 24 godzinach 669 88 | uszyte być mają; a za tymi czapkami mają być zatkane dopiero 670 135 | 135. Kochanka sprowadzona czarami~Wiejski parobek rozkochał 671 157 | 19, z fasetką dokoła, w czarne, szerokie, staroświeckie 672 63 | pilnuje ich diabeł w postaci czarnego koguta z jednej, a jakaś 673 156 | dobrowolnie, lub wywołane sztuką czarnoksięską, ukazywały się żyjącym. 674 153 | bór cienisty bez narzędzi czarnoksięskich. Zaczął dumać zamyślony; 675 158 | wykazuje owe dzieło jego czarodziejskie, czyli rękopism, który po 676 37 | przed św. Janem na ucztę czarownic. Znalazł tam wielkie zebranie 677 Kilka | nadzwyczajnych istotach, czarownicach, diabłach, wilkołakach itp. 678 134 | biesiadzie, jak z innymi czarownicami i diabłami zajadała i piła, 679 122 | Grad~Gospodarz znachor (czarownik) ze swoją czeladzią gromadził 680 153 | znalazł sposób, przystąpił do czarownika i rzecze: — Jesteś dobry 681 17 | królem tamecznym, gdyż oba czarownikami byli.~ 682 15 | dopuszczenia Boskiego, czyli z czartoskiego naigrywania. Czemu, gdy 683 35 | albowiem jedno szerokie czartowska moc opanowawszy, łowienia 684 18 | jestem diabłem — rzekł wódz czartowski i podał rękę Oferuszowi, 685 134 | w pierwszej parze hasała czartowskiego obertasa. Spostrzegła go 686 Kilka | tatrańskich umieszczonej w piśmie czasowym "Rok 1844" na miesiąc wrzesień 687 76 | iż to jest jej doczesna cząstka, to jest: ciało, potrącił 688 16 | pałac na drobne roztrzaskał cząstki. Rybaka zaś Praamżimas przykuł 689 Kilka | względzie poruszył, ale wszyscy cząstkowie działali tylko w tym nowym 690 52 | Patrz! patrz, po trupiej czaszce kapłana zimny pot zlewa 691 37 | ów złoty kielich zgniłą czaszką trupią. Sięgnął do kieszeni 692 4 | Bolesława, wszystkie drogi czatami obsadzić kazał, ażeby posłowie 693 117 | stojącego tegoż diabła, co czatował na duszę wieśniaka, aby 694 147 | zdobycz, na próżno umyślnie czatowano. Okropność, jaka towarzyszy 695 91 | smołą; tak przygotowany czatuje na króla wężów. Niedługo 696 Kilka | organizacje, poezja jest tylko czczym słowem, tylko sztuką jałową 697 107 | przychodzi do Żabińca siedmiu Czechów, im tylko wiadomymi ścieżkami, 698 153 | wykopał pod Knyszynem staw — Czechowizną zwany.~Upodobawszy jedną 699 15 | Szkłowem w Litwie, a gdy był w Czechrynie chowan na katafalku, trup 700 107 | 107. Czechy wędrowne~Wyżej Pięciu Stawów, 701 144 | niebie się przesuwały.~— Czegóż się tak przypatrujesz? — 702 153 | sprzykrzywszy sobie, zły duch czekając dość długo na duszę czarnoksiężnika, 703 8 | nieprzyjaciela bezwiernego czekało.~ 704 144 | przypatrujesz? — rzekł diabeł.~— Czekam, aby ta ogromna chmura nadeszła. 705 21 | To dało powód nazwaniu Czekiszek, dziś mieścina tak zowiąca 706 21 | stanąwszy obozem, rzekli: Czekiszkim znoka — utkwijmy chorągwie. 707 153 | licznym dworem, tłuc je zawsze czeladzi kazał. A kiedy żona ze złości 708 122 | znachor (czarownik) ze swoją czeladzią gromadził siano. Była pogoda, 709 136 | rycerz, co zawsze szedł na czele swych znaków, schował się 710 122 | znachor odpowiedział: — Czemuś nie przyszedł do mnie w 711 99 | zupełnie. Dotąd ich kości w czerczeńskiej jaskini bieleją.~ ~ 712 15 | dzień sam pogrzebu, gdy czerńcy służbę zaczęli, podniósł 713 75 | starsi uradzili zrobić czerniawę. Pan ze swojej strony, widząc 714 52 | wiszący obraz kobiety cały czernieje, jakiś głuchy grzmot daje 715 81 | wiadrami do pobliskiego źródła czerpać wodę i zwyczajem swoim nie 716 67 | wodę do miejskiego browaru czerpali, wyschła była zupełnie, 717 38 | cieszy mię, że was w dobrym i czerstwym zdrowiu oglądam; co też 718 46 | się urodził dnia wtórego czerwca 1624 r., w wigilię Przenajświętszej 719 47 | wyliczył tylko za głowę po czerwieńcu i Tatarzy pognali lud w 720 153 | żagli, ogromny kamień pod Czerwińskiem sam przyniósł i jednej nocy 721 119 | postać człowieka koloru czerwonego; srebrne — białego; miedziane — 722 82 | wódki i zaczęli przytomnych częstować, rozpytując, czy nie widzieli, 723 102 | zachęciła go do podobnych częstszych i zawsze pomyślnych. Pewnego 724 Kilka | Poznawszy się z nim, częstuję go kieliszkiem, mówi grzecznie, 725 4 | rzeźnik z Gniezna, takoż człek poczciwy i bogobojny — i 726 6(*) | podanie, jakoby zawsze któryś członek familii cierpiał pomięszanie 727 10 | przednie nogi mówiąc do niego człowieczym głosem: "Biada tobie biskupie, 728 150 | pokazał.~— Nie smućcie się, człowieku! — wyrzekł do kupca — ja 729 154 | się biedak do miasta za- czołgał; a żałując swojego postępku, 730 32 | połowu; ponapełniali nim czółna; lecz gdy nie mogąc chciwości 731 136 | skrzydłami uderzyła go w czoło, a on upadł jakby kamieniem 732 4(**) | im przez króla, przezna- czone były nie dla papieża, lecz 733 12 | 12. Czterdzieściu dziewięciu męczenników sandomierskich~ 734 4 | godzina nadeszła, że się czterej bracia wedle zwyczaju zebrali 735 Kilka | urokiem poetyckim i wyraźnie czuć się w nich daje, że pogańska 736 Kilka | tą wiarą, z tym prostym czuciem, bez żądnej spekulacji ani 737 130 | zaszczekać nie mogą; lecz czują z daleka zbliżające się 738 Kilka | które jak to dobrze dziś czujemy, opierają się na dość niegruntownych 739 4 | świątobliwością Barnnby, czuł to sam u siebie, że źle 740 99 | mój Hryciu — powtarzała czuła Hanka — czemu nas ziemia 741 20 | gniew jej został rozbrojony czułym spotkaniem: albowiem ujrzała 742 134 | czarownica leci na Łysą Górę, we czwartek położył się na ławie przy 743 29 | żelazne drzwi kuźni i za czwartym razem język na wylot przesadziła. 744 82 | jak on, jeszcze łażąc na czworakach po ziemi, gdy już ja byłem 745 85 | tracąc męstwa — ja nie jeżdżę czwórką.~— Otóż masz i sześć koni. 746 141 | poszła za innego i miała czworo dzieci; a przyjaciele dawni 747 45 | snycerską ozdoby, zwykle w czworoboki; otóż w tej sali było sto 748 45 | tej sali było sto takich czworoboków, a z ich środka wychylało 749 54 | ciosanego kamienia w kształcie czworokątnego ostrosłupa. Od strony zwróconej 750 43 | groblę, zrobili rogatkę czyhając na one duszyczkę; aż tu 751 Kilka | się zwierzać dla nasycenia czyjejś ciekawości, ale tylko pod 752 85 | Ostatni jako młody chłop czyk spał tęgo i nie wszystko 753 128 | karmią się i różne złości czynią ludziom.~Podług podania 754 86 | z izby, jemu żadnego nie czyniąc gwałtu. Biedny stangret 755 43 | nieprzyjacielem mają do czynienia, dalej w prośby, ale na 756 83 | nie- bo tak szkaradnego czynu, bo zaraz obróciła się w 757 9 | nami i będzie pytać się, czyśmy tędy nie szły; ty zaś odpowiedz, 758 16 | Ściany tego pałacu były z czystego bursztynu, progi ze złota, 759 63 | są wielkie skarby, które czyszczą się, to jest palą, tyle 760 5 | do Pana Boga, abv mię z czyszczu wybawił, boć jeszcze w nim 761 52 | obraca się, przyklęka, czyta w mszale, gorąco się modli; 762 158 | spełni rozkaz, jaki mu wyda czytający. Zakradł się więc pewnej 763 85 | miał pokoju. Egzorcyzmy czytali nad nim kapłani i zarzekał 764 150 | w piątym roku już dobrze czytało i pisało, co tym więcej 765 12 | quadraginta etc.; na takie czytanie zadumiały przeor i z bracią 766 Kilka | onychże. Zwracam tu uwagę czytelnika, że do zbioru niniejszego 767 85 | swego wołasz, a wczoraj czyż nie za toś go bił, że poszedł 768 38 | drugi raz na najwyższym dachu się znalazł. Raz znowu poczęła 769 18(*) | równie jak często widzieć się dające posągi Krysztofora na domach 770 144 | Dobrze.~— No! Mocujmy się.~— Dałbyś sobie pokój, co tobie ze 771 4 | od ciebie złoto przyjęli. Dałeś im skarby tego świata, a 772 21 | posunąwszy się wyżej rzeką, dalsze usilności przekonały, że 773 21 | natrafiając wiele przeszkód do dalszej podróży mawiali: E-ira gałas — 774 117 | słoniny i ćwierć talarów.~— Dam ci wszystko, ale wyjmij 775 86 | drugi i trzeci, a potem i damulki; muzykę też coraz to lepiej 776 82 | to niech podniosą w górę daną im konewkę, wtenczas jeśli 777 4(**) | polscy mówią, ze pieniądze dane im przez króla, przezna- 778 158 | iż słyszał z ust księdza Daniela Butwiła, naówczas pomocnika 779 8 | za onym hetmanem od Boga danym pospiesza, znamienite zwycięstwo 780 59 | poprawił. Lecz słowa jego były daremne. Zagorzały myśliwy w następną 781 4 | krzemieni były stawiane. Po daremnych usiłowaniach chcieli się 782 144 | dziurawy kapelusz, zakrywszy darniną wszystkie naokoło otwory, 783 95 | tego deklarowano życiem go darować. Odważył się Szlązak. Więc 784 158 | króla Zygmunta Augusta, z daru jego, z wielą innymi księgami 785 67 | klasztorowi beczkę piwa w darze składali.~ 786 138 | przyjmowała wejrzeniem, darzyła go słodkim uśmiechem i białą 787 137 | spojrzał, zaraz się nie darzyło; ludziom i zwierzętom spojrzeniem 788 52 | nikt prawie wiary temu nie dawał. Rzadko więc i bardzo rzadko 789 33 | rozweselić się, i rozchmurzyć nie dawała. Turek na próżno chciał 790 144 | kwotę.~Człowiek miał już od dawna wykopaną ogromną jamę, nad 791 76 | przybył do niej anioł i dawszy jej niektóre rozkazy, a 792 Kilka | jasnej drogi, po której mamy dążyć do odrodzenia w postępie, 793 2 | przeto o nic innego nie dbali, jedno tańcowali, dobrej 794 Kilka(***)| Visconti w dziełku Saggio de canti popolari delia provincia 795 153 | szlachcic, zatem verbum nobile, debet esse stabile.~Twardowski 796 36 | maczugą zabijał, odwieczne dęby łamał jak trzciny i niebotyczne 797 157 | Twardomus artes, ~Lusus at iste, Dei versus in obsequium est.~ 798 95 | zgubienie bazyliszka, tego deklarowano życiem go darować. Odważył 799 95 | albo ginąć od miecza według dekretu, albo który by się z nich 800 Kilka(***)| Saggio de canti popolari delia provincia di Marittima e 801 95 | więzieniu siedziało, je- den Polak, drugi Szlązak, Jan 802 73 | porozjeżdżali się marszałek i deputaci, tak duchowni, jako i świeccy; 803 4 | kapliczka drewniana, z prostych desek zbita i pochylona; w niej 804 122 | krzyżują się błyskawice, a deszczu ani krzty nie pada. Wtem 805 122 | znachora pokropił tylko drobny deszczyk.~ 806 Kilka(***)| popolari delia provincia di Marittima e Campagna, Roma 807 Kilka | istotach, czarownicach, diabłach, wilkołakach itp. Wszystko, 808 134 | z innymi czarownicami i diabłami zajadała i piła, a po skończonej 809 16 | z łuski rybiej, a okna z diamentów.~Razu jednego rozesłała 810 91 | jak ku niemu sunie. Kitka diamentowa trzęsie się do słońca, pastuch 811 91 | króla wężów i dziwując się diamentowej jego koronie, umyślił zdobyć 812 37 | przypatrywać, postrzegł, iż ów tron diamentowy, na którym go Niemczyki 813 Kilka | bohaterach, w których cześć swą dici tych powieści i pamiątek 814 124 | musieliśmy na ciebie czekać! I Didki- -Łełeki znikli; kupiec z 815 100 | także, że gdy Preświata Diwa (Najświętsza] Panna) uciekała 816 76(**) | pieśń gminna:~Preczystaja Diwo Maty,~Pomoż wrahiw prohnaty.~ 817 95 | et monachi libri III seu diyersarum artium schedula, które to 818 18 | rzekł: — Dziecię! Dziecię! Dlaczegóż ty takie ciężkie? Mnie się 819 150 | zobaczył w piekle, jakie dlań zgotowano po śmierci męczarnie.~ 820 27 | się napił, widział jak na dłoni w przyszłości, że on, choćby 821 3 | wzrostu siadłego, szerokich i długich pleców, wiek średni już 822 19 | muszą. Dlatego paznokcie długie, pazury zwierząt, oręże, 823 50 | zamknięta została. Miejsce to od długiego jej tułania Samotuła, czyli 824 52 | widmo kobiety w białej i długiej szacie, z rozpuszczonymi 825 53 | jałmużn był doświadczony długoletni sługa. Obaj częstokroć do 826 4 | wiadomość Kosmas pragski, Długosz, Naruszewicz i inni. W roku 827 7 | powróci. A kiedyż to będzie, a długoż to tego czekać? — zapytał 828 42 | korzystał, bo natychmiast porwał dłuto i kawał głazu i wykuł zeń 829 145 | złoto na miarę ćwierci bez dna, pod którą był dół głęboki, 830 110 | cztery szklanki i przewrócili dnem do góry. Te czary sprawiły, 831 18 | zawołał Oferusz i przenosił dniem i nocą wszelkich pielgrzymów, 832 76 | mi się nie godzi, bo by Dniepr wystąpił z koryta.~ ~ 833 153 | można:~o północnej przeto dobie wychodzi z Krakowa, kędy 834 49 | za granicę i już nigdy do dóbr swoich nie wrócił.~ ~ 835 127 | kto pierwszy wstąpi w ślad Dobrochoczego, zaraz się obłąka w lesie 836 64 | Nuż sierota opowiadać o dobroci biesa; nuż pastuchy zbiegać 837 3 | aniołowie Boży, jałmużnę i dobroczynność, chociaż poganinowi, odpłacający.~ 838 4 | wielka i niepojęta, mój dobrodzieju, a Jego łaska nieustająca 839 39 | Orły Herburtów~W bliskości Dobromila na wyniosłej górze widne 840 156 | osób zeszłych, lub same dobrowolnie, lub wywołane sztuką czarnoksięską, 841 151 | sługi, tak byli pewni jego dobrych chęci, że wyjeżdżając z 842 110 | zabierali sprzęty, a żadnego dobudzić się nie mogła. Kiedy wymordowali 843 153 | zgruchotał cale. Od one j doby już był kulawy i zwany odtąd 844 61 | zaś drzwi zawarte, starają dobyć się przez mur i suchymi 845 38 | ten oblegali. Na koniec go dobyli i wszystkich tam co do nogi 846 62 | rękami i bez pomocy żelaza dobyte być mogły. Zabierał się 847 75 | jeszcze wydzierał im wszelki dobytek tak, że nic nie było w chacie 848 Smok | smok wielki, który troje dobytka naraz zjadał, także i ludzi 849 13 | śpiewanych u wielkiego ołtarza z dobytym mieczem podczas ewanielii 850 4 | rabusie, wszystkich jednakowo dobytymi mieczami pomordowali.~Potem 851 13 | czasie nabożeństwa pałasz dobywał i nim w powietrzu przed 852 73 | ogonami, które się spod sukien dobywały. I zaczynają iść po schodach, 853 53 | kwity, z roztrwonionych jego dochodów?~— Rozdawał pan mój dochody 854 67 | ten jedynym był źródłem dochodu miasta i szpitalu. Użalił 855 Kilka | ułamkami i wyjątkami nas dochodzi. Zajrzyjmy do niego, co 856 99 | było gwar wielki; czasem dochodziły dźwięki wyraźne, płacz i 857 Kilka | zarozumiałych mędrków, dla których dociekań wiecznie są zamknięte tajemnice 858 85 | żywy, ni martwy dnia się doczekał i jak tylko rozedniało, 859 4 | wolno nam wcale zajmować się doczesnymi sprawami." I tu porzucając 860 4 | XIX) o wolność nauczania i dodając zarazem, ażeby im z braci 861 121 | popatrzywszy na gospodarza dodał: — Masz szczęście, gdybyś 862 4 | zasie dwóch młodzieniaszków dodanych im na towarzyszów przez 863 132 | Boga chwalimy — ponurym dodawała głosem — Chwalcież go na 864 86 | potem do niego ci, co go doglądali w jego chorobie, i ten lekarz, 865 125 | się takim pędem, że już go dognać miały, kiedy góral szczęściem 866 111 | właśnie co skończył modlitwę, dognał go i zabił.~Siekiera Janoszczyka 867 119 | się odważył ich życzeniu dogodzić. Szczęśliwy ten, który nabrawszy 868 69 | Wiąz św. Stanisława~We wsi Dojazdowie, w bliskości Krakowa, rośnie 869 156 | obiecano sowitą nagrodę, kto by dokazał tego, iżby król skutkiem 870 153 | diabeł znosił. Kiedy długo dokazuje, raz był zaszedł w bór cienisty 871 36 | pomocą cudów waleczności dokazywał Dżuga. Sam jeden krocie 872 4 | i wiodła ich na miejsce dokonanej zbrodni. Była to łuna bijąca 873 121 | gospodarz mógł zaczętą pracę dokończyć. Zbywszy się roboty, rozniecił 874 4 | płacząc Barnaba — w tej chwili dokonywają swej zbrodni, ostatni i 875 82 | jednakową, mniej wszakże dokuczy narodowi i ojcu; bo mąż 876 95 | znalazł nieżywego.~ ~* Dołączam tu ciekawy szczegół do wiary 877 62 | bierze i w tejże chwili dolatują ją strwożone głosy ze dworu: — 878 9 | wyszedłszy jeszcze z podziwienia, dolatuje go tętent jazdy — spojrzy 879 99 | kto nie widział... Tuż na dole Tatarzyn smagławy jedną 880 106 | się znajdować gdzieś na dolinach, za pomocą których można 881 157 | mające, rozbite tylko u dołu na czwartą część wysokości.~ 882 76(**) | Pomoż wrahiw prohnaty.~Wid dołyny Hanczarychy,~Za mohyły Perepiat 883 68 | i bij rękę syna, która domaga się spełnienia ziemskiej 884 4 | razem, choć każdy w osobnym domeczku; na pamiątkę tych domków 885 153 | krakowskim ulepiła z gliny domek i w nim przedawała garnki 886 4 | domeczku; na pamiątkę tych domków do dziś dnia utrzymują w 887 4 | znaleźć owych skarbów w żadnym domku pustelniczym rozumieli, 888 132 | wieki! — i całe wymierało domostwo.~ ~ 889 25 | trwodze uderzyła nie niego z domową drużyną; i polegli tam oboje 890 77 | zemszczę, żeś boga swego domowego zabił i jeszcze większe 891 158 | innymi księgami wileńskiemu domowi jezuitów się dostał; o którym 892 140 | zostać wilkołakiem.~Ledwo domówił, gdy zmieniony w wilka zawył 893 86 | dobre to rzeczy. Nasi to są domownicy, nasi przyjaciele; jedz. 894 62 | chwili dochodzą ją głosy domowników: — Gore! Gore w Pawłowicach! — 895 56 | drogach rozjeżdżał, palił domy, kiedy mu widok zasłaniały, 896 52 | łatwiej wprawdzie jak o domysł podobny, w którym zapewne 897 27(*) | Pan Izopolski domyśla się, że Świdryd mógł być 898 Kilka | od islandzkich żeglarzy domyślać się o istnieniu nieznanej 899 95 | nigdzie znaleźć nie może; domyśli się na ostatek, kiedy ich 900 43 | prawią. Z pierwszych wyrazów domyślił się, jakie to ptaszki, więc 901 20 | rzece Roś porwaną została, domyśliła się, że ktoś z mocarzy panujących 902 4 | obawy, aby poznanych nie doniesiono królowi, wszystkich braci 903 150 | oczekiwał zasmucony Madej. Doniósł więc o tym, co widział, 904 91 | Napastowany wydaje gwizd donośny i wnet ze wszystkich stron 905 150 | dworzanie wkrótce wracają i donoszą, że w pobliżu jest piękna 906 91 | rozniosły, gdyby nie był dopadł klasztoru panien na Zwierzyńcu 907 58 | pogoń za nią poszli i już ją dopędzili, gdy ona kazała zwrócić 908 144 | dziecięcia urodzonego wczoraj nie dopędzisz. Jeśli chcesz, spróbuj się 909 92 | Sama doziera, aby starannie dopełniał włożonego nań obowiązku; 910 151 | musi — mimo woli pana — dopełnić wszystkich jego warunków; 911 154 | zalecając, iż od ścisłego jej dopełnienia wszystko zależy.~— Idź! — 912 43 | kazał mu się wyspowiadać. Po dopełnieniu chrześcijańskiego obowiązku, 913 154 | złego ci nie zrobią. Gdy to dopełnisz, staniesz się bogatszym 914 156 | zachowania warunkowi, byle dopiąć celu swych chęci. Nadeszła 915 87 | kiedy wiosenne skwarem dopiekając słońce zmarznięte słowa 916 43 | natychmiast rozlał się smołą. Dopieroż wsiadł na ojca świętego, 917 150 | się, mój rodzicu, Bóg mi dopomoże, ja pójdę do piekła i cyrograf 918 Kilka | znowu na Litwie nie mógł się doprosić pieśni u pewnego starca; 919 63 | układy o te pieniądze i doprowadzano już rzecz do tego, iż skłaniał 920 4 | Ale Bóg sprawiedliwy nie dopuści im ucieczki, którą się chcą 921 83 | ją w twarz uderzyć. Nie dopuściło nie- bo tak szkaradnego 922 15 | stojącym bardzo strasznym, z dopuszczenia Boskiego, czyli z czartoskiego 923 125 | zabiera. Porywają niekiedy i dorosłe dziewczęta. Następujące 924 29 | wyniszczony, już prawie był dościgany, gdy ujrzał przed sobą kuźnię, 925 134 | wysmarowawszy się maścią, dosiada na pomiotło i wylatuje kominem! 926 Kilka | patrzmy tam, gdzie jeszcze nie dosięgła, pojawiają się niezmierne 927 11 | na klasztor dwie beczki doskonałego wina, lecz wykonawcy ostatniej 928 Kilka | wskazałem tym, co się poświęcą doskonałemu zgłębieniu jakiej części 929 8 | nie wzięli: jedno, że ich doskonalsze zwycięstwo z nieprzyjaciela 930 150 | ale Madej miał węch tak doskonały, że wracając do jaskini, 931 11 | swój przestrach zatapiać w doskonałym winie. Wreście po trzecim, 932 52 | głos, żadne westchnie nie dosłyszeć się nie daje. W chwili tylko 933 145 | mądrzejszy, bierze z wierzchu; dostały mu się liściaste nacie, 934 19 | potrzebne są dla prędszego dostania się na nią. Im zaś człowiek 935 Kilka | Przyjacielu Ludu". Wiele podań dostarczyły mi kroniki nasze; a legend - 936 20 | przemieniły się w obfitość, dostatki, przepych i miłe rolnicze 937 3 | głodu prawie zdychający dostatkiem hojnej żywności karmił; 938 50 | Opuszczona od wszystkich, w nie- dostatku i nędzy długo się w pobliższych 939 107 | jezioro zwane Żabiniec, mało dostępne dla skał nadzwyczajnie przykrych 940 Kilka | dzieciom, jakby niegodną dostojniejszych uszu; podanie miejscowe 941 150 | on chłopczyna wyszedł na dostojność biskupią.~Raz przejeżdżając 942 Kilka | ubliżenia swej niebiańskiej dostojności mieszali się z ludem prostym 943 129 | aby ich pląsów i zabaw dostrzec nic mogli. Kto by jednakże 944 51 | się wije między wzgórkami, dostrzegają częstokroć mieszkańcy okropne 945 101 | Wieśniak, który go śledził, dostrzegł, jak się zatrzymał przy 946 92 | obowiązku; a jeżeli w nim dostrzeże zuchwałą chęć ucieczki, 947 126 | zalewając się karmi to dziecię. Dostrzeżono to i występną matkę z córką 948 Kilka | uświęcone starym bardzo doświadczeniem, a utrzymujące się w postaci 949 53 | w rozdawaniu jałmużn był doświadczony długoletni sługa. Obaj częstokroć 950 62 | lecz na próżno! Cała się doszczętnie spaliła.~Nazajutrz pani 951 Kilka | znaczna jednakże część doszła mnie z ustnych opowiadań, 952 101 | dał sobie nic mówić. Już doszli do pieczar, a lichwiarz 953 95 | się sąsiedzi Rozbiegali. Doszło to wprędce do urzędu; więc 954 16 | uważał, lecz gdy go urocze doszły śpiewy, zwrócił wzrok na 955 105 | bardzo błyszczące, lecz ich dotknąć nie można, i da się słyszeć 956 119 | pieniężnego chłepczyka i dotknął się, choć lekko, jego twarzy: 957 57 | świadczą o karze niebios, jaka dotknęła ród Jazłowieckich za to, 958 62 | Biada temu, kto się ich dotknie, ogniem karać będę zuchwalca. — 959 74 | jedna z sióstr norbertanek dotknięta jest tym nieszczęściem.~ ~ 960 76 | niechowanie przykazań Jego lud dotknięty został niewolą panów, głodem, 961 113 | śmiałe jakieś dziewczęta, dotrzymały mu placu i dowiedziały się 962 26 | Mełanka nie była wierną w dotrzymaniu słowa wyjścia za niego za 963 131 | on mór gwałtowny bydła, dotychczas jeszcze po wszystkiej Polsce 964 Kilka | się zaraz, jak wszelkie dotychczasowe przypuszczenia nabrały przekonywającej 965 73 | contra stawał, ale z dziwnym dowcipem i z wielką praw naszych 966 138 | ani wieści.~Wtem dziewczę dowiaduje się, że w sąsiednim futorze 967 101 | się zawistny jego sąsiad dowie- dział o pieczarach, ale 968 22 | rzecze szatan — a teraz dowiedz się, że bylebyś zapragnął, 969 98 | się matka Jasiuka o tym dowiedziała, zmieniła kochankę swego 970 113 | dziewczęta, dotrzymały mu placu i dowiedziały się z własnych ust jego, 971 21 | doszedłszy do ujścia Dubissy, dowiedzieli się o wyroczni będącej blisko 972 5 | Strona powiedziała: czym tego dowiedziesz, albo gdzie masz tego zapis? 973 5 | zadawają niewinne. A tak dowiódł swej rzeczy biskup, który 974 53 | zmysłów. Następne życie jego dowiodło, że napomnienie ojca pożądany 975 18 | Boża męka. Postrzegłszy ją dowódca zatrąbił co tchu na odwrót.~— 976 92 | jajach siedzieć mu każe. Sama doziera, aby starannie dopełniał 977 Kilka | tajemnic gminu. Chciawszy doznać wzajemności, należy takim 978 51 | głosy.~Tegoż losu, co zamek, doznał i kościół w bliskości stojący; 979 151 | domu oddawali mu dzieci w dozór.~Z tym wszystkim samej pani 980 2 | rozpustnego znaczy, zwano: a to z dozwoleniem stryjów jego książąt. Lecz 981 4 | modlił się do Boga, aby nie dozwolił zatraty tylu dusz grzesznych, 982 4 | ratować, ale i tego nie dozwoliła opatrzność Boska, gdyż przez 983 130 | siana, a przy nim stała drabina. Noc była widna: nagle jakby 984 103 | jak zbójnicy po rzemiennej drabinie do niej włazili. Toż samo 985 8 | zniknął. A nasi częścią drabiny przyszańcowawszy na mury 986 Kilka | opowiadają Podhalanie wielce dramatycznie. Zdaje się, jakoby tych 987 99 | tatarski stanął w jarze i drapał się po wschodach kamiennych 988 130 | ciągle psom nadstawia nogę, a drażniąc zajadłą gromadę ustawnie 989 157 | pokazywały się rozmaite postacie drażniące i straszące ich; na ostatek 990 130 | wtedy warczą na nie, a dżuma drażnić je najbardziej lubi.~Spał 991 94 | ten, którego przy- chodzi dręczyć, rozciągnionego za belką, 992 84 | przeszkadzać do modlitwy, drewka tylko na ogień przykładał. 993 4 | prawo stoi mała kapliczka drewniana, z prostych desek zbita 994 120 | obejścia jest złókto (naczynie drewniane do odparzania bielizny) 995 4 | kaplice i znalazłem na ich drewnianych ścianach główniejsze sceny 996 52 | paniem. Niewiast jednakże i drobnych dziatek snu nigdy nie przerywa, 997 147 | kwiatu paproci (co ma być tak drobnym, że za paznokciem wygodnie 998 4 | ich historię z niektórymi drobnymi wariantami i ofiarował się 999 96 | podwórzy, z siedmiu grobów i dróg rozstajnych. Zaledwie nanieciła 1000 56 | okrutnym; dzieci końmi po drogach rozjeżdżał, palił domy,