| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lucjan Siemienski Podania i legendy polskie ruskie i litewskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
1001 145 | wierzchu z musem piwo, diabłu drożdże zostawiwszy.~Widzi diabeł, 1002 145 | co go bolał, gdy się opił drożdży burzących, rzekł znowu: — 1003 58 | zabrać z sobą klejnoty swoje, droższe sprzęty i srebra stołowe. 1004 82 | Zrazu ów chłop bez ręki drożył się ze swoją tajemnicą, 1005 138 | płakała. Oczy wypatrzyła po drożynach i ścieżkach wijących się 1006 92 | wianka nie miała, jeszcze druhny nie zanuciły pieśni kładąc 1007 Kilka | tylko mogło mnie dojść z drukowanych źródeł, użyłem na ten cel; 1008 139 | młody z kniahinią i sześcią drużbami przemienieni w wilkołaki 1009 99 | barwinkiem w ręku pośród drużek i bez przytomności na ziemię 1010 98 | zważał na to, zebrał sobie drużynę i poszedł w Krym po dary 1011 6 | Strzemieniowie, Srzeniawowie i Drużynowie, co pomagali tego królowi. * 1012 22 | Rumszys~Stary Rumszys, drwal ubogi, rąbiąc drzewo złamał 1013 138 | szeptała; dziewczę blade i drżące siedziało na progu chaty; 1014 12 | Ośmieliwszy się na koniec, drżącym głosem dekret przeczytał 1015 4 | pokropione taż wodą zaczepił o drzazgę na ścianie; a kiedym go, 1016 18 | raz w życiu uczuł strach i drżenie. Podniósł więc głowę i rzekł: — 1017 127 | bowiem zawsze równego z drzewem, przy którym stawał. Nie 1018 43 | ci za twardo? — Na tych drzwiach od kościoła! — odrzekł ksiądz. 1019 101 | się zatrzymał przy małych drzwiczkach, jak zakołatał z cicha i 1020 101 | miejsca. Stanąwszy przed drzwiczkami, długo trząsł się ze strachu 1021 21 | miasteczko Seradnik. Upłynąwszy Dubissą w górę całą milę, wypoczywali 1022 21 | Niemnem, doszedłszy do ujścia Dubissy, dowiedzieli się o wyroczni 1023 4 | czeka w niebiesiech!" I tu duchem proroczym natchniony oświadczył 1024 Kilka | prostoty, z swej świadomości duchowej, ze swojej poezji; piosnek, 1025 86 | spadnie. My jesteśmy panowie duchowie; mamy też tu wesele swoje, 1026 13 | kanoników a stallami niższego duchowieństwa widocznie stawał. Po ukończonej 1027 5 | czasie kazał pościć wszemu duchowieństwu i modlitwy czynie, aby mu 1028 73 | marszałek i deputaci, tak duchowni, jako i świeccy; została 1029 4 | ażeby mu ten- że przysłał duchownych, którzy by w państwie jego 1030 Kilka | wiecznie są zamknięte tajemnice duchowo, bo aczkolwiek zdają się 1031 Kilka | cywilizacją, broni swych płodów duchowych jak największej świętości, 1032 71 | między wielu ozdobami znaj- duje się na stronie prawej za 1033 153 | czarnoksięskich. Zaczął dumać zamyślony; nagle napada 1034 Kilka | śpiewano - i zawiódł przecudną dumę, sięgającą Bóg wie, jak 1035 92 | którego pochodziła, zbyt dumna, aby miała sama robić gniazdo, 1036 4 | święte ubóstwo, ale jako był dumny z natury i stanu swego, 1037 Kilka | powinno być użyte na karb dumy autorskiej lub dla nasycenia 1038 112 | jak ten powóz wyjechał z Dunajca. Ten pan, zawoławszy tedy 1039 9 | Niedaleko Krościenka nad Dunajcem siał góral pszenicę pod 1040 27 | wyciąga; znalazł Turków nad Dunajem i zaraz wszedł z nimi w 1041 7 | 7. O Piotrze Duńczyku~Piotr Duńczyk był to pan 1042 7 | swego gdzieś tam daleko, w duńskim kraju; król zazdrosny kazał 1043 144 | po przegraniu porywał i dusił.~Jeden więc odważny wieśniak 1044 54 | rozpędzała pasące się tam bydło i dusiła owce, a nawet kilkoletnie 1045 43 | rogatkę czyhając na one duszyczkę; aż tu coś bieży — oni w 1046 86 | uczyniwszy się w oczach jego dużym mężczyzną, pogroził mu tylko 1047 3 | trafunku nagodzili się mu dwaj nieznajomi w pielgrzymskim 1048 17 | rozmnażał się, przykryli ich dwiema, górami, pnącymi się jedna 1049 38 | Christburg nazwali. Przez dwieście lat Krzyżacy ten mocny i 1050 95 | Taurer, tym kazano jedno z dwojga obierać: albo ginąć od miecza 1051 156 | chęci swej zwierzył się dworakom ubiegającym się w staraniach 1052 92 | jej w komnatach starego dworca. Biega sama po ogrodach 1053 62 | prośby i zaklęcia swych dworskich, sama jedna powraca do okropnego 1054 6 | nim, wziąwszy z sobą kilku dworzan i ony, co skarżyli o bliskość 1055 47 | i wykupno jeńców dając w dwunasób tyle, ile stało w umowie. 1056 95 | loch sadzają dwa koguty dwunastoletnie, karmiąc je, aż się utuczą; 1057 73 | zaczął dekret pisać, jaki mu dyktowano. Dekret był zupełnie na 1058 99 | wielki okrzyk rozpaczy. Dym zjadliwy napełniał jaskinię; 1059 135 | płótna z koszuli Paraski, nad dymem z tych ziół trzymając i 1060 149 | jego ognisko; głownia spora dymiła jeszcze nieco: zaledwo zbliżył 1061 96 | rozstajnych. Zaledwie nanieciła dymny ogień po północy, przyszła 1062 4 | ten czas wilki zjadły przy dyszlu. Takie to tu przed stu laty 1063 85 | brzydki, nie masz azjatyckich dywanów. I wszystko było za machnięciem 1064 4 | który dopiero za pamięci dziadka mego się spalił: a wielką 1065 Kilka | ale wszyscy cząstkowie działali tylko w tym nowym dla siebie 1066 Kilka | utworów gminu należy do innego działu. Podanie właściwe trzyma 1067 38 | tu niesłychane i straszne działy się rzeczy. Nieraz parobcy, 1068 6 | Tamże na tym miejscu wi- dziano świece gorejące w nocy.~~ 1069 62 | pracownikom. Groźbą więc zmuszono dziatki, a nawet karano, gdy upadające 1070 68 | na przestrogę niedobrej dziatwie.~ 1071 33 | akermańskiemu. Świeżemu i krasnemu dziecięciu było zaledwie lat szesnaście, 1072 126 | słychać nad jeziorem płacz dziecinny i tkliwy śpiew matki.~ 1073 125 | się nad cierpieniem swego dziecka oddaje ukradzione, a swoje 1074 2 | której się zamknął z żoną i z dziećmi, i tak kazał się puścić 1075 57 | i na miasto, i na onego dziedziców. Rodzina Jazłowieckich zgasła, 1076 Kilka | zostajemy do wspólnego z nim dziedzictwa, wchodzimy do tej jaskini 1077 62 | w ręce pani Zborowskiej dziedziczki ośmdziesięciu wsi okolicznych.~ 1078 50 | zamku szamotulskim stoi na dziedzińcu baszta, zwana wieżą czarnej 1079 4 | kościoła, nieprzeliczone dzieją się tam po dziś dzień cuda.~ 1080 27(*) | Świdryd mógł być znanym w dziejach hetmanem Janem Świrgowskim. 1081 Kilka | odkrywa przejścia labiryntów dziejowych i nie posiada się w uniesieniu; 1082 4 | poczciwy, upadłszy na kolana, dziękował Panu Bogu za to, że go wysłuchać 1083 149 | tyle mu psot wyrządził. I dziękując Bogu, że choć z życiem ocalał, 1084 140 | Przestraszeni i bezbronni, nie wie- dzieli, co czynić, i stali jak 1085 Kilka | prostym i czystym, który dzielił swój żywot między pracą 1086 138 | potem znowu mieszała, znowu dzieliła, znowu zbierała i tak aż 1087 Kilka(***)| kampańskich p. Visconti w dziełku Saggio de canti popolari 1088 98 | za matkę opłakała śmierć dzielnego Kozaka Jasiuka.~ 1089 70 | gospodarstwo, które nie dzielone mogło się jakkolwiek utrzymać, 1090 18 | zasnął głęboko, znużony pracą dzienną; wtem słyszy głos dziecięcia 1091 151 | wypełnia wolę żony i bierze dzierżawę gdzieś za Wisłą; wyjeżdżają 1092 5 | Pytano biskupa, którym prawem dzierży wieś Piotrowin? Stanisław 1093 144 | wysypał trzeci, czwarty, dziesiąty, setny. A gdy już napełniło 1094 101 | połowę i także dać na kościół dziesięcinę, lecz w duchu zamierzał 1095 101 | był oddał na cerkiew dwie dziesięciny z tego, co posiadał; a co 1096 95 | małe kogutki; po dniach dziesięciu wyrastają im wężowe ogony 1097 113 | przystojny, o tyle zimny dla dziewcząt. Idąc raz do Harklowej na 1098 95 | wiedział. Do tej piwnicy dziewczynka mała z chłopczykiem tak- 1099 111 | ale dziewiątej skrzyni i dziewiątego zamku nie mogła przerąbać, 1100 111 | skrzyń i ośm zamków, ale dziewiątej skrzyni i dziewiątego zamku 1101 Inc | ich powodu i zanim jego dziewicza poezja, wstydząc się swej 1102 4 | Mój ojciec, co żyli lat dziewięćdziesiąt i sześć na świecie, powiadali 1103 111 | w dziewięciu skrzyniach dziewięcią zamkami. Kiedy pojmano Janoszczyka, 1104 22 | Rumszysa; miało to być w dziewiętnastym roku życia.~Gdy to Rumszys 1105 99 | Kochali się czule; już po dziewosłębach było; kapłan miał ręce ich 1106 53 | skarby mego ojca? — rzekł dziko młodzieniec — a kiedy ich 1107 144 | nad którą postawił swój dziurawy kapelusz, zakrywszy darniną 1108 4 | okrucieństwo Karola, pokazując ową dziurę w ścianie jako niewątpliwe 1109 35 | straszliwego i wielkiego Dziwa na brzeg wywłóczą z rogami 1110 149 | homen. Był to orszak mar dziwacznych, co otaczał wóz wokoło, 1111 157 | je w ten sposób, iż odtąd dziwacznymi potworami więcej ich nie 1112 82 | potem gdy on wyrastał, to dziwem dziwne rzeczy wyrabiał: 1113 Kilka | powodu niech się kto nie dziwi, dlaczego zbiór mój nie 1114 149 | bębenków i piszczałek. Słucha dziwiąc się, że gdy wkoło śmierć 1115 4 | pierwej nigdy nie słyszał — dziwił się ich świątobliwemu życiu 1116 136 | swego zamczyska. Dworzanie dziwili się wielce, co za powód 1117 4 | zapytał się o przyczynę tego dziwnego płaczu i śmiechu, a Barnaba 1118 4 | zapytał o przyczynę tej dziwnej operacji, odpowiedział mi 1119 13 | śmierci przez rok cały (dziwny pobożnymi i tajemniczymi 1120 125 | Górą jest główne siedlisko dziwożon.~ ~ 1121 125 | Odbierz swoje, oddaj moje. — Dziwożona litując się nad cierpieniem 1122 125 | powiastka:~Góral złapał dziwożonę w swojej rzepie, ale ta 1123 91 | czasami tego króla wężów i dziwując się diamentowej jego koronie, 1124 38 | tym zamku, o którym takie dziwy opowiadają? — Na co mu duch 1125 88 | mianowicie kniaź, że się dżumie wykupił; lecz nazajutrz 1126 88 | bo nawet śród największej dżumy, kiedy wszyscy będą umierać, 1127 16 | berłem w ręku królowa morza. Dźwięk coraz milszy się rozlega, 1128 99 | wielki; czasem dochodziły dźwięki wyraźne, płacz i narzekanie. 1129 Kilka | polską ziemię; ucho nigdy dźwięku słowiańskiej nie słyszało 1130 101 | pieczar w Czarnej Górze. Dźwigał skąpiec na plecach łopatę, 1131 18 | się zdaje, że świat cały dźwigam na moich ramionach?~— Nie 1132 18 | ramionach?~— Nie tylko świat dźwigasz na swoich ramionach — odpowie- 1133 82 | niego taki sierp, że aby go dźwignąć, potrzeba było stu ludzi, 1134 82 | którego stu ludzi zaledwie dźwignie. Jeden z obecnych, człowiek 1135 78 | 78. Dzwon wornieński w jeziorze Łukście~ 1136 51 | zapadł się on wraz z wieżą i dzwonami, których ponure głosy częstokroć 1137 52 | głuchy odgłos kościanego dzwonka głębokie przerywa milczenie. 1138 125 | krzyknęła: — Trzymaj się dzwonków! Góral ciągle kierował konia 1139 43 | odmawiając wieczorne pacierze. Na dzwonnicy kościelnej usiadło właśnie 1140 78 | wiele mocy nadprzyrodzonej dzwonom: nim jest poświęcony i nie 1141 78 | czasie przewozu nowo odlanych dzwonów do Worń zimową porą, z przyczyny 1142 21 | dalszej podróży mawiali: E-ira gałas — nie ma końca; to 1143 18(*) | Christoforum videas, postea tutus ear. Godną rzeczą zastanowienia 1144 16 | pogodnie świeci, morze ciche, a echo) już roznosi po wybrzeżu 1145 21 | miejsce nazwane zostało Eiragołłą i tak do dziś się nazywa. 1146 151 | okolicach Tarnowa potrzebował ekonoma. Jak raz jawi się nieznajomy 1147 153 | zatem verbum nobile, debet esse stabile.~Twardowski widząc, 1148 95 | dzieła Theophili presbyteri et monachi libri III seu diyersarum 1149 Inc | okryje się zasłoną jak Ewa wypędzona z raju. ~Ch. Nodier~ 1150 13 | dobytym mieczem podczas ewanielii świętej między stallami 1151 114 | kaptur i płaszcz mniszy nad falą i powoli malał, aż zniknął 1152 16 | gdy wicher morski zaburzy fale, słychać jęk z daleka — 1153 Kilka | lub zabobonem, lecz bardzo fałszywie; albowiem są to prawdy uświęcone 1154 6(*) | W niektórych familiach polskich tych herbów utrzymuje 1155 6(*) | jakoby zawsze któryś członek familii cierpiał pomięszanie zmysłów.~ 1156 86 | 86. Duchy familijne~Kiedy Rej był posłem do 1157 Kilka | wietrzyk, jest czystą igraszką fantazji lubującej się w pewnych 1158 79 | złotem każe jej nadstawić far- tuszka. Dziewczyna napełnia 1159 4 | dnia stoi owa wspaniała fara kazimierska. Możecie tam 1160 79 | Dziewczyna napełnia złotem swój fartuch i odbiera napomnienie, żeby 1161 42 | wiszącego człowieka przepasanego fartuchem. Podanie o tym jest takie: 1162 157 | cali 22, szerokie 19, z fasetką dokoła, w czarne, szerokie, 1163 138 | potem z każdej po jednej fasolce, potem znowu mieszała, znowu 1164 138 | nie wraca?~Wróżka rzuciła fasolę na sito, rozgarnęła na kupki, 1165 4 | wyraża (Bollandystów tom II. Februarius, p. 114. C. IX.):~Kiedy 1166 49 | iż gdy jakiś niemiecki feldmarszałek kupił dobra koźmińskie, 1167 43 | nie mógł się obejść, żeby figla nie spłatał, bo miasto drzwi 1168 50 | tej wieży. *~Jest jeszcze figurka wypukłej roboty w wielkim 1169 4 | tamże w roku 1842: Pięć filarów..., czyli nabożeństwo do 1170 Kilka | stosunkach niż najwybujalszy filozof. Najlepiej o tym przekonamy 1171 Kilka | rozumowych, jak i wzgardliwej filozofii; utwory te ludowe nie są 1172 155 | których leżały, kwitły wonne fiołki i macierzanka; na tej to 1173 153 | ożenić, ale panna chowała we flaszce robaka i pod tym warunkiem 1174 153 | go zaraz ukazując z dala flaszeczkę: ~Co to za zwierz, robak 1175 83 | robi, córka często sobie folgując napomnienia matki nie słuchała, 1176 Kilka | wysokiego wykształcenia form do również wysokiego wykształcenia 1177 76 | nabożeństwo weźmie inną formę. Królewstwa dawne zniszczeją, 1178 43 | świętego, coraz okropniejszymi formułami smaga onych biesów, na koniec 1179 158 | nocy, otworzył ją i czytał formuły czarnoksięskie. Wtem diabeł 1180 43 | panowie bracia! Jąć to wiem fortel jednego naszego kolegi, 1181 91 | takową. Jakiegoż więc używa fortelu? Oto ukręcił sobie potężny 1182 144 | postrzegał tam Niemczyka w kusym fraczku przeskakującego z drzewa 1183 153 | kapelusz trójgraniasty, frak niemiecki z długą na brzuch 1184 72 | brat Piotr Chytkowicz ś. o. Franciszka w reformie naszej polskiej, 1185 38 | komturowi, który przybył z Frauenburga; raz bowiem znaleziono go 1186 49 | Koźminie, w kaplicy tak zwanej fundatorskiej leży pan Aleksander Przyjemski 1187 56 | a to za wydarcie pewnych funduszów kościelnych.~ 1188 144 | widzisz tę kulę, waży ona funtów sto tysięcy — kto z nas 1189 43 | oszukanym, w największej furii porwał ją za ogon, zakręcił 1190 138 | opuszczonej chaty, co tam za futorem stoi na pół rozwalona; a 1191 138 | po dolinie i pa- górkach futorowi przyległych. Charka nie 1192 138 | dowiaduje się, że w sąsiednim futorze jest wróżka, od niej więc 1193 97 | widdasz moji horoszi na Fyłyp (oddasz mi pieniądze na 1194 47 | obfitość, kiedy się połowa gąb ujmie.~Król zrazu kiwał 1195 151 | wszystkim samej pani swędziło gadanie sąsiadek, że w domu swoim 1196 43 | się moc niezmierna różnych gadów, a mianowicie żab, które 1197 54 | Tarnopolem na Podolu jest gaj nazywany Szlachcinieckim; 1198 122 | czasie znachor wrócił z gałązką leszczyny w ręku. Wkrótce 1199 149 | nad wieczorem zrobił z gałęzi budę, rozpalił ognisko i 1200 Kilka | wszystkich korzeniach i gałęziach tego tajemniczego drzewa 1201 Kilka | naturalną (ludową) i innymi gałęziami świata umysłowego. Taki 1202 101 | strachu, lecz wchód naznaczył gałęźmi.~Od tego czasu nie miał 1203 125 | które są zwykle szpetne, garbate i koszlawe. Mają wszakże 1204 96 | pozorem, że chce pożyczyć garczek kapusty, ale odpędzona, 1205 2 | myszy goniły, aż na koniec gardła dali od nich na zamku kruszwickim. ~ 1206 95 | wtenczas dwóch złoczyńców na gardło skazanych w więzieniu siedziało, 1207 Kilka | samorodną cywilizację ludu, gardzą nią jako przesądem lub zabobonem 1208 138 | kładąc go pionowo we wrzący garnek coś sobie szeptała; dziewczę 1209 62 | niepohamowana w łakomstwie garnęła do siebie złoto, własność 1210 138 | przestała; wyjęła z wolna z garnka badylek; ogień zgasiła, 1211 153 | domek i w nim przedawała garnki i misy. Twardowski za bogatego 1212 138 | siedzącą przy ognisku nad garnkiem wrzących ziół, szepcącą 1213 120 | stawienia na noc w piecu małego garnuszka z wodą; gdy druga, zaniedbując 1214 Kilka | w podaniu, gdzie możemy garściami podnosić drogie kamienie 1215 98 | niemu. Król, obaczywszy małą garstkę Kozaków, posłał tylko jedną 1216 52 | klęczące szkielety, znika, gasną świece, zamykają się drzwi 1217 134 | zaniosła do jednej piwnicy w Gdańsku, gdzie właśnie tejże nocy 1218 121 | dodał: — Masz szczęście, gdybyś mię był uczciwie nie przyjął, 1219 77 | podobieństwo człowieka, z gębą aż po uszy szkaradnie rozdartą, 1220 Kilka | z których dłoń twórczego geniuszu może wznieść budowę spółczesną 1221 137 | był wieśniak, zwany Hryć Gerełła. Miał on złe i urocze oczy; 1222 150 | przejeżdżając puszczą ciemną i gęstą, niezajrzaną okiem, doszedł 1223 62 | postrzega kupy złota tak gęste jedne przy drugich, tak 1224 59 | trwogą napełnia. Dotąd śród gęstego boru należącego do Czerwonej 1225 125 | łopuszańskich, ujrzał w największej gęstwi dziewczynę piorącą. Zbliżył 1226 54 | kilku włości przyległych; w gęstwinie tego lasu, gdzie się granice 1227 93 | Ująwszy je zaś, odziewa się gęstym obłokiem i uniesiona na 1228 105 | skale nad Morskim Okiem pod gęstymi zaroślami kosodrzewia jest 1229 91 | potężny bicz, osadził na gibkim biczysku i wysmarował smołą; 1230 92 | ptaszka, który jak wierny giermek żywność swej pani niesie.~ 1231 95 | jedno z dwojga obierać: albo ginąć od miecza według dekretu, 1232 114 | go i obaczyć można było. Ginął we wodzie; wszedłszy w nią 1233 151 | zapewnieniem wychodzi i ginie.~Odtąd nie pokazał się już 1234 38 | i chłopców; tam tylko na gitarze grano i śpiewano; nic, tylko 1235 144 | Dobrze, chodź ze mną w głąb lasu, a tam mi oddasz należną 1236 9 | nim i ciekawie się przy- glądał, wysunęła się jedna niewiasta 1237 4 | wiele polnych kamieni, które gładko obrabiali w kostkę; z nich 1238 101 | otwarła się pieczara. Wszedł głębiej i zobaczył obszerną jasną 1239 16 | 16. Królowa Bałtyku~W głębinie wód Bałtyku wznosił się 1240 79 | przebiegła kilkanaście coraz głębszych piwnic. W końcu nie znalazłszy 1241 137(*) | Peczyna — glina przepalana w piecu. 1242 153 | rynku krakowskim ulepiła z gliny domek i w nim przedawała 1243 76 | dotknięty został niewolą panów, głodem, morem i wojną; lecz że 1244 4 | niósłby dla brata i mógłby nią głodnych pustelników nakarmić — co, 1245 4 | opuścić przy ciężkiej pracy w głodzie i niedostatku — bo to do 1246 100 | do pieczary, o której lud głosi, że ma związek z pieczarami 1247 108 | odwiedzał także Tatry i głośne po wszystkich karpackich 1248 153 | Krzemionki, zaczął biesa głośno przywoływać. Stanął prędko 1249 99 | kapliczkę, i zapalił.~I śmiech głośny, śmiech szatański rozlegał 1250 Kilka | nabiera więcej powabu, jeżeli głośnym się stanie podanie o niej. 1251 117 | stary chrzestny widział w głowach stojącego tegoż diabła, 1252 Kilka | socjalistów. Rozumiem tu głównie lud w naszych polskich ziemiach 1253 4 | ich drewnianych ścianach główniejsze sceny z życia pięciu pustelników 1254 153 | wielą warunkami był ten główny: że dopóty ni do ciała, 1255 Kilka | składa się zwykle z dwóch głównych żywiołów: ze szczerej wiary 1256 129 | obliczem, porywają ze sobą w głuche lasy na dno jezior i stawów.~ 1257 43 | rozkazywać złym duchom i zaklinać głupie twarze, to jest zwierzęta. 1258 76 | tak żywo utrzymuje się w gminie ukraińskim, zostawił po 1259 39 | Herburtów. Jest tam podanie gminne opowiadające przyczynę wygaśnięcia 1260 Kilka | klechdy, podania, pieśni gminnej, zgoła wszelkiej wiary jest ( 1261 93 | nigdy już nie wracają.~Lud gminny z tej powieści tłumaczy 1262 Kilka | udzielnie w tych sokolich gniazdach panują i odmładzają myślą 1263 92 | dumna, aby miała sama robić gniazdo, a tym więcej nudzić się 1264 Kilka | opowiada, nie wierzy i nie gniewa się, gdy ktoś ją wyśmieje: 1265 33 | Pogoń, przez opamiętałego a gniewnego baszę wysłana, napadła Paraskę 1266 39 | przyległych mieszkanie, gdzie gnieżdżąc się, młode wywodził swe 1267 39 | czasu orły przestały się gnieździć w skale; uciekło szczęście 1268 43 | Nidy; owoż w tych błotach gnieździła się moc niezmierna różnych 1269 39 | pisklęta. Dopóki orły się gnieździły i dopóki je szanowano, dopóty 1270 61 | 61. Kościół Bożogrobców w Gnieźnie~Gmin gnieźnieński pokazuje 1271 64 | 64. Gnieźninek~W pobliżu Gniezna są dwa 1272 64 | jeden z nich zowie się Gnieźninkiem i takie krąży o nim podanie:~ 1273 64 | rozpadliny znajdującej się na Gnieźninku. Postradawszy czapkę, zaczął 1274 95 | zniesie i ze wstydu w koński gnój zakopuje.~Takie są o bazyliszku 1275 123 | kiedy się okadził świńskim gnojem, widziadło znikło na zawsze.~ ~ 1276 15 | się cerkiew zapaliła i tak godny sprawom swoim pogrzeb Złotaryńko 1277 150 | jabłko przemienione w siwego gołąbka za innymi uleciało.~Modlił 1278 150 | jabłku zamienione w białe gołąbki znikały w powietrzu. Jedno 1279 40 | zamążpójściem, zamieniały się w gołębie; za mężne zaś w ćmy nocne 1280 2 | uciekali, wszędzie ich myszy goniły, aż na koniec gardła dali 1281 3(*) | Na goplańskim jeziorze dziś jeszcze jest 1282 2 | kazał się puścić na jezioro Gopło, ale i to nie pomogło, bo 1283 Kilka | księgach pisanych przez ludzi gorącej wiary i prostego ducha, 1284 22 | próżnym, siadł na lodzie i tak gorącymi łzami płakał, że aż lód 1285 38 | starszego przeraziły, iż wpadł w gorączkę i na drugi dzień umarł. 1286 Kilka | wypisał się autor rozprawy O góralach tatrańskich umieszczonej 1287 106 | czarnoksięskie~Jest między góralami wiara w księgi czarnoksięskie, 1288 123 | zapomniał o przyrzeczeniu góralki. Porobiwszy swoje sprawunki, 1289 Kilka | Izopolski; zobaczmyż, co mówi o góralu tatrzańskim pan Zejszner ( 1290 17 | się, przykryli ich dwiema, górami, pnącymi się jedna na druga. 1291 6 | miejscu wi- dziano świece gorejące w nocy.~~ 1292 35 | węgle rozpalone ze źrenic gorejących pałały. Co widząc, gdy nagle 1293 138 | wijących się po dolinie i pa- górkach futorowi przyległych. Charka 1294 50(*) | wówczas własnością Łukasza Górki. 1295 Kilka | starożytnym: jako to: święta gorliwość wiary, poświęcenie się, 1296 109 | ziemi polskiej. Nieraz w górniczej kurcie przychodzi on do 1297 128 | Boginki te przykrząc sobie w górnych przestworzach, zamieszkanych 1298 55 | łowów, córka Melchiora z Górowa, ówczesnego dziedzica Wyszyna, 1299 11 | przywłaszczyli je sobie, a natomiast gorsze posłali zakonnikom. Jednego 1300 64 | suchym liściem lub czym gorszym jeszcze.~ ~ 1301 85 | on straszny hulaka, pił gorzałkę z każdym, z kim się spotkał. 1302 4 | chaty, co tak jasno w nocy gorzały, teraz przez ogień nietknięte 1303 18 | Dlatego to woda morska jest gorzka i słona. Potem wyszedł Oferusz 1304 150 | poczciwy kupiec, tając łzy gorzkie przed żoną, tymczasem dziecię 1305 Kilka | połowieckiego wodza, Boniaka.~W Górznie w Wielkopolsce, gdzie pokazują 1306 138 | Charko był zawsze upragnionym gościem; lecz między nimi była jedna 1307 150 | wyprowadził na szeroki gościniec, a zmusiwszy kupca do wydania 1308 52 | korytarzu i zatopione w modłach; gościom nawet nocującym w przykaplicznym 1309 56 | też po śmierci pokutuje w Gosławicach; widywano go otoczonego 1310 4 | on wtedy tam, gdzie dziś Gosławice, na zamku, który dopiero 1311 2 | zdrowia. Gdy przyszli do gospod, rozpalił ich jad, wielką 1312 153 | nie wiedząc, że w niej się gospoda nazywała "Rzymem".~Skoro 1313 101 | przypadek mógł się zapomóc w gospodarstwie. Jednakże przed zakopaniem 1314 123 | schwyci latawiec i rzecze: — Gospodaruj już sama, ja nie będę już 1315 101 | Teraz już sobie był bogatym gospodarzem; lecz cóż miał robić z tak 1316 120 | zaczepiaj, bo ja mam dobrą gospodynię.~Tu nastąpiło krótkie milczenie; 1317 155 | krajał ciało jego, siekał, gotował zioła i maście. Tak posiekawszy, 1318 150 | zachował przy życiu, co mu gotowała strawę. Nikomu nie podarował 1319 16 | można puścić bezkarnie: oto gotowe czekają nas łodzie, płyńmy 1320 29 | tak złapaną wprzęgli do gotowego już pługa i odrzucili nim 1321 4 | wszystkimi było, którzy się gotowymi na tę podróż oświadczyli; 1322 26 | zbiegłszy się na wieczornice gotują kaszę i wylazłszy na płot 1323 83 | podobieństwo do dziewczyny z gra- biami. Powiadają, że będąc 1324 68 | kościołem, aż pewnego dnia grabarz, co grób kopał, przybiegł 1325 83 | nieposłuszną matce, gdy siano grabiła w dzień świąteczny, przez 1326 122 | 122. Grad~Gospodarz znachor (czarownik) 1327 86 | to tam w inszych pokojach grają, leży, aż tu z myszej jamy 1328 86 | usłyszał muzykę jakąś pięknie grającą; rozumiejąc, że to tam w 1329 146 | skrzypce z całym przyborem grajka; pod skórą drugiego strój 1330 Kilka | im opowiadanym jest. Za granicami tej ufności i wspólnego 1331 29 | w każdym pułku kazał na granicy zbudować 10 zamków; tak 1332 38 | chłopców; tam tylko na gitarze grano i śpiewano; nic, tylko taniec 1333 43 | 43. Żaby, drzwi i grobla w Wiślicy~Był sobie jeden 1334 43 | całej mocy cisnął w środek grobli, tak, że wybił jamę, której 1335 59 | nikną mary, a bór przyległy grobową przybiera posępność. Na 1336 13 | w Poznaniu znajduje się grobowiec Wawrzyńca Powodowskiego. 1337 55 | pokazują bowiem kamień, zwany grobowiskiem misia (niedźwiedzia) przez 1338 52 | Przebaczenia! A kapłan jej grobowym odpowiada głosem: — Nie 1339 48 | Jana~Żak jakiś zwiedzając groby królów polskich uskubnął 1340 57 | Jazłowieckich zgasła, a gród przeszedł na własność Koniecpolskich. 1341 28 | gdzie zamknąwszy się w grodzie, dała odpór hordom tatarskim. 1342 67 | 67. Piwo grodziskie~Dnia jednego błogosławiony 1343 32 | ze snu swojego ciemięzcy gromadami wesoło pluskają po całym 1344 130 | nogę, a drażniąc zajadłą gromadę ustawnie woła: — Na goga, 1345 91 | oto zewsząd zlatują się gromady wężów. Nie było innego sposobu, 1346 122 | czarownik) ze swoją czeladzią gromadził siano. Była pogoda, w południe 1347 29 | królewnie. Gdy łoskot do gromowego podobny zwiastował zbliżanie 1348 101 | ale już nie było rady, bo groźbami zniewolony dał się namówić, 1349 9 | znowu błaga go, w końcu grozi mieczem; ale góral odpowiada: 1350 48 | zmarłego króla upominało się groźnie o swoją własność, musiał 1351 101 | pieczar, a lichwiarz krzyknął grubym głosem: — Otwórzcie się, 1352 3 | pomijając, a z niewielkiego grunciku roli i z barci żywot swój 1353 102 | leży wieś Bruśnik; na jej gruntach znajduje się znacznej długości 1354 54 | Jakoż nabrawszy z swoich gruntów ziemi w trzewiki, stanęła 1355 Kilka | tego rodzaju potrzebne są gruntowne i głębokie wiadomości, ale 1356 38 | bitwie pod Tannenbergiem i Grunwaldem kowal z Kiszporgu wrócił 1357 99 | żony! Zła myśl serce mi gryzie; już nie będziesz moim mężem! 1358 68 | bliskości rzeki Obry leży wieś Gryżyna; o kilka staj za nią stoi 1359 68 | 68. Brzoza gryżyńska~W bliskości rzeki Obry leży 1360 43 | zaniosę, mości księże? Na moim grzbiecie będzie ci za twardo? — Na 1361 91 | mieniących się barwach i o grzebyku diamentowym na głowie. Napastowany 1362 43 | a mianowicie żab, które grzechotaniem swoim naprzykrzały się ludziom. 1363 4 | nieświadomość pokusiłeś do grzechu. Ślubowaliśmy na ubóstwo, 1364 123 | na koniec młynarz ujęty grzecznymi słowy hożej mołodycy pospieszył 1365 148 | Blinda przez łąkę, która grzęską była, nogi jej uwięzły w 1366 19 | obrażał w życiu. Inaczej grzesznego bogacza smok Wizunas, pod 1367 19 | pożre i równie jak ubogiego grzesznika złe wiatry uniosą. Bożek 1368 150 | Modlił się gorąco biskup nad grzesznikiem, a gdy dał mu rozgrzeszenie 1369 4 | dozwolił zatraty tylu dusz grzesznych, które się pokutą i skruchą 1370 122 | zbiły i ciągle nad nimi grzmi i szumi, krzyżują się błyskawice, 1371 122 | wiatr pociągnął gwałtowny, grzmiało i łyskało się straszliwie. 1372 4 | wodą z studzienki, wyrwał z grzyw lichych swych szkapin po 1373 Kilka(***)| trudny do opisania - pudor guidam poene subrusticus - jak 1374 29 | na twarz śpiącego, czym gwałtownie obudzony zawołał, dlaczego 1375 128 | łaskota- niem zmuszają do na j gwałtowniejszego śmiechu, póki życia nie 1376 86 | jemu żadnego nie czyniąc gwałtu. Biedny stangret ledwie 1377 6 | wylał się na rozpusty i gwałty, czego nie mogąc ścierpieć 1378 99 | po jaskini słychać było gwar wielki; czasem dochodziły 1379 27 | miała córkę tak ładna, jak gwiazda. Dziewczyna ta bała się 1380 129 | wtedy ich oczy błyszczą jak gwiazdy, a rozwiane po ramionach 1381 91 | głowie. Napastowany wydaje gwizd donośny i wnet ze wszystkich 1382 111 | powrót do niego na jedno gwizdnienie. Kochanka Janoszczyka zdradzając 1383 136 | bo go odtąd najmniejszy hałas straszył. Raz przez otwarte 1384 63 | natychmiast je łopatą z brzękiem i hałasem na powrót odgarniał. Przed 1385 50(*) | Szamotułach długo była więziona Halszka, córka księcia Ostrogskiego. 1386 2 | abyś go ty, jako mędrsza, hamowała od tych zbytków, które czyni. 1387 136 | któremu serce zajęcze wstyd i hańbę przy- niosło, a wrychle 1388 76(**) | wrahiw prohnaty.~Wid dołyny Hanczarychy,~Za mohyły Perepiat y perepiatychy.~ 1389 99 | którego strzała biedną Hankę chybiła, kazał przynieść 1390 153 | kapelusza, pazury z trzewika i harcap z tyłu.~Już chciał porwać 1391 33 | pieścił ją chcąc ułagodzić, w haremie swym trzymał, obsypywał 1392 33 | rozjątrzony oporem wszedł nocą do haremu do mieszkania Paraski i 1393 Kilka | pojęcia, gdzie się zbiegają harmonijne organizacje, poezja jest 1394 47 | na koniu z toni jeziora, hasa po okolicznych błoniach, 1395 134 | uczcie, jak w pierwszej parze hasała czartowskiego obertasa. 1396 29 | bohatyrem i pod uchylonym hełmem ujrzawszy piękną twarz młodzieńca 1397 4 | dzień cuda.~Cesarz zasie Henryk świadomy zamiarów Bolesława, 1398 54 | czyli herb Pilawa, pod herbem zatarte ślady napisu; na 1399 6(*) | familiach polskich tych herbów utrzymuje się podanie, jakoby 1400 30 | Przybysław, rycerz jeden herbu Śrzeniawa, mieszkał na górze, 1401 39 | rodziny. Każdy umierający Herburt, jak powiada lud tamtejszy, 1402 39 | dopóty sprzyjało szczęście Herburtom. Lecz naraz zniszczył wszystką 1403 Kilka | lekarskimi, z nauką astronomii, historią naturalną (ludową) i innymi 1404 4 | kazimierskim!~WIADOMOŚĆ HISTORYCZNA~Ciekawym i ważnym będzie 1405 Kilka | cechę pewnej rzeczywistości historycznej lub pochodzenia z czasów 1406 Kilka | jaskinie; także do osób historycznych; do legend kościelnych przechowywanych 1407 Kilka | pokutujących itp. odrzucał poważny historyk jako nie przypadające do 1408 29 | sobą kuźnię, gdzie święci Hleb i Borys pracowali nad zrobieniem 1409 157 | literami wyraża:~Luserat hoc speculo magicus Twardomus 1410 Kilka | romanse rycerskie lub powieści Hofmana. Niewypowiedzianej wartości 1411 3 | prawie zdychający dostatkiem hojnej żywności karmił; gdyż każda 1412 9 | mi, człeku, a nagrodzęć hojnie, czy nie widziałeś tu wczoraj 1413 64 | wyrządzać. Bies, uniósłszy się hojnością, napełnił czapkę chłopca 1414 7 | Duńczyk był to pan wielki i hojny, kochał się był w żonie 1415 16 | tam gdzie rzeka Święta hołd memu królestwu Płaci; jeden 1416 54 | miejscu padła i nałożyła hołowkoju (umarła). Po pogrzebie tej 1417 138 | lub wycinał z nią raźne hołubce. Tak było długo, gdy raz 1418 28 | się w grodzie, dała odpór hordom tatarskim. Na tym miejscu 1419 Kilka | zapomniane uroczysko lub horo-dyszcze, dowiedziawszy się o jakimś 1420 28 | schronienie znalazła dopiero na Horodyszczu zwanym Pleśnisko, w pobliżu 1421 97 | rzekł: Oho widdasz moji horoszi na Fyłyp (oddasz mi pieniądze 1422 82(*) | Lwowie jako przeniewierczy hospodar wołoski, nie jako hetman 1423 123 | młynarz ujęty grzecznymi słowy hożej mołodycy pospieszył z mlewem 1424 82 | siłacz "na kaniowskim rynku, hrajetsia w swynku". Posłowie natychmiast 1425 137 | Świniarzew był wieśniak, zwany Hryć Gerełła. Miał on złe i urocze 1426 99 | jeden grób pożarł.~"O mój Hryciu — powtarzała czuła Hanka — 1427 134 | Widział tam swoją panią przy hucznej biesiadzie, jak z innymi 1428 99 | przeciągu dwóch godzin cały hufiec tatarski stanął w jarze 1429 59 | obławników, wycie psów i huk wystrzałów; lecz gdy kur 1430 Kilka | mieszając te razem z miłosnymi, hulackmi i tym podobnymi; opowie 1431 85 | Lublina, był on straszny hulaka, pił gorzałkę z każdym, 1432 85 | złazi i mówi do naszego hulaki:~— Przysłany jestem po ciebie, 1433 4 | imienia Barnaby, ale w jednym hymnie znajdują się dwa takie wiersze:~ 1434 4 | w której są godzinki i hymny na cześć tych męczenników 1435 85 | Umichowskim i Kresą). Ci ichmościowie, Bóg wie, jakiej wiary byli, 1436 20 | albowiem ujrzała przeciw sobie idącą nieśmiertelną córkę, orszakiem 1437 36 | Dżuga~O pół mili przy drodze idącej z Telsz na Olsiudy przedstawia 1438 66 | z tym dzwonkiem księdzu, idącemu z Panem Bogiem do chorego, 1439 52 | w ornacie ze mszą świętą idący. Okropny widok!... Kapłan 1440 86 | swoje, żeni się nasz brat, idziemy do ślubu i nazad tędy powracać 1441 150 | wysłane ostrymi nożami, igłami i brzytwami, pod spodem 1442 57 | dziedzicem, piastunka przyszła igrać na brzeg studni zamkowej, 1443 Kilka | jak wietrzyk, jest czystą igraszką fantazji lubującej się w 1444 95 | że małym, na swywolę czy igraszkę weszli oboje tak, że nikt 1445 128 | główne siedlisko na górze Ihrowiszczu; był tam staw przeczystej 1446 Kilka(***)| Campagna, Roma 1830. - "Ilekroć zdarzyło mi się prosić wieśniaków 1447 52 | słucha i długo, długo słucha. Ileż to łez i westchnień przerywa 1448 4 | rozumieli, jakoby oni znaczną ilość złota przeznaczonego dla 1449 16 | niewinnych moich poddanych, imać w sieci i na śmierć wskazywać; 1450 157 | Lusus at iste, Dei versus in obsequium est.~Zwierciadło 1451 76 | wkrótce przeminie i Ukra- ina będzie szczęśliwą.~Że nadejście 1452 95 | jak kura, z głową i szyją indyczą, oczy miała żabie.~W Wilnie 1453 81 | Norbertanek w Strzelnic (pod Inowrocławiem), we wsi zwanej Młyny, znajduje 1454 95 | nie stało; więc prosił o inszą świecę, żeby mógł w ciemnych 1455 86 | rozumiejąc, że to tam w inszych pokojach grają, leży, aż 1456 73 | województwa wołyńskiego (bo ten interes był z Wołynia), ale prawdziwego 1457 21 | radość, że jest koniec: Bet ir gałas, stąd nazwanie miejsca 1458 151 | zrywa całą umowę i służbę Iskrzyckiemu wypowiada. Ale Iskrzycki 1459 Kilka | mógł z niektórych wieści od islandzkich żeglarzy domyślać się o 1460 157 | Twardomus artes, ~Lusus at iste, Dei versus in obsequium 1461 Kilka | wchodzimy do tej jaskini istnie-j jącej w podaniu, gdzie możemy 1462 Kilka | też i do wyobrażeń dziś istniejących o nadzwyczajnych istotach, 1463 Kilka | pierwotnym tego wyrazu nie istnieje dziś prawie, tylko między 1464 Kilka | żeglarzy domyślać się o istnieniu nieznanej ziemi, ale byłby 1465 153 | mościwa panno! Zgadł w istocie i wnet się ożenił.~Pani 1466 Kilka | istniejących o nadzwyczajnych istotach, czarownicach, diabłach, 1467 111 | zręczność, jego władza nad istotami nadprzyrodzonymi i ciągły 1468 Kilka | naszą; uczyłby szanować tę istotę, która acz stoi na najniższym 1469 85 | sześć koni. Patrzaj! Aż tu istotnie w wozie sześć koni przedziwnych. 1470 18(*) | domach w Krakowie, Kazimierzu itd. Jest też pieśń stara o 1471 Kilka(*) | Chrzcicielem, którego zowią Iwan Kupajło; toż samo o Kolladzie 1472 4 | pono bracia: Jan, Mateusz, Izaak, Krystyn i Barnabasz. Najstarszy 1473 4 | Jana, Benedykta, Mateusza, Izaaka i Chrystyna, w której są 1474 5 | Stanisław biskup powiadał, iżem ją kupił i zapłacił nieboszczykowi 1475 150 | niezajrzaną okiem, doszedł go jabłek zapach przyjemny. Rozkazuje 1476 150 | żadnego nie da sobie urwać jabłka, przy niej zaś klęczy starzec 1477 150 | czasie spowiedzi jabłko po jabłku zamienione w białe gołąbki 1478 150 | że w pobliżu jest piękna jabłoń, ale żadnego nie da sobie 1479 Kilka | do tej jaskini istnie-j jącej w podaniu, gdzie możemy 1480 73 | mnóstwo karet, wysiadają jacyś panowie, jedni w kontuszach, 1481 2 | do gospod, rozpalił ich jad, wielką boleść cierpieli, 1482 141 | zemstę. Jakoż spotkawszy go jadącego do boru po drzewo, zapowiedziała 1483 4 | rzemiosła rzeźnik, bo mięso jadał i lubił — jeszcze bardziej 1484 4 | chłop polski, a skromni w jadle i napoju. Przez długi czas 1485 144 | krupnik. I ja u niego byłem, jadłem i piłem, przez brodę ciekło, 1486 101 | wyrazy, a drzwi się otwarły. Jakaż tam okropność! Złego sąsiada 1487 121 | wiatru ciskać; widzisz, jakeś mię pokaleczył; na drugi 1488 135 | zaczęła kadzić dokoła izbę jaki- miś ziołami, a potem wziąwszy 1489 112 | strzela zwierzęta i ptaki, jakich nawet i w kraju nie ma.~ 1490 82 | szukać dla córki męża, jakiego ona mieć chciała. Posłowie 1491 91 | umyślił zdobyć takową. Jakiegoż więc używa fortelu? Oto 1492 106 | kulbaczyć i jeździć na sobie. Jakiemuś Niemcowi udało się jeździć 1493 Kilka | podania? Bynajmniej - zbył go jakimiś tłustymi anegdotami. - Inny 1494 111 | przechodzi wszystko, co o jakimkolwiek innym zbóju opowiadają. 1495 Kilka | horo-dyszcze, dowiedziawszy się o jakimś obrzędzie, jak po nici Ariadny 1496 99 | rozplatać. Hanka je odpycha. "Jakimże wiankiem pokryjecie rozpuszczone 1497 143 | miejscu tak rok nagle zdechł, jakom sobie życzył, pierwej niźli 1498 29 | Żmiją: dla uskutecznienia jakowej nauczył go modlitwy i Ojcze 1499 52 | tę spowiedź! Wielki Boże! Jakżeż straszliwym musi być wyznanie 1500 53 | powiernikiem jego w rozdawaniu jałmużn był doświadczony długoletni 1501 3 | to byli aniołowie Boży, jałmużnę i dobroczynność, chociaż 1502 3 | prosty, sprawiedliwy, ludzki, jałmużnik, i podług mienia swego uczciciel 1503 84 | dusze, osobliwie na msze i jałmużny, i gdy w staw zapuścić kazał