| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lucjan Siemienski Podania i legendy polskie ruskie i litewskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
3005 12 | wpadłszy do Polski pod hetmanem Nogajem, przyszli pod Sandomierz 3006 74 | zakonna w klasztorze Św. Norberta, zwierzynieckim, na modlitwie 3007 3 | się poważnie i pieszczono nosili panowie) ze wszystkim dworem 3008 3(*) | dziś jeszcze jest wysepka nosząca nazwę: Rzepny. 3009 95 | białe plamy jak koronę noszący lub też podobny do jędyka. 3010 Kilka | tyle ramot się pojawia, notąd tylko ułamkami i wyjątkami 3011 12 | Sandomiriae quadragintata novem martyrum; co zobaczywszy, 3012 38 | nie może. — Idź i powiedz nowemu wielkiemu mistrzowi, coś 3013 4 | Wprowadzili się do nich nowi pustelnicy i ciężkimi pokutami 3014 12 | męczeńskiej koronie; gdy bowiem nowicjusz Martyrologium jutrzejsze 3015 43 | oni sobie różne ze świata nowiny; i tak, jeden się chwalił, 3016 Kilka | spanialszą nad wszystkie mrzonki nowoczesnych socjalistów. Rozumiem tu 3017 139 | zemszczenia się i przemienienia nowożeńców w wilkołaki. Jakoż pas, 3018 139 | wodą ludzi podlała. Skoro nowożeńcy z drużyną weselną przeszli 3019 150 | żelaznej kraty, wysłane ostrymi nożami, igłami i brzytwami, pod 3020 88 | być zatkane dopiero ukute noże, trzonkami do góry a ostrzem 3021 Kilka(**) | późniejszych osadników; tak np. w Krakowskiem plemię chrobackie 3022 4 | Kazimierza drogą piaszczystą i nudną, postrzega się na lewo w 3023 138 | wybiera w podróż, teraz już go nudzi, on tęskni, a za chwilę 3024 92 | robić gniazdo, a tym więcej nudzić się dni kilkanaście na jajach: 3025 28 | ziemię i wszędzie, gdzie nurtowała, wysypywał się taki wał. 3026 3 | postrzyżyny przygotowa- nych, przed nich postawił. Tam 3027 12 | na podanej sobie księdze obaczył ów napis złotymi literami, 3028 85 | samej północy słyszą oni obadwa, jakoby wóz jechał na ulicy, 3029 53 | doświadczony długoletni sługa. Obaj częstokroć do podziemnego 3030 47 | namnożyło się luda, iż była obawa, aby głód nie nastał, a 3031 Kilka | sobie żywiołami, ciśniony obca cywilizacją, broni swych 3032 23 | jeszcze się dzieje, jakoby obchodząc gody weselne tej nieszczęśliwej 3033 Kilka(*) | 27 lipca, kiedy Kościół obchodzi św. Pantelemona. Na Żmudzi 3034 153 | kamizelką, spodnie krótkie i obcisłe, a trzewiczki ze sprzączkami — 3035 44 | zamek cały! Wtenczas już obcy wynieśli się z zamku i duch 3036 Kilka | tylokrotne dociekania z pisarzów obcych, których stopa nigdy nie 3037 138 | Charkiem Makohonikiem; był obdarty, zmieniony, wynędzniały. 3038 16 | śpiew troskę twą osłodzi.~My obdarzym boskim stanem.~Skoro z nami 3039 82 | zaledwie dźwignie. Jeden z obecnych, człowiek bez ręki, powiada: — 3040 84 | tylko na ogień przykładał. Obejrzy się książę i poznawszy go 3041 4 | Kazimierzu pospieszyłem obejrzyć owe starożytne kaplice i 3042 120 | 120. Dar ogniowi~W jednym obejściu mieszkało dwóch gospodarzy. 3043 134 | parze hasała czartowskiego obertasa. Spostrzegła go nawzajem 3044 2 | śmierć, a gdy tak uczynił, obesłał stryje wszystkie, powiadając 3045 4 | kiedy król odjechał, a obiadowa godzina nadeszła, że się 3046 Kilka | otwarło i nie otworzy nawet za obiecane złote góry. W przedmiocie 3047 156 | czarnoksięskiej biegłych, obiecano sowitą nagrodę, kto by dokazał 3048 153 | robaka i pod tym warunkiem obiecywała oddać temu rękę, kto zgadnie, 3049 95 | tym kazano jedno z dwojga obierać: albo ginąć od miecza według 3050 39 | przemieniał się w siwego orła i obierał na skałach zamkowi przyległych 3051 33 | trzymał, obsypywał podarkami i obietnicami. Ona bvła chmurna, ona milczała 3052 22 | szatana. W drodze już skutek obietnicy się okazał — piękny rumak 3053 60 | Skórą tego pająka miały być obite drzwi dawnego parafialnego 3054 Kilka | ludu, a nikt jeszcze nic objął jednej prowincji jednego 3055 Kilka | pierwiastków złego i dobrego, tylko objaśniła ich stosunek, łączyła się 3056 29 | przyczynę płaczu zapytał; w czym objaśniony, przyrzekł królewnie wybawić 3057 158 | czytał, temu diabeł się objawi i spełni rozkaz, jaki mu 3058 23 | brzegiem rzeki, potem oboje objąwszy się skoczyli do wody i znikli 3059 16 | ponętą już chce się rzucić w objęcia bogini, gdy królowa skinieniem 3060 132 | wysokim wozie o dwóch kołach objeżdżało wszystkie sioła. A gdy przed 3061 127 | Dobrochoczego, zaraz się obłąka w lesie i wieczorem zaledwie 3062 109 | Skarbnik nazajutrz w szybie obłąkał; a wodząc po wszystkich 3063 147 | paproci. Natychmiast znalazł obłąkaną krowę, dowiedział się o 3064 136 | zawstydzony, drżący i potem oblany wsiadł na koń i zrobił wycieczkę 3065 146 | młodej. Przed tą jeszcze obławą, skoro wieść o tym wypadku 3066 146 | Później w trzy lata, w czasie obławy na wilki, zabito trzech 3067 109 | tam karń srebra leżała obłazgiem, a tam czyste złoto strumieniem 3068 136 | koń i zrobił wycieczkę na oblegających, lecz choć jego żołnierze 3069 38 | Krzyżacy nadaremnie zamek ten oblegali. Na koniec go dobyli i wszystkich 3070 136 | włożyła zajęcze. Pogany oblegli zamek, a rycerz, co zawsze 3071 73 | zasmuconą twarz odwrócił i oblicza swego nie pokaże (jako miał 3072 52 | się waży nad zamkiem jakiś obłok czarny, a pobliższe drzewa 3073 Kilka | przebija się, jakby spoza obloką, wyraz prawdy ostrzegającej, 3074 57 | promień jego tworzy niekiedy w obłokach złotą przepaskę, potem złotowłose 3075 144 | żelaza; on siedzi za tymi obłokami i czeka, abym mu kulę podał.~— 3076 18 | wzniosła się góra aż pod obłoki. Tam zaś, skąd owej ziemi 3077 144 | kuli i począł przypatrywać obłokom, które po niebie się przesuwały.~— 3078 31 | Kunegundę na Węgrzech. Ta oblubienica, nie chcąc u ojca brać żadnego 3079 53 | ten zepsutych obyczajów obłudą nazywał postępowanie ojcowskie, 3080 46 | odebrano niemowlę, a po obmyciu położono na stole marmurowym*, 3081 62 | przecież miarka jej występnej obojętności na nieszczęście bliźnich. 3082 133 | starzec, który poradził oborać miasto i wieś przyległą, 3083 89 | wyszedł tajemnie na swą oborę w nocy przed Nowym Rokiem, 3084 151 | Iskrzycki i prosi, aby jemu ten obowiązek powierzono. Pan przystaje, 3085 8 | wojska pod Kruszwicę. I już obóz ruszyć mieli, gdy oto w 3086 21 | żołnierstwem swoim, gdzie stanąwszy obozem, rzekli: Czekiszkim znoka — 3087 84 | wysłał był swoją chorągiew do obozu przeciw nieprzyjaciołom 3088 4 | polnych kamieni, które gładko obrabiali w kostkę; z nich potem wystawiono 3089 62 | pokazują się albowiem w ziemi obrabiane głazy, dalej ciągły mur, 3090 52 | składa i rozkłada ręce, obraca się, przyklęka, czyta w 3091 53 | rozmyślaniu późniejsze swoje lata. Obracał starzec znaczne swe dochody 3092 151 | pokazał się już nikomu, ale obrał sobie mieszkanie w piecu 3093 2 | którego z stryjów innego nie obrali, zmówiła się z mężem, kazała 3094 113 | parobka ciągle się pokazywał. Obrały się śmiałe jakieś dziewczęta, 3095 3 | zdaniem abo pomocy ludzką obranego, ale przejrzeniem Boskim 3096 Kilka | lubującej się w pewnych obrazach i przedmiotach, a mianowicie 3097 Kilka(***)| być nie tylko dziwne, lecz obrażające; prawie jak gdyby im kto 3098 19 | na górę, kiedy bogów nie obrażał w życiu. Inaczej grzesznego 3099 50 | mniemaniu gminu jest ona obrazem czarnej księżniczki.~ 3100 150 | piekielnej bramy; święconą wodą i obrazkami, które przylepiał, otworzyła 3101 71 | szkłem bułka chleba w kamień obró- cona, a to z tej przyczyny:~ 3102 83 | 83. Ludzie obróceni w kamień~I~Niedaleko Brześcia 3103 139 | kożuchem wełną na wierzch obróconym i każdego nim z osobna okrywając, 3104 Smok | przeto musieli mu dawać obrok, każdy dzień troje cieląt 3105 76 | mająca się stoczyć między jej obrońcami i nieprzyjaciółmi na polach 3106 33 | do niej. Anioł stanął w obronie pobożnej. Przerażony muzułman 3107 8 | miasto miejscem przyrodzonym obronne i ręką dobrze obwarowane, 3108 140 | porwaną, zuchwale stanął do obrony. Przestraszeni i bezbronni, 3109 68 | gryżyńska~W bliskości rzeki Obry leży wieś Gryżyna; o kilka 3110 3 | jeszcze Popiela, pierwszy włos obrzędem pogańskim synowi podstrzygać 3111 Kilka | pieśni, podań, zwyczajów, obrzędów itp., wygotował obszerne 3112 139 | niedaleko Łosic, w czasie obrzędu weselnego przyszła rozgniewana 3113 135 | ten świat porodziła!~Na te obrzędy i wykrzyki drżał parobczak, 3114 Kilka | dowiedziawszy się o jakimś obrzędzie, jak po nici Ariadny odkrywa 3115 77 | nawrócił i namówił, aby obrzydliwego węża, którego za boga chwalił, 3116 4 | wszystkie drogi czatami obsadzić kazał, ażeby posłowie Bolesława 3117 157 | Lusus at iste, Dei versus in obsequium est.~Zwierciadło to zawieszone 3118 72 | Tak długo ściślejsza nasza obserwancja trwać będzie, jak długo 3119 72 | będzie to znakiem upadającej obserwancji. I dziwna to jest rzecz, 3120 27 | onej pięknej dziewczynie obsypał ją bogactwy, lecz chociaż 3121 33 | w haremie swym trzymał, obsypywał podarkami i obietnicami. 3122 76(*) | podaniu ustnym u gminu; daleko obszer- niejsze znajdują się przechowane 3123 101 | Wszedł głębiej i zobaczył obszerną jasną izbę. — Zamknijcie 3124 105 | światełko, aż się przyjdzie do obszernego miejsca. Tam ukażą się światełka 3125 45 | senatorskiej w Krakowie~W obszernej izbie senatorskiej na zamku 3126 Kilka | Wszystkie pamiątki żywe obudzają uczucia w Ukraińcu, a oko 3127 141 | jego zdziwienie, kiedy po obudzeniu ujrzał się w postaci człowieczej.~ 3128 32 | minęła godzina. Strukis się obudził, wpadł w wściekłość, olbrzymimi 3129 29 | śpiącego, czym gwałtownie obudzony zawołał, dlaczego by tak 3130 144 | podskoczył ku niemu i chwycił oburącz za szyję. Niedźwiedź rozjątrzony 3131 52 | wydrążonych oczach błyska promień oburzenia, wiszący obraz kobiety cały 3132 29 | postanowił kraj własny obwarować od napadów sąsiedzkich. 3133 88 | kraju), który się mocno obwarował od tego powietrza. Miał 3134 8 | przyrodzonym obronne i ręką dobrze obwarowane, przyciągnęli, młodzieniec 3135 42 | a majstra budowniczego obwiesić. Ze zaś mimo tej omyłki 3136 29 | morza, granice swego państwa obwiódł wysokim wałem, którego szczątki 3137 100 | Pieczary pod Straczem~W obwodzie lwowskim we wsi Stracz, 3138 20 | przepych i miłe rolnicze obyczaje. Lud ubóstwiał swoją królowę 3139 35 | skoro zamarzło, zeszli byli obywatele dla ryb łowienia, kapłanów 3140 149 | dziękując Bogu, że choć z życiem ocalał, poszedł dalej szukać przytułku 3141 149 | opustoszałej chaty i tam szukał ocalenia. Błądził dzień cały; nad 3142 88 | szlachcica, któremu upiór życie ocalić obiecał.~ ~ 3143 140 | jeszcze zobaczyć, bo teraz — och uciekajcie! znowu mam zostać 3144 130 | pustkami, koguty wszystkie ochrypłą i żaden nie zapieje; psy 3145 153 | dziecię małe, świeżo dopiero ochrzczone, porywa na ręce i zaczyna 3146 7 | uspokoić się nie mógł, że ociemniał. Cóż więc czyni? Oto jedzie 3147 4 | ręką świętych pustelników ociosane. Byli też to święci robotni 3148 4 | niezmordowanej gorliwości w ociosywaniu kamieni na przybytek chwały 3149 43 | prześlicznej panny; musiał dobrze oczarować papieża, kiedy jej kazał 3150 82 | robiła mu tysiąc przykrości: oczarowywała jego radnych, wojsko i cały 3151 124 | nam już uprzykrzyło jego oczekiwać.~Kupiec wkrótce powrócił 3152 150 | tejże jaskini, gdzie go już oczekiwał zasmucony Madej. Doniósł 3153 24 | Prakseda wziąwszy go za oczekiwanego Nepromacha, stoczyła z nim 3154 89 | dobytku; po pewnej chwili oczekiwania para najładniejszych siwych 3155 156 | największą niecierpliwością oczekuje. Ostrzega tylko Twardowski 3156 99 | dobrze przebiłaś mię czarnymi oczkami, nadto dobrze związa- łaś 3157 147 | przyszłości nie zakrywałaby oczom jego nieprzewidzianych zdarzeń 3158 4 | które się pokutą i skruchą oczyścić jeszcze mogą na ziemi; a 3159 146 | owego wesela. Dowody były oczywiste, albowiem pod skórą jednego 3160 4 | niezadługo chciał widzieć od- prawioną chwałę Bożą; aliści 3161 62 | okute. Niełatwo było je odbić. Odbito przecież, ale za 3162 62 | Wszystkie jednak wywalono; a za odbiciem ostatnich pani Zborowska 3163 Kilka(***)| śpiewanych piosnek, zawsze odbierałem odmowna odpowiedź i tylko 3164 125 | się to pokazuje ze sposobu odbierania im ukradzionych niemowląt. 3165 145 | pokaże, co cię jak rzucę, odbierze.~Diabeł na to w przestrachu 3166 Kilka | tarcza bowiem głębokiej wiary odbija pociski wymagań rozumowych, 3167 150 | pójdę do piekła i cyrograf odbiorę.~Płakała matka, płakał i 3168 62 | Niełatwo było je odbić. Odbito przecież, ale za tymi drzwiami 3169 4 | a kiedy później zgorzał, odbudowano go drugi raz, a znowu zgorzały 3170 89 | jutro do grobu.~Nazajutrz odbył się pogrzeb gospodarza i 3171 124 | bliźnich.~Jakoż niebawem odbyło się sute wesele, uczta; 3172 Kilka(*) | gdzie jest góra Biruly, lud odbywa pobożne pielgrzymki i uznaje 3173 47 | kur zapieje, wraca na dno odbywać długą pokutę.~ 3174 82 | ojcu; bo mąż za nich będzie odbywał pokutę. Król wrócił z tą 3175 43 | prawda? — zawołały kruki odchodząc od siebie z podziwu.~— Nic 3176 4 | rzeźnika, a pobłogosławiwszy odciął głowę, rybę upieczoną spożył 3177 146 | ruskich wieśniaków postanowił odczarować te wilkołaki i przywrócić 3178 141 | człowieczej.~Uradowany z swego odczarowania, jak stał nagi, tak leciał 3179 135 | czarownicy, bo kowalczanka zaraz oddała mu swoją rękę; lecz niedługo 3180 81 | głaz ogromny wyobrażający w oddaleniu dość dobrze postać człowieka 3181 104 | pieniądze wzięli i diabłu je oddali i ten ich wartuje. Chłop 3182 58 | upatrywała, postanowiła oddalić się z tej okolicy i zabrać 3183 17 | druga. Witolf z rozpaczy oddalił się ze dworu tego króla 3184 33 | Parascewy~O krynicy tej, oddalonej u ćwierć mili od Białogrodu ( 3185 39 | rodu, który niepomny na oddawaną cześć tym orłom, ośmielił 3186 120 | jednego ściśle przestrzegała oddawania ogniowi podarku, to jest: 3187 86 | przeplatanego, mówiąc ten maleńki oddawca: — Weź i skosztuj tych weselnych 3188 4 | który ją pobłogosławił, a oddawszy głowę, sprawił i upieczoną 3189 98 | aby złapać Jasiuka, lecz oddział ten już nie wrócił. Posłał 3190 Kilka | koniecznym rozgatunkowaniem i oddzieleniem tych, które się z Tysiąca 3191 76 | słyszeć głos przeraźliwy jak oddźwięk szumiącego wiatru i chrzypiący 3192 6 | przyszli na Skałkę, kazał go ode m^zy przed kościół wywieść; 3193 86 | pewnego szlachcica, mając go odebrać powracając nazad do Polski. 3194 4 | im skarby tego świata, a odebrałeś skarb niebieski — łaskę 3195 46 | poręki wszechmocności chwałę odebrało, która w całym chrześcijaństwie 3196 46 | Opatrzności. Skoro bowiem odebrano niemowlę, a po obmyciu położono 3197 2 | słudzy ani ogniem, ani bronią odegnać; a chociaż na wodę uciekali, 3198 Kilka | stepie. Ta półcywilizacja odejmuje owę woń niewinności, owe 3199 27 | uwiadomieniem, że Turcy odejściem Świryda ośmieleni coraz 3200 6 | 1079 dnia 8 maja. Skoro po odejściu króla przylecieli orłowie 3201 3 | że od dworu książęcego odepchnieni byli, łaskawie wezwał, w 3202 141 | mogąc mimo przemiany w wilka oderwać się od strzechy rodzinnej, 3203 82 | mu uciąć głowę, a ciało odesłać do Kaniowa na większy żal 3204 4 | przez Barnabasza wszystko odesłało, ~Łakomstwo jednak zbójców 3205 123 | bałamucić. Pocałowawszy kochanka odeszła i nie wróciła nigdy więcej.~ 3206 73 | nie słyszeli, z czym się odezwała; i że to było pod koniec 3207 153 | zwierz, robak czy wąż? Kto to odgadnie, będzie mój mąż.~A Twardowski 3208 Kilka | których pan Maciejowski odgadywał przeszłość polskiego i ruskiego 3209 63 | brzękiem i hałasem na powrót odgarniał. Przed laty wchodzono z 3210 53 | zemstą swoją na przyszłość odgrażał. Wtem nagła niemoc naprzód 3211 35 | moc szatańska mogła być odgromiona. Gdzie, gdy niewód zapuszczono, 3212 4 | stało się dalej, kiedy król odjechał, a obiadowa godzina nadeszła, 3213 82 | dowiedzieć się o przyczynie. Odjechali posłowie. Minęło trzy dni, 3214 53 | wkrótce potem i życie starcowi odjęła, a gdy zwłoki jego do grobu 3215 155 | wiernie i przepisu, i czasu odkopania grobu.~O północy w pełni 3216 Kilka | szpargałów przychodzi się do odkrycia nowych prawd lub światów; 3217 21 | śpiewali: Sze radom, tuśmy odkryli, co było przyczyną nazwania 3218 106 | pomocą których można skarby odkrywać. Powiadają, że Janoszczyk, 3219 Kilka | kwiat paproci, który mu odkrywał wszystkie skarby.~Na dowód 3220 155 | godzin leżało ciało nie odkrywane. Wierny uczeń dotrzymał 3221 Kilka | przekonywającej pewności; Chodakowski odkrywszy jakieś zapomniane uroczysko 3222 78 | modlitwą lub krzyżem świętym odkupić.~ 3223 78 | Żmudzi w czasie przewozu nowo odlanych dzwonów do Worń zimową porą, 3224 Kilka | Litwy nie jest zbyt jeszcze odległą Namienić tu muszę mimochodem 3225 94 | zawsze zostaje w jednej odległości od człowieka i zawsze w 3226 Kilka | sokolich gniazdach panują i odmładzają myślą żywotną milczące i 3227 155 | 155. Odmłodzenie się Twardowskiego~Twardowski, 3228 41 | rozpaczy, że mu rodzice odmówili rękę kochanki. Stary napis 3229 4 | nie wiedział i po dawnemu odmówiwszy modlitwy pobiegł łowić rybę 3230 Kilka(***)| piosnek, zawsze odbierałem odmowna odpowiedź i tylko niekiedy 3231 4 | królewski, a nie zna- jąc odmowy mężów świętych, źle rozumieli, 3232 48 | własność, musiał do grobu odnieść tę pamiątkę, którą chciał 3233 142 | pod licznymi razami. Po odniesionym zwycięstwie, gdy przy świetle 3234 147 | skarbach i tę tylko korzyść odniósł, iż znalazł zbłąkaną krowę.~ ~ 3235 53 | napomnienie ojca pożądany odniosło skutek.~ 3236 76(**) | Do tego proroctwa odnosi się i ta pieśń gminna:~Preczystaja 3237 95 | schedula, które to dzieło odnoszą do X lub XI wieku. Powiada 3238 Kilka | tradycje miejscowe; już to odnoszące się do pomników, jak: mogiły, 3239 120 | złókto (naczynie drewniane do odparzania bielizny) mojej gospodyni, 3240 96 | pożyczyć garczek kapusty, ale odpędzona, razem z żabą usychała i 3241 3 | dobroczynność, chociaż poganinowi, odpłacający.~ 3242 68 | pieszczotami, za co jej źle odpłacił, bo raz w gniewie odważył 3243 89 | by były smutne? — pytane odpo- wiedziały: — Jak nam się 3244 29 | trzy noce. przerywana. to odpoczynkiem walczących, to mimowolnym 3245 75 | wszędzie zabijając i nie dając odpoczynku, dopiero gdy przyszli na 3246 89 | nie smucić, jak nam nie odpoczywać, kiedy jutro, nim się dzień 3247 142 | lat siedm był wilkołakiem, odpokutowawszy swój czas, przemieniony 3248 28 | zamknąwszy się w grodzie, dała odpór hordom tatarskim. Na tym 3249 52 | szkielety zdają się modłom jego odpowiadać, żaden przecież głos, żadne 3250 132 | zapytanie: — Czy śpicie?, odpowiadano: — Śpimy. Wtedy rzekła: — 3251 145 | teraz. — Dzielmy — kmieć odpowie i zabiera z wierzchu z musem 3252 18 | dźwigasz na swoich ramionach — odpowie- działo dziecię — ale i tego, 3253 4 | chwałę Bożą; aliści miasto odpowiedzi począł tu Barnaba gorzko 3254 82 | pokutę. Król wrócił z tą odpowiedzią do domu i znalazłszy porę, 3255 132 | zapytywała. — Co robicie? Gdy odpowiedziano: — Nic nie robimy, tylko 3256 42 | czy majster on wisi? — Odpowiedzieli dworscy, że wisi. W parę 3257 151 | Iskrzycki ani da sobie mówić o odprawie; przysięga, że raz podpisawszy 3258 13 | przeto prałaci i kanonicy odprawili za niego rozmaite nabożeństwa, 3259 4 | południa zeszli na obiad, po odprawionych modlitwach, poszedł Barnaba 3260 135 | jakieś niezrozumiałe szepty odprawując, tak w ostatku zawołała:~— 3261 82(*) | hetman kozacki. Ciało jego odprowadzili Kozacy do Kaniowa.~ 3262 29 | ciężki żal rodziców i narodu odprowadzono na oznaczono miejsce, gdzie 3263 10 | zasię usłyszał taki głos: „Odpuszczone tobie będzie, Pawle, dla 3264 99 | warkocze rozplatać. Hanka je odpycha. "Jakimże wiankiem pokryjecie 3265 138 | martwy zimny, blady, drżący, odpychał jednak swą kochankę wymawiając 3266 155 | Wtedy zaczął znowu pracować odrodzony Twardowski w czarnoksięskiej 3267 4 | zapuścił. Nazajutrz ryba znowu odrosła w całości i tak cud ten 3268 74 | którym leżało ciało św. Jacka Odrowąża, brata jej rodzonego, drogę 3269 Kilka(**) | zwyczajach; dlatego należy odróżniać tubylców od późniejszych 3270 130 | wrzawa, w której wyraźnie odróżnić można warczenie psów i skowyczenie.~ 3271 Kilka | duchach pokutujących itp. odrzucał poważny historyk jako nie 3272 Kilka | wykryła jej znaczenie, nie odrzuciła pojęcia pierwiastków złego 3273 29 | do gotowego już pługa i odrzucili nim skibę, do dziś nazywaną 3274 Kilka | do ludu; ona mu bowiem za odsłonienie kilku materialnych ulepszeń 3275 Kilka | w uniesieniu; Narbutt za odśpiewaną sobie piosnkę Mileńka Lietwa 3276 51 | przytłumione głosy chorałem odśpiewują jutrznię.~ 3277 4 | poprzysięgli nigdy go odtąd nie odstąpić; jakoż udali się z nim na 3278 Kilka | posz[yt] IX, do niej więc odsyłam; tam znajdzie się i podział 3279 22 | płakał, że aż lód od nich odtajał. Gdy się miał rzucić w wodę, 3280 87 | słowa pierwszego pielgrzyma odtajało. Spojrzy — widzi, że leżą 3281 101 | przysłuchiwał się; aż wreszcie odwaga przyszła i zakołatał mocno, 3282 105 | do której jeśli kto ma odwagę wejść, wielkie może znaleźć 3283 95 | niepodobna, tylko trzeba jakiegoś odważnego człowieka w same zewsząd 3284 60 | aż znalazł się jeden z odważniej szych mieszczan, który ją 3285 144 | porywał i dusił.~Jeden więc odważny wieśniak imieniem Uburtis 3286 62 | poprzednicy wstrętem przejęta, nie odważyła się ich poszukiwać. Przemogła 3287 36 | żelazną maczugą zabijał, odwieczne dęby łamał jak trzciny i 3288 108 | nadaremnie. Podróżując po świecie odwiedzał także Tatry i głośne po 3289 94 | których to widmo co noc odwiedzało, rwali się do szabli, chcąc 3290 Kilka(*) | tylko przyjdą do zdrowia, odwiedzę grób świętej Biruty.~ 3291 29 | głowę. Wówczas młodzieniec odwiózł królewnę jej rodzicom, ożenił 3292 89 | siwych, najładniejszych wołów odwiozły go na smętarz.~ 3293 70 | ciągle się przypominał i odwodził ich od podobnej, sam swoją 3294 94 | szkodliwego nie czyni. Na próżno odwraca się człowiek zbiedzony; 3295 73 | Chrystus Pan miał twarz odwróconą i rysów jej nie można było 3296 25 | wyprawy na Połowców z wojskiem odzianym w zbroje nieprzyjacielskie. 3297 149 | były połamane i potłuczone, odzienie podarte, jadło zepsute. 3298 8 | nadobny młodzieniec białym odzieniem przełyskujący; skąd potem, 3299 3 | nieznajomi w pielgrzymskim odzieniu młodzieńcy, których on widząc, 3300 93 | do matki. Ująwszy je zaś, odziewa się gęstym obłokiem i uniesiona 3301 Kilka | Litwie. Ostatnie szczególniej odznaczają się nieporównanym urokiem 3302 76 | przepaść i wtem Wernyhor odzyskał życie. W tej chwili zerwała 3303 92 | rozgniewana matka — i na wieki się odzywaj!~Niezadługo usłyszano dziwne 3304 Kilka | piosnek, którymi od wieków odzywały się jego lasy i pola, dziś 3305 18 | zrobiłeś? — zapytał się Oferasz, który jeszcze był poganinem 3306 18 | wrzasnął rykliwym głosem: Oferusie; Czego szukasz? — Szukam 3307 77 | będziesz miał, jeżeli się do ofiar jemu należących nie wrócisz. 3308 4 | niektórymi drobnymi wariantami i ofiarował się jedną jeszcze osobliwość 3309 33 | porwawszy ją, dla piękności ofiarowali baszy akermańskiemu. Świeżemu 3310 29 | potomek. Próżno cały naród ofiarowywał w zamian swych synów, potwór 3311 58 | Pospieszył za nią ów szwedzki oficer, lecz gdy się do niej zbliżał, 3312 58 | namiętną miłość wzbudziła w oficerze szwedzkim na załodze w miasteczku 3313 7 | Krakowa do biskupa, a ten go ofuknie: — Cóż to za pycha, człowiecze! 3314 91 | Ale tu jakiż strach go ogarnął! Król wężów gwizdnął, aż 3315 95 | na górę, dopiero go każdy oglądał. Bestyja była tak wielka 3316 4 | mieszczanina, dokąd zaszedłszy, oglądałem pokój, w którym niegdyś 3317 4 | królem, którego pierwszy raz oglądali, czy też może złe ich skusiło; 3318 38 | dobrym i czerstwym zdrowiu oglądam; co też tam się dzieje w 3319 109 | się lało. Górnik na samym oglądaniu tych skarbów strawił lat 3320 153 | i że zawisł w powietrzu. Oglądnie się koło siebie, już nie 3321 45 | dla strony pokrzywdzonej ogłaszał, jedna z tych głów cudownym 3322 Kilka | ważniejsze korzyści niż ogłaszanie zdań pscudopostcpowych, 3323 Kilka | zbierania ich dalej, tak z dzieł ogłaszanych drukiem, jak z własnych 3324 Kilka | postarały się o zebranie onych i ogłoszenie drukiem. I tak: w Krakowskiem 3325 Kilka | podaniach, które miałem nie ogłoszone w moim zbiorze, albo korzystać 3326 73 | prawu i sumieniu. Gdy go ogłoszono, nieszczęśliwa wdowa wyrzekła 3327 51 | migające się światełka, bądź to ogniki jakie na błotach się pokazują, 3328 120 | podsłuchała takiej rozmowy dwóch ogniów:~Pierwszy — No, bracie! 3329 138 | dziewczyna zastała siedzącą przy ognisku nad garnkiem wrzących ziół, 3330 56 | duchów, które prowadząc ognistego rumaka, kazały nań wsiadać 3331 78 | brołau! (bracie! bracie!). W ogóle gmin przyznaje wiele mocy 3332 Kilka | doświadczenia na ludzie w ogólności, jeżeli rozważymy, jakim 3333 139 | młodemu nie okryła kożuchem ogona, chociaż wrócił do ludzkiej 3334 73 | rokietach, z rogami na głowie i ogonami, które się spod sukien dobywały. 3335 95 | dziesięciu wyrastają im wężowe ogony l gdyby owa piwnica nie 3336 92 | starego dworca. Biega sama po ogrodach księżna i przy zmroku wieczora 3337 4 | warzywa, które w swoich ogródkach sadzili. Mięsa ani ryby 3338 128 | lubiły się kąpać, tyły i ogrody pełne pięknych kwiatów i 3339 18 | Oferusz. Był to człowiek tak ogromnego wzrostu, że w wielkim palcu 3340 152 | diabeł Boruta i pilnuje ogromnych skarbów. Krąży o nim takie 3341 138 | Dziewczyna zrazu go przepraszała, ogrzewała mu ręce i lica całunkami, 3342 97 | tłumacząc sobie inaczej, rzekł: Oho widdasz moji horoszi na 3343 82 | człowiek bez ręki, powiada: — Oj jest, ja znam jednego chłopa, 3344 Kilka | na łożu śmierci, jak to ojcowie synom swoim czynić zwykli. 3345 55 | błąka się po rozwalinach ojczystego zamku i otaczających go 3346 84 | przeciw nieprzyjaciołom ojczyzny; ta, mężnie się ucierając, 3347 123 | smarowano, dopiero kiedy się okadził świńskim gnojem, widziadło 3348 116 | drzewo zrąbać, niezawodnie okaleczył się i musiał pracę zaniechać. 3349 135 | na wietrze! Przybądź! — i okaż się, choćby w postaci konającej 3350 4 | po królewsku łaskę swoje okazać. Oddał im przeto wszystko 3351 Kilka | zwykli. Taką to ostrożność okazuje wieśniak w udzielaniu wszystkiego, 3352 13 | dodaje jeszcze, iż takowe okazywanie się w kościele zmarłego 3353 20 | rozkwitłymi kwiatami, które z okien zamku królewskiego ujrzała 3354 95 | tylko maleńkie zostawione są okienka. W taki loch sadzają dwa 3355 158 | zaczął nosić i drzwiami, i oknami pietruszkę, ale szczęściem, 3356 144 | łyko! Ja jestem panem tych okolic, jeżeli więc nie wygrasz 3357 Kilka | badaczy i poetów, każda okolica nabiera więcej powabu, jeżeli 3358 152 | łęczyckich umyślił przejść się po okolicznej szlachcie. Przypadkiem trafił 3359 57 | nieszczęść Polski.~Dzisiaj okoliczni wieśniacy, w chwilach gdy 3360 82(*) | tego podania zgadza się z okolicznościami śmierci tego hetmana; ścięty 3361 64 | nim podanie:~Pasali na tym okopie wiejskie pastuchy swoje 3362 64 | Gniezna są dwa szańce, czyli okopy; jeden z nich zowie się 3363 53 | otworzyły się nagle ciężkie okowane drzwi prowadzące do poziemnego 3364 127 | można; dość na to chleba okrajca i szczypty soli w czystą 3365 Kilka | poezji.~Poezja bowiem każdego okresu składa się zwykle z dwóch 3366 108 | szkatułkę i kawały drzewa okrętowego. Wydobywają to juhasy; była 3367 62 | dworskich, sama jedna powraca do okropnego sklepu i rękę ku skarbom 3368 138 | sąsiednich futorach, że tego dnia okropnie wył wilk około pustki, gdzie 3369 43 | duszę ojca świętego, coraz okropniejszymi formułami smaga onych biesów, 3370 4 | jego śmierć męczeńską i okrucieństwo Karola, pokazując ową dziurę 3371 4 | wielkim chciał wszystkich okrutną śmiercią potracić, ale Barnaba 3372 128 | żywe, wesołe — mimo to okrutne. Na osoby młode, zabłąkane 3373 59 | Wsi pokazują otwarty grób okrutnego owego pana, jako pamiątkę 3374 16 | bursztynowvch pożeglowało dokonać okrutnej zemsty.~Płyną, słońce pogodnie 3375 4 | wszystkich braci pomordowali okrutnie. "Widzę tę krew męczeńską — 3376 59 | włości, człowiek bezbożny i okrutny, który myślistwo tak dalece 3377 Inc | wstydząc się swej nagości, okryje się zasłoną jak Ewa wypędzona 3378 139 | Lecz że panu młodemu nie okryła kożuchem ogona, chociaż 3379 87 | teraz się świeżą murawką okryły. Przyszedł bliżej i przeczytał: — 3380 100 | połowie góry lasem sosnowym okrytej jest ciasne wnijście do 3381 95 | wszystkiego z gruntu zwierciadłami okryto i oczy nawet szkłem zasłoniono, 3382 139 | obróconym i każdego nim z osobna okrywając, przy wymawianiu zaklęć 3383 99 | odpowiadał jeden wielki okrzyk rozpaczy. Dym zjadliwy napełniał 3384 36 | Olsiudy przedstawia się oku wyniosła góra ręką ludzką 3385 Kilka | stolikiem, to z piórkiem i okularami, nie nad stosem szpargałów 3386 135 | porwawszy zioła, zaczęła nimi okurzać Paraskę, a potem siłą roztworzywszy 3387 135 | włosów z warkocza i na nowo okurzając zielem, zaczęła szepty odprawiać.~ 3388 53 | wielką skrzynię w żalazo okutą, którą skwapliwie otworzył, 3389 3 | rzecz ujęta, na to miejsce okwicie przybywała. Co gdy się rozsławiło, 3390 Kilka | znaleźć plon mniej więcej okwity, byle chęć mieć ku temu 3391 38 | Był tam naówczas komturem Olbracht Szwarcburg; albo, jak inni 3392 37 | być grób Jauterity, żony olbrzyma Aleisa; tutaj w wigilię 3393 Kilka | uszu; podanie miejscowe o olbrzymach, duchach pokutujących itp. 3394 22 | kury zapieją, przynieść olbrzymi kamień spod Kłajpedy. Diabeł 3395 17 | chcąc, aby rodzaj takich olbrzymich zwierząt rozmnażał się, 3396 18 | Bóg silne zdrowie i ciało olbrzymie, przenoś więc podróżnych 3397 32 | obudził, wpadł w wściekłość, olbrzymimi skrzelami wywrócił łodzie, 3398 Kilka | podanie o Libuszy. Znowu: olbrzymka wyszedłszy w pole znalazła 3399 46 | 46. Stół marmurowy w Olesku.~W czasie przyjścia Jana 3400 71 | milę zakonu cysterskie- go Oliwa rzeczony; w tym to kościele 3401 71 | 71. Chleb kamienny w Oliwie~Jest klasztor nad morzem 3402 71 | ludzi trapił, pobożny opat oliwski kazał ustawicznie piec chleb 3403 71 | wrócił się do klasztoru oliwskiego, winę kłamstwa swego wyznał 3404 109 | Olkusz za karę, że górnicy olkuszcy chcieli Jasną Górę podkopać. 3405 153 | sławna kopalnia srebra w Olkuszu.~Wszystko, co jeno zażądał 3406 36 | drodze idącej z Telsz na Olsiudy przedstawia się oku wyniosła 3407 Kilka | jakby pamiątkami przeszłości olśnione; jego prawą rękę na piersiach 3408 13 | uroczystych śpiewanych u wielkiego ołtarza z dobytym mieczem podczas 3409 4 | ale to pono Pan Bóg takie omamienie zesłał na nich, że nie wiedzieli, 3410 144 | drzewo. Wszyscy tę górę omijali ze strachem; bo kto tylko 3411 88 | poprzek drogi i już miał ją ominąć, gdy nagle z wielkim swoim 3412 86 | pustej, a kiedy go gorączka ominęła, usłyszał muzykę jakąś pięknie 3413 42 | obwiesić. Ze zaś mimo tej omyłki majster ów rzadkim był w 3414 8 | usiłują; gdzie o mały włos onegoż dnia miasta zaraz nie wzięli: 3415 6 | wziąwszy z sobą kilku dworzan i ony, co skarżyli o bliskość 3416 Kilka | umysłu przyszły do posiadania onychże. Zwracam tu uwagę czytelnika, 3417 4 | cud pokazał, bo oto zaraz opadły więzy z rąk i nóg winowajców; 3418 145 | kiedy wszystkie liście opadną z drzewa. Diabeł przystał, 3419 33 | ułatwiła ucieczkę. Pogoń, przez opamiętałego a gniewnego baszę wysłana, 3420 85 | Brzezickim. Przestrach go opanował, krzyczy z całej mocy: — 3421 35 | szerokie czartowska moc opanowawszy, łowienia w nim ryb i używania 3422 4 | pokusy, a nie zawsze im się oparli. Dosyć, że bogactwa przyjęli — 3423 145 | rąk chłopa i uciekł jak oparzony.~ 3424 71 | głód ludzi trapił, pobożny opat oliwski kazał ustawicznie 3425 4 | ale i tego nie dozwoliła opatrzność Boska, gdyż przez noc całą 3426 46 | niepojętej w swych cudach Opatrzności. Skoro bowiem odebrano niemowlę, 3427 132 | szlachcic, lubo dostatecznie opatrzony w żywność i mogący najdłużej 3428 Smok | potem dobrze udarowa! i opatrzył. On wyszedłszy z jamy mniemał, 3429 4 | o przyczynę tej dziwnej operacji, odpowiedział mi z powagą 3430 4 | zatrzymali się pierwej (pod jego opieką) w pustyni i dla tym lepszego 3431 127 | sędziego jest poczytywany. Opiekun poczciwych, surowo karze 3432 109 | mówią, iż Skarbnik jest opiekunem Wszystkich kruszców w ziemi 3433 Kilka | to dobrze dziś czujemy, opierają się na dość niegruntownych 3434 145 | żywot, co go bolał, gdy się opił drożdży burzących, rzekł 3435 Kilka | świata umysłowego. Taki opis zaspokajałby potrzebę naszą; 3436 Kilka(***)| i kwaśny humor trudny do opisania - pudor guidam poene subrusticus - 3437 98 | sposobem za siebie i za matkę opłakała śmierć dzielnego Kozaka 3438 16 | patrząc, przymuszony jest opłakiwać swoje nieszczęście. Dlatego 3439 101 | potem zniknął w ścianie opoki. Wieśniak, który go śledził, 3440 85 | bielizny i w jednej tylko opończy hulał po ulicy chodząc.~ 3441 33 | Raz wreszcie rozjątrzony oporem wszedł nocą do haremu do 3442 110 | się zaś, żeby nie doznali oporu, wzięli rękę trupa, nasmarowali 3443 4 | też to — mówił dalej mój opowiadacz — były to strony dzikie 3444 39 | Jest tam podanie gminne opowiadające przyczynę wygaśnięcia tej 3445 43 | na świecie — mówił dalej opowiadający — w tej chwili ona tam jest 3446 74 | czym, gdy św. Bronisława opowiadała siostrom zakonnym i wskazywała 3447 43 | więc tym ciekawiej słuchał. Opowiadali oni sobie różne ze świata 3448 Kilka | część doszła mnie z ustnych opowiadań, bądź wprost od ludu, bądź 3449 86(*) | wziąłem ją dla trafnego opowiadania z Pamiętników Paska.~ 3450 Kilka | w Wogezach. Na Pobereżu opowiadano mi o Sołodywym Buniu, który 3451 Kilka | którzy wierzą w to, co im opowiadanym jest. Za granicami tej ufności 3452 Kilka | hulackmi i tym podobnymi; opowie znane sobie powieści o zdarzeniach 3453 86 | Pytają: — Któż to dał? Opowie- dział im całą awanturę. 3454 125 | Ta poznała go wzajemnie i opowiedziała, że ją dziwożony porwały, 3455 4 | zbójców was pozabijało.~Opowieść ludu zgadza się po większej 3456 Inc | Śpieszmy się, słuchajmy opowieści ludu,~zanim on je zapomni, 3457 157 | szerokie, staroświeckie ramy oprawne, przezroczyste, żadnej skazy 3458 4 | litościwy nie chciał ich opuścić przy ciężkiej pracy w głodzie 3459 38 | zamku.~Wszyscy więc zamek opuścili, który się w gruzy rozsypał. 3460 149 | przez dżumę, uciekł w lasy z opustoszałej chaty i tam szukał ocalenia. 3461 50 | z rodzicielskiego domu. Opuszczona od wszystkich, w nie- dostatku 3462 138 | rano, jak dzisiaj do tej opuszczonej chaty, co tam za futorem 3463 58 | unoszący się nad wodą, widywano oraz mężczyznę, który się za 3464 19 | długie, pazury zwierząt, oręże, konie, sługi itp. potrzebne 3465 35 | rozlicznych nabrawszy, aby orężem świętym moc szatańska mogła 3466 Kilka | się zbiegają harmonijne organizacje, poezja jest tylko czczym 3467 39 | niepomny na oddawaną cześć tym orłom, ośmielił się ubić jednego 3468 6 | odejściu króla przylecieli orłowie i strzegli ciała św. Stanisława 3469 57 | wypędził osiadłych tamże Ormian; z ustąpieniem tych pracowitych 3470 52 | wkoło; ukazuje się kapłan w ornacie ze mszą świętą idący. Okropny 3471 83 | niesie, iż pewien gospodarz, orząc w niedzielę, został przeklęty 3472 Kilka | pole znalazła wieśniaka orzącego wołmi, wzięła go więc, a 3473 101 | Leśne nasienie i mysiarki (orzechy) — odpowiedział z zająknieniem. 3474 50(*) | Współczesny Świętosław Orzelski powiada, że w Szamotułach 3475 36 | wykopał jezioro i przy nim osadę założył.~ 3476 Kilka(**) | tubylców od późniejszych osadników; tak np. w Krakowskiem plemię 3477 91 | ukręcił sobie potężny bicz, osadził na gibkim biczysku i wysmarował 3478 134 | on był sprawcą kradzieży, osądzono na szubienicę, pomimo zaklinania, 3479 4 | nareszcie i w więzieniu osadzony został. W nocy zasie odwiedził 3480 95 | że ci pomarli, powyciągać osękami długimi trupy kazano. Strach 3481 153 | karczmy, mnóstwo kruków osiadło dach cały i wrzaskliwymi 3482 57 | nich nielitościwie wypędził osiadłych tamże Ormian; z ustąpieniem 3483 154 | polski, który piękny majątek osiągniony po przodkach zmarnowawszy, 3484 39 | zabicia orła wygasła na owym osieroconym ojcu.~ 3485 135 | porzucił ją we dwa lata, oskarżył czarownicę, wyznał wszystko 3486 128 | sobie na skrzypeczkach; oskoczyły go, zawiodły korowód i nie 3487 51 | ogromny, który ponurym cieniem osłania tę pamiątkę. Razem z zamkiem 3488 38 | zmyślono, aby Zakon krzyżacki osławić; kazał więc kowala w worek 3489 16 | gody,~Nasz śpiew troskę twą osłodzi.~My obdarzym boskim stanem.~ 3490 149 | innymi śpiewać zaczęło.~Osłupiał wieśniak; w niemym przestrachu 3491 150 | jego prośby, dworzanie z osłupieniem widzieli, jak w czasie spowiedzi 3492 62 | Zborowskiej dziedziczki ośmdziesięciu wsi okolicznych.~Po nabyciu 3493 16 | jeden nikczemny śmiertelnik ośmiela się naruszać spokojność 3494 27 | Turcy odejściem Świryda ośmieleni coraz straszniejszymi się 3495 Kilka | których powadze nikt się nie ośmieli zaprzeczyć, a które z pokolenia 3496 39 | oddawaną cześć tym orłom, ośmielił się ubić jednego z rusznicy. 3497 20 | zrzuciwszy szkarłatne obuwie, ośmieliła się wnijść do wody. Zaledwie 3498 12 | wie, czytać czy milczeć? Ośmieliwszy się na koniec, drżącym głosem 3499 127 | podejmuje, idzie do lasu z osobą cierpiącą, odprawiwszy modły 3500 77 | jednym próżnym siedzącą osobę, jakąś czarną, na podobieństwo 3501 Kilka | Lwowie. Wnoszę, że w tej osobie przechowała się pamięć połowieckiego 3502 24 | swojemu wojsku, wyzwała w osobisty bój Nepromacha, w którym 3503 84 | uczynki Albrecht za ich dusze, osobliwie na msze i jałmużny, i gdy 3504 Kilka | więc, a myśląc, że to jaki osobliwy robak, przyniosła pokazać 3505 111 | zdradzając go, a wiedząc o osobliwych przymiotach jego siekierki,