| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lucjan Siemienski Podania i legendy polskie ruskie i litewskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
4509 5 | przywiódł; tam zeznał Piotr, iż przedał biskupowi wieś Piotrowin 4510 153 | ulepiła z gliny domek i w nim przedawała garnki i misy. Twardowski 4511 10 | uczyniło, by mi tak długo przedłużyło żywota, żebym wypokutował 4512 Kilka | za obiecane złote góry. W przedmiocie tym najjaśniej i najgłębiej 4513 Kilka | się w pewnych obrazach i przedmiotach, a mianowicie w postaciach 4514 90 | ziemi, zachowując w łapach przednich kształt ręki człowieka.~ 4515 10 | wilka, a on się wspiął na przednie nogi mówiąc do niego człowieczym 4516 8 | obiecując. A skoro pod Nakło, przedniejsze natenczas u Pomorzan albo 4517 Kilka | czy przewracać ziemię w przedpotopowych lasach nowego świata, czy 4518 4 | Poznaniu książeczka nabożna, przedrukowana tamże w roku 1842: Pięć 4519 Kilka | To jeszcze natracę, że przedsięwzięcie to, tak pod względem użytku 4520 Kilka | towarzyszących podobnym przedsięwzięciom, przystępuję do pomówienia 4521 36 | idącej z Telsz na Olsiudy przedstawia się oku wyniosła góra ręką 4522 79 | pokazywać obraz wypadek ten przedstawiający.~ 4523 95 | kamienica na trzynaście lat przedtem zgorzała, była głęboka, 4524 138 | kiedy wilkołakiem jeszcze przedzierał się przez tarniny, sznurek 4525 85 | istotnie w wozie sześć koni przedziwnych. Chcąc z biedy się wyplątać, 4526 144 | rozmaite wyzywał zakłady, a po przegraniu porywał i dusił.~Jeden więc 4527 2 | pomogło, bo myszy banię przegryzły i zajadły Popiela.~ 4528 99 | trwogi przeczekać, póki nie przejdą Tatarzy. Byli tam starce 4529 43 | sobie, że co pierwszego przejdzie przez groblę, będzie jego 4530 22 | dzieci, co go taką rozpaczą przejęło, ze postanowił się utopić. 4531 62 | jej poprzednicy wstrętem przejęta, nie odważyła się ich poszukiwać. 4532 3 | pomocy ludzką obranego, ale przejrzeniem Boskim za pana sobie być 4533 152 | lochach łęczyckich umyślił przejść się po okolicznej szlachcie. 4534 Kilka | po nici Ariadny odkrywa przejścia labiryntów dziejowych i 4535 87 | przewodnikiem, znalazł nieświadome przejście i już prosto stamtąd do 4536 82(*) | za złowieszczą i służy za przekleństwo: A szczobyś popaw na Sierpiażyn 4537 138 | na wszystko odpowiadał: — Przeklęta czarownico! — Żal wreszcie 4538 83 | słuchała, matka rozgniewana przeklina ją, ażeby się w kamień obróciła; 4539 138 | czarownico!~W rozpaczy dziewczę przeklinało niewiernego, wyrzucało mu 4540 81 | zastaje dziewczynę wskutek jej przeklonu, wraz z wiadrami, w kamień 4541 21 | rzeką, dalsze usilności przekonały, że można dojść do zamierzonego 4542 Kilka | filozof. Najlepiej o tym przekonamy się z doświadczenia na ludzie 4543 Kilka | niniejszego dzieła; mam bowiem to przekonanie, że liczba podań ogromną 4544 Kilka | zbawiennie używa; w jego bowiem przekonaniu nie należy się zwierzać 4545 134 | Już teraz dostatecznie przekonany, wysmarował się cały i wsiadłszy 4546 20 | tylko córki przyniesiono, przekonawszy się, że na rzece Roś porwaną 4547 Kilka | dotychczasowe przypuszczenia nabrały przekonywającej pewności; Chodakowski odkrywszy 4548 105 | siekiera; kto by w czym przekroczył, zginie natychmiast.~ 4549 79 | w diabła, który uspokaja przelękłą kucharkę, a pokazując beczki 4550 62 | zniknął. Wszyscy srodze się przelękli. Pani Zborowska jedna się 4551 3 | więcej spożycza, miód w nie przelewa, a za sprawą onych, już 4552 144 | wygrasz zakładów, jakie ci przełożę, natychmiast zginiesz.~— 4553 158 | Butwiła, naówczas pomocnika przełożonego nad księgozbiorem wileńskim, 4554 4 | najświątobliwszy, Barnabasz, był ich przełożonym i mieszkał na osobności, 4555 82 | domu i znalazłszy porę, przełożył córce potrzebę pójścia za 4556 8 | młodzieniec białym odzieniem przełyskujący; skąd potem, gdy się wszyscy 4557 137 | go bowiem który zobaczył, przemawiał następną formułę:~Sól, peczyna, *~ 4558 141 | czarownicy, nie mogąc mimo przemiany w wilka oderwać się od strzechy 4559 39 | jak powiada lud tamtejszy, przemieniał się w siwego orła i obierał 4560 28 | Batyjem, wodzem Tatarów, przemieniała się w mysz i szła pod ziemię 4561 151 | męża, aby na czas pewny przemienić mieszkanie. Mąż wypełnia 4562 139 | kniahinią i sześcią drużbami przemienieni w wilkołaki uciekli z chaty 4563 139 | chęci zemszczenia się i przemienienia nowożeńców w wilkołaki. 4564 4 | pokazał, bo zaraz owo mięso przemienił w rybę bardzo wielką i piękną. 4565 20 | rozboje. Nędza, głód, nagość przemieniły się w obfitość, dostatki, 4566 81 | wraz z wiadrami, w kamień przemienioną!~ ~ 4567 150 | ostatni, ostatnie jabłko przemienione w siwego gołąbka za innymi 4568 101 | pieniędzy umyślił je wprzód przemierzyć, poszedł więc pożyczyć ćwierci 4569 127 | 127. Dobrochoczy~Przemieszkuje na Białorusi bożek leśny 4570 Kilka | ludowych~l~Stary świat pogański przeminął; na jego miejscu powstała 4571 76 | wojną; lecz że to wkrótce przeminie i Ukra- ina będzie szczęśliwą.~ 4572 141 | surowego mięsa, nie mógł tego przemóc na sobie, a tym bardziej 4573 62 | odważyła się ich poszukiwać. Przemogła wreszcie chciwość i po upłynionym 4574 130 | nadstawiał nogę i nic innego przemówić nie mógł, jeno wyrazy niewiasty: — 4575 45 | tych głów cudownym sposobem przemówiła i wyrok zmienionym został.~ ~ 4576 101 | lekka zapukał do drzwi, przemówiwszy zwykłe wyrazy, a drzwi się 4577 40 | 40. Pileckie~Córki przemożnego domu Pileckich, a do tego 4578 Kilka | który miał należeć do króla Przemysława, rozpowiadają o białej niewieście, 4579 101 | o skarbach.~Cały tydzień przemyśliwał skąpiec nad tym, jakby cały 4580 57 | ustąpieniem tych pracowitych i przemyślnych ludzi wszystkie nieszczęścia 4581 4 | poczciwy kmiotek okoliczny, przemywszy sobie oczy cudowną wodą 4582 131 | dawnych czasów Żydzi byli przenajęli białogłowe chrześcijańską, 4583 73 | sprawiedliwsi niż trybunał przenajświętszą krwią Jego wykupiony i w 4584 46 | czerwca 1624 r., w wigilię Przenajświętszej Trójcy, zdarzyła się dziwna 4585 135 | z ziemi do piekła zaraz przenieść na wietrze! Przybądź! — 4586 86(*) | Powiastka ta aczkolwiek przeniesiona do Szwecji przecie* krąży 4587 82(*) | ścięty on był we Lwowie jako przeniewierczy hospodar wołoski, nie jako 4588 128 | ale rozgniewane miawki przeniosły się na Czarną Górę w Tureczczyźnie, 4589 18 | zdrowie i ciało olbrzymie, przenoś więc podróżnych na swoich 4590 18 | Chrustusa — zawołał Oferusz i przenosił dniem i nocą wszelkich pielgrzymów, 4591 12 | takie czytanie zadumiały przeor i z bracią za rozkazaniem 4592 12 | gdy pięćdziesiąt księży z przeorem swoim Sadochem było na jutrzni, 4593 121 | przeciw wiatru. To rzekłszy, przepadł.~ ~ 4594 137(*) | Peczyna — glina przepalana w piecu. 4595 42 | postać wiszącego człowieka przepasanego fartuchem. Podanie o tym 4596 51 | dziedzica zagrzebał zamek w przepaści, która się rozstąpiła pod 4597 18 | nad ziemią sterczała. Nad przepaścią usiadł Oferusz i płakał 4598 41 | strumieniem Rudawy, sterczy na przepaścistym wzgórzu Skała Kmity. Do 4599 57 | niekiedy w obłokach złotą przepaskę, potem złotowłose dziecię 4600 53 | młodości życie rozwiązłe, przepędzał na pokucie i rozmyślaniu 4601 20 | przebłagać, ale zezwoliła na przepędzenie z nimi lat kilku.~Kiedy 4602 46 | zrysowany piorunem, na dwoje przepękł się. Rzecz dziwna przytomnych 4603 46 | chwała w czasie dalszym przepęknie się i polskiemu narodowi 4604 155 | się posiekać w kawałki i przepisał mu, jak dalej ma postępować. 4605 155 | uczeń dotrzymał wiernie i przepisu, i czasu odkopania grobu.~ 4606 86 | konfiturami i rodzynkami przeplatanego, mówiąc ten maleńki oddawca: — 4607 40 | w ćmy nocne i ukąszeniem przepowiadały zgon każdemu z członków 4608 138 | czarownico! Dziewczyna zrazu go przepraszała, ogrzewała mu ręce i lica 4609 15 | 15. Złotaryńko~Bóg nie przepuścił Kozakowi Złotaryńce za jego 4610 20 | się w obfitość, dostatki, przepych i miłe rolnicze obyczaje. 4611 111 | dziewiątego zamku nie mogła przerąbać, gdyż dziewięć jest liczbą 4612 94 | Okropnością postaci swojej przeraża tak, iż snu pozbawia. Zresztą 4613 29 | do owej kuźni, a święci przerażeni słyszanym szumem wichru, 4614 33 | otwartych drzwi i chwili przerażenia skoczyła w nie; minęła straże, 4615 38 | Te słowa tak starszego przeraziły, iż wpadł w gorączkę i na 4616 22 | się gorzko i wskakuje w przerębel, ale szatan go pochwycił 4617 22 | rzeka była zamar- znięta, a przerębli nigdzie nie mógł znaleźć; 4618 120 | nastąpiło krótkie milczenie; przerwał je ogień drugi: — Ale, ale 4619 28 | pokazuje lud ciągnący się przerwami wał, nazywany wałem Olgi. 4620 120 | nastąpiło milczenie niczym nie przerwane; a na drugą noc, gdy przestrzegana 4621 29 | trwała trzy dni i trzy noce. przerywana. to odpoczynkiem walczących, 4622 41 | milę od Krakowa, w dolinie przerżniętej pięknym strumieniem Rudawy, 4623 149 | siekiera z rąk mu ulata, przerzuca się w wyniosłą niewiastę 4624 149 | po drodze wszystko niemal przerzucało się w widmo.~Słabo tlało 4625 85 | postaciach, to psem się przerzuci, to kotem. Nigdzie nie miał 4626 120 | zaniedbując to czynić, z przesądu pierwszej naśmiewała się. 4627 130 | niewiasta jednym go skokiem przesadza, na drabinę wskakuje, a 4628 29 | czwartym razem język na wylot przesadziła. Wówczas święci, mając na 4629 123 | mówiąc, po cichu zdjęła prześcieradło i nakryła oboje, a sama 4630 64 | tej rozpadlinie zazwyczaj przesiadywał, aby móc jakie psoty ludziom 4631 87 | z nich wyjścia nie było. Przesiedział lato, nadeszła zima; a zima 4632 52 | tej ręki zdają się jakby przesilone, skościałe po jakimeś czynie 4633 144 | Niemczyka w kusym fraczku przeskakującego z drzewa na drzewo. Wszyscy 4634 56 | zasłaniały, a sługi Boże prześladował zapamiętale. Za to też po 4635 96 | skrzecząc ustawicznie. Niewiasta prześladowana, w ciemię nie bita i znająca 4636 77 | zabił i jeszcze większe prześladowanie będziesz miał, jeżeli się 4637 43 | a obok niego siedziała prześliczna panna. Nasz proboszcz nie 4638 43 | pokazał w kościele w postaci prześlicznej panny; musiał dobrze oczarować 4639 52 | okropna, której nikt w zamku przespać nie może; tych nawet, co 4640 4 | musieli się tedy obejść i przestać na korzonkach. Ale Bóg litościwy 4641 134 | wyleciały taż samą drogą; nie przestając na tym, posmarował cielę, 4642 39 | zostawił.~Od tego czasu orły przestały się gnieździć w skale; uciekło 4643 138 | w dalekiej stąd krainie, przestań go kochać, bo on o tobie 4644 153 | Rzymem".~Skoro tylko próg przestąpił onej karczmy, mnóstwo kruków 4645 111 | Janoszczyk, jakby nie uważał, nie przestawał się modlić. Student poprawił 4646 Kilka | Najlepiej to wiedzą ci, co przestawali z ludem i chcieli zeń coś 4647 141 | do swoich wołów, ale te przestraszone uciekają od pana. Chciał 4648 38 | słyszał. To rzekłszy zniknął.~Przestraszył się bardzo kowal, jednakże 4649 11 | kołatanie, co ich tym więcej przestraszyło, że po otworzeniu drzwi 4650 120 | gospodarzy. Żona jednego ściśle przestrzegała oddawania ogniowi podarku, 4651 120 | przerwane; a na drugą noc, gdy przestrzegana gospodyni rozgniewanego 4652 128 | przykrząc sobie w górnych przestworzach, zamieszkanych przez dawnych 4653 44 | jak nieboszczka poza okna przesuwała się strasząc Niemców; ale 4654 144 | obłokom, które po niebie się przesuwały.~— Czegóż się tak przypatrujesz? — 4655 124 | widzi złoto i srebro, które przesypują śpiewając Didki-Łełeki. 4656 101 | je łakomie i skwapliwie przesypywać w wory. Wtem wyszedł z głębi 4657 55 | nie zwodzi, nie topi, nie przeszkadza, tylko żałosnym jękiem przeszłość 4658 84 | towarzyszy, a nie śmiejąc mu przeszkadzać do modlitwy, drewka tylko 4659 21 | gdzie natrafiając wiele przeszkód do dalszej podróży mawiali: 4660 153 | Twardowskiego, gdy spostrzegł wielką przeszkodę, bo małe dziecię na ręku, 4661 4 | bo im śmierć męczeńska przeszkodziła; nagromadzili przecie bardzo 4662 139 | nowożeńcy z drużyną weselną przeszli próg domowy, pan młody z 4663 138 | Charka nie było, nie wracał. Przeszły jesień, zima, wiosna i lato, 4664 24 | nie ufając uszczuplonemu przeszłym bojem swojemu wojsku, wyzwała 4665 117 | przybity do ziemi nożem, co mu przeszył stopę, i zapytał łagodnie — 4666 2 | takoż jego upominali mówiąc: przetośmy cię synowcowi za małżonkę 4667 139 | pas, którym się w stanie przewiązywała, skręciwszy, pod próg domu 4668 152 | przy pacierzach porannych przewidując, że nie będzie miał czasu, 4669 59 | pana, jako pamiątkę jego przewinienia i kary.~ 4670 4 | chwili braciom moim za ich przewinienie wymierza, a raduję się ze 4671 33 | szukając łódki, co by ją przewiozła i ułatwiła ucieczkę. Pogoń, 4672 66 | Powiadają, iż przed laty przewodniczył z tym dzwonkiem księdzu, 4673 16 | przecudnych dziewic, a wszystkim przewodniczyła z koroną na głowie, z bursztynowym 4674 87 | droga! — Poszedł więc za tym przewodnikiem, znalazł nieświadome przejście 4675 109 | opowiadał; chciał nawet przewodników naprowadzić na owe kruszce, 4676 78 | Łukście~Na Żmudzi w czasie przewozu nowo odlanych dzwonów do 4677 110 | nachuchali w cztery szklanki i przewrócili dnem do góry. Te czary sprawiły, 4678 18 | Słysząc to król bogobojny przeżegnał się krzyżem świętym.~— Dlaczego 4679 4 | wyprawili mnicha, prosząc przezeń najwyższej głowy Kościoła ( 4680 87 | pierzem upadało z powietrza. Przeziębnięty pielgrzym czekał pewnej 4681 4(**) | pieniądze dane im przez króla, przezna- czone były nie dla papieża, 4682 Kilka | żywioł, za tkankę wysokich przeznaczeń, nie powinno być użyte na 4683 22 | masz życie odbierać, kiedy przeznaczeniem twoim ]est być najbogatszym 4684 151 | zgodzie, póki termin kontraktu przeznaczony nie rozłączył ich na zawsze.~ ~ 4685 36 | ten kurhan i na grób sobie przeznaczył. Ciało Dżuga przez długi 4686 58 | postać niewieścia znikała w przezroczu właśnie w tym miejscu, gdzie 4687 157 | staroświeckie ramy oprawne, przezroczyste, żadnej skazy na sobie nie 4688 88 | wziął za cugle, a idąc przodem ciągnął za sobą stępaka. 4689 154 | piękny majątek osiągniony po przodkach zmarnowawszy, po kraju się 4690 112 | kowala, kazał jednemu z koni przybić podkowę, która była ze złota; 4691 125 | zostawiwszy. Nieboga co wieczór przybiegała pod jego okno i śpiewała 4692 68 | grabarz, co grób kopał, przybiegł do plebana dając mu znać, 4693 29 | i w tejże prawie chwili przybiegła Żmija, prośbą i groźbą żądając 4694 149 | sowy, i puchacze wysokie przybierając postacie zwiększały ten 4695 117 | Wrócił i uwolnił diabła przybitego do ziemi. Nie na dobre mu 4696 117 | stał w pokornej postawie, przybity do ziemi nożem, co mu przeszył 4697 150 | który zrobiwszy potrzebny przybór, niebawem wyruszył z domu.~ 4698 152 | kazał. Był to Boruta, co przybrał na się postać rubasznego 4699 60 | kościoła i od niego to miasto przybrało nazwę Pajęczna.~ ~ 4700 132 | niewiasty w białe szaty przybranej na wysokim wozie o dwóch 4701 53 | umarły ojciec w śnieżną przybrany suknię i wiernego sługę 4702 13 | niego rozmaite nabożeństwa, przybrawszy postać pokorna, lichtarze 4703 26 | tej strony narzeczony ma przybyć. Właśnie na wołanie Mełanki 4704 Kilka(**) | się poznać od plemienia przybyłego z Wielkopolski, które się 4705 82 | siłacz znów nie pojechał, a przybyłym posłom powiedział, że nie 4706 4 | w ociosywaniu kamieni na przybytek chwały Bożej — a widząc 4707 93 | pięknej i ujmującej postaci. Przybywa ona otoczona obłokiem od 4708 3 | ujęta, na to miejsce okwicie przybywała. Co gdy się rozsławiło, 4709 77 | Kiedy jednak na to miejsce przychodził, przez czas długi szum jakiś 4710 22 | kazał, sosny same z boru przychodziły i kładły się w porządne 4711 138 | W sam czas, moja droga, przychodzisz, twój Charko już się wybiera 4712 150 | i rozgrzeszenie prosił. Przychylił się kapłan do jego prośby, 4713 8 | ręką dobrze obwarowane, przyciągnęli, młodzieniec on jabłko złote, 4714 155 | ile razy z domu wychodził, przyczepiał się doń nitką — i zawiesili 4715 155 | pająk, wierny towarzysz przyczepiony co jego nogi, spuszcza się 4716 4 | Odbierz, królu, co twego; a przyczyń się za nami modlitwą do 4717 82 | przyszłą dowiedzieć się o przyczynie. Odjechali posłowie. Minęło 4718 7 | nic się to wszystko nie przydało i po staremu był ciemny. 4719 18 | a był mu jak prawa ręka przydatny.~Pewnego dnia wyruszyła 4720 16 | wtenczas królowa, otoczona przydwornym orszakiem, ukazała się w 4721 155 | na swojej nici ku ziemi, przygląda, co się dzieje, wraca na 4722 142 | gdy przy świetle zaczęto przyglądać się zwierzęciu, postrzeżono, 4723 46 | Trójcy, zdarzyła się dziwna przygoda zrządzeniem niepojętej w 4724 22 | Rumszys opowiedział jej swoją przygodę, ale to żony nie uspokoiło, 4725 140 | pięćdziesiąt upłynęło od tej przygody, gdy na tymże miejscu bawiąc 4726 3 | na przyszłe postrzyżyny przygotowa- nych, przed nich postawił. 4727 3 | chętnie wprowadził, stół przygotował i dostatek z onych potraw, 4728 92 | Zaledwie słonko zajaśniało, przygotowania się rozpoczęły na wielkim 4729 91 | i wysmarował smołą; tak przygotowany czatuje na króla wężów. 4730 82 | była największa, zaczęto przygotowywać się do wesela. Przybył wreszcie 4731 3 | kadź miodu rozsyciwszy, przyiaciół wezwał był. Pierwej niż 4732 3 | już nie tylko sąsiadów i przyjaciół swoich, ale też samego książęcia ( 4733 16 | tak mówić zaczęła: „Miłe przyjaciółki i towarzyszki moje! Wiecie 4734 Kilka | do zbioru niniejszego nie przyjąłem tak zwanych klechd czyli 4735 36 | którymi żył niegdyś w wielkiej przyjaźni. Za ich pomocą cudów waleczności 4736 Kilka(*) | uczyniłam ślub, jeśli tylko przyjdą do zdrowia, odwiedzę grób 4737 123 | odpowiedziała: — Ja tam przyjdę do was. Woźnica zaciął konia, 4738 138 | w późnej godzinie Charko przyjechał do swej miłej, przywiązał 4739 82 | za takiego rycerza, który przyjechałby do niej na koniu nie większym 4740 70 | wykonał w polu, gdy oba przyjechali po snopy, uderzył więc widłami 4741 43 | mgnieniu stanęli w Rzymie. Przyjechawszy przed pałac ksiądz prosto 4742 88 | samej porze, co i dziś, przyjedź tu znowu i przyprowadź całego 4743 138 | wojnę. Dziewczę wieść tę przyjęło z uśmiechem, nie bez wzruszenia 4744 150 | doszedł go jabłek zapach przyjemny. Rozkazuje więc swej służbie 4745 151 | już go pan wręcza nowo przyjętemu, kiedy znienacka postrzega, 4746 33 | cudownie uzdrawiającą i chorzy przyjeżdżają tu do kąpieli.~ 4747 16 | wieczora królowa Jurata przyjeżdżała na brzeg i na górze widywała 4748 18 | miłości Chrystusa, to cię przyjmie1 za swego sługę.~— Zrobię 4749 29 | potwór Żmija zamiany nie przyjmował. Wówczas nieszczęśliwy młodzieniec 4750 138 | niewesoły; darmo go po dawnemu przyjmowano, jadł i pił, lecz był niewesoły. 4751 138 | kiedy bywał, był z radością przyjmowany od niej i jej matki; najbielsze 4752 46 | marmurowy w Olesku.~W czasie przyjścia Jana III na świat, który 4753 52 | gościom nawet nocującym w przykaplicznym pokoju, cichym tylko o północy 4754 76 | chociaż za niechowanie przykazań Jego lud dotknięty został 4755 Kilka | środek, i to podrzędny. Przykład Chodakowskiego wielu w tym 4756 84 | modlitwy, drewka tylko na ogień przykładał. Obejrzy się książę i poznawszy 4757 Kilka | kronikarzach. Drobne to tylko przykłady; bo i usiłowania dotąd były 4758 52 | rozkłada ręce, obraca się, przyklęka, czyta w mszale, gorąco 4759 82 | dać rady; robiła mu tysiąc przykrości: oczarowywała jego radnych, 4760 107 | dostępne dla skał nadzwyczajnie przykrych i niebezpiecznej po nich 4761 17 | zwierząt rozmnażał się, przykryli ich dwiema, górami, pnącymi 4762 128 | 128. Miawki~Boginki te przykrząc sobie w górnych przestworzach, 4763 4 | łańcuchami do grobu męczenników przykuć ich rozkazał; w którym to 4764 16 | cząstki. Rybaka zaś Praamżimas przykuł na dnie morza do skały i 4765 158 | łańcuchem żelaznym do muru przykuta była. Gdy ów ksiądz ciekawością 4766 43 | zaklął kruki tak, że jak przykute nie mogły ruszyć się z miejsca, 4767 4 | królewskiego do grobu świętych przykuto, wnet niewysławioną Boga 4768 4 | ścianie bocznej, do którego przykuty był nieszczęśliwy Patkul 4769 6 | Skoro po odejściu króla przylecieli orłowie i strzegli ciała 4770 133 | poradził oborać miasto i wieś przyległą, Kembłów, pługiem ciągnionym 4771 59 | zapieje, nikną mary, a bór przyległy grobową przybiera posępność. 4772 150 | wodą i obrazkami, które przylepiał, otworzyła się snadnie. 4773 91 | biczem i zerwał kitę, która przylepiła się do smoły. Ale tu jakiż 4774 7 | miecz rozpalony do oczu przyłożyć i tak go pozbawił wzroku, 4775 144 | kolej, człecze.~Człowiek przyłożył rękę do kuli i począł przypatrywać 4776 111 | a wiedząc o osobliwych przymiotach jego siekierki, zamknęła 4777 73 | wpół umarły z bojaźni i przymrużając oczy zaczął dekret pisać, 4778 Kilka(***)| całej postaci okazywał się przymus, pomieszanie i kwaśny humor 4779 16 | który wiecznie patrząc, przymuszony jest opłakiwać swoje nieszczęście. 4780 88 | sobie innej maści; potem przyniesiesz mi 12 worów, na które przez 4781 4 | podarunki papieżowi zanieśli, a przynieśli mu za nie od Stolicy Apostolskiej 4782 Kilka | jak literackiej zasługi, przyniosłoby tysiąckroć ważniejsze korzyści 4783 126 | sługa co dzień nad wodę przynosił dziecię, mimo wszelkie przyzywania 4784 Kilka | postępu, ani tworzyć dzieł przynoszących nieśmiertelność. - O, tylko 4785 Kilka | poważny historyk jako nie przypadające do miary jego pojęć i poszukiwań. 4786 Kilka | ludu, bądź od osób, które przypadkowo lub z umysłu przyszły do 4787 3 | Tam rzecz wielka i dziwna przypadła: przyrosło nad zamiar mięsa; 4788 131 | a ten na nas, Polaków, przypaść miał, gdyby była ona białogłowa 4789 144 | przesuwały.~— Czegóż się tak przypatrujesz? — rzekł diabeł.~— Czekam, 4790 4 | Możecie tam jeszcze teraz przypatrzyć się tym cudownym kamieniom, 4791 43 | chcąc porwać co swoje, gdy przypatrzywszy się bliżej poznali, że to 4792 82 | tych nie mógł go udźwignąć. Przypędzono więc cały tabun do wyboru, 4793 123 | nakryła oboje, a sama legła na przypiecku. Wtem się schwyci latawiec 4794 16 | zginał. Za to co wieczór będę przypływać do ciebie i na tej górze, 4795 70 | wielkiej zbrodni ciągle się przypominał i odwodził ich od podobnej, 4796 Kilka | powyższych mych twierdzeń przypominam tu Staszica, który wyraźnie 4797 85 | poszedł na nieszpory?~Tak przypomniawszy mu wszystkie jego nieprawości, 4798 Kilka | w postaci przysłowia lub przypowieści; do liczby takich prawd 4799 2 | Przyniesiono trunki ktemu przyprawione, napił się sam najpierw 4800 2 | jednego kubka, a onym drugie przyprawne z trucizną podano; gdy się 4801 88 | dziś, przyjedź tu znowu i przyprowadź całego białego konia, który 4802 99 | z nimi i księdza Cyryla przyprowadzę. Wiem, gdzie jego kryjówka, 4803 98 | tatarskich i siedmiu żywych przyprowadzi Tatarów. Jasiuk skoro o 4804 29 | jednak zaledwo w części przyprowadzono do skutku, gdyż żona Żmii, 4805 Kilka | podanie, legenda nie może przypuszczać żadnej rozprawy ani krytyki, 4806 Kilka | ludem w duchowy stosunek, przypuszczeni zostajemy do wspólnego z 4807 Kilka | jak wszelkie dotychczasowe przypuszczenia nabrały przekonywającej 4808 3 | wielka i dziwna przypadła: przyrosło nad zamiar mięsa; lunął 4809 138 | Wszystkie te prośby kochanki przyrzekał Charko spełnić i powątpiewanie 4810 68 | zażegnać to dziwo, ale co ziemi przyrzucał, co się namodlił, nic nie 4811 54 | ona, i mieszczanie muszą przysięgać; choć dobrze wiedziała, 4812 54 | spór się toczył i wyrzekła: przysięgam Panu Bogu wszechmogącemu 4813 85 | mówi do naszego hulaki:~— Przysłany jestem po ciebie, siadaj.~— 4814 Kilka | utrzymujące się w postaci przysłowia lub przypowieści; do liczby 4815 Kilka | pieśniami, muzyką, tańcami, przysłowiami, podaniami miejscowymi, 4816 101 | trząsł się ze strachu i długo przysłuchiwał się; aż wreszcie odwaga 4817 20 | jednej wiosny, chciała matce przysłużyć się świeżo rozkwitłymi kwiatami, 4818 136 | niosło, a wrychle i zgon przyspieszyło.~ 4819 151 | obowiązek powierzono. Pan przystaje, przychodzi do umowy, później 4820 73 | wprowadzić sprawę tejże wdowy. Przystąpiło do kratek dwóch diabłów 4821 53 | odrzekł sługa.~— Ty więc je przystaw, niecnoto. Nie wyjdziesz 4822 19 | bogatszy, tym trudniejszy mu przystęp; gdyż mienia ziemskie ciążą 4823 Kilka | aby osoby, którym będą przystępne, postarały się o zebranie 4824 22 | miał do duszy jego żadnego przystępu. Jął więc kusić powtórnie 4825 52 | zamkowa, śmielsi tylko bliżej przystępują, słuchają, zaglądają; twarze 4826 92 | dworze i młodą kniahinkę przystrojono do ślubu; lecz jeszcze wianka 4827 135 | widna, bo miesiąc jasno przyświecał. Czarownica rozpaliwszy 4828 153 | miejsce i piaskiem dobrze przysypał. Wskazał mu Olkusz; posłuszny 4829 5 | zasię w grób, oczy zawarł przysypan ziemią. Rozjechali się z 4830 8 | A nasi częścią drabiny przyszańcowawszy na mury wpadać, częścią 4831 3 | dostatek z onych potraw, na przyszłe postrzyżyny przygotowa- 4832 18(*) | księgach bibliograficznych przytacza. Wiara taka panowała w średnich 4833 51 | właściciela. Wtenczas podziemne przytłumione głosy chorałem odśpiewują 4834 76(*) | Te przytoczone tu wróżby krążą w podaniu 4835 149 | ocalał, poszedł dalej szukać przytułku i jadła.~ ~ 4836 93 | łakotkami stara się do siebie przywabić tak, iż lgną do niej jak 4837 22 | zmieniał się w co chciał, a gdy przywdział futro, mógł wróżyć i widział, 4838 138 | Ukrainie nie byłoby małym przywiązaniem, i tak być musi, gdyż serca 4839 4 | zasie znaleziono, karą Bożą przywiązanych aż dotąd do własnych mieczów. 4840 62 | postanowiła pani Zborowska przywieść swój zamiar do. skutku. 4841 5 | biskup przed sąd królewski przywiódł; tam zeznał Piotr, iż przedał 4842 82 | do nich pojedzie, aż mu przywiozą portret królewny; gdy i 4843 20 | rozmaitych, których nasiona przywiozła z sobą. Odtąd zaczęła nauczać 4844 11 | wykonawcy ostatniej woli przywłaszczyli je sobie, a natomiast gorsze 4845 153 | raz wyczytał, jak diabła przywołać można:~o północnej przeto 4846 153 | Krzemionki, zaczął biesa głośno przywoływać. Stanął prędko zawezwany; 4847 139 | wymawianiu zaklęć tajemnych, przywracała nazad do postaci człowieczej. 4848 151 | początku, lecz z wolna tak przywykli do niewidomego sługi, tak 4849 Kilka | nadreńskie zamki i zwaliska, ten przyzna, że największy swój urok 4850 4 | swego, nie chciał się zaraz przyznać do winy i mówił, że owo 4851 78 | bracie!). W ogóle gmin przyznaje wiele mocy nadprzyrodzonej 4852 4 | zgrzeszyliście! Oni też przyznali się zaraz do winy, a widząc 4853 4 | Apostolskiej koronę; lecz oni przyzwolenia prośbom królewskim stanowczo 4854 4(*) | Miechowita lib. 2 cap. 9 mówi: "przyzwolono Benedykta i Jana za wstawieniem 4855 141 | okolicy. Nadaremnie usiłował przyzwyczaić się do surowego mięsa, nie 4856 126 | przynosił dziecię, mimo wszelkie przyzywania i płacze, nie okazywała 4857 Kilka | korzyści niż ogłaszanie zdań pscudopostcpowych, niż wertowanie starych 4858 149 | inny, jak homen, tyle mu psot wyrządził. I dziękując Bogu, 4859 63 | tym! Kiedy za każdą rażą psotny szatan sprawił, iż zapomniano 4860 153 | odrzekł na to: — To jest pszczółka, mościwa panno! Zgadł w 4861 9 | wczoraj siał, tam dziś bujają pszeniczne kłosy. Nie wyszedłszy jeszcze 4862 112 | nadto strzela zwierzęta i ptaki, jakich nawet i w kraju 4863 129 | musiałyby łowić ryby, polować ptastwa wodne i w susze skraplać 4864 87 | zima; a zima tak sroga, że ptastwo zmarzłe ze złotym pierzem 4865 92 | nawet ma przy sobie małego ptaszka, który jak wierny giermek 4866 43 | wyrazów domyślił się, jakie to ptaszki, więc tym ciekawiej słuchał. 4867 43 | rozumiał również i głos ptaszy; przeto zebrała go chęć 4868 Kilka | tak pod względem użytku publicznego, jak literackiej zasługi, 4869 149 | drzewa, krzaki i sowy, i puchacze wysokie przybierając postacie 4870 Kilka(***)| humor trudny do opisania - pudor guidam poene subrusticus - 4871 4 | mogli. Co więcej — nawet puginałów uschłymi rękoma do pochew 4872 17 | trafił pod tąż górą na smoka Pukisa, z którym walcząc pokonał 4873 45 | na zamku krakowskim jest pułap z belek, które misternie 4874 29 | Dlatego podzielił kraj na 10 pułków, a w każdym pułku kazał 4875 85 | Brzezickiemu mówi: — Jedz z swymi pułkownikami (to jest: z Poniatowskim, 4876 29 | na 10 pułków, a w każdym pułku kazał na granicy zbudować 4877 138 | całunkami, on zawsze mówił: — Puść mię, czarownico!~W rozpaczy 4878 125 | Postrzegły to dziwożony i puściły się takim pędem, że już 4879 Kilka | pokolenie przechodzą jak puścizna w nieomylnym i poważnym 4880 154 | rady chudzina, znajduje pustą chatę, siada i natężoną 4881 4 | miejscach, gdzie owe chaty pustelnicze stały, takie same kaplice 4882 4 | niektórych, co by reguły życia pustelniczego świadomi wespół z nimi w 4883 4 | owych skarbów w żadnym domku pustelniczym rozumieli, że je gdzieś 4884 18 | puszczy napotkał ubogiego pustelnika i zapytał go: - Gdzie jest 4885 18 | pracować. Poszedł tedy za pustelnikiem nad bystry strumień płvnący 4886 4 | widzący pozostawione braciom pustelnikom bogactwa, unieśli się chciwością 4887 130 | grasuje, całe wsie stoją pustkami, koguty wszystkie ochrypłą 4888 138 | okropnie wył wilk około pustki, gdzie znaleziono rozdarte 4889 4 | wzgórku, dziś podupadły i pusty. Naprzeciw niego, tuż przy 4890 4 | pierwej (pod jego opieką) w pustyni i dla tym lepszego nawracania 4891 4 | się chowało po większych puszczach. Mój ojciec, co żyli lat 4892 122 | podnosząc oczu rzecze doń: — Puszczaj ludzi, bo mi się pomordowali. 4893 150 | Pacholę, równo ze świtem puszczając jaskinię, prędko dostało 4894 4 | się wielka światłość ponad puszczami i wiodła ich na miejsce 4895 7 | go ofuknie: — Cóż to za pycha, człowiecze! Co za nieposłuszeństwo 4896 7 | rozkazano.~Nieborak tą rażą pychę zdjął z serca. Postawił 4897 44 | w głowie, sama proszki i pyłki zbierała po pokojach. Lecz 4898 Kilka | żyje Ukrainiec, którą się pyszni i szczyci; i kto go tylko 4899 138 | by bywał i co porabiał — pytali. On im opowiedział wszystko, 4900 144 | nikogo o pozwolenie nie pytam.~— Jak śmiesz na mojej ziemi 4901 89 | czemu by były smutne? — pytane odpo- wiedziały: — Jak nam 4902 5 | gdzie natenczas sejmował. Pytano biskupa, którym prawem dzierży 4903 12 | przeczytał złoty: Sandomiriae, quadraginta etc.; na takie czytanie 4904 12 | pisane te wyrazy: Sandomiriae quadragintata novem martyrum; co zobaczywszy, 4905 101 | sąsiada, wielkiego bogacza, a ra- zem lichwiarza, który robotników 4906 116 | po św. Piotrze i Pawle, rąbać takie drzewa.~ ~ 4907 116 | przeszedł pomiędzy statek i rąbał jawor; później ktokolwiek 4908 22 | Stary Rumszys, drwal ubogi, rąbiąc drzewo złamał siekierę, 4909 141 | do lasu, a cięciem silnym rąbnął w drzewo, siekiera wypadła 4910 102 | zdarzyło się. iż zabawił na rabunku dłużej, niż wypadało; diabli 4911 154 | odpowiada z radością, że nie. — Rachuj że! — rzekł mu — dalej, 4912 154 | pomylił, dziewięć groszy rachuje. Już dnieć miało, gdy czart 4913 68 | rozkazowi uderzyła różdżką po rączce i oto natychmiast schowała 4914 68 | zawsze na wierzch wychodziła rączka. Nie wiedząc innej rady, 4915 68 | tygodniem zmarło, wciąż rączkę białą wysuwa spod mogiłki. 4916 Kilka | Wspomnień Wielkopolski p. E. Raczyńskiego, aczkolwiek w ostatnie to 4917 82 | przykrości: oczarowywała jego radnych, wojsko i cały naród. Nieszczęśliwy 4918 21 | znaleźli, śpiewali: Sze radom, tuśmy odkryli, co było 4919 4 | przewinienie wymierza, a raduję się ze szczęścia, jakie 4920 47 | rozprawiał z swoją żoną, królową, radząc się, co by na to robić, 4921 151 | wyjeżdżają na nowe siedlisko radzi, że z diabła zażartowali. 4922 38 | Krzyżaków, którzy wojnę z Polską radzili.~We dwa lata po bitwie pod 4923 84 | Radziwiłłowskiej~Albrecht Radziwiłł, mąż cielce pobożny, wysłał 4924 156 | ulubionej swej żony, Barbary Radziwiłłównej, cień jej przynajmniej oglądać 4925 84 | Dusza towarzysza chorągwi Radziwiłłowskiej~Albrecht Radziwiłł, mąż 4926 18 | pana jedynie chciał służyć. Radzono mu tedy, aby się udał na 4927 Inc | zasłoną jak Ewa wypędzona z raju. ~Ch. Nodier~ 4928 101 | przejęty padł na ziemię i rakiem pełzał ku drzwiom, lecz 4929 157 | Twardowskiego, jak sam napis na ramach białymi literami wyraża:~ 4930 83 | kamień z pod- niesionym ramieniem. Obok tego głazu pokazują 4931 149 | na nogach, wyciągnęła dwa ramiona, a zarzewie zajaśniało dwoma 4932 Kilka | wiem dlaczego, gdy tyle ramot się pojawia, notąd tylko 4933 157 | szerokie, staroświeckie ramy oprawne, przezroczyste, 4934 142 | jego wkrótce z zadanych ran umarła.~ ~ 4935 113 | nożem, który miał za pasem. Rana była tak głęboka, że z niej 4936 138 | powtarzało się każdy wieczór i ranek, a w całej okolicy zaczęto 4937 99 | jak obiecał Hryćko; przed rankiem kapłan był w jaskini. Ale 4938 4 | anielskiego śpiewu.~Za nadejściem ranku nie mogło się to, co zaszło, 4939 142 | który padł pod licznymi razami. Po odniesionym zwycięstwie, 4940 138 | pieśni lub wycinał z nią raźne hołubce. Tak było długo, 4941 152 | który, że był zawołanym rębaczem, uciął mu od razu pazur 4942 88 | przywieziesz i oddasz mi, a ręczę, że ci włos z głowy nie 4943 154 | i w bydgoskim klasztorze reformatem został.~ ~ 4944 72 | Chytkowicz ś. o. Franciszka w reformie naszej polskiej, gdy mieszkał 4945 138 | lubiony, ale Charko był Kozak regestrowy i nie zawsze mógł robić, 4946 12 | uderzył, braciom na Salve Reginae wynijść kazawszy, wszystkim 4947 4 | przyprowadził niektórych, co by reguły życia pustelniczego świadomi 4948 86 | 86. Duchy familijne~Kiedy Rej był posłem do Szwecji, zachorował 4949 18 | że w wielkim palcu swojej rękawicy wyprawił siostrze wesele; 4950 4 | nawet puginałów uschłymi rękoma do pochew wsadzić nie zdołali. 4951 158 | jego czarodziejskie, czyli rękopism, który po śmierci króla 4952 76(*) | znajdują się przechowane w rękopismach polskich.~ 4953 77 | Wąż~Niektóry człowiek, religii katolickiej prawdziwy wyznawca, 4954 Kilka | niej nie przywiązuje tej religijnej wiary, jaką ma często w 4955 11 | rzekł: - Winniście mnie restytucję, boście testamentu nie spełnili. 4956 4 | kapliczka ze studzienką cudowną. Reszta zaś mieszkała razem, choć 4957 Kilka | mu zwrócisz uwagę na te resztki przeszłości, w której żyje 4958 143 | Kiedy się zatem ludzie Ridta do broni na zwierza porywają, 4959 16 | śpiewy zwabimy go na dno rnorza udusim w uściskach i oczy 4960 16 | rządów. Żaden najmniejszy robaczek, żadna najdrobniejsza rybka 4961 153 | panna chowała we flaszce robaka i pod tym warunkiem obiecywała 4962 Kilka | zgromił mówiąc, że bez tych robaków poumieralibyśmy z głodu. 4963 Kilka | pogan.~III~Sądzę, że źle ci robią, którzy za nic poczytując 4964 144 | to pozwolił?~— Kiedy co robię, nikogo o pozwolenie nie 4965 132 | odpowiedziano: — Nic nie robimy, tylko Boga chwalimy — ponurym 4966 144 | przychodzi diabeł.~— Co tu robisz, człowiecze?~— Łapcie plotę.~— 4967 62 | sposobem spiesznie szła robota skraplana krwią niewinnych 4968 24 | wojsk mężów. Lecz zaledwo robotę tę skończyła, gdy nadciągnął 4969 4 | ociosane. Byli też to święci robotni jak chłop polski, a skromni 4970 85 | 85. Brzezicki~W rocie pana Skuminowej służył, 4971 5 | powieść gminna, iż co rok w rocznicę wskrzeszenia Piotrowina 4972 143 | nagle umarł, a w sam dzień rocznicy jego śmierci, gdy czeladź 4973 33 | jest podanie:~Paraska była rodem z Polski. Tatarzy w jednym 4974 Kilka | sposobności oddać się temu rodzajowi pracy, musiałem albo poprzestać 4975 20 | ubogi, dzikimi płodami przy- rodzenia żywiący się, sztuki rolnictwa.~ 4976 95 | żółty. Mniemają, że się rodzi z jaja koguciego, które 4977 145 | mój kmotrze, czy się mój rodzic na miesiącu nie pokaże, 4978 50 | ubogiego stanu, uszła z rodzicielskiego domu. Opuszczona od wszystkich, 4979 29 | młodzieniec odwiózł królewnę jej rodzicom, ożenił się z nią i wziął 4980 29 | królewnę, którą mimo ciężki żal rodziców i narodu odprowadzono na 4981 150 | Nie troszcz się, mój rodzicu, Bóg mi dopomoże, ja pójdę 4982 10 | się był na świat nigdy nie rodził." Co nie tylko sam słyszał, 4983 148 | tylko sposobem przyrodzonym rodziła, ale z rąk, nóg, głowy i 4984 138 | zamieszkanych od kozaczych żon i rodzin — z urody, znajomości rozlicznych 4985 29 | potem przyszła kolej na rodzinę panującą, w której był tylko 4986 141 | oderwać się od strzechy rodzinnej, błąkał się po okolicy. 4987 86 | kołacza suto konfiturami i rodzynkami przeplatanego, mówiąc ten 4988 43 | dokładną groblę, zrobili rogatkę czyhając na one duszyczkę; 4989 10 | zwierza zepsował, tedy go rohatyną z gniewu przebił.~ 4990 Kilka | pragnienie, aby się te złote rojenia sprawdziły, są jakby przeczuciem 4991 73 | kłuło nieco deputatów, na roki jej nie pozwano i wszyscy 4992 73 | jedni w kontuszach, drudzy w rokietach, z rogami na głowie i ogonami, 4993 20 | rodzenia żywiący się, sztuki rolnictwa.~Gdy wytrzebiono na pole 4994 20 | dostatki, przepych i miłe rolnicze obyczaje. Lud ubóstwiał 4995 Kilka | takiego człowieka i znaleźli rolnika w polu jedzącego obiad na 4996 Kilka(***)| di Marittima e Campagna, Roma 1830. - "Ilekroć zdarzyło 4997 Kilka | dla niego, czym dla nas romanse rycerskie lub powieści Hofmana. 4998 Kilka | największy swój urok winny romantycznym podaniom, które po ustąpieniu 4999 95 | koguty, a jaja dają wysiadać ropuchom, z których po czasie wyłażą 5000 43 | chwały boskiej zaklął żaby i ropuchy i odtąd nigdy ich głos nie 5001 82 | najbrzydszego, bo nie był roślejszy nad dwa łokcie od ziemi; 5002 155 | nasmarował, polał sokami roślin i złożył na powrót ciało 5003 144 | dla siebie z łyka łoziny rosnącej w tamtym miejscu. Po kilku 5004 69 | Dojazdowie, w bliskości Krakowa, rośnie wiąz w ogrodzie mający przeszło 5005 Kilka | wykonanym przeze mnie. Nie roszcząc sobie bynajmniej prawa do 5006 18 | dnia wyruszyła cała owa rota po zdobycz do pobliskiego 5007 18 | której dnia pewnego napotkał rotę czarnych rycerzy, z rogami 5008 127 | widziano go bowiem zawsze równego z drzewem, przy którym stawał.