| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lucjan Siemienski Podania i legendy polskie ruskie i litewskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
5510 2 | syny, których nie mogli słudzy ani ogniem, ani bronią odegnać; 5511 18 | pewnego dnia, że jeden z sług królewskich wymówił w gniewie 5512 101 | który robotników krzywdził, sługom nie płacił, a pieniądze 5513 83 | jest przy drodze kamień jak słup jaki, grubości do czterech 5514 102 | powodu powieść o pewnym ślusarzu. Śmiały ten człowiek. a 5515 134 | była czarownicą. Parobek służący u niej wiedząc o tym, a 5516 52 | ustawianie sprzętów. Kryje się służba zamkowa, śmielsi tylko bliżej 5517 150 | przyjemny. Rozkazuje więc swej służbie tego owocu wyszukać; dworzanie 5518 81 | przemieniła się przed laty pewna służebna dziewczyna. Miała ona być 5519 153 | Wskazał mu Olkusz; posłuszny służka dopełnił rozkaz wydany i 5520 18 | Jestem Chrystus, któremu ty służysz; chrzczę ciebie w imię Ojca, 5521 102 | znacznej długości pieczara. Słynie ona jako skład niezmiernych 5522 Kilka | z głodu. Podobne podanie słyszałem w Wogezach. Na Pobereżu 5523 Kilka | dźwięku słowiańskiej nie słyszało mowy.~V~Z drugiej strony 5524 43 | odtąd nigdy ich głos nie był słyszan w Wiślicy.~Pewnego razu 5525 43 | nie słyszał, ani jego nie słyszano. Uniesiony więc żarliwością 5526 149 | cieszą tak radośnie.~Odgłos słyszany zbliżał się coraz i wystraszony 5527 29 | kuźni, a święci przerażeni słyszanym szumem wichru, uprzedzającym 5528 145 | liściaste nacie, a chłopu smaczna rzepa.~Złe! — pomyślał sobie 5529 145 | razem warzyć piwo. Chłop smaczne zrobił, a diabeł, co mu 5530 43 | okropniejszymi formułami smaga onych biesów, na koniec 5531 125 | zwykle na śmietnik, gdzie smagają je rózgą, napawają wodą 5532 99 | Tuż na dole Tatarzyn smagławy jedną ręką kiwał na nią, 5533 67 | zrobionego piwa znaleźli smak jego lepszym nierównie, 5534 123 | go różnymi ziołami, myto, smarowano, dopiero kiedy się okadził 5535 89 | najładniejszych wołów odwiozły go na smętarz.~ 5536 55 | otaczających go zaroślach. Cień smętny, ale nieszkodliwy, bo jak 5537 135 | przyjmowała dary, lecz potem śmiała się z niego. Nie mogąc znieść 5538 113 | się pokazywał. Obrały się śmiałe jakieś dziewczęta, dotrzymały 5539 38 | w kostki i karty, jedni śmiali się, niektórzy klęli. W 5540 43 | mówiąc ani /słówka sunął śmiało ku onej pokusie i zaraz 5541 16 | wody wpuszczam**. Takiej śmiałości nie można puścić bezkarnie: 5542 119 | policzek Lecz nikt nie jest tak śmiałym, by się odważył ich życzeniu 5543 84 | pobitych towarzyszy, a nie śmiejąc mu przeszkadzać do modlitwy, 5544 92 | nadaremnie; głos tylko jakiś śmiejący rozlega się wokoło. — Kryj 5545 156 | Twardowski, czego inni nie śmieli i królowę Barbarę chodzącą 5546 52 | Kryje się służba zamkowa, śmielsi tylko bliżej przystępują, 5547 146 | się rozchodzić, jeden ze śmielszych ruskich wieśniaków postanowił 5548 101 | poszedł znowu do pieczary, ale śmielszym krokiem. Zrobił to samo, 5549 16 | własnego stołu ani jednej nie śmiem ułowić rybki. Fląderki nawet, 5550 101 | przyszedł, lichwiarzu?~Trwogą śmiertelną przejęty padł na ziemię 5551 142 | małżeństwa i pokaleczył ją śmiertelnie.~Na jęki nieszczęśliwej 5552 16 | królestwu Płaci; jeden nikczemny śmiertelnik ośmiela się naruszać spokojność 5553 16 | bogini poważyła się ukochać śmiertelnika. A gdy jednego roku wróciła 5554 156 | chwila; wywołana z cieniów śmiertelnych zjawia się mara. Ledwie 5555 144 | pozwolenie nie pytam.~— Jak śmiesz na mojej ziemi i z moich 5556 125 | dziecię wynoszą zwykle na śmietnik, gdzie smagają je rózgą, 5557 Smok | jeszcze jego jama pod zamkiem Smoczą Jamą zwana.~ 5558 17 | trafił pod tąż górą na smoka Pukisa, z którym walcząc 5559 95 | ziemię. W podaniach ludu smoki także się z takich jaj kogucich 5560 20 | pewny las, pełen niegdyś smoków, Staubunas zwanych, znaleziono 5561 106 | udało się jeździć na tym smoku, ale go zabił jeden baca, 5562 91 | która przylepiła się do smoły. Ale tu jakiż strach go 5563 99 | Jaskinia pod Czerczą~Niedaleko Smotrycza jest miasteczko Czerczą; 5564 76 | której wychodził nieznośny smród trupa; anioł pokazawszy 5565 35 | zaraz niektóre ludzie parą smrodliwą zaraziwszy, sprośnych wrzodów 5566 150 | duch mu się pokazał.~— Nie smućcie się, człowieku! — wyrzekł 5567 89 | wiedziały: — Jak nam się nie smucić, jak nam nie odpoczywać, 5568 150 | nie widzianą, o tyle za- smucił się widząc ładnego syna, 5569 150 | przylepiał, otworzyła się snadnie. Zaskoczył mu Lucyper z 5570 87 | leżą słowa, które lód ze śniegiem czarnym zatrzymał, a teraz 5571 53 | Wchodzi umarły ojciec w śnieżną przybrany suknię i wiernego 5572 95 | zaraz, wyciągano. Pierwszy snopek zbielał i usechł, drugi 5573 45 | nimi zaś wyrabiane sztuką snycerską ozdoby, zwykle w czworoboki; 5574 73 | można było widzieć; jednakże snycerz nie był go tak wystawił, 5575 47 | Sobek~Za panowania króla Sobka tyle w Koronie Polskiej 5576 47 | jeńców. Dano znać królowi Sobkowi, aby porachowawszy głowy 5577 87 | pewnej śmierci, gdy ujrzał sobola, jak szparą w ogromnej skale 5578 101 | znajduje. Pościł więc w sobotę, a w niedzielę poszedł z 5579 Kilka | wszystkie mrzonki nowoczesnych socjalistów. Rozumiem tu głównie lud 5580 155 | maścią nasmarował, polał sokami roślin i złożył na powrót 5581 Kilka | bluszczem udzielnie w tych sokolich gniazdach panują i odmładzają 5582 10 | około niego chodzili i z sokoły przed nim myśliwcy stali. 5583 43 | Zdarzyło się, iż pod- czas solennej mszy, którą ów ksiądz odprawiał, 5584 127 | chleba okrajca i szczypty soli w czystą szmatkę zawiniętej. 5585 31 | 31. Żupy solne w Wieliczce~Bolesław Wstydliwy 5586 Kilka | Pobereżu opowiadano mi o Sołodywym Buniu, który miał tak ogromne 5587 76 | polach przyległych mogile Soroce. **~Że w znacznej części 5588 24 | Nepromachem; drugi jej sąsiad Soroka, chcąc ją wspierać swym 5589 24 | stoczyła z nim bitwę, w której Sorokę położyła trupem. W ostatniej 5590 72 | zakliczyńskim, zasadził małą sosenkę, a spytany: na co? Odpowiedział: — 5591 153 | kłami ze złości, wyrywa sosnę z korzeniem i tak silnie 5592 18 | wspierając się na ogromnej sośnie, którą wyrwał z korzeniem.~ 5593 100 | Stracz, w połowie góry lasem sosnowym okrytej jest ciasne wnijście 5594 155 | czarnoksięskiej sztuce; wynagrodził sowicie wiernego ucznia, wszakże 5595 156 | czarnoksięskiej biegłych, obiecano sowitą nagrodę, kto by dokazał 5596 149 | widział, jak drzewa, krzaki i sowy, i puchacze wysokie przybierając 5597 144 | cisnął w powietrze, kamień spadł za trzy godziny.~Uburtis 5598 138 | świcie, gdy matka jeszcze spała, pobiegła do wróżki, zaniosła 5599 38 | kanonicy siedzieli w stallach i spali. Potem wyszli z zamku; wtem 5600 62 | próżno! Cała się doszczętnie spaliła.~Nazajutrz pani Zborowska 5601 62 | tym sposobem dwanaście wsi spaliło się, a pani Zborowska nieugięta 5602 135 | wszystko pod przysięgą, a babę spalono przed dworem.~ ~ 5603 57 | Zamek jazłowiecki~Rozwaliny spaniałego niegdyś grodu Jazłowieckich 5604 Kilka | budowę spółczesną o wiele spanialszą nad wszystkie mrzonki nowoczesnych 5605 157 | literami wyraża:~Luserat hoc speculo magicus Twardomus artes, ~ 5606 Kilka | prostym czuciem, bez żądnej spekulacji ani podejścia. To bowiem, 5607 158 | temu diabeł się objawi i spełni rozkaz, jaki mu wyda czytający. 5608 138 | kochanki przyrzekał Charko spełnić i powątpiewanie z jej strony 5609 68 | rękę syna, która domaga się spełnienia ziemskiej kary.~Posłuszna 5610 62 | złoto, własność szatana.~Spełniła się przecież miarka jej 5611 52 | miejscu tym jakaś zbrodnia spełnioną być miała. Mówiono nawet 5612 63 | tym podobnych rzeczy. Po spełzłej na niczym trzeciej procesji 5613 4 | unieśli się chciwością i śpiących nocną porą napadli, a nie 5614 29 | dziewica upadki na kolana przed śpiącym bohatyrem i pod uchylonym 5615 62 | jak kupy plew lub zgonin w spichlerzu. Łakomie rzuca się na złoto 5616 132 | przybyła, a na zapytanie: — Czy śpicie?, odpowiadano: — Śpimy. 5617 43 | chrześcijańskiego obowiązku, ksiądz spie- szy się do domu, bo już 5618 62 | Odbiegają swej pani i spieszą na ratunek rzeczonej wsi, 5619 142 | został na powrót w człowieka. Spiesząc co tchu przez cały dzień 5620 Inc | Śpieszmy się, słuchajmy opowieści 5621 51 | spuszczonym, całą okolicę spiesznym przebiega krokiem; lecz 5622 153 | Twardowski za posłańcem spieszy do jednej wsi w Sandomierskiem, 5623 129 | topieli, wychodzą na brzegi, śpiewają i skaczą po łąkach, wtedy 5624 143 | niźli był usłyszał zakonnice śpiewające, które żem zwał wilczycami, 5625 76 | Wernyhor, wojak mężny i śpiewak nad śpiewaków, którego pamięć 5626 76 | wojak mężny i śpiewak nad śpiewaków, którego pamięć tak żywo 5627 138 | on podjadłszy i podpiwszy śpiewał swej lubej rozmaite pieśni 5628 125 | przybiegała pod jego okno i śpiewała żałośnie:~Chłopeczku, chłopeczku, 5629 21 | do tej świątyni znaleźli, śpiewali: Sze radom, tuśmy odkryli, 5630 143 | benedyktynek, niechętnie słuchał śpiewania zakonnic i w gniewie raz 5631 149 | dochodzą z dala, a przy śpiewie głos bębenków i piszczałek. 5632 4 | brzmieć słodycz anielskiego śpiewu.~Za nadejściem ranku nie 5633 4 | dziś dzień w Kazimierzu śpiewywane. Na tytułowej karcie nie 5634 132 | Śpimy. Wtedy rzekła: — Śpijcież na wieki! — i całe wymierało 5635 132 | śpicie?, odpowiadano: — Śpimy. Wtedy rzekła: — Śpijcież 5636 3 | rozkazaniem ich, z ubożuchnej spiżarni swej wszystek on zjazd od 5637 Kilka | na piersiach złożoną lub splątaną na głowie w gęstych włosach; 5638 99 | targała ciemne warkocze włosów splecione taśmą czerwoną.~A Hryćko 5639 62 | próżno, bo i ta całkiem spłonęła. I tym sposobem dwanaście 5640 135 | się, a Paraska wybladła, spocona, z oczami konającej i ściętymi 5641 32 | napaści, zmienił czas swojego spoczynku i odtąd godzina snu Strukisa 5642 32 | zasypia w noc świętego Jana; spoczywa bardzo krótko, bo tylko 5643 155 | macierzanka; na tej to murawie spoczywało snem ujęte nadobne dzieciątko 5644 150 | igłami i brzytwami, pod spodem palił się ogień nieustanny, 5645 153 | długą na brzuch kamizelką, spodnie krótkie i obcisłe, a trzewiczki 5646 102 | więc pieniędzy, ile mu się spodobało, i wrócił szczęśliwie do 5647 2 | synowcowi za małżonkę dali, spodziewając się tego po tobie, abyś 5648 22 | zresztą niczego się nie spodziewał, że wnet zezwolił na warunek 5649 16 | prosząc do siebie na gody i spoiną poradę. Nadszedł dzień naznaczony 5650 4 | jeno głowę nieodrośniętą, a spojrzawszy na braci, widział wstyd 5651 52 | sobie oprócz surowego nieco spojrzenia i ręki jednej nienaturalnie 5652 137 | darzyło; ludziom i zwierzętom spojrzeniem swojem śmierć niósł i chorobę. 5653 41 | strapienie w onym dniu, ~Tho i spokój może mieć.~ 5654 150 | pacholę wyrosło.~Było ciche, spokojne i chętne do nauk; w piątym 5655 156 | Augusta, aby w milczeniu i spokojnie siedząc na widok ukazującej 5656 135 | mu włosy odcięte: — Bądź spokojny — rzekła — idź i nie mów 5657 145 | chłopem stracił diabeł na w spółce w ten sposób: Poczęli razem 5658 Kilka | geniuszu może wznieść budowę spółczesną o wiele spanialszą nad wszystkie 5659 Kilka | odkryć na polu nauk i życia społeczeńskiego.~ ~VI~Z tych krótkich napomknień 5660 Kilka | jeden wielki system domowy, społeczny i polityczny, a bynajmniej 5661 23 | czyli wajdelotkę pomówiono o spółkowanie z nieznajomym rycerzem; 5662 149 | tlało jego ognisko; głownia spora dymiła jeszcze nieco: zaledwo 5663 4 | lichą sprawę z korzonków sporządzoną zajadali modląc się. Otóż 5664 93 | spotkane dzieci różnymi sposobami i łakotkami stara się do 5665 Kilka | że od lat wielu nie mając sposobności oddać się temu rodzajowi 5666 94 | rozciągnionego za belką, skąd żadne sposoby wypędzić go nie mogą. Wiadome 5667 87 | nie mógł znaleźć wyjścia spośród skał wysokich. Już począł 5668 62 | leżącym, a zwanym łysą górą, spostrzegają jeźdźca na koniu, koń był 5669 153 | porwać Twardowskiego, gdy spostrzegł wielką przeszkodę, bo małe 5670 153 | poznał, co go może tutaj spotkać, więc z kołyski dziecię 5671 119 | ludzie, jeśli kogo na drodze spotkają, proszą i usilnie nalegają, 5672 128 | Zdarzyło się, iż na swej górze spotkały pasterza grającego sobie 5673 93 | pod wieczór i tam samotnie spotkane dzieci różnymi sposobami 5674 88 | kłody, gdy wyszedł na ich spotkanie upiór, a zabrawszy czapki 5675 20 | został rozbrojony czułym spotkaniem: albowiem ujrzała przeciw 5676 141 | zaprzysięgła mu zemstę. Jakoż spotkawszy go jadącego do boru po drzewo, 5677 52 | to gdzie indziej dzieje. Spotykają je tylko niekiedy klęczące 5678 52 | ciężar piersi jego rozpiera! Spowiada się, kapłan słucha i długo, 5679 85 | klasztoru dwa tygodnie: spowiadał się, przyjął komuniją — 5680 Kilka | jednak przebija się, jakby spoza obloką, wyraz prawdy ostrzegającej, 5681 83 | matka łajała, że się i zbyt spóźniła, i jadło lada co przyniosła, 5682 3 | gości onych, statków więcej spożycza, miód w nie przelewa, a 5683 4 | zajmować się doczesnymi sprawami." I tu porzucając króla 5684 134 | a mniemając, że on był sprawcą kradzieży, osądzono na szubienicę, 5685 Kilka | rzeczywistości, których sprawdzenia życzyć by sobie warto.~Ukraińca 5686 127 | złego ducha, ale raczej za sprawiedliwego sędziego jest poczytywany. 5687 4 | ciężkimi pokutami starali się sprawiedliwość Boską przebłagać; jakoż 5688 73 | taką zgrozę, że diabli byli sprawiedliwsi niż trybunał przenajświętszą 5689 73 | Żeby mię sądzili diabli, sprawiedliwszy byłby dekret. A że sumienie 5690 110 | przewrócili dnem do góry. Te czary sprawiły, iż czterech szlachty usnęło 5691 15 | cerkiew zapaliła i tak godny sprawom swoim pogrzeb Złotaryńko 5692 6 | innych świętości w kościołach sprawować; i sam gdy miał mszą mieć, 5693 144 | dopędzisz. Jeśli chcesz, spróbuj się z nim.~To mówiąc postraszył 5694 144 | będzie pierwszy zakład?~— Spróbujemy się, kto silniejszy.~— Dobrze.~— 5695 88 | kroków zobaczył tylko wielką spróchniałą kłodę leżącą w poprzek drogi 5696 37 | posadzili, był tylko pniem spróchniałym; ów złoty kielich zgniłą 5697 35 | parą smrodliwą zaraziwszy, sprośnych wrzodów nabawia.~ 5698 4 | zakonu kamedułów, o których sprowadzeniu do Polski rzeczony Damianus 5699 96 | poprzedzoną długą chorobą, sprowadzi. Pochwyciła więc żabę, uwiązała 5700 138 | nie można by go stamtąd sprowadzić? — Można — odrzekła wróżka — 5701 154 | kraju się włóczył. Przypadek sprowadził Twardowskiego do tegoż miasta. 5702 135 | 135. Kochanka sprowadzona czarami~Wiejski parobek 5703 156 | uczynienia żądzy swego pana. Sprowadzono zewsząd do dworu ludzi w 5704 153 | obcisłe, a trzewiczki ze sprzączkami — wszyscy poznali go od 5705 52 | wyraźne chodzenie i ustawianie sprzętów. Kryje się służba zamkowa, 5706 39 | dopóki je szanowano, dopóty sprzyjało szczęście Herburtom. Lecz 5707 153 | nie kuternogą. W ostatku sprzykrzywszy sobie, zły duch czekając 5708 16 | królowa do swego pałacu, spuścił z nieba piorun, który rozpruwszy 5709 29 | Żmiją, która całą krainę spustoszyła najokropniej. Władca tej 5710 155 | przyczepiony co jego nogi, spuszcza się na swojej nici ku ziemi, 5711 103 | Kościeliskiej. Zbójnicy do niej się spuszczali zawsze; mieli tam wszelkie 5712 Kilka | jej nigdy nie odkrył, bez spuszczenia się na wiatr i losy, bez 5713 95 | musiał zdechnąć; więc tam spuszczono jednego człeka, który go 5714 51 | stroju, z kapturem na oczy spuszczonym, całą okolicę spiesznym 5715 77 | był i co by tam robił? — spyta. Poczwara odpowiedziała: — 5716 Kilka | nieśmiertelność. - O, tylko spytajmy tych, co mieli szczęście 5717 72 | zasadził małą sosenkę, a spytany: na co? Odpowiedział: — 5718 101 | beczki i skrzynie ze złotem i srebrem zapadały się powoli w ziemię 5719 31 | żadnego posagu w złocie i srebrze, prosiła go tylko na wyjeździe, 5720 3 | szerokich i długich pleców, wiek średni już pomijając, a z niewielkiego 5721 95 | ciekawy szczegół do wiary średniowiekowej o bazyliszkach wzięty z 5722 45 | takich czworoboków, a z ich środka wychylało się sto głów męskich 5723 132 | do zaniedbania takowych środków ostrożności; wszyscy więc 5724 62 | Rzekł i zniknął. Wszyscy srodze się przelękli. Pani Zborowska 5725 87 | nadeszła zima; a zima tak sroga, że ptastwo zmarzłe ze złotym 5726 72 | choć w tymże ogrodzie przez srogie mrozy już nieraz wszystkie 5727 150 | przestrachu zbrodzień, a chcąc tak srogiej męczarni uniknąć, postanowił 5728 65 | leci jakby umyślnie nad nim sroka i trznie mu na brewiarz. 5729 65 | za tę zniewagę i wygnał sroki tak, iż nigdy niczyje oko 5730 30 | Przybysław, rycerz jeden herbu Śrzeniawa, mieszkał na górze, którą 5731 6 | Jastrzębcy, Strzemieniowie, Srzeniawowie i Drużynowie, co pomagali 5732 72 | choć ta sosna więcej niż od sta lat zasadzona, jednak ani 5733 52 | o północy przypomina się stą- paniem. Niewiast jednakże 5734 153 | verbum nobile, debet esse stabile.~Twardowski widząc, że nie 5735 4 | mego się spalił: a wielką stadninę swych koni miewał na błoniach 5736 30 | koni z sobą przyprowadził. Stądże tę górę dziś zowią Koniusza, 5737 27 | coraz straszniejszymi się stają. Młodzieniec, z jednej strony 5738 Kilka | wykształcenia ducha, już to stając się prostymi, wierzącymi, 5739 38 | z kościoła zrobiła się stajnia. Idzie piwniczy do lochu, 5740 38 | a kanonicy siedzieli w stallach i spali. Potem wyszli z 5741 129 | swojego skutku, a wodnice stałyby się jego niewolnicami i 5742 43 | ksiądz siadł i w mgnieniu stanęli w Rzymie. Przyjechawszy 5743 16 | osłodzi.~My obdarzym boskim stanem.~Skoro z nami mieszkać będziesz:~ 5744 154 | zrobią. Gdy to dopełnisz, staniesz się bogatszym panem, niżeli 5745 Kilka | a ułamkowa cywilizacja stanów wyższych przeciskająca się 5746 4 | przyzwolenia prośbom królewskim stanowczo odmawiając, rzekli: "Do 5747 Kilka | jak się wyraża Mickiewicz, stanowi jej charakter postępu. Wiadome 5748 4 | wyraźny gniew Boży, po- stanowili przebłagać go ciężkimi pokutami, 5749 29 | zamków; tak aby wszystkie sto stanowiły jedne prawie ścianę. Prace 5750 61 | znajdując zaś drzwi zawarte, starają dobyć się przez mur i suchymi 5751 27 | wojna z Turkami. Między starającymi się o nią był jeden bojarzyn 5752 4 | pustelnicy i ciężkimi pokutami starali się sprawiedliwość Boską 5753 156 | dworakom ubiegającym się w staraniach zadosyć uczynienia żądzy 5754 155 | komnacie mając o nim czułe staranie.~Kiedy potem diabli porwali 5755 77 | chrystusową, acz z wielką pracą i staraniem, nawrócił i namówił, aby 5756 92 | każe. Sama doziera, aby starannie dopełniał włożonego nań 5757 Kilka | nieomylnym i poważnym słowie starców. Tam żadnej wziętości nie 5758 53 | a wkrótce potem i życie starcowi odjęła, a gdy zwłoki jego 5759 63 | 63. Stare zamczysko w Kórniku~O pół 5760 43 | odezwał się na koniec: — Stareć to rzeczy prawicie, panowie 5761 44 | marmurowe posadzki i kolumny; Starości- na też strzegła go jak oka 5762 79 | a w ostatnich czasach do starosty kluczewskiego. Pod mą rozciągać 5763 79 | starożytnego grodu stoi staroświecka kamienica Krzysztofory, 5764 157 | dokoła, w czarne, szerokie, staroświeckie ramy oprawne, przezroczyste, 5765 4 | pospieszyłem obejrzyć owe starożytne kaplice i znalazłem na ich 5766 79 | Krakowie .~W środku rynku starożytnego grodu stoi staroświecka 5767 Kilka | mnóstwo uczuć nie znanych starożytnym: jako to: święta gorliwość 5768 75 | mogąc dłużej wytrzymać, starsi uradzili zrobić czerniawę. 5769 38 | bitwę pod Tannenbergiem, a starszy go zapytał: komu by zamek 5770 3 | kurpiach łyczanych na zamek od starszych prowadzony jest. A goście 5771 38 | Zakonu skończyła się. Ale starszyzna krzyżacka chciała koniecznie 5772 38 | zamku; odtąd, jak który ze starszyzny krzyżackiej umarł, co na 5773 4 | sięga czasów i z dziwnie starymi zdarzeniami jest połączona. 5774 Kilka | twierdzeń przypominam tu Staszica, który wyraźnie mówi w Ziemiorództwie 5775 116 | jak przeszedł pomiędzy statek i rąbał jawor; później ktokolwiek 5776 3 | upomnieniem gości onych, statków więcej spożycza, miód w 5777 17 | się. On przebywał na swoim statku morze od brzegu do brzegu 5778 20 | las, pełen niegdyś smoków, Staubunas zwanych, znaleziono w nim 5779 62 | twarda, niesłychane trudności stawiała słabym pracownikom. Groźbą 5780 4 | drzewa, ale z krzemieni były stawiane. Po daremnych usiłowaniach 5781 120 | ogniowi podarku, to jest: stawienia na noc w piecu małego garnuszka 5782 4 | pogoni. Tej jeszcze nocy stawiono powiązanych przed królem, 5783 138 | Szczob ja sim lit wowkułakom stawsia, koły myszlu tobi zdradu. 5784 88 | przodem ciągnął za sobą stępaka. Zrobiwszy kilka kroków 5785 Kilka | świata, czy na besarabskim stepie. Ta półcywilizacja odejmuje 5786 Kilka | wywnętrzającego się syna stepu podaje nam p. Izopolski; 5787 93 | ulatuje na dzikie lasy i stepy, skąd porwane dzieci nigdy 5788 18 | ile mil góra nad ziemią sterczała. Nad przepaścią usiadł Oferusz 5789 37 | kapelusze na głowie, z których sterczały ogromne rogi. Grała cudowna 5790 154 | drogę zastąpili. Od nich stłuczony i zbity, ledwie się biedak 5791 76 | krwawa bitwa mająca się stoczyć między jej obrońcami i nieprzyjaciółmi 5792 24 | oczekiwanego Nepromacha, stoczyła z nim bitwę, w której Sorokę 5793 122 | zwijała i sam już składa w stogi; a tu chmury się zbiły i 5794 16 | do zdumionego rzecze:~— Stój, niebaczny! Zbrodnia twa 5795 99 | jednak osób dwadzieścia stojących w niej pomieścić się może; 5796 143 | zwierza porywają, on rzecze:~— Stójcie, jam jest nieszczęsny pan 5797 54 | iż ta ziemia, na której stoję, jest moją własną! Ale zaledwo 5798 73 | i w wielkim strachu przy stołach swoich siedząc czekali, 5799 73 | diabła, i kazał mu siąść za stołem i wziąć pióro. Zbliżył się 5800 Kilka | ruskiego narodu. Nie za stolikiem, to z piórkiem i okularami, 5801 58 | droższe sprzęty i srebra stołowe. Wyśledzili ją niebawnie 5802 46(*) | teraz tworzy dwa mniejsze stoły znajdujące się w Podhorcach.~ 5803 29 | nieznajomy młodzieniec, od stóp do głowy zbrojny i o przyczynę 5804 Kilka | pisarzów obcych, których stopa nigdy nie zabłądziła na 5805 79 | trójgraniastym kapeluszu, na kurzych stopach: był to przemieniony kogut 5806 117 | ziemi nożem, co mu przeszył stopę, i zapytał łagodnie — czego 5807 79 | Ale kucharka mając ostatni stopień przestąpić, z ciekawości 5808 148 | tak mocno ziemia ścisnęła stopy, że z miejsca zejść nie 5809 Kilka | piórkiem i okularami, nie nad stosem szpargałów przychodzi się 5810 17 | Królowie do jego rady i woli stosowali się. On przebywał na swoim 5811 Kilka | w ściślejszych zostawał stosunkach niż najwybujalszy filozof. 5812 Kilka | pochodzenie, nasze dawne stosunki, niż tylokrotne dociekania 5813 38 | wycie, że kowal zaczął się strachać i myślał sobie, że już i 5814 154 | boby to wszystko zepsuło. Strachów się żadnych nie lękaj, bo 5815 79 | poza siebie, bo wszystko straci. Ale kucharka mając ostatni 5816 100 | obwodzie lwowskim we wsi Stracz, w połowie góry lasem sosnowym 5817 100 | 100. Pieczary pod Straczem~W obwodzie lwowskim we wsi 5818 32 | pilwiskich jest jezioro zwane Strakbalis (Strukisowe błoto), nadzwyczajnie 5819 41 | kthory przyjdzie thu, ~Ma strapienie w onym dniu, ~Tho i spokój 5820 150 | i pisało, co tym więcej strapione serce ojca jątrzyło, że 5821 67 | tamecznych mieszczan mocno strapionych z powodu, że studnia, z 5822 44 | poza okna przesuwała się strasząc Niemców; ale oni nie wierzyli 5823 157 | rozmaite postacie drażniące i straszące ich; na ostatek jeden uderzywszy 5824 113 | uwolniony będzie od pokuty straszenia ludzi, kiedy dziewczęta 5825 150 | chłopczyna poszedł zobaczyć tak straszliwe łoże. Było z żelaznej kraty, 5826 35 | zapuszczą, dopiero szkaradnego, straszliwego i wielkiego Dziwa na brzeg 5827 158 | diabeł stanął przed nim w straszliwej postaci i zapytał: — Czego 5828 52 | spowiedź! Wielki Boże! Jakżeż straszliwym musi być wyznanie tego widma, 5829 102 | więc z pory i udał się do strasznego miejsca; nie zastał w samej 5830 27 | Świryda ośmieleni coraz straszniejszymi się stają. Młodzieniec, 5831 15 | wzdychał, około stojącym bardzo strasznym, z dopuszczenia Boskiego, 5832 90 | co chcesz straszyć, bądź straszydłem dla ludzi" — i zamienił 5833 132 | Szlachcic jednym zamachem uciął straszydłu rękę i chustkę zdobył. Umarł 5834 136 | odtąd najmniejszy hałas straszył. Raz przez otwarte okno 5835 157 | potworami więcej ich nie straszyło. Zwierciadło to należało 5836 20 | więc dla wyszukania swej straty na wędrówkę po całym świecie. 5837 109 | samym oglądaniu tych skarbów strawił lat 50, ale mu ten długi 5838 53 | swawolna rzesza na rozpuście strawiła. Trzeciego dnia na wieczerzy 5839 33 | przerażenia skoczyła w nie; minęła straże, pobiegła nad Liman wzdłuż 5840 146 | grajka; pod skórą drugiego strój pana młodego, u trzeciego 5841 37 | mężczyzn poubieranych w stroje niemieckie, mających kapelusze 5842 Kilka | owi do klechdy, inni do strojów i zwyczajów ludu, a nikt 5843 19 | Kretyngi, iż jest jakaś góra stroma i niedostępna, nazywająca 5844 5 | umarł, jest na cztery lata. Strona powiedziała: czym tego dowiedziesz, 5845 43 | usłyszawszy to bluźnierstwo struchlał, ale się zaraz po- miarkował, 5846 71 | znak palca jego, zaczem struchlały i skruszony, a oświecony 5847 149 | budę, rozpalił ognisko i strudzony usnął. Już było po północy, 5848 32 | jezioro zwane Strakbalis (Strukisowe błoto), nadzwyczajnie głębokie, 5849 15 | uciekajcie! — wszystek lud strwożały ze swym pryncypałem Chmielnickim, 5850 29 | zwiastował zbliżanie się; Żmii, strwożona dziewica upadki na kolana 5851 62 | tejże chwili dolatują ją strwożone głosy ze dworu: — Gore! 5852 134 | Wyprowadzono go na plac kaźni i już stryczek na szyję mu założono, kiedy 5853 2 | gdy tak uczynił, obesłał stryje wszystkie, powiadając im, 5854 Kilka | takich prawd należy i ta, aby strzec swoich tajemnic jak oka 5855 141 | przemiany w wilka oderwać się od strzechy rodzinnej, błąkał się po 5856 116 | dlatego górale bardzo się strzegą, zwłaszcza pierwszych dni 5857 2 | gdy się porządkiem napili, strzegąc tego, aby tam który zaraz 5858 44 | kolumny; Starości- na też strzegła go jak oka w głowie, sama 5859 6 | króla przylecieli orłowie i strzegli ciała św. Stanisława przez 5860 112 | zwierza zabije, ale nadto strzela zwierzęta i ptaki, jakich 5861 115 | jego zręczność w skakaniu, strzelaniu, szybkości, urodzie i obciął 5862 112 | złota; za co mu darował strzelbę, a sam popędził gościńcem. 5863 112 | kowala stał się zawołany strzelec, bo nie tylko każdego zwierza 5864 111 | więc z tyłu klęczącemu i strzelił do niego, ale kula cudownym 5865 81 | Zaklęta dziewczyna pod Strzelnem~Niedaleko klasztoru Norbertanek 5866 81 | klasztoru Norbertanek w Strzelnic (pod Inowrocławiem), we 5867 6 | iż to byli Jastrzębcy, Strzemieniowie, Srzeniawowie i Drużynowie, 5868 36 | Dżuga przez długi czas było strzeżone od diabłów, z którymi żył 5869 157 | Podanie miejscowe niesie, że studenci ciskali dawniej w to zwierciadło 5870 111 | spotkał pewnego razu jakiegoś studenta z Podoleńca i zaprosił go 5871 67 | strapionych z powodu, że studnia, z której oni wodę do miejskiego 5872 67 | westchnąwszy pobłogosławił studnię. Aż w tej chwili trysnęło 5873 4 | modlitwy pobiegł łowić rybę w studzience. Aliści tą rażą wyłowił 5874 142 | wieczór przybył i zaczął stukać do drzwi zamkniętych.~— 5875 99 | było; kapłan miał ręce ich stułą powiązać, gdy Tatarzy nadeszli 5876 68 | wziął natychmiast krzyż i stulę i pobiegł zażegnać to dziwo, 5877 144 | porywać, kiedy ty nawet mojego stuletniego dziada, który oto o kilka 5878 18 | ale i tego, który świat stworzył. Jestem Chrystus, któremu 5879 Kilka(***)| opisania - pudor guidam poene subrusticus - jak się wyraża Cicero." ~ 5880 138 | pęku kwiatów wydobyła jakiś suchy badylek i kładąc go pionowo 5881 64 | drugiej napełnione kamyczkami, suchym liściem lub czym gorszym 5882 61 | starają dobyć się przez mur i suchymi palcami kościotrupów wiercą 5883 53 | ojciec w śnieżną przybrany suknię i wiernego sługę za rękę 5884 73 | sprawiedliwszy byłby dekret. A że sumienie kłuło nieco deputatów, na 5885 73 | zyskał dekret wbrew prawu i sumieniu. Gdy go ogłoszono, nieszczęśliwa 5886 43 | proboszcz nie mówiąc ani /słówka sunął śmiało ku onej pokusie i 5887 91 | Niedługo widzi, jak ku niemu sunie. Kitka diamentowa trzęsie 5888 127 | poczytywany. Opiekun poczciwych, surowo karze występnych. Na wykraczających 5889 129 | polować ptastwa wodne i w susze skraplać pola swojego pana.~ 5890 124 | Jakoż niebawem odbyło się sute wesele, uczta; a po uczcie 5891 86 | przyniósł mu na talerzu kołacza suto konfiturami i rodzynkami 5892 138 | Kozak tobie ani brat, ani swat, a tylko twój kochanek. 5893 98 | okolicy dziewczyną. Posłano swaty, lecz dziewczyna odpowiedziała, 5894 53 | i napoju, cały ten czas swawolna rzesza na rozpuście strawiła. 5895 151 | tym wszystkim samej pani swędziło gadanie sąsiadek, że w domu 5896 57 | Jazłowieckich na Podolu świadczą o karze niebios, jaka dotknęła 5897 5 | modlitwy czynie, aby mu Pan Bóg świadka ożywił, który by rzecz sprawiedliwą 5898 4 | reguły życia pustelniczego świadomi wespół z nimi w krajach 5899 Kilka | swojej prostoty, z swej świadomości duchowej, ze swojej poezji; 5900 4 | cuda.~Cesarz zasie Henryk świadomy zamiarów Bolesława, wszystkie 5901 83 | gdy siano grabiła w dzień świąteczny, przez nią w kamień zaklętą 5902 89 | następujące po pewnych dniach świątecznych prowadzą ze sobą rozmowę 5903 44 | samej północy gorzał od świateł, jak niegdyś za życia nieboszczki, 5904 105 | każdym zakręcie trzeba palić światełko, aż się przyjdzie do obszernego 5905 Kilka | pod względem badań nad światem umysłowym ludu, wykonałem 5906 109 | wiedzieć, że górnik bez światła, to niby żeglarz bez gwiazd. 5907 52 | dziwnym, bladym, błękitnym światłem; widmo kobiety w białej 5908 35 | sobą, chorągwi, krzyżów i światłości rozlicznych nabrawszy, aby 5909 4 | słyszał — dziwił się ich świątobliwemu życiu i niezmordowanej gorliwości 5910 4 | Król zdumiony prostotą i świątobliwością Barnnby, czuł to sam u siebie, 5911 22 | nadzwyczajnie silny i tak świątobliwych obyczajów, że szatan nie 5912 Kilka | odkrycia nowych prawd lub światów; Kolumb mógł z niektórych 5913 4 | znać tusząc, jako człowiek światowy i możny, że całym szczęściem 5914 4 | siebie, że źle zrobił kusząc światowymi bogactwy święte ubóstwo, 5915 50 | Ojciec, wstydząc się pokazać światu upośledzonej od natury córki, 5916 42 | tej chyby piękna stanęła świątynia.~ 5917 138 | miłego. Jakoż pewnego razu o świcie, gdy matka jeszcze spała, 5918 27(*) | Izopolski domyśla się, że Świdryd mógł być znanym w dziejach 5919 13 | lichtarze wielkie z woskowymi świecami, które według ceremoniału 5920 73 | deputaci, tak duchowni, jako i świeccy; została się tylko kancelaria 5921 Kilka | przyniesie, gdzie pomiesza świeckie i obce wiadomości ze swymi 5922 150 | a choć parzony kropidłem święconej wody, nie chciał wrócić 5923 95 | mogąc znaleźć, już mu i świecy nie stało; więc prosił o 5924 5 | czego im nic: a iż też temu świętemu mężowi trudności zadawają 5925 123 | ma nikogo. Pan idzie do świetlicy, dziewka za nim; kładzie 5926 57 | dopóty ma się pojawiać, póki świetniejsze losy dla kraju nie wrócą.~ ~ 5927 44 | 44. Zamek ojcowski~Świetny był zamek ojcowski, póki 5928 20 | jego piękność błyskaniem świetnych kolorów, jakie drogie kamienie 5929 Kilka | znakiem Zbawiciela, gdyby świętokradca przyszedł go wywracać. Co 5930 50(*) | Współczesny Świętosław Orzelski powiada, że w Szamotułach 5931 87 | czarnym zatrzymał, a teraz się świeżą murawką okryły. Przyszedł 5932 150 | zaledwie wpadł do niej, poczuł świeżego człowieka. Już biedne dziecię 5933 33 | ofiarowali baszy akermańskiemu. Świeżemu i krasnemu dziecięciu było 5934 95 | zwiądł; czwarty już zdrowy i świeży wyciągnięto; po tym zrozumiano, 5935 43 | bliżej poznali, że to była świnia! Diabeł widząc się oszukanym, 5936 137 | powiecie łosickim we wsi Świniarzew był wieśniak, zwany Hryć 5937 103 | zupełne ubranie; jest tam i świńskie koryto pełne pieniędzy; 5938 123 | dopiero kiedy się okadził świńskim gnojem, widziadło znikło 5939 27(*) | dziejach hetmanem Janem Świrgowskim. Podług pieśni poległ on 5940 27 | dalekiej ziemi, a nazywał się Świryd*; on usłyszawszy o tym radził 5941 27 | 27. Świrydowa mogiła~W pan; godzin drogi 5942 99 | krzyknęła z rozpaczy; strzała świsnęła tuż koło niej i gdzieś w 5943 135 | Kiryłło słysząc poprzednio świst wichru i wrzaski, jakby 5944 9 | było.~Nazajutrz wstawszy do świtu idzie na pole — patrzy, 5945 23 | brzeg, śpiewa piosnkę o swo- jej przygodzie i pierś daje 5946 18 | grób usypać, nabrał w but swoi ziemi i wytrząsnął ją na 5947 47 | kosz tatarski, zjechał ze swoimi pany; było to gdzieś na 5948 82 | kaniowskim rynku, hrajetsia w swynku". Posłowie natychmiast udali 5949 95 | chłopczykiem tak- że małym, na swywolę czy igraszkę weszli oboje 5950 23 | warczenie psa, miauczenie kota i syk żmii.~ 5951 68 | płaczu zeznała, iż jedynego synaczka psuła swymi pieszczotami, 5952 39 | zabicia orła skonał jego mały synek, którego całkiem zdrowego 5953 38 | któremu ten Krzyżak niegdyś synka do chrztu trzymał, poznał 5954 Kilka | śmierci, jak to ojcowie synom swoim czynić zwykli. Taką 5955 2 | upominali mówiąc: przetośmy cię synowcowi za małżonkę dali, spodziewając 5956 144 | panie diable, mój kapelusz, syp pieniądze. Diabeł wsypał 5957 36 | wyniosła góra ręką ludzką sypana. Lud tameczny nazywa ten 5958 43 | pałac ksiądz prosto walił do sypialni papieża, a diabeł czekał 5959 132 | dla dobra bliźnich: wziął szablę Zygmuntowską, na której 5960 94 | odwiedzało, rwali się do szabli, chcąc je porąbać lub od 5961 52 | kobiety w białej i długiej szacie, z rozpuszczonymi włosy, 5962 126 | Marysia i jak ją mąż kocha szalenie, z zazdrości utopiły ją 5963 50 | iż możny niegdyś dziedzic Szamotuł miał córkę, która z czarnym 5964 50 | księżniczki w Szamotułach~W zamku szamotulskim stoi na dziedzińcu baszta, 5965 64 | W pobliżu Gniezna są dwa szańce, czyli okopy; jeden z nich 5966 Kilka | potrzebę naszą; uczyłby szanować tę istotę, która acz stoi 5967 39 | się gnieździły i dopóki je szanowano, dopóty sprzyjało szczęście 5968 62 | na koniu, koń był maści szarej; tegoż koloru był i jeździec, 5969 9 | tłum niewiast w czarnych szatach, a poprzedzał je ksiądz, 5970 63 | Przed laty wchodzono z szatanem w układy o te pieniądze 5971 102 | niezmiernych skarbów, których szatani pilnują. Taka jest z tego 5972 22 | Zgodził się Rumszys i kazał szatanowi na godzinę przed kurami 5973 35 | aby orężem świętym moc szatańska mogła być odgromiona. Gdzie, 5974 99 | I śmiech głośny, śmiech szatański rozlegał się po jarze, a 5975 43 | owieczek nie padła pastwą szatańskiej złości, zakazał, aby nikt 5976 37 | powiada, że z wierzchołka Szatryi tak rozległy odkrywa się 5977 132 | postaci niewiasty w białe szaty przybranej na wysokim wozie 5978 Kilka | która acz stoi na najniższym szczeblu społeczeństwa, przechowała 5979 82 | Usłyszawszy o tym posłowie nie szczędzili już żadnych wydatków. Kupowali 5980 95 | Dołączam tu ciekawy szczegół do wiary średniowiekowej 5981 76 | wróżbami: *~Że Pan Bóg ma w szczególnej swej opiece Ukrainę, chociaż 5982 148 | nazywająca się Blinda, miała szczególny dar wydawania na świat mnogiego 5983 69 | będąc tej wsi dziedzicem i szczególnym miłośnikiem drzew, miał 5984 146 | ciebie będą te same psy szczekać. — To wymówiwszy zaklął 5985 99 | tuż koło niej i gdzieś w szczelinie skał utknęła. Hanka rzuciła 5986 Kilka(**) | naszym, który acz jednego szczepu, postrzegać się dają znaczne 5987 124 | kupiec: — To, co mówię, szczerą jest prawdą; nie lubię żartować 5988 153 | i miasto Kraków.~Żal mu szczery serce ścisnął: tam zostawił 5989 9 | sieję — odrzekł góral.~— Szczęść ci Boże — odpowiedziała — 5990 4 | wymierza, a raduję się ze szczęścia, jakie ich czeka w niebiesiech!" 5991 126 | złośnice te, widząc, w jakim szczęściu Marysia i jak ją mąż kocha 5992 16 | świadkami moich łagodnych i szczęśliwych rządów. Żaden najmniejszy 5993 147 | który człowiek byłby tak szczęśliwym, iż by dostał kwiatu paproci ( 5994 76 | od słów: Posłuchajte lude szczo Wernyhor skaże... i tak 5995 138 | rozpędził taką przysięgą: Szczob ja sim lit wowkułakom stawsia, 5996 82(*) | służy za przekleństwo: A szczobyś popaw na Sierpiażyn szlach ( 5997 146 | Pamiętaj! Ty co mnie szczujesz psami, zobaczysz, jak na 5998 32 | są pod władzą wielkiego szczupaka Strukisa (kusego), który 5999 16 | rozesłała królowa wszystkich szczupaków z listami do najznakomitszych 6000 73 | przyczyną tej zmiany:~Była wdowa szczupłego miana uciśniona procederem 6001 Kilka | Ukrainiec, którą się pyszni i szczyci; i kto go tylko zdoła zniewolić 6002 63 | kociołka ze święconą wodą, to szczypców do świec, to chorągwi lub 6003 120 | mogę wytrzymać, zeschłem na szczyptę, nigdy ani kropli wody.~ 6004 127 | dość na to chleba okrajca i szczypty soli w czystą szmatkę zawiniętej. 6005 Kilka | moralnej, a nade wszystko szczytnej miłości i prostoty duszy; 6006 Kilka | pełna szczytnych tajemnic i szczytniejszych nadziei. Z nią zstąpiło 6007 Kilka | poważna, tkliwa, pełna szczytnych tajemnic i szczytniejszych 6008 21 | świątyni znaleźli, śpiewali: Sze radom, tuśmy odkryli, co 6009 9 | Wtem drogą posłyszał jakiś szelest — spojrzy, a tu bieży tłum 6010 129 | jakby daleka muzyka; tym szelestem wodnice usypiają ludzi, 6011 52 | wzruszone wiatrem, dziwnie szeleszczą. Już od jedenastej godziny