| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lucjan Siemienski Podania i legendy polskie ruskie i litewskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
8017 158 | ledwie do pobliskiej izby zemknąć zdążył i całą noc potem 8018 138 | wilczysko. Stara czarownica zemknęła na kociubie kominem.~Mówiono 8019 14 | ziemię. Wiekuisty Panie, ~Nie zemścisz się niewinnej krwie naszej 8020 141 | wzgardą zaprzysięgła mu zemstę. Jakoż spotkawszy go jadącego 8021 77 | będę, aż się tęgo nad tobą zemszczę, żeś boga swego domowego 8022 139 | rozgniewana czarownica w chęci zemszczenia się i przemienienia nowożeńców 8023 86 | mamy też tu wesele swoje, żeni się nasz brat, idziemy do 8024 10 | gdy mu kto z sieci zwierza zepsował, tedy go rohatyną z gniewu 8025 49 | jego nie podległy żadnemu zepsuciu, a oblicze wygląda jakby 8026 154 | pomyłki, boby to wszystko zepsuło. Strachów się żadnych nie 8027 149 | odzienie podarte, jadło zepsute. Poznał, że nie kto inny, 8028 66 | jakiś bardzo rozpustny i zepsuty. On to spostrzegłszy na 8029 53 | synowi jego. Młodzieniec ten zepsutych obyczajów obłudą nazywał 8030 91 | poskoczył, zaciął biczem i zerwał kitę, która przylepiła się 8031 20 | Zaledwie się zbliżała do zerwania mniemanej zdobyczy, dno 8032 121 | silny wiatr powieje i łat zerwie. Trwała ta mitręga jakiś 8033 120 | dłużej nie mogę wytrzymać, zeschłem na szczyptę, nigdy ani kropli 8034 88 | widząc, skąd by powód narowu, zeskoczył z siodła, wziął za cugle, 8035 Kilka(*) | Ukrainie obrzęd Kupajła zeszedł się z św. Janem Chrzcicielem, 8036 99 | kiwał na nią, aby do niego zeszła, w drugiej trzymał łuk napięty 8037 156 | powieści, jak dusze osób zeszłych, lub same dobrowolnie, lub 8038 61 | gnieźnieński pokazuje na zewnętrznych murach tego kościoła maleńkie 8039 Kilka | zbadać jego życie wewnętrzne (zewnętrznym, to jest politycznym, dotąd 8040 5 | wstań, a rzecz sprawiedliwą zeznaj." I wstał Piotr, którego 8041 68 | matka zanosząc się od płaczu zeznała, iż jedynego synaczka psuła 8042 10 | i mnich jeden jawnie to zeznawał, że widział przed nim wilka, 8043 153 | pszczółka, mościwa panno! Zgadł w istocie i wnet się ożenił.~ 8044 153 | obiecywała oddać temu rękę, kto zgadnie, co to za robak?~Twardowski 8045 17 | teraźniejszość rozumiał, przyszłość zgadywał. Królowie do jego rady i 8046 138 | z garnka badylek; ogień zgasiła, a dziewczyna już uwiesiła 8047 57 | dziedziców. Rodzina Jazłowieckich zgasła, a gród przeszedł na własność 8048 18 | wściekłością o brzegi, a Oferusz zgiął się pod dziecięciem jak 8049 158 | zaczął, dał się słyszeć zgiełk i łoskot okropny w książnicy; 8050 105 | kto by w czym przekroczył, zginie natychmiast.~ 8051 101 | zamierzał poczciwego wieśniaka zgładzić ze świata.~Następnej więc 8052 108 | tatrzańskich ma być nie do zgłębienia i łączyć się z Morzem Adriatyckim.~ 8053 Kilka | się poświęcą doskonałemu zgłębieniu jakiej części kraju, pod 8054 120 | zniszczył; zostało tylko na zgliszczu złókto zupełnie nietknięte, 8055 22 | blisko domu, usłyszał jęk zgłodniałych dzieci, co go taką rozpaczą 8056 71 | ustawicznie piec chleb i zgłodniałym ludziom rozdawać. Trafiło 8057 37 | spróchniałym; ów złoty kielich zgniłą czaszką trupią. Sięgnął 8058 144 | natychmiast zginiesz.~— Zgoda. A gdy wygram, co mi dasz?~— 8059 85 | uwagi nic nie stracił i zgodnie z Brzezickim opowiadał rzecz 8060 151 | przychodzi do umowy, później do zgody, na koniec do kontraktu: 8061 82 | podróży. Posłowie i na to się zgodzili; i odtąd zrobiła się na 8062 62 | wysokie, jak kupy plew lub zgonin w spichlerzu. Łakomie rzuca 8063 4 | Bogiem zasłużył. Aliści i zgorszenia przyjść muszą — jak Chrystus 8064 4 | wspaniały, a kiedy później zgorzał, odbudowano go drugi raz, 8065 95 | trzynaście lat przedtem zgorzała, była głęboka, jak jaskinia 8066 4 | odbudowano go drugi raz, a znowu zgorzały po trzeci raz wystawiano 8067 150 | zobaczył w piekle, jakie dlań zgotowano po śmierci męczarnie.~Pacholę, 8068 59 | nabożeństwa uganiał po kniejach ze zgrają psów i obławników zmuszonych 8069 139 | końcem ich ciężkiej pokuty, zgromadzeni przed progiem złej baby 8070 37 | się strumieniami i całe zgromadzenie do upadłego tańcowało. Parobczak 8071 Kilka | pokazać ojcu; lecz ten ją zgromił mówiąc, że bez tych robaków 8072 73 | wdowy, a Pan Jezus na taką zgrozę, że diabli byli sprawiedliwsi 8073 153 | po obu nogach, że jedną zgruchotał cale. Od one j doby już 8074 26 | umarł był przed rokiem ze zgryzoty, gdy mu Mełanka nie była 8075 4 | rzekł zasmucony: bracia, zgrzeszyliście! Oni też przyznali się zaraz 8076 94 | zupełnie ludzką; twarz — starca zgrzybiałego z długą, żółtą brodą. Stawa 8077 153 | zmusił biesa do ucieczki, zgrzytając kłami ze złości, wyrywa 8078 95 | się z nich odważył iść na zgubienie bazyliszka, tego deklarowano 8079 79 | W końcu nie znalazłszy zguby chce powracać, gdy wtem 8080 124 | pójdziem za twoimi pieniędzmi. Zięć wpatrzył się zdziwiony w 8081 124 | Łełeki znikli; kupiec z swoim zięciem napakowali brykę pieniędzmi 8082 27 | czarownicy; a ta mu dała ziela, którego gdy się napił, 8083 125 | za pożywienie im służy ziele, tak zwane słodyczka. Najwięcej 8084 145 | pokazał mu sosny zawsze zielone i zadrwił sobie z niego.~ 8085 88 | dalej przywieziesz mi 12 zielonych, baranich, całkiem nowych 8086 Kilka | głównie lud w naszych polskich ziemiach tak ruski, jak litewski. 8087 Kilka | Staszica, który wyraźnie mówi w Ziemiorództwie gór karpackich, jak trudno 8088 19 | mu przystęp; gdyż mienia ziemskie ciążą mu na duszy. Ubogi, 8089 4 | wtedy Barnaba widząc, że u ziemskiego mocarza politowania nie 8090 68 | która domaga się spełnienia ziemskiej kary.~Posłuszna rozkazowi 8091 9 | siał góral pszenicę pod zimę. Właśnie już słonko było 8092 52 | klęczy przed ołtarzem. Nagle zimno grobowe uderza wkoło; ukazuje 8093 78 | odlanych dzwonów do Worń zimową porą, z przyczyny słabego 8094 103 | sprzęty i w niej podczas zimy mieszkali; teraz jeszcze 8095 Smok | który troje dobytka naraz zjadał, także i ludzi kradł i jadł; 8096 16 | lubię, po jednej połowie zjadam, a drugą nazad do wody wpuszczam**. 8097 99 | wielki okrzyk rozpaczy. Dym zjadliwy napełniał jaskinię; Hanka 8098 4 | drugiego przez ten czas wilki zjadły przy dyszlu. Takie to tu 8099 156 | wywołana z cieniów śmiertelnych zjawia się mara. Ledwie zdołał 8100 13 | pobożnymi i tajemniczymi zjawieniami) z grobu wychodził i podczas 8101 29 | temu, gdy się tam został, zjawił się anioł i nakazał ucieczkę 8102 132 | We wsi jednej na Litwie zjawiła się morowa dziewica i według 8103 3 | spiżarni swej wszystek on zjazd od głodu prawie zdychający 8104 3 | wtóry raz, a prawie czasu zjazdu onego do niego przyszli; 8105 47 | gdzie stał kosz tatarski, zjechał ze swoimi pany; było to 8106 2 | prosząc, aby się do niego zjechali, chcąc przed nimi testament 8107 86 | kołacz, przed oczami jego zjedli i nic im nie szkodził.~Zażywają 8108 82 | co mogła, aby go sobie zjednać; on jej nie chciał i nie 8109 158 | Gdy ów ksiądz ciekawością zjęty, co by zawierała, czytać 8110 42 | były mury wyprowadzone, zjeżdża król Łokietek oglądać budowę 8111 153 | Twardowski widząc, że nie może złamać szlacheckiego słowa, złożył 8112 22 | drwal ubogi, rąbiąc drzewo złamał siekierę, z płaczem więc 8113 98 | część swojego wojska, aby złapać Jasiuka, lecz oddział ten 8114 29 | Żmiję nimi za język; a tak złapaną wprzęgli do gotowego już 8115 32 | łakomych rybaków i uwolnił złapane ryby. Po tym zwycięstwie, 8116 85 | cztery konie, ktoś z niego złazi i mówi do naszego hulaki:~— 8117 135 | koszuli Paraski. Dopełnił zlecenia, a czarownica poleciła, 8118 142 | nieszczęśliwej niewiasty zlecieli się sąsiedzi i uderzyli 8119 139 | zgromadzeni przed progiem złej baby wyli żałośnie; czarownica 8120 150 | ładnego syna, którego już złemu duchowi zapisał. Skrycie 8121 52 | czaszce kapłana zimny pot zlewa się strumieniem, w wydrążonych 8122 125 | I poty narzekała, aż on zlitowawszy się oddał jej czerwoną czapeczkę.~ 8123 45 | belek, które misternie są złocone i malowane, między nimi 8124 80 | Podkamieniu, miasteczku obwodu złoczowskiego, stoi na pochyłości góry 8125 4 | miejsce pustelni, i ażeby złoczyńcę nie uszli, otoczył las ludźmi. 8126 4 | bronili świętych przeciw złoczyńcom, lecz po powtórnym napadzie 8127 134 | gdzie właśnie tejże nocy złodzieje wykradli bogaty skład wina. 8128 131 | odprawiwszy, kazali to mleko złodziejowi wiszącemu w ucho lać, nachyliwszy 8129 101 | biedny wieśniak, ukryty za złomem skały, jak zwolna przez 8130 121 | cisnął nóż przeciw wiatru, złorzecząc mu; niebawem też wiatr ucichł 8131 4 | gdy nie pomagało, przez złość, czy też z obawy, aby poznanych 8132 43 | diabeł czeka ze drzwiami, ale złośliwy bies nie mógł się obejść, 8133 98 | dobre; aby jednak wyrwać go złośliwym mowom, zamyśliła syna swego 8134 126 | chrzciny. Ale cóż się robi? Oto złośnice te, widząc, w jakim szczęściu 8135 15 | nie przepuścił Kozakowi Złotaryńce za jego morderstwa, zabit 8136 37 | ugoszczono wybornym winem ze złotego kielicha, dano kilka garści 8137 57 | obłokach złotą przepaskę, potem złotowłose dziecię na głowie mające 8138 Kilka | prawą rękę na piersiach złożoną lub splątaną na głowie w 8139 73 | kancelarii ruszyć go nie śmiał. Złożono go na wieczną pamięć w archiwach.~ ~ 8140 24 | mogiłę, a we dwóch drugich złożyła pobitych w tym boju obu 8141 6 | pozbierali one sztuki i złożyli społu; tam się cud okazał, 8142 22 | tego zapracować, musiałeś złupić kogo, to brzydzę się tobą. 8143 154 | osiągniony po przodkach zmarnowawszy, po kraju się włóczył. Przypadek 8144 150 | co widział, rozbójnikowi. Zmartwiał z przestrachu zbrodzień, 8145 76 | dalej opowiedział swoje zmartwychwstanie i pocieszył lud wróżbami: *~ 8146 87 | zima tak sroga, że ptastwo zmarzłe ze złotym pierzem upadało 8147 87 | skwarem dopiekając słońce zmarznięte słowa pierwszego pielgrzyma 8148 135 | silnie piersiami, jakby ze zmęczenia lub mocnych boleści. Czarownica 8149 73 | wypadek stał się przyczyną tej zmiany:~Była wdowa szczupłego miana 8150 4 | usłyszeli, powód jego od razu zmiarkowawszy spowiedź pomiędzy sobą czynić 8151 43 | ostrymi słowy, czym tak zmiękczył papieża, iż ukląkł i kazał 8152 138 | czarownicy, aby niewiernego zmienić w wilkołaka. Stara daje 8153 98 | Jasiuka o tym dowiedziała, zmieniła kochankę swego syna w czajkę 8154 44 | Kalwarii. Odtąd się tu wszystko zmieniło. Zamek zajęli Niemcy; obicia, 8155 141 | spojrzy i widzi, że ręce jego zmieniły się w wilcze łapy. Bezprzytomny 8156 45 | sposobem przemówiła i wyrok zmienionym został.~ ~ 8157 151 | Iskrzycki nie ludzkie ma pazury.~Zmieszał się obywatel, waha się jakąś 8158 99 | Gdzie mój barwinek weselny?" Zmieszały się drużki i nie wiedzą, 8159 29 | dziś dnia noszą nazwę wałów żmijowych.~III~W Kozaczyźnie był hetman 8160 29 | do dziś nazywaną wałem żmijowym.~II~Drugie o tychże wałach 8161 29 | powieszono i odtąd wały te zowią żmijowymi wałami.~ ~ 8162 144 | abym mu kulę podał.~— Ach! Zmiłuj się, dobry człecze, nie 8163 4 | lecz po powtórnym napadzie zmogłszy ich rabusie, wszystkich 8164 144 | począł chłostać swą łapą. Zmordowany, zbity, ledwie się wydobył 8165 111 | swego szałasu. Student ów, w zmowie ze zwierzchnością, podjął 8166 101 | na służbę Bożą do cerkwi, zmówił Ojcze nasz i z lekka zapukał 8167 2 | stryjów innego nie obrali, zmówiła się z mężem, kazała mu się 8168 144 | o kilka kroków śpi, nie zmożesz.~To mówiąc, Uburtis wskazał 8169 92 | ogrodach księżna i przy zmroku wieczora szuka, woła, prosi, 8170 16(**) | Litwini i Żmudź mniemają, iż fląderki dlatego 8171 36 | niejakiegoś w dawnych czasach żmudzkiego rycerza, który za życia 8172 153 | czarnoksiężnik mocą swojego zaklęcia zmusił biesa do ucieczki, zgrzytając 8173 132 | i inne potrzeby wkrótce zmusiły do zaniedbania takowych 8174 150 | na szeroki gościniec, a zmusiwszy kupca do wydania cyrografu, 8175 128 | humor, a potem łaskota- niem zmuszają do na j gwałtowniejszego 8176 Kilka | utwory te ludowe nie są zmuszone zamykać się w obrębach zwykłego 8177 62 | pracownikom. Groźbą więc zmuszono dziatki, a nawet karano, 8178 59 | zgrają psów i obławników zmuszonych gwałtem do tej posługi. 8179 2 | tam który zaraz nie padł, zmyślił sobie, iż się chce uspokoić 8180 38 | strasznie, mówiąc, iż tę bajkę zmyślono, aby Zakon krzyżacki osławić; 8181 Kilka | konwcncjonalizmu, do kształtów zmysłowych, gdzie rozbiorowość, a razem 8182 4 | zamiar królewski, a nie zna- jąc odmowy mężów świętych, 8183 Kilka | wierszy. Dlatego poezja w znaczeniu prostym i pierwotnym tego 8184 16 | nikczemny rybAk Castitis znad brzegów moich posiadłości, 8185 71 | kościele między wielu ozdobami znaj- duje się na stronie prawej 8186 43 | się zaraz po- miarkował, a znając wszystkie egzorcyzmy, zaklął 8187 96 | prześladowana, w ciemię nie bita i znająca się na tym, wiedziała, że 8188 Kilka | będzie jej mężem, którego znajdą jedzącego na żelaznym stole; 8189 158 | się podziała.~II~Księga ta znajdowała się potem w książnicy krakowskiej. 8190 62 | dziś pokazują tylko kopiec, znajdowały się ogromne skarby; każdy 8191 61 | usiłują wejść do kościoła; znajdując zaś drzwi zawarte, starają 8192 46 | monastyrku bazyliańskiego, znajdujący się przy tym milczeniu, 8193 117 | domu — odrzekł diabeł — a znajdziesz wszystko. Chłop zajrzał 8194 140 | gospodarzy powitał nie- znajomego i wszedł z nim w rozmowę, 8195 154 | miasta. Z nim marnotrawca znajomość zawiera, stanu swojego się 8196 138 | żon i rodzin — z urody, znajomości rozlicznych pieśni; i w 8197 73 | i z wielką praw naszych znajomością. Po krótkim ustępie diabeł 8198 109 | nikogo jednakże z dawnych znajomych nie znalazł; wszyscy już 8199 141 | pana. Chciał je zatrzymać znajomym głosem, lecz zamiast głosu 8200 136 | zawsze szedł na czele swych znaków, schował się jak podły tchórz 8201 147 | zachować może), nie tylko znalazłby ogromne skarby, których 8202 4 | owe starożytne kaplice i znalazłem na ich drewnianych ścianach 8203 82 | powiada: — Oj jest, ja znam jednego chłopa, co ma syna; 8204 8 | od Boga danym pospiesza, znamienite zwycięstwo wziąć z nieprzyjaciela 8205 Kilka | i tym podobnymi; opowie znane sobie powieści o zdarzeniach 8206 Kilka | wpłynęło wiele podań pióra znanego poety Berwińskiego i artykułów 8207 138 | nazwiskiem Makohona. Charko znany był między swymi z odwagi, 8208 Kilka | człowieka mnóstwo uczuć nie znanych starożytnym: jako to: święta 8209 27(*) | się, że Świdryd mógł być znanym w dziejach hetmanem Janem 8210 75 | Długo cierpiał biedny lud to znęcanie się i łakomstwo swego pana, 8211 20 | żółtym piasku. Królewna znęcona powabem kwiatu, zrzuciwszy 8212 34 | a jeżeli kto ciekawością znęcony odważył się zakazaną przestąpić 8213 81 | długo do domu. Gospodyni zniecierpliwiona rzekła w uniesieniu: — Bodaj 8214 38 | powierzył? — odpowiedział zniecierpliwiony: tobie i tym złym duchom, 8215 151 | wręcza nowo przyjętemu, kiedy znienacka postrzega, że Iskrzycki 8216 135 | śmiała się z niego. Nie mogąc znieść już dłużej, Kiryłło (tak 8217 95 | kogut dziewięć lat mając zniesie i ze wstydu w koński gnój 8218 53 | gdy zwłoki jego do grobu zniesione zostały, wezwał nowy dziedzic 8219 22 | Niemna, rzeka była zamar- znięta, a przerębli nigdzie nie 8220 65 | Rozgniewał się mąż pobożny za tę zniewagę i wygnał sroki tak, iż nigdy 8221 Kilka | szczyci; i kto go tylko zdoła zniewolić dla siebie, komu on poufa, 8222 101 | nie było rady, bo groźbami zniewolony dał się namówić, aby z nim 8223 22 | jego dom tak był nędzny, znikąd zresztą niczego się nie 8224 101 | wyszedłszy z nią na szczyt góry, znikają. Są to duchy tych samych 8225 58 | mógł; postać niewieścia znikała w przezroczu właśnie w tym 8226 150 | zamienione w białe gołąbki znikały w powietrzu. Jedno tylko 8227 Kilka | znano piosnek, jakie ta znikczemniona młodzież śpiewa, ale takie 8228 70 | utrzymać, lecz po rozdzieleniu znikłoby w małości. Bracia postanowili 8229 12 | przeczytaniu w ręku ich zniknęły. Zaczem im św. Sadoch rzecze: 8230 Kilka | Religia chrześcijańska nie zniosła ofiary, tylko wykryła jej 8231 120 | bowiem ja swoje obejście zniszczę i gdzie indziej pójdę gospodarzyć; 8232 76 | formę. Królewstwa dawne zniszczeją, a nowe powstaną. Lecz dalej, 8233 Kilka | polityczny, a bynajmniej nie zniszczyła dawnych podań, ale wytłumaczyła 8234 29 | Żmii ogniem i mieczem je zniszczyli; a samego Żmiję schwytawszy 8235 141 | zaczął straszyć pasterzy i żniwiarzy, którym wyjadał chleb, mleko 8236 21 | obozem, rzekli: Czekiszkim znoka — utkwijmy chorągwie. To 8237 153 | bo co chciał, to diabeł znosił. Kiedy długo dokazuje, raz 8238 95 | parzą się między sobą i znoszą jaja. Po czym zabierają 8239 18 | Pewnej nocy zasnął głęboko, znużony pracą dzienną; wtem słyszy 8240 109 | przychodzi on do szybu, ażeby znużonych robotników wyręczyć: wtedy 8241 16 | się będzie Castitv zawsze zobaczę się z tobą. Po czym zniknęła 8242 Kilka | podaje nam p. Izopolski; zobaczmyż, co mówi o góralu tatrzańskim 8243 12 | quadragintata novem martyrum; co zobaczywszy, sam nie wie, czytać czy 8244 73 | bursztyn czysta, ale magnat zobowiązawszy wszystkich członków trybunału 8245 21 | wypoczywali na brzegu z żołnierstwem swoim, gdzie stanąwszy obozem, 8246 136 | oblegających, lecz choć jego żołnierze pobili pogan, on pierwszy 8247 8 | na oko wszystkim prawie żołnierzom pokaże się na samym wierzchu 8248 94 | starca zgrzybiałego z długą, żółtą brodą. Stawa pospolicie 8249 95 | chodzi nogach, pod skrzydłami żółty. Mniemają, że się rodzi 8250 20 | tym miejscu, płynęła po żółtym piasku. Królewna znęcona 8251 138 | zamieszkanych od kozaczych żon i rodzin — z urody, znajomości 8252 Kilka | myśli zdrady przeciw duchowi zostającemu na straży. Tak jest, wszedłszy 8253 Kilka | stosunek, przypuszczeni zostajemy do wspólnego z nim dziedzictwa, 8254 4 | wszechmocnością uwolnieni zostali z pękających się kajdan.~ 8255 153 | mocny słyszy nad sobą:~— Zostaniesz do dnia sądnego zawieszony 8256 Kilka | wieśniak w ściślejszych zostawał stosunkach niż najwybujalszy 8257 127 | modły nad owym podarkiem zostawia to w borze wraz z chorobą 8258 70 | synów, tym ze śmiercią swą zostawiał niewielkie gospodarstwo, 8259 138 | słodkim uśmiechem i białą dłoń zostawiała na długo w szorstkim jego 8260 Kilka | pobożną i tkliwą legendę zostawiano tylko starym babom i dzieciom, 8261 134 | chcąc doświadczyć prawdy, zostawioną maścią wysmarował żarna, 8262 145 | Chłopski rozum~Jeden chłop zostawszy bardzo ubogim, gdy nie miał 8263 21 | Czekiszek, dziś mieścina tak zowiąca się. Dalej płynąc dostali 8264 116 | ktokolwiek chciał to drzewo zrąbać, niezawodnie okaleczył się 8265 111 | zaczęła się wyrąbywać; już zrąbała ośm skrzyń i ośm zamków, 8266 82 | lecz w końcu powiedział, żre nie chce ani królestwa, 8267 22 | i kładły się w porządne zręby. Kogo uderzył szablą, zmieniał 8268 27 | wy- rzutem, z drugiej — zręcznym pochlebstwem zapalony, porzuca 8269 35 | jak dwa węgle rozpalone ze źrenic gorejących pałały. Co widząc, 8270 99 | kryjówka, on wszystko dla mnie zrobi, i jutro Hanka moją mołodycą 8271 154 | iż te nic złego ci nie zrobią. Gdy to dopełnisz, staniesz 8272 18 | przyjmie1 za swego sługę.~— Zrobię to dla miłości Chrustusa — 8273 29 | Hleb i Borys pracowali nad zrobieniem pierwszego pługa dla ludu 8274 18 | zwyczajów chrześcijańskich.~— Zrobiłem to dlatego — odpowiedział 8275 43 | nazywa, dokładną groblę, zrobili rogatkę czyhając na one 8276 67 | radość, gdy skosztowawszy zrobionego piwa znaleźli smak jego 8277 81 | wiadrami do pobliskiego źródła czerpać wodę i zwyczajem 8278 Kilka | uraz. Pod takimi wpływami zrodziła się poezja lepiej zastosowana 8279 6 | cud okazał, iż się społu zrosły wszystkie sztuki. Tamże 8280 38 | Pańskiego 1410 z ziemią zrównano. Był tam naówczas komturem 8281 84 | gdy sieć wolno przeszła, zrozumiał, że i oni prze- szli na 8282 95 | świeży wyciągnięto; po tym zrozumiano, że już musiał zdechnąć; 8283 68 | kościół Św. Marcina zupełnie zrujnowany, a przy nim wznosi się niezmiernej 8284 46 | który w tej chwili jak gdyby zrysowany piorunem, na dwoje przepękł 8285 151 | się jakąś chwilę, w końcu zrywa całą umowę i służbę Iskrzyckiemu 8286 46 | zdarzyła się dziwna przygoda zrządzeniem niepojętej w swych cudach 8287 155 | trupiej, wziął się do roboty, zrzucił ziemię i oderwał nadgniłe 8288 75 | nie zostało przy życiu, zrzucili swoje kije na jedną kupę, 8289 20 | znęcona powabem kwiatu, zrzuciwszy szkarłatne obuwie, ośmieliła 8290 Kilka | szczytniejszych nadziei. Z nią zstąpiło w serce człowieka mnóstwo 8291 127 | występnych. Na wykraczających zsyła najdotkliwsze choroby; wszakże 8292 17 | biesiadował, koń Witolfa zszedł się na błoni z klaczą królewska, 8293 92 | a jeżeli w nim dostrzeże zuchwałą chęć ucieczki, przywiązuje 8294 62 | dotknie, ogniem karać będę zuchwalca. — Rzekł i zniknął. Wszyscy 8295 140 | potwór, złożywszy porwaną, zuchwale stanął do obrony. Przestraszeni 8296 31 | Kunegunda pojechawszy do żup węgierskich ślubną tam obrączkę 8297 5 | biskupowi wieś Piotrowin i wziął zupełną zapłatę od niego. Tamże 8298 31 | 31. Żupy solne w Wieliczce~Bolesław 8299 107 | pozostałe po nich piecyki i żużle z wytopionego kruszcu.~ 8300 16 | Naszymi pląsy i śpiewy zwabimy go na dno rnorza udusim 8301 129 | nieświadomych myśliwców zwabiwszy pięknym obliczem, porywają 8302 16 | która odtąd od twego imienia zwać się będzie Castitv zawsze 8303 57 | ludzi wszystkie nieszczęścia zwaliły się i na miasto, i na onego 8304 Kilka | zwiedzał nadreńskie zamki i zwaliska, ten przyzna, że największy 8305 63 | zarośli widać gruzy zamku. W zwaliskach jego ukryte są wielkie skarby, 8306 2 | co rozpustnego znaczy, zwano: a to z dozwoleniem stryjów 8307 122 | znachor woła czeladź, aby się żwawo zwijała i sam już składa 8308 79 | się za nim coraz dalej nie zważając, że przebiegła kilkanaście 8309 95 | i trzeci już nie tak był zwiądł; czwarty już zdrowy i świeży 8310 29 | łoskot do gromowego podobny zwiastował zbliżanie się; Żmii, strwożona 8311 99 | Tatarzy byli niedaleko; zwiastowała ich złowieszcza łuna pożarów; 8312 149 | zwiększały ten orszak, straszny zwiastun okropnej śmierci. Upadł 8313 99 | czarnymi oczkami, nadto dobrze związa- łaś mię czarnymi warkoczami, 8314 98 | Jasiuka złapał. Kazał go potem związać w worek i w morze wrzucić. 8315 48 | Wąsy Króla Jana~Żak jakiś zwiedzając groby królów polskich uskubnął 8316 149 | Za każdym krokiem coraz zwiększała się straszliwa drużyna, 8317 149 | wysokie przybierając postacie zwiększały ten orszak, straszny zwiastun 8318 95 | gdy wszystkiego z gruntu zwierciadłami okryto i oczy nawet szkłem 8319 95 | jak sam siebie obaczy w zwierciadle, zaraz zdechnie. A że wtenczas 8320 153 | dala flaszeczkę: ~Co to za zwierz, robak czy wąż? Kto to odgadnie, 8321 Kilka | przekonaniu nie należy się zwierzać dla nasycenia czyjejś ciekawości, 8322 119 | ten skutek, iż natychmiast zwierzchnia powłoka postaci pęka i pieniądze 8323 111 | Student ów, w zmowie ze zwierzchnością, podjął się go zabić. Wybrał 8324 142 | świetle zaczęto przyglądać się zwierzęciu, postrzeżono, że zamiast 8325 137 | się nie darzyło; ludziom i zwierzętom spojrzeniem swojem śmierć 8326 156 | więc nie wątpił, chęci swej zwierzył się dworakom ubiegającym 8327 131 | swemu po długim namyśleniu zwierzyła, za poradą jego przedała 8328 91 | dopadł klasztoru panien na Zwierzyńcu pod Krakowem i bramy za 8329 74 | klasztorze Św. Norberta, zwierzynieckim, na modlitwie będąca widziała 8330 150 | wracając do jaskini, zaraz zwietrzył ludzkie mięso.~Chroniąc 8331 122 | woła czeladź, aby się żwawo zwijała i sam już składa w stogi; 8332 16 | udusim w uściskach i oczy żwirem zasypiem. Rzekła i natychmiast 8333 24 | siebie pomordowali; a na ich zwłokach wojska ponasypywały mogiłę.~ 8334 55 | jak mówią włościanie: nie zwodzi, nie topi, nie przeszkadza, 8335 22 | żeby nabrał mocy i szatana zwojował, gdy przyjdzie czas umowy, 8336 79 | niegdyś do Krzysztofora, zwolennika magii, a w ostatnich czasach 8337 101 | ukryty za złomem skały, jak zwolna przez las przechodził pustelnik, 8338 88 | tym wypadkiem natychmiast zwołuje tkaczy, kuśnierzy, kowali 8339 79 | przestąpić, z ciekawości zwraca oczy poza siebie: drzwi 8340 Kilka | przyszły do posiadania onychże. Zwracam tu uwagę czytelnika, że 8341 16 | go urocze doszły śpiewy, zwrócił wzrok na wodę i ujrzał sto 8342 Kilka | tęsknym uczuciem, gdy mu zwrócisz uwagę na te resztki przeszłości, 8343 4(**) | użytek — a zostały mu później zwrócone.~ 8344 54 | czworokątnego ostrosłupa. Od strony zwróconej ku miastu wykuta jest niby 8345 42 | podziękowanie Bogu za swoje zwycięstwa postanowił ufundować piękny 8346 Kilka(**) | podań miejscowych, już w zwyczajach; dlatego należy odróżniać 8347 Kilka | plemienia** ze wszystkimi zwyczajami, wyobrażeniami, pieśniami, 8348 16 | Szwenty, bo właśnie o lej poże zwykł on zarzucać sieci. Naszymi 8349 Kilka | zmuszone zamykać się w obrębach zwykłego prawdopodobieństwa, nawet 8350 Kilka | ojcowie synom swoim czynić zwykli. Taką to ostrożność okazuje 8351 20 | drogie kamienie wydawać zwykły. Rzeka była bardzo miałka 8352 86 | uczestnikiem uczynimy.~Ów, nie życząc sobie więcej patrzyć na 8353 Kilka | rzeczywistości, których sprawdzenia życzyć by sobie warto.~Ukraińca 8354 143 | nagle zdechł, jakom sobie życzył, pierwej niźli był usłyszał 8355 27 | jednak, ujęta tymi bogactwy, życzyła skrycie za męża swej córce 8356 82 | zamachem nogi tak trącił Żyda, że ten uderzywszy się o 8357 124 | ten skarb. Otóż tak ubogi Zydek został najbogatszym kupcem 8358 156 | Cień Barbary~Żałosny król Zygmunt August po stracie ulubionej 8359 132 | dobra bliźnich: wziął szablę Zygmuntowską, na której było imię "Jezus", 8360 Kilka | że to pamiątka Ludgardy żyjąca w tym podaniu?~Na każdym 8361 38 | a rozumiejąc, że mówi do żyjącego człowieka, rzekł mu: O, 8362 156 | czarnoksięską, ukazywały się żyjącym. O możności więc nie wątpił, 8363 38 | widział i słyszał; tak bowiem żyliśmy, jakieś to tam widział; 8364 109 | szlepuje, odkrywa najobfitsze żyły i najprostszą drogę z szybu 8365 73 | wszystkich członków trybunału zyskał dekret wbrew prawu i sumieniu. 8366 Kilka | wszystkie skarby uczuciowe na zyski materialne, staje się bardziej 8367 82 | wziąwszy ów sierp, zżął nim łan żyta, lecz w końcu powiedział, 8368 Kilka | zajęły miejsce silnej wiary i żywej poezji, bez których ludzkość 8369 20 | dzikimi płodami przy- rodzenia żywiący się, sztuki rolnictwa.~Gdy 8370 4 | co dzień się powtarzał i żywił biednych pustelników; a 8371 Kilka | co ma służyć za przyszły żywioł, za tkankę wysokich przeznaczeń, 8372 Kilka | otoczony nieprzyjaznymi sobie żywiołami, ciśniony obca cywilizacją, 8373 Kilka | tylko w tym nowym dla siebie żywiole; ci do pieśni, owi do klechdy, 8374 Kilka | zwykle z dwóch głównych żywiołów: ze szczerej wiary i wyobraźni 8375 153 | Wszystko, co jeno zażądał żywnie, miał na swoim zawołaniu: 8376 3 | zdychający dostatkiem hojnej żywności karmił; gdyż każda rzecz 8377 99 | kiedy część mołodźców za żywnością wychodzi, pójdę z nimi i 8378 4 | Damianus, pisarz XI wieku, w żywocie Śgo Romualda, któremu był 8379 Kilka | panują i odmładzają myślą żywotną milczące i ponure głazy.~ ~ 8380 Kilka | z których nie może nic żywotnego się wysnuć, czytać w otwartej 8381 Kilka | kroniki nasze; a legend - żywoty świętych; znaczna jednakże 8382 82 | koniu; a wziąwszy ów sierp, zżął nim łan żyta, lecz w końcu 8383 2 | się rzuciły na Popielą i zżarły go, i zamordowały i jego