Part

1 12|        nas wszystkich ubiją. A że boleści jego coraz więcej się wzmagały,
2 12|      trzeba było na nim pokrajać. Boleści tak się odnowiły za pierwszym
3 17|           okryty ranami i wielkie boleści cierpiał (jako lekarze mówili,
4 17|     nieśmiertelnego posła na łożu boleści, z umysłem nadwerężonym
5 20|          i wielkie mu czuć dawała boleści, rozdrażniona niewygodą.
6 22|          antyfonę:~Porodziłaś bez boleści, ~Zbaw nas smutku i żałości,~
7 22| wewnętrznie. Nie temu, co na łożu boleści ze śmiercią się pasuje,