Part

1 5 | pamiętny, żem cierpiał dla jego sławy, kazał mnie wypuścić Doktorowicze,
2 11|      obojętni na szarpanie jego sławy; on w duchu dobrze znał,
3 13|          umarł w starości pełen sławy i szacunku publicznego -
4 17|    ostatnim szańcu prawa bronić sławy narodu. Polski Fawoniusz,
5 17|         Gdy dał się słyszeć, że sławy narodu swojego przeżyć nie
6 24|      przynajmniej ocalić pamięć sławy naddziadów, starając się,