Part

1 1 |       przyjm to za żart, ale aż miło było patrząc. Ale na koniec
2 5 | kielichy ciągle chodziły, że aż miło. Zabawy były niewinne, szczere;
3 6 |       panie Michale? Otóż to aż miło spać z teologiem, bo i oświeci,
4 11|     aniby się spostrzeżono, tak miło czas schodził. Ale gdy przyszło
5 22|        nam przy kielichu, że aż miło było; a nareszcie jakoś
6 24|      litewski, który pił, że aż miło. Jednak jakieś było umiarkowanie,