Part

1 5 |         był wielki wstyd, ażeby gość był na nogach wprzód niż
2 10|         nie wstanie. A że każdy gość stał w sieniach z nim razem,
3 22|    zakładu nie zostanę. Oto ten gość pański, co paniczowi wypalić
4 22|      mnie tej krzywdy, żeby mój gość miał narzekać, iż mnie zaufał.
5 22| nieszczęście spadnie, niżby mój gość najmniejszej przykrości
6 24|       to w czasie obiadu książę gość, widząc, że Zwierowicz królowi