Part

  1 1 |             Bóg daj tak! A to, co się u waszmości na obiedzie zrobiło
  2 1 |          kłótnik. Już to on i do mnie u stołu strzelał przymówkami,
  3 1 |              nałogowe lenistwo! Byłem u Radziwiłła, wojewody wileńskiego;
  4 1 |       gospodarstwem się trudni. Byłem u Sapiehy, kanclerza. Nie
  5 2 |        pułkownika pułku gumbińskiego, u którego miałem wielką łaskę,
  6 2 |              brat jego najstarszy był u nas marszałkiem i o nim
  7 2 |      niepospolitą uczuł ochotę oferta u nóg jej złożyć, ile że miał
  8 2 |             pana regimentarza Zaręby, u którego byłem na ordynansie.
  9 2 |            ale ten utrapiony Niemiec (u niego każden zagraniczny
 10 3 |           trzymać nie będą. - Oto był u nas już niemłody konfederat,
 11 3 |          dziejów. Oto był dworzaninem u króla Augusta Wtórego i
 12 3 |        Augusta Wtórego i wielkie miał u niego względy. Pan ten,
 13 3 |          niemałej wziętości przyszedł u tamecznych obywatelów, co
 14 3 |          kondescensje zapraszano, ani u niego bywano; a kiedy na
 15 3 |           później się spaskudził, ale u nas był bardzo dobrym -
 16 3 |             oczewisty? To dopiero był u nich w takiej poniewierce,
 17 4 |                Pamiętam, w Preszowie, u JO. przewielebnego Krasińskiego,
 18 4 |           wojewodzie podlaski, któren u króla Poniatowskiego dworakował,
 19 4 |                Otóż razu jednego, gdy u księdza biskupa w przytomności
 20 4 |             rycerzowi przystoi - otóż u księdza Marka uprosiłem,
 21 4 |           największe zgorszenie. Otóż u pana Woltera sułtan nie
 22 4 |           wolności zostawia, jakie by u nas nawet za moich już czasów
 23 5 |                     PAN REWIEŃSKI~Był u mnie dnia wczorajszego pan
 24 5 |              wynagrodzenie] za odbytą u niego kondescensję na gruncie
 25 5 |               żoną stałem na folwarku u dyspozytora, któren jak
 26 5 |           małżeństw, a i po kwaterach u chłopów młodzież się roztaszowała.
 27 5 |               się przed sędzią, bo to u nas był wielki wstyd, ażeby
 28 5 |               tylko grali, bo to była u nas wielka sromota zgrywać
 29 5 |           zasługi i cierpienia trwają u Boga i przepaść nie mogą,
 30 5 |               nosił sędziego kiedyś i u nieboszczyka Wojskiego Kowieńskiego,
 31 5 |    dojeżdżacza, a potem lat kilka był u niego furmanem i woził go
 32 5 |       nieboszczyka. Bywało, za stołem u obiadu stojąc, do dyskursu
 33 5 |          Czasem i kilkadziesiąt gości u sędziego podochociło się,
 34 5 |         miodem zdrowia rozmaite pili. U stołu gospodarz zaczął od
 35 5 |            poruszonym; płeć biała jak u kobiety, nos długi, oczy
 36 5 |              trzymał. Kiedy szlachcic u księcia wojewody służbę
 37 5 |               folwark, upominając się u dyspozytora o owies dla
 38 5 |   nowogródzkim; młodszy był pokojowym u księcia wojewody. Starsza
 39 6 |   województwie lubionego; a że zwykle u nas wybory były jednomyślne,
 40 6 |            tak cierpko dopominali się u niego, iż go w niecierpliwość
 41 6 |      obywatelami województwa, których u siebie częstował, albo u
 42 6 |              u siebie częstował, albo u jakiego urzędnika, do którego
 43 6 |                i miłosierdzie wielkie u Niego. To wiemy, że jak
 44 6 |              dominikanom wołkowyskim, u których groby Wołodkowiczów;
 45 6 |           Kantenbrynga, co całe życie u mnie za kiepskimi sprawami
 46 6 |           wypaplaj: ale szczęście, że u mnie furdyga próżna i na
 47 6 |         dziedzińcu i wióry biją, a ja u was na gościnie: mnie o
 48 6 |             zapisali się na kompromis u pana Białopiotrowicza, iż
 49 6 |       rozjazdem na przepiórki polują. U koroniarzów susły, tu gruba
 50 6 |            patris to wielka filozofia u szlachty wołyńskiej i kijowskiej,
 51 6 |               kijowskiej, nie tak jak u nas w Litwie, co od antenatów
 52 7 |            Dyrektor, co ze studentami u wujaszka mieszkał, a był
 53 7 |        nabożeństwa o mnie się wypytał u księdza rektora. Kazał mnie
 54 7 |     opiekuńskiej, abyś zawsze, służąc u pana i opiekuna odtąd twojego,
 55 7 |       obywatelskimi synami, i miejsce u stołu marszałkowskiego.
 56 7 |         marszałkowskiego. Był zwyczaj u dworu, że przyjętego szlachcica
 57 7 |               i to mnie dało wziętość u moich kolegów, gdyż jako
 58 7 |               na słońce, zacząłem być u nich w poważaniu, jako człowiek
 59 7 |             do tego, by nikt obcy już u nas nie gospodarował. Zjeżdżali
 60 7 |         barskiej, ciągle przesiadywał u JW. wojewody i ciągle się
 61 7 |              już ubranego i piszącego u kantorka. Gdy mu przyniosłem
 62 7 |             sobą ubitego i trzy palce u prawej ręki kartacz mu urwał.
 63 7 |                Odtąd już wszystko się u nas mieszać zaczęło. Gdyby
 64 8 |               dawne, jak to ja kiedyś u wuja relacje pozwów przepisywałem.
 65 8 |           Chodźki, co był dworzaninem u księcia. Dobry chłopiec,
 66 8 |            lubił szukać; bo on zawsze u mnie stał, jako u sługi
 67 8 |              zawsze u mnie stał, jako u sługi jednego dworu. Więc
 68 8 |             Wodzicki, opat hebdowski, u którego stołu innego nie
 69 8 |            pierwszeństwo nad dworem i u stołu marszałkowskiego byłem
 70 8 |          których zastałem na przyzbie u karczmy. Oni stali kołem
 71 8 |               Nie zazdrościmy wam, że u was każdy w kamienicy mieszka,
 72 8 |            mieszka, jak mówicie, i że u was łatwo o figielki stalowe
 73 8 |             chociaż chwalicie się, że u was wszystko porządniej
 74 8 |        Polszcze."~Tego dnia był obiad u JW. prezydenta, gdzie był
 75 8 |             których zdrowia spełniali u JW. prezydenta.~Tego wieczora
 76 8 |        dwadzieścia cztery na kupienie u Jokisza, Węgra, antałka
 77 8 |          czerwonych złotych wyrabiają u Chojeckiego, pisarza ziemskiego
 78 9 |            tego miał wielkie zaufanie u sułtana, na którym już był
 79 9 |           posłuchanie prywatne miewał u sułtana - determinuje się
 80 9 |           było wiadomo, iż miał łaskę u sułtana, więc go do niego
 81 9 |              wy ich obaczyte, jak oni u sebe chodzą.~To jeszcze
 82 9 |       nieodżałowną stratą), częstując u siebie oficerów moskiewskich,
 83 9 |              interesach carowej - jak u nich we zwyczaju, kazał
 84 9 |              pomimo tego że i względy u koszowego, i miłość miał
 85 9 |            Zaporożu. Tak wielkie jest u nich uszanowanie dla swoich
 86 9 |        należał. Z tego powodu cerkwie u nich były bardzo bogate.
 87 9 |        czekajcie. Będzie uczta wielka u koszowego, który wieczerzę
 88 9 |            swoim kacerstwie, że tylko u katolików są prawdziwe cnoty,
 89 9 |       katolików są prawdziwe cnoty, a u różnowierców są tylko cnoty
 90 9 |    przyrodzone, które żadnego względu u Boga nie mają, i że dla
 91 9 |             tylko nie był z ich ręki, u dworu naszego nie mógł się
 92 9 |            burzliwym, nieraz, bywając u matki, nie mogłem nie szydzić
 93 9 |         świeckich narzędziem grzechu, u duchownych zaś na chwałę
 94 10|                    PAN WOŁODKOWICZ~To u nas wielkie złe, że zagraniczni
 95 10|           chcą nas uczyć tego, co się u nas działo; a co gorszego,
 96 10|         generał Demulier, wszystkiemu u nas naganiając i tylko siebie
 97 10|            światło przyrodzone, które u nas zawsze w kąt zaprze
 98 10|          widzę nic złego. Ten projekt u pana Świętorzeckiego, byłego
 99 10|           obaczywszy przepisałem go i u siebie starannie zachowuję. -
100 11|               kochanku" zamieniło się u niego w przysłowie, że je
101 11|              tak pan Skirmunt, co był u księcia ekonomem generalnym
102 11|        pokazał się raz w tym mundurze u pana Burby, cześnika rosieńskiego
103 11|            Razu jednego w Samuelowie, u JW. Mikołaja Morawskiego,
104 11|           dwururną, angielską, jakiej u samego księcia lepszej nie
105 11|          London, a która jest złożoną u JW. generała Morawskiego,
106 11|           zatrzymuję konie i strzelbę u siebie i to wszystko oddam,
107 11|            przyjąć w powozie, i wolał u arendarza podwodę nająć
108 11|          będąc w największych łaskach u księcia, nie tylko że nikomu
109 11|            Słonima, gdzie ich znalazł u Fejbisza, pierwszego kupca
110 11|               pracy mojej, a które są u pana Łopota, od trzech lat
111 11|              Pan Michał Rejten, co by u niego, co by chciał, wyprosił,
112 11|             cały frasunek, że już dno u garnca się pokazuje. Pozwolisz
113 11|            jeszcze przed zachodem być u JW. Bliźnia, podkomorzego
114 11|             kasztelanicem trockim, że u Radziwiłła kapcański obiad.
115 12|               nie tracił nawet służąc u niego. Pan Radziszewski,
116 12|         chorąży starodubowski, służył u księcia wojewody wileńskiego,
117 12|             wojewody wileńskiego, był u niego paziem, potem dworzaninem,
118 12|               byli równi między sobą. U nas pan był szlachcicem
119 12|           Rzeczypospolitej, szlachcic u niego służąc służył razem
120 12|          wiedzą, że co tam się pisze, u nas było w doświadczeniu -
121 12|           takowe szlachectwa nie były u nas poważane, bo zdawało
122 12|                szpiegowskie rzemiosło u nich przyszło do wysokiego
123 13|          trzeba być obywatelem. Jakoż u nas każdy obywatel prawie
124 13|             rządzi, i tak wszędzie. A u nas nie tak było.~W Nowogródku
125 13|     odsiadywali; bo jak ksiądz, kiedy u spowiedzi pokutę naznaczy,
126 13|             nie słuchać prawa była to u nas hańba, że bywało, na
127 13|             prawem pospolitym i jakby u nas zwierzchności nie było;
128 13|            ale szukał sprawiedliwości u prawa i znalazł ją, bo go
129 13|              razu jednego na obiedzie u pana Puławskiego, starosty
130 13|        wypadnie z krewnymi się żenić. U nas przez długi czas monarchowie
131 13|              to gorszego się doczeka. U nas magnaci nie składali
132 13|            dziejopisarze. Nie tak jak u nas, co to Lwy Sapiehy,
133 13|               na przodków urzędach.~I u nas zdarzało się, że magnat
134 13|               jak po zagranicach. Ale u nas, chwała Panu Bogu, niełatwo
135 13|       urzędował, a pan Baworowski, co u nas był konsyliarzem, otrzymał
136 14|        magnaci nie byli tak datni jak u nas i że mieli sobie za
137 14|            przychylny Augustowi, miał u siebie oddział artylerii,
138 14|          pieniądze rządowe, które się u niego znajdywały. A nie
139 14|           inaczej, wolę stracić łaskę u carowej za to, żem poczciwy,
140 14|        poczciwy, niżeli stracić łaskę u Boga, jako niewdzięcznik.~
141 14|          wielkiej wziętości przyszedł u niego, iż go nieraz umitygował.
142 14|            pan Zabłocki był jego, jak u nich nazywają, generałem
143 14|          czego on do takiej wziętości u niego przyszedł? - to był
144 14|              bo byli Polacy, co mieli u niej wziętość, a chociaż
145 15|             sztuka browarna w kolebce u nas, tak mnie zbałamucił,
146 15|               nie przestają krzyżować u nas rozpustą, oszukaństwem,
147 15|               swojego, który wyprosił u księcia wojewody wileńskiego,
148 15|               dostawało. Ale jakoś to u nas nie uchodziło i taki,
149 15|          figle płatać, zastawszy mnie u pana Fabiana Wojniłowicza,
150 15|       sędziwego starca, ale kawalera, u którego ja kiedyś dependowałem,
151 15|              go na obiedzie proszonym u pana Jana Wierzejskiego,
152 16|            było, tylko zwyczajnie jak u szlachcica w dorobku; a
153 16|          ranek w ziemstwie, a podłogę u grodu wydeptałem; nie mogę
154 16|       wyglądał jak dziś. Dependowałeś u mnie, to już ci nie powiem,
155 16|              zrobił. Panie Sewerynie, u nas w Polsce księdzu i żołnierzowi
156 16|              spodziewał niż taką mieć u niego opinią.~- To tak się
157 16|          Joachima, był odpust zupełny u ojców dominikanów nowogródzkich,
158 17|           czyż już i tak małej liczby u nas nie było, aby ojczyznę
159 17|               starzeli się i umierali u niego, a byli przywiązani,
160 17|           chcą, rządzą, a on mawiał: "U mnie Pan Jezus gospodarz,
161 17|              stosunków nawet nie miał u dworu. A w pożyciu domowym
162 17|       szczodrotą publiczną, corocznie u nóg tego posągu zawierać
163 17|               uskutecznienie wyrobili u JW. Jabłonowskiego, wojewody
164 17|        cierpieniem za nią wysłużym ją u Boga." I pomimo oporu porucznika
165 17|             Litwy mu dosyłali. Jak to u nas zwykle, po wybuchnięciu
166 17|           było jeszcze ohydzić to, co u nas było najślachetniejsze,
167 17|           jakieś zapamiętanie i szybę u okna rozbiwszy, szkłem uraził
168 18|              od potężniejszego. Toć i u pogan były jakieś obrzęda
169 18| Ciechanowiecki jeszcze w dzieciństwie u niej umarł, że ciągle sumienie
170 19|              co go nosił z paciorkami u boku wedle obyczaju karmelitańskiego,
171 19|             że nikt się księdzu Marku u nas nie opierał, pan starosta
172 20|       nadrypci - czymże się rozerwie? U nas bibliotek nie ma, a
173 20|            Ucieszył się, iż jego krwi u nas się powodziło, i zaprosił
174 20|             obywatel możny -i tydzień u niego przesiedziałem. A
175 20|              była zupełnie taka [jak] u nas, co to gospodarz rad
176 20|            nasz obywatel, chociaż był u Niemców baronem. Ale tego
177 20|               bawił w zamku okazałym, u możnego obywatela, prócz
178 20|          takich obszernych włości jak u nas nie posiada. To mnie
179 20|              ludzi, a nie widzieć ich u siebie. U nas by obywatel
180 20|             nie widzieć ich u siebie. U nas by obywatel zwędził
181 20|              jak mnie mówił, to każdy u nich obywatel ma podobne
182 20|          potrzeba. My, szlachta, tego u siebie nie mamy ni się na
183 20|              noga nie bolała; większą u Boga mieć będziesz zasługę,
184 20|               w konwikcie warszawskim u jezuitów. Stojąc tedy pod
185 20|             przysługę robi. Bo to tak u nas z dawien dawna: waćpan
186 20|           kiedy wzmożesz, bo wszystko u nas być może, a mnie już
187 20|               że jak wiesz, wszystkie u nas klasztory zawsze za
188 20|               w Podhorcach na kweście u ojca mojego, do Żelaznej
189 20|             mnie kłaniała. Cały dzień u gwardiana siedziałem, a
190 20|             ojczyzny nie mniejsza niż u kapucynów. Jakoż tam kilkadziesiąt
191 20|                wracając do kapucynów, u których stałem, zawsze napotykałem
192 20|        potrzebuję baki świecić jak on u Niemców albo porubstwem
193 20|        wszystkim się dzieje. A za cóż u nas Najświętsza Panna nie
194 21|               w rękopiśmie w Supraślu u ojców bazylianów, wkrótce
195 21|            tulili, bo ona, co zechce, u syna swojego otrzyma. Niech,
196 21|               Jakoż od lat pięciu, co u nas gubernatorowie Polacy,
197 21|               nieprawością: kto tylko u nas urzęduje, dobrowolną,
198 21|             wszelki przypadek względy u nieprzyjaciela. Zatykajcie
199 22|     przytłumił uczucia uczciwości, iż u nas miano za zaszczyt brać
200 22|              Ambrożego zebraliśmy się u pana Korsaka dla powinszowania
201 22|              będąc na służbie jeszcze u JW. Pocieja, hetmana wielkiego
202 22|             na to:~- My nie w Litwie, u nas hajdamaczyzna ciągła.
203 22|        hajdamaków. Bywa często Pawlik u naszego leśniczego i ja
204 22|         puśćże mi syna i gościa, a ja u ciebie zostanę jako zakładnik.~-
205 22|              złego się nie stanie, że u nas przenocuje.~- Panie
206 22|              mnie bardzo mu dziękuję. U niego źle mi nie będzie,
207 22|           niech o to będzie spokojny: u mnie, kto na gościnie, więcej
208 22|                panie Pawliku, znaleźć u żołnierza? Jeżeli ma kilka
209 22|            przed Moskalami, na wielką u nich wdzięczność zasłużysz,
210 22|              chwila przypominały, żem u złodziejów na gościnie,
211 22|           oporządził. Wszystko by się u nas dało zrobić, gdyby ościenni
212 22|             skóry nie obdarł, przecie u waćpana stołu za swoje zdrowie
213 22|                jak krzyknie:~- Kamień u szyi przywiązać trupowi
214 22|          zająca trafił, na nowo siadł u stołu, mówiąc mnie: - Niech
215 22|       dworskich, i od dzieciństwa był u niego w wielkich łaskach:
216 22|        widokach swoich upadł, zamiast u pana, u komisarza będąc
217 22|         swoich upadł, zamiast u pana, u komisarza będąc na usługach.
218 22|            się z synowicą komisarską, u stryja będącą na opiece,
219 22|              Burczaka, biesiadującego u kochanki, która podobno
220 22|               był wziętości przyszedł u rozbójników, iż go ten motłoch
221 22|             bracia! Trzy doby bawiłem u Pawlika na gościnie, nie
222 22|              przezornością. Po drodze u szlachty tyle koni ponadostawał,
223 23|            wszędzie, ale szczególniej u nas, fortuna się na kole
224 23|             wzrastającymi bogactwami. U nas, jako nieraz patrzało
225 23|          podniesie. I tak ciągle szło u nas, by nikt w szczęściu
226 23|            mniej pomyślną dolę mieli. U nas, jak wszędzie, niewiele
227 23|          niewiele było znacznych, ale u nas jednych wszyscy byli
228 23|              umiał to cenić, więc czy u książąt paradnie występował,
229 23|           kilkanaście osób obiadowało u JW. podkomorzego w polowej
230 23|              oszczędnym, tych zjazdów u siebie nie lubił. Pojechał
231 23|     pozytywkiem w ręku i z pałasikiem u boku. Zajechawszy pod bramę,
232 23|                chociaż taka łagodność u innego uchodziłaby za największe
233 23|            dawniejszymi zasługami nic u niego wskórać nie mogli,
234 23|            litewski, bawiła na opiece u stryja panna Kietliczówna,
235 23|    obandażowaną raną, by tam ulokować u lekarza, który się podjął
236 23|               Później osiadł w Klecku u lekarza i póki trwała niemoc
237 24|               papier pod książki, jak u nas szlachta rolę pod żyto
238 24|           swoimi, nie żebrał wsparcia u postronnych, a tak, iżby
239 24|               jeszcze byłem pokojowym u JW. Ogińskiego, wojewody
240 24|          kaszubą, kto z Małej Polski, u niego cygan, a kto z Rusi
241 24|              kto z Rusi koronnej, ten u niego kuśnierz. W dobrach,
242 24|              nawała brzęczączek padła u pana Stefana Wereszczaki,
243 24|            dziesięciu tysięcy zostało u pana skarbnego, z którycheśmy
244 24|            frędzle, a drugą strzemię. U drzwi kościoła na czele
245 24|          dalej. Gospodarz, przyjmując u ganku wysiadającego króla,
246 24|              Co to waćpan myślisz, że u nas w zakonie jak między
247 24|        szlachtą, gdzie każdy starszy? U nas wara młodzikowi, co
248 24|           naładowanym kołami, któremu u wrót Kruszwicy wojewodowie
249 24|            natychmiast przed królem i u nóg jego odnowiłem przysięgę
250 25|             wątlić się zaczęło, kiedy u prawodawców uczucia już
251 25|               w zimie; bo im świeższe u nas szlachectwo, tym więcej
252 25|              Niejednemu się zdaje, że u nas były ciągłe najazdy,
253 25|               służy za dowód, że była u nas sprawiedliwość. Wszak
254 25|               pozostałości] zostawało u pana kaniowskiego czternaście
255 25|              podczaszemu litewskiemu, u którego kilkakrotnie byłem
256 25|             przebył w Morafie, miałem u niego wszelką wygodę. Nie
257 25|              wysłuchałem mszy świętej u ojców bazylianów. Do południa
258 25|               o czym się dowiedziałem u bazylianów, więc miałem
259 25|              Uwiązawszy tedy kobylinę u szlacheckiego słupa, poszedłem
260 25|        czupryna czarna i kędzierzawa, u spodu podgolona, długim
261 25|             hirszy za mene; ja by sam u niego służył. Na to pan
262 25|               półrocze przesiedziałem u waszego pana w Nieświeżu!
263 25|          Łopuski, szczoby pan Soplica u nas wsiu maw wyhodu! Bo
264 25|             Zawsze wesoły i w łaskach u JO. mojego pana.~- Albo
265 25|         miłości Pana Boga, bawcie się u mnie; choć mi pić nie wolno,
266 25|           Litwie, a ich gniazdo, lubo u mnie się zwiodło, dotąd