Part

  1 1 |             uczynił najlepszego? Toś sobie z tego zabawkę robił, toś
  2 1 |            świeżej pamięci zapisałem sobie to, co mnie najwięcej obchodziło
  3 2 |          szef pułku Mirowskich, miał sobie za szczególną zabawę widzieć
  4 2 |            do sędziny posunie - czym sobie jeszcze więcej sprawę popsuł.~
  5 3 |               a na każdy raz nosi na sobie gotowego świadka. Najprzód
  6 3 |               dodając:~- Jużem teraz sobie rad, boć wszystko się dopełniło.
  7 4 |              z tego powodu zbrzydził sobie księdza i już do siebie
  8 4 |       słuchać coś takowego poczytuje sobie za największe zgorszenie.
  9 4 |               Na co ta obłuda? Niech sobie Francuz oszukuje drugich,
 10 4 |              myślić musieli. Żartują sobie z niego, że prócz siebie
 11 4 |               czyż poprzednio zadali sobie najmniejszą pracę, ażeby
 12 4 |              twierdzić, że jak kto w sobie samym zniszczy podstawę
 13 4 |      wszędzie je wypełniać, że jak w sobie zniszczy narodowość własną,
 14 5 |            brykę dano, czemuż miałem sobie i żonie jej żałować?~Dom
 15 5 |              pani sędzina:~- Wybierz sobie, ojcze, jeden półsetek;
 16 5 |        starożytnego rodu, uważał być sobie równym i obcował z nim poufale.
 17 5 |           żona za zaszczyt poczytują sobie, iż tak zacny obywatel jako
 18 5 |        przyjacielski. Pan Mikuć przy sobie nosił regestrzyk folwarków
 19 5 |          każden z nas to samo mógł o sobie powiedzieć; choć wysocy
 20 6 |         wojewoda nowogródzki wielkie sobie korzyści obiecywał i która
 21 6 |              z tym tylko, co miał na sobie. To jeszcze szczęście, że
 22 6 |           mocno się obawiał, wymówił sobie, aby on w celi koło niego
 23 6 |            niech wasza książęca mość sobie przypomni, czy kogo nie
 24 6 |               com go wczoraj miał na sobie; mówiłeś, że byłby taki
 25 6 |              książęca mość przypomni sobie, że co dzień mówisz pacierz,
 26 6 |           wszyscyśmy zaczęli mieniąc sobie czapki, a pić, ale tak,
 27 6 |         którego z ich dwóch życzycie sobie na pisarza ziemskiego.~-
 28 7 |           statkiem można było zawsze sobie kawałek chleba zapewnić.
 29 7 |          cierpliwie, bo postanowiłem sobie nigdy we dworze żadnej nie
 30 7 |          mając nieżyczliwych przeciw sobie, przyszedłem do tego, że
 31 7 |             my, szlachta, życzyliśmy sobie, aby syn jego królem był
 32 8 |            było robić? Przypomniałem sobie czasy dawne, jak to ja kiedyś
 33 8 |            przepisywałem. Pomyśliłem sobie: "Pójdę do palestry obywatelom
 34 8 |            instynktu, przypomniawszy sobie, że i widywał mnie w bitwach,
 35 8 |              Brześcia dla przyznania sobie transakcji.~Już tedy JW.
 36 8 |            smyczkiem nazywał, i miał sobie za satysfakcją wpadać między
 37 8 |         jednego dworu. Więc ja z nim sobie jechał, a on, że nigdy dotąd
 38 8 |         panem Bartłomiejem poszliśmy sobie za miasto od gościńca lwowskiego,
 39 8 |             Bartłomiej. - Ja jak mam sobie za zaszczyt, żem z wami
 40 8 |    spoglądali i każdy z nas pomyśli! sobie: "Nie zazdrościmy wam, że
 41 8 |              wychodził. Postanowiłem sobie, póki będę w Lublinie, na
 42 8 |         dostał do Doktorowicz, gdzie sobie cicho leżał w piwnicy, że
 43 8 |          biednej wdowy uporem ułożył sobie procederem wydrzeć, czego
 44 8 |             dostać nie mógł. Miał on sobie obowiązanym neofity Abramowicza,
 45 8 |           przedali sumienie, niech o sobie myślą; a on tak dalece nie
 46 8 |     komportacją, więc już w tym może sobie sprawiedliwość oddać, że
 47 9 |         sprzyjającego; a mieliśmy po sobie Dziumdzuryka, pisarza Siczy,
 48 9 |           Ostrogska bez niego nie da sobie rady; że wzrósłszy na dworze
 49 9 |            był syzmatykiem twardym i sobie tego mówić nawet nie pozwalał,
 50 9 |      ciekawość, że lubo postanowiłem sobie ust nie otwierać, nie wytrzymałem
 51 9 |             Dopiero oni kazali podać sobie kadkę napełnioną dziegciem
 52 9 |         fanatykiem w syzmie i wmówił sobie, że jak Polska pozbędzie
 53 9 |      zasłania od łupiestwa, sam musi sobie sprawiedliwość robić. Zresztą
 54 10|           przewodniczył i od niej ku sobie ślepe przywiązanie uzyskał,
 55 10|          Młodzież nowogródzka hulała sobie w Nieświeżu, i książę do
 56 10|            Massalskiego. I dobrawszy sobie sześciu najtęższych rębaczów
 57 10|         rozpoczęcia jego jurysdykcji sobie wydać i te wszystkie papiery
 58 10|         Rzeczypospolitej i życzyłbym sobie w milicji waszej książęcej
 59 10|      Wołodkowicza; ale w tym nie mam sobie nic do wyrzucenia. Jako
 60 11|           starano należeć i co miano sobie za bardzo wielki zaszczyt
 61 11|            niej równie żadnego prawa sobie rościć nie będzie, zapewnia.
 62 11|              i strzelby.~- To waćpan sobie tak tłomaczysz, ale obaczymy,
 63 11|              siebie zrobisz. Trzymaj sobie nareszcie swoją strzelbę,
 64 11|   grzeczności, to mniejsza o to, idź sobie piechotą, kiedy chcesz.~
 65 11|           głośno przy nas wszystkich sobie czytać. Myśmy struchleli
 66 11|              pogodzić, żeby nie mieć sobie nic do wyrzucenia ani względem
 67 11|          między nami, wart tego. Sam sobie nieraz po skórze chcę dać,
 68 12|     podobnych szachrajstw ponabywali sobie majątków znacznych; a że
 69 12|           przybysz, przywłaszczywszy sobie szlachectwo, nieprawnie
 70 12|            zjednał; i mógłby tam los sobie zapewnić, ale zatęskniwszy
 71 12|            powietrzu wisiał, i kazał sobie podać proporzec. Tak niebezpiecznie
 72 12|               że nie mogłem do głowy sobie przypuścić, aby był tak
 73 12|        powiedział mnie:~- Oto mam na sobie szkaplerz, w którym zaszyte
 74 13|           jest rzecz ludzka, a każdy sobie samemu przynajmniej tyle
 75 13|             karę odbył, już nie miał sobie nic do wyrzucenia względem
 76 13|           nam do tego: niech każdy o sobie myśli. Dość że po świecie
 77 13|          okazało, na Węgry i śladu o sobie nie zostawił. A gród, swoje
 78 14|           uboższemu oddawszy.~Dobrze sobie na dal tuszę o moim narodzie,
 79 14|           datni jak u nas i że mieli sobie za największe szczęście,
 80 14|             prawdą. Polacy wzajemnie sobie służą codosłownie. Ten za
 81 14|              że jest zmuszonym życie sobie odebrać, z powodu iż jego
 82 14|         nieszczęść, postanowił w łeb sobie wypalić w dniu, w którym
 83 14|             i powiedział mu:~- Życia sobie nie odbieraj, żyj dla matki
 84 14|          świadek, że nie przypominam sobie, gdzie panu miałem szczęście
 85 14|          nędzny proch, tylko równych sobie pisma odczytać zdolni jesteśmy.~
 86 14|        wyszedł na człowieka, [wniósł sobie], że ponieważ my po łacinie
 87 14|            powiedział nam:~- Jedźcie sobie do Polski i uciekajcie co
 88 15|             część nie przywłaszczała sobie prawa do rozumu. Szlachcic
 89 15|            bez wstydu powtarzał: "Ja sobie prosty człowiek, w tym objaśnienia
 90 15|           tony, a jakie rozumienie o sobie, a jakie lekceważenie nas,
 91 15|             poddanego przywłaszczyli sobie, ale cokolwiek czy kieszeni,
 92 15|           cnoty przez nią nakazane w sobie rozwinęli, powtórnie uzyskali
 93 15|         wkrótce, lubo młody, zjednał sobie - i nie bez słuszności -
 94 15|          wnosiła, był zaufany, wiele sobie pozwalał i choć młody, na
 95 16|            można by było co roku coś sobie oszczędzić. Jednakże lubo
 96 16|    doświadczałem, i możność robienia sobie na dal obszerniejszych nadziei.~-
 97 16|      księżemu: drugim żony dajesz, a sobie nie bierzesz.~- Toteż z
 98 16|          mnie brykę na pasach, którą sobie był przed rokiem z Warszawy
 99 16|              bardzo krótka, mogliśmy sobie wspólnie zapisać dożywocie
100 17|        skargi do profesorów, że rady sobie dać nie umieli, mając około
101 17|            jeśli znajdziecie równych sobie półgłówków. Ale pamiętajcie,
102 17|         oznajmiono, przypomniał mnie sobie:~- Seweryn Soplica to kolega
103 17|            nie ma.~I zaczął drzeć na sobie wszystko i porywać się,
104 17|             rozbiwszy, szkłem uraził sobie jelita. Dwa dni po tym przypadku
105 17|            których w nieprzytomności sobie zadał.~- Rozmyślnie nigdy
106 18|         żadnej nie ma. Bo człowiek w sobie nie posiada siły, którą
107 18|             z przypomnienia zapisuję sobie.~Był za panowania Jana Kazimierza
108 18|              się zgłosił. Już był go sobie zobowiązał ustąpiwszy mu
109 19|        tłomaczyć - to my nieraz uszy sobie zatykamy, tak nam dokuczy,
110 19|         waćpan jej nierad, to wracaj sobie do Poniatowskiego; tam znajdziesz
111 19|   wszystkiemu wierzyć, co człowiek o sobie mówi? Dobrze, że trafił
112 19|      okoliczności - ledwo kęsa jadła sobie nie żałujecie, aby wnuków
113 19|   świętobliwości, ale myślili, że on sobie czarta zhołdował, który
114 19|           rzecz ode mnie, ale pozwól sobie powiedzieć, że więcej dwóch
115 19|              im muckę odebrać i przy sobie zatrzymał: "A co to - mówił -
116 20|          dnia poprzedniego miałem na sobie. A chociaż pas słucki do
117 20|         zmowie; ale żeśmy przysięgli sobie wieczne milczenie, tak się
118 20|           straci, rozszerzywszy go w sobie ofiarami, pracą, krwi przelewem,
119 20|              tym więcej wyrabiajmy w sobie to uczucie, które nam Pan
120 20|           bądź co bądź, postanowiłem sobie go nawiedzić. Przebrałem
121 20|            czarownico!" - pomyśliłem sobie - tu trzeba być ostrożnym,
122 20|          przez drogę nieraz myśliłem sobie: "Oj, żeby jaki bryś z Poniatowskiego
123 20|   siedzieliśmy na wozie, podchlebiam sobie, że waszego zaufania nigdy [
124 20|         niełaska tak działać, jak my sobie życzym, to niech pan nas
125 20|          strzelić. A potem... żartuj sobie ze mnie, jak chcesz, księże
126 21|              biedny bazylian, co był sobie niby prostaczkowaty, na
127 21|             naszej świętej, które by sobie przyznały prawo do nieba;
128 21|        waszemu zbawieniu, wybierzcie sobie dogodniejszy, a który wybierzecie,
129 21|         środki gotowe dla skarbienia sobie na wszelki przypadek względy
130 21|           nieprzyjaciela. Zatykajcie sobie uszy, jak ci bezbożnicy
131 22|            wzięli swój rozum i głowy sobie podgalali. Między fraczkowymi
132 22|              w powinności, byłby żył sobie zdrów. Na całe życie to
133 22|             Rzeczypospolitej, stałem sobie spokojnie w Krożach z chorągwią,
134 22|              jak po synu rodzonym. I sobie czekałem zdrów w Cudnowie
135 22|              pan bywalec. Dalibyście sobie duchu, gdyby panicz był
136 22|              obiecywali nie dokuczać sobie. Od nas ekonomia cudnowska
137 22|              co macie pieniędzy przy sobie.~Miarkujcie, panowie bracia,
138 22|       czerwonych złotych miałem przy sobie!~- Kiedyś tak niewierzący,
139 22|           synem i swoim dworem rusza sobie do Cudnowa: ja panu Pawlikowi
140 22|              panów ma pieniędzy przy sobie, proszę natychmiast o nie.~
141 22|               A więcej nie masz przy sobie?~- Więcej nic.~- Niechże
142 22|           się pasuje, myśleć, jak by sobie mieszkanie oporządził. Wszystko
143 22|       pozabijano; dlatego pozwoliłem sobie pana komisarza cudnowskiego
144 22|           siebie; a potem pomyślałem sobie: kaduk was bierz; co mnie
145 22|            się im poddali, a jak kto sobie pościele, tak niech się
146 22|              myślącym, że pomyślałem sobie, Deus me custodiat: Czego
147 22|         ostrogską, wcale nie życzyła sobie, by Rzeczpospolita została
148 22|         zgrzeszyłbym przywłaszczając sobie cudzą zasługę. Z namowy
149 23|              bo w domu organista żył sobie zwyczajnie jak służka kościelny:
150 23|            co dzień i w domu chodził sobie w szaraczkowej opończy,
151 23|             Ponieważ gospodarz kazał sobie służyć i Rysiowi, siedział
152 23|        jeżdżąc po kolędach, uzbierał sobie kilkadziesiąt tysięcy, które
153 23|          wysiedli oba z wózka i szli sobie ku folwarkowi. Książę siedział
154 23|          przy duszy. Ale wkrótce dał sobie radę, że kiedy niekiedy
155 23|      przedpokoju pilnując go grywali sobie w halbecwelfa, żeby im czas
156 23|              Radziwiłłów, co tylko o sobie pamiętali.~Ryś bynajmniej
157 23|           możnym domu wychowany, był sobie zwyczajnie papinka: wszystkiego
158 23|            odkosza dostał i wyjechał sobie z Wilna, pomiarkowawszy,
159 23|             tych twoich popisów. Idź sobie do masztarni gwoździe kulami
160 23|             wielka jego wiara, byłby sobie życie odebrał. Łbem tłukł
161 23|         tłukł się o ściany, rady dać sobie nie mógł, więcej roku okrom
162 23|   podkomorzego Rejtena, a zostawując sobie sto tysięcy do wolnego rozporządzenia,
163 23|         ojców nie opuszczały, wrócił sobie zdrów do obszernego majątku,
164 23|          gospodarką działo. Tak tedy sobie hulał z bandą albeńską,
165 23|       starali się mieć to co i on na sobie. Ale starali się na próżno,
166 23|              gdy książę, upodobawszy sobie jego pisanie, zlecił mu,
167 23|           się z nogami dzieje, dalej sobie do sali, tak oświecone j,
168 23|      wszystko wolno? A przypomnij no sobie, że twój ojciec karbował
169 23|              że twoje pogróżki lekce sobie ważę, to lubo kawałka chleba
170 23|              a o niczym więcej mówić sobie nie dał. Gdy układali się
171 23|              wyzwano; a zatem ruszaj sobie ze swoimi kazaniami do pana
172 23|           pan strażnik klątwę za nic sobie ważysz? Przecież i dzieci
173 23|           Jeszcze na placu załamywał sobie ręce z żalu, a ukląkłszy
174 24|      Rzeczypospolitej, nie dowierzał sobie i nie odważył się wydać
175 24|            uważając rzeczy, można by sobie oszczędzić wiele zapytań,
176 24|    Jagiełłowie, mając Litwę i Ruś po sobie, nie utwierdzili dla siebie
177 24|         innych okolicznościach byłby sobie uzyskał odgłos wielkiego
178 24|            wszystkich serca wabił ku sobie - dopiero duchowieństwo,
179 24|      zaprosić i posadził go tuż przy sobie. Bo kiedy dzieci ojca przyjmują,
180 24|              mało dbał, i tamten sam sobie wina nalać musiał. A że
181 24|      pojutrzny, uprosił przyjaciół i sobie obowiązanych, aby wprost
182 24|              o nim mówić. Wyobraźcie sobie, panowie, że pan Turkuł,
183 24|         okazał twardym, że ani mówić sobie nie dał o układach. Udałem
184 24|          prawi jeden po drugim - mam sobie samemu być wrogiem? Niech
185 24|             Boże, abym przywłaszczał sobie pierwszeństwo." Ale książę
186 24|             była wielka, każdy myśli sobie: "A nuż czort omami." Kto
187 24|            jeszcze więcej zwątpili o sobie. Piękna by się rzecz zrobiła:
188 24|            króla, by raczył pozwolić sobie służyć obiadem w stodole,
189 24|              bytnością, pozwoliliśmy sobie, że przez cały czas obiadu
190 24|        umiałby dokładnie przypomnieć sobie, cośmy wyrabiali. To tylko
191 25|       nadskakiwania-mi jego uwagę ku sobie skłoni, żeśmy o tym nigdy
192 25|             opończy, dla zapewnienia sobie kawałka chleba, co go nie
193 25| zwierzchnością obecną, żeby wypodlić sobie ćwierć łokcia wstążki. Słabe
194 25|     cichaczem do szlachectwa, nim go sobie i potomkom zabezpieczyli
195 25|           Lubomirski-mi, przypomniał sobie, że mu jeszcze coś należy
196 25|             teraz na Rusi, rusza jże sobie do Kaniowa po pieniądze,
197 25|        nafrasował, lecz powiedziałem sobie:~- Naprzód, panie Sewerynie!
198 25|           mnie wyjechał. Lecz mogłem sobie pochlebiać, że jakiś wstęp
199 25|             ani zgrzybiałym, pozwala sobie podobnych zniewieściałości.
200 25|            iż go przemógł, zaskarbił sobie szczególne pańskie względy.
201 25|          czułem szlachcicem, bym dał sobie mówić o batogach.~- JW.
202 25|             albeńczykiem, i mam przy sobie pałasz, który moją skórę
203 25|     szlachcie, służyć, a wam, równym sobie panom, panować.~- Pokiń,
204 25|           nie naprzykrzyć, poszedłem sobie z panem Łopuskim, który
205 25|           jak się dowie, że pozwalam sobie wózka. Roztasowałem moje
206 25|           znać, że pan starosta każe sobie służyć na obiad. Na tym
207 25|         pszenicy w poślad wmieszał i sobie zabrał w moc ordynarii;
208 25|    zachowanie, co jej syny uskarbili sobie na Ukrainie, a które wynurzał
209 25|           barwę ciągle w Kaniowie na sobie miałem. A na koniec pan
210 25|              nehaj brechajut. Waćpan sobie nie wyobrazisz, co to się