Part

  1 1 |                JW. chorąży litewski - Panie, daj mu wieczny odpoczynek,
  2 1 |           śpiewać: "Przed oczy Twoje, Panie", a my stali jak wryci;
  3 1 |        Ślicznie się obadwa składali - Panie Boże, przyjm to za żart,
  4 1 |            com wycisnął na koniec? - "Panie kochanku, ja będę w Warszawie
  5 1 |              pan krakowski? "Tego to, Panie Boże jedyny, niech no się
  6 2 |             koni z sobą i zmiłuj się, panie Sewerynie, wyratuj go, Najświętszej
  7 2 |                jak furman na wozie.~- Panie pułkowniku, jak się masz?
  8 2 |       wystrzelę jak psu.~A ja jemu:~- Panie pułkowniku, zaniechaj tego,
  9 3 |              żartobliwym, mówił mu:~- Panie sędzio, opamiętaj się waszeć!
 10 3 |               zobaczy. Przebierz się, panie bracie, a nie ucz cudzych
 11 4 |         przerwał mu dyskurs mówiąc:~- Panie kochanku, widziałem tego
 12 5 | trzechkrólskiej mówi mnie na sesji:~- Panie Sewerynie, proszę waści
 13 5 |              się, powtarzając tylko: "Panie kochanku, czy ja wart tego,
 14 5 |               Taki waszeć przyjaciel, panie Ignacy! Kiedy szlachta na
 15 5 |          niech wiarę królowi dochowa. Panie kochanku, namnożyło się
 16 5 |             żartem:~- Powiedz prawdę, panie kochanku, wiele wziąłeś
 17 5 |               siostrzeniec księcia:~- Panie kasztelanie, a jużci to
 18 5 |               do kasztelana mówiąc:~- Panie kolego, odpuść mnie to,
 19 5 |     ścisnąwszy sędziego, rzekł:~- No, panie Ignacy, dobrze się zdarza
 20 6 |                      KSIĄŻĘ RADZIWIŁŁ PANIE KOCHANKU~Rok 1781 był pamiętny
 21 6 |       Wołodkowicz.~- Milczałbyś waść, panie kochanku! Że umiesz grać
 22 6 |            Bywa to, bywa.~- Słyszysz, panie Michale? Otóż to aż miło
 23 6 |    Wołodkowicz do piekła nie poszedł, panie kochanku! Daj Boże wam wszystkim
 24 6 |            kogo nie ukrzywdził.~- Ja, panie kochanku, nikogo nie ukrzywdził.
 25 6 |          miłości Boga odpuszczam. Ja, panie, jeszczem nikogo nie podrapał,
 26 6 |               Ja pokorny jak dziecko, panie [kochanku]. Ksiądz Kantenbryng
 27 6 |         Wołodkowicza.~- Zgoda, książę panie! Pas będzie nasz, a ja taki
 28 6 |               poszedł z torbą, książę panie. Ale niech wasza~książęca
 29 6 |           książę.~- To ja, JO. książę panie, wychodzę na rozkaz waszej
 30 6 |               dają.~- Proszę waszeci, panie kochanku, nie odchodź z
 31 6 |            kocham; to krew, nie woda, panie kochanku; mego prapradziada
 32 6 |             moją zdobył; przyznaj-że, panie Józafacie, że umiem się
 33 6 |               w przecudnym humorze:~- Panie Michale, bądź spokojny o
 34 6 |          pastwę nieprzyjaciół jego:~- Panie kochanku - mówił - widzicie
 35 6 |             Koroną. Ja kocham Koronę, panie kochanku, ale nie ma, jak
 36 6 |               tu gruba zwierzyna. To, panie, jak zaczął mnie prześladować
 37 6 |           upadłszy krzyżem o ziemię: "Panie! A jak ja mam powracać na
 38 6 |               tak będzie kpem." Otóż, panie kochanku, ja, ośmielony
 39 8 |            drodze prawił:~- Wybaczaj, panie Sewerynie, ale taki mój
 40 8 |        Poniewieżu.~- Ej, porzuciłbyś, panie Bartłomieju, pleść takie
 41 8 |               wypuszczę ze stancji.~- Panie Sewerynie, ja tak żartuję,
 42 8 |             mazgaja minę zrobiwszy:~- Panie Sewerynie dobrodzieju, coś
 43 8 |             się koroniarze. -Słuchaj, panie bracie, tyś zadrwił z nas.
 44 8 |         perfectum  - odezwałem się. - Panie Bartłomieju, będzie z waćpana,
 45 9 |               mówiąc mnie: "Wybaczaj, panie chorąży, ale gdzież nam
 46 10|              to widząc odezwał się:~- Panie bracie, czego waszeć żądasz?~-
 47 11|     przyjaciel", a książę go nazywał "panie kochanku"; a że z nimi zawsze
 48 11|         zawsze obcował, to nazywanie "panie kochanku" zamieniło się
 49 11|           ptak. Pożegnaj się z końmi, panie Leonie, i na dal w opisach
 50 11|           naszej transakcji. A patrz, panie Leonie, jak ze mną łatwa
 51 11|           śmiać do rozpuku, mówiąc:~- Panie kochanku, pan Leon coś się
 52 11|             przed nami odzywał się:~- Panie kochanku, nie mam ani przyjaciół,
 53 11|         czarnej melancholii.~- Patrz, panie krajczy dobrodzieju - powiedział
 54 11|             Cóż myślisz z sobą robić, panie komorniku?~- Albo ja wiem?
 55 11|          repetita placet. Do waćpana, panie krajczy!~- A cóż to, panie
 56 11|            panie krajczy!~- A cóż to, panie Leonie, czy już z desperacji
 57 11|             oto reszta tej wódki. To, panie Jerzy, nie pozwalasz, bym
 58 11|          ciebie wypił?~- Ale, kochany panie Leonie, ja truciznę ledwo
 59 11|               będę. Dziękuję ci więc, panie Jerzy, ale twojej ofiary
 60 11|          twojej ofiary nie przyjmę.~- Panie Leonie, porzuć bluźnić.
 61 11|               Ja w Nieświeżu! Wątpię, panie krajczy, żebyś za dobrą
 62 11|              utracił.~- Oto wiesz co, panie Leonie? On ciebie kocha.
 63 11|        nalewając kielich: "Do ciebie, panie Leonie!"~- Co powiadasz?~-
 64 11|             cała Alba mnie do ciebie, panie Leonie, wysłała w delegacji,
 65 11|           iuvat, timidosque repellit. Panie Jerzy dobrodzieju, dość
 66 11|                Bywajże zdrów, kochany panie Leonie, niech Pan Bóg tobie
 67 11|            mną. Upadam do nóg twoich, panie krajczy, a westchnij no
 68 11|              na koniec odezwał się:~- Panie kochanku, kazałem, aby kilka
 69 11|      roztargnieniu:~- Co tam słychać, panie Leonie?~- A tak słychać,
 70 11|                 A tak słychać, książę panie, że jest dwóch wielkich
 71 11|          serca, a potem powiedział:~- Panie Leonie, waćpana całe życie
 72 14|            Czy poznajesz mnie waćpan, panie Czapski? On mu:~- Bóg świadek,
 73 15|               A prawnicy teraźniejsi! Panie Boże, odpuść profesorom
 74 15|                Pan Fabian - świeć mu, Panie, na duszy! -lubił szklaneczką
 75 15|           milczenie, odzywając się:~- Panie Sewerynie, a gdzie to nas
 76 15|         niewinność Bóg patrzy.~- Nie, panie Sewerynie! My winni. Wszak
 77 16|           kołnierzem?~- Bój się Boga, panie regencie! Czyż to nie mam
 78 16|      zawiesiłem majątku. Sam widzisz, panie regencie, że tu tylko cztery
 79 16|           rozumiem, skąd to pochodzi, panie Sewerynie. Ty zawsze będziesz
 80 16|               jak się majątek zrobił. Panie Sewerynie, u nas w Polsce
 81 16|           Jużeś dość światu podeptał, panie Sewerynie, żeń się, pókiś
 82 16|             Jakoż odkąd cię poznałem, panie Sewerynie, pragnąłem z tak
 83 16|               żebyś mnie nie zawiódł, panie Sewerynie; bo jak mnie zaryzykujesz,
 84 16|          rzecz z domem uczciwym.~- A, panie regencie dobrodzieju, czym
 85 17|              swoje milczenie mówiąc: "Panie Władysławie, wstydź się
 86 17|            ruska przebąkiwać:~- A co, panie Sewerynie, nie winszujesz
 87 17|           nędznego, ofiaruję Tobie. o Panie, za moją nieszczęśliwą ojczyznę.~
 88 19|              i mówi mu:~- Bóg z tobą, panie starosto dobrodzieju; śmiem
 89 19|              nie godzi się tak mówić, panie starosto. Pan Jezus się
 90 20|              że brewiarz odmawiasz.~- Panie chorąży, ja ci nie poradzę.
 91 20|               się pastwi~- Nie bluzń, panie chorąży, i nie wchodź w
 92 20|        korzystać. Uderz się w piersi, panie chorąży, a wyznaj, że chociażeś
 93 20|              pomyśliwszy się odezwał, panie chorąży? Jak sam wybierzesz
 94 20|          posyła, pewnie jest Mu miłą. Panie chorąży, dotąd mówiłem z
 95 20|           Marku, szczęścia nie mam.~- Panie chorąży, przepraszam, żem
 96 20|          zaginie ani ich wdzięczność. Panie chorąży dobrodzieju, nie
 97 20|         modlitw potrzebuje. A prawda, panie chorąży, że jak podniosłem
 98 20|          jeszcze z sobą rozmawiali.~- Panie Kaźmierzu - mówił pan chorąży
 99 20|          wszystko wydobywam.). Patrz, panie Kaźmierzu - mówił nasz regimentarz
100 20|               zaprosić.~- Diabła tam, panie Stanisławie! On, słyszę,
101 20|                Nie wierz waćpan temu, panie Kaźmierzu! Ja wszystko własnymi
102 20|             że mnie o tym wspominasz, panie regimentarzu, bo bijąc się
103 20|            nie znajdę dla siebie." - "Panie bracie - odpowiedział mnie -
104 20|            konfederaci. Już to wiesz, panie Kaźmierzu, że wszystkie
105 20|            trzymać. Tak ja mu:"Wiesz, panie ojcze, że łatwa rada: imość
106 20|              mniejsza. Ale jak widzę, panie bracie, niewiele mieć musisz
107 20|             mnie z tym, co uradzili: "Panie bracie, chyba tak zrobimy:
108 20|         Warszawy zawiózł."~I tak, mój panie Kaźmierzu, pan chorąży wielki
109 20|               to za piękny chłopczyk, panie Kaźmierzu, a jak się uczy!
110 20|        przysłużył. I przyznam ci się, panie Kaźmierzu, i wam kolegom,
111 20|              się z swojego miejsca:~- Panie regimentarzu, nie cofaj
112 20|             waćpanu do głowy zawinął, panie Cyriaku? Czy nie waćpan
113 20|              jak ty byś nas urządził, panie Cyriaku?~- Łatwiej, niż
114 20|           przerwali mowę:~- Wybaczaj, panie, ale na to nie ma zgody:
115 21| prostaczkowaty, na to:~- Przewielebny panie! A w takich okolicznościach,
116 21|              w ciemię nie bito.~- JO. panie, będą chromi wstawać na
117 22|      rotmistrz, i mówi mi te słowa:~- Panie Ambroży, nie można wiedzieć,
118 22|         przyprowadź!~- Choć dziś, JW. panie. Człowiek na tym towarze
119 22|             do pana łowczego:~- A co, panie, czy mam pana zabić w dyby
120 22|                Czy ja was nie znam?~- Panie Pawlik, wszak ja wam dobrze
121 22|              kufy gorzałki? Przyznaj, panie Pawliku, że tobie w naszym
122 22|             jak w raju.~- Aha! teraz "panie Pawliku", bo strach ma wielkie
123 22|               Kiedyś tak niewierzący, panie Pawliku - odrzekł pan łowczy -
124 22|                że u nas przenocuje.~- Panie Pawlik, zmiłuj się waćpan
125 22|            nami tęsknić nie będzie.~- Panie Pawliku, nie rób mnie tej
126 22|       znajdziesz.~- Teraz do waćpana. panie poruczniku! Pan łowczy przerwał
127 22|       pośpiechem:~- Co waćpan chcesz, panie Pawliku, znaleźć u żołnierza?
128 22|             rękę.~- Otoś mnie zagadł, panie Pawliku! To darmo. Bądź
129 22|           diabli porwali.~- Wybaczaj, panie poruczniku - powiedział
130 22|            kieszeni przyniesie. Bądź, panie, weselszej myśli, bo smutek
131 22|             się topił w lampeczce, że Panie Boże przebacz, gawęda dla
132 22|          zaczęła przybierać powabu.~- Panie Pawlik - powiedziałem mu -
133 22|             porucznik nie uważa. Sam, panie, jesteś wodzem i wiesz dobrze,
134 22|          śmiała go o to napastować.~- Panie poruczniku - mówił do mnie -
135 22|       wziąwszy mię na stronę, mówi:~- Panie poruczniku, między swoimi
136 23|              lasem. To waścina rzecz, panie organisto, bo księdza nie
137 23|             sapiens nisi patiens, JW. panie - odpowiedział Ryś powstawszy
138 23|             waści mędrzec, jak widzę, panie organisto. Z tym wszystkim
139 23|              I bardzo się mylają, JW. panie. Bazylianie na przykład,
140 23|            Zucha przywiozłeś do mnie, panie kolego. Dziękuję za pozytywek,
141 23|             kielichu powiedział mu:~- Panie kochanku, pókiś przy ojcu
142 23|             tego nasze szlachcianki i panie nie miały za gustownie odzianego.
143 23|              wykonało. Odpuśćże mnie, panie strażniku, swawolę, dla
144 23|      Rejtenowi powiedział:~- Powiedz, panie kochanku, panu Karolowi,
145 23|                 Waszeć biedy narobił, panie kochanku; starajże się to
146 23|              odmawiać moimi radami.~- Panie strażniku dobrodzieju, wybaczaj,
147 23|              jednego razu:~- Słuchaj, panie Tadeuszu! Ja ci rękę odciąłem,
148 24|           obadwa powstali:~- A co to, panie sekretarzu - odezwał się
149 24|          przerwał z żywością:~- Mości panie chorąży nowogródzki, jak
150 24|                 Pozwól, najjaśniejszy panie, przypomnieć pewną okoliczność
151 24|             Jako wysoki senator, daj, panie, z siebie przykład, którym
152 24|           królewskim:~- Najjaśniejszy panie - powiedział - wasza królewska
153 24|          zostałem, powiedział mnie:~- Panie? Już teraz spokojnie umrzeć
154 25|        czternastu tysięcy, dodając:~- Panie kochanku! Waszeć teraz na
155 25|        powiedziałem sobie:~- Naprzód, panie Sewerynie! Czyż już dla
156 25|              żeś prawdziwy albeńczyk, panie bracie. Samopas gotoweś
157 25|    przymileniem powiedział:~- Proszę, panie bracie, rozgośćcie się w
158 25|     Radziwiłłowska czeladka. A teraz, panie bracie, powiedz no, w jakim
159 25|         Leonowi Borowskiemu?~- Zdrów, panie! Zawsze wesoły i w łaskach
160 25|             książę wojewoda:~"Dobrze, panie kochanku; ale czy doktor
161 25|            Nie uchodzi drwić z ludzi, panie starosto; czymś zaczął,
162 25|             na nym leżaty.~A waćpana, panie szlachcicu, proszę dziś