Part

  1 1 |              ale jakoś przyszedł do siebie; a potem cerulik tameczny
  2 2 |             mówiąc:~- Moja córka od siebie zależy, będąc wdową; a potem,
  3 2 |    pułkowniku, zaniechaj tego, bo i siebie zgubisz, i sprawę oszpecisz.~
  4 4 |    zbrzydził sobie księdza i już do siebie przystępu nie dawał.~Tylem
  5 4 |             sobie z niego, że prócz siebie nikogo znać nie chce, ale
  6 4 |           boleśnie, że Polacy nawet siebie poznawać nie umieją i swoich
  7 4 |             polskiego żywota same z siebie tam się wkorzeniły. Ledwo
  8 4 |        Wróciła Ruś do oderwanych od siebie dzierżaw. a krocie jej żołnierzy
  9 5 |            inaczej przyjął, czułbym siebie być ukrzywdzonym. Zebrawszy
 10 5 |            bo sędzia jemu wielką do siebie konfidencją pozwalał, ile
 11 5 |         byli świadkami, jak umiał i siebie, i gości bawić na łonie
 12 5 |              czuł wstręt i nigdy do siebie przystępu nie pozwalał.
 13 5 |            chciał, to majątek sam z siebie by się zrobił. Toteż przy
 14 5 |           Haciskiej, a jej posag do siebie przyjmuje, tylko dodał,
 15 6 |      oświadczył się o ten urząd dla siebie, co niemało zgorszenia przyniosło
 16 6 |  obywatelami województwa, których u siebie częstował, albo u jakiego
 17 6 |          mnie książę pan pozwala do siebie śmiałości, to niech wasza
 18 6 |        Tryzna, choć podupadły, znał siebie być magnatów koligatem i
 19 6 |      zostawując moją krzywdę i mimo siebie puszczając, ile uciążliwych
 20 6 |    postępkiem księcia, nie mogła do siebie przyjść z radości. Tylko
 21 7 |      rektora. Kazał mnie przyjść do siebie, wypytywał, co umiem; kazał
 22 7 |            więcej niż pokojowy, żem siebie znał szlachcicem, choć chudym
 23 7 |     Zjeżdżali się pany, wysyłali do siebie gońców poufałych i wszystko
 24 7 |           go nie dać w niewolę, sam siebie na los puszczając, mówiąc
 25 8 |  nieznajomych udając mazgaja. Tam z siebie dawał żartować, potem odciąć
 26 8 |             kazał z rana przyjść do siebie, aby pomagać panu chorążemu
 27 8 |             nawiedził i zaprosił do siebie na obiad, a książę pan przyjął
 28 8 |             pan Koźmian zaprosił do siebie na obiad W. chorążego Radziszewskiego
 29 8 |           trybunału, zyskał faworem siebie dekret wbrew prawu i sumieniu.
 30 8 |     prawowali; ale wzajemnie bardzo siebie szacowali, ile że, pomimo
 31 8 |        dworzan księcia, zaprosił do siebie, gdzie było kilku deputatów
 32 9 |      nowogródzkim, co poczytuję dla siebie największym zaszczytem,
 33 9 |   nieodżałowną stratą), częstując u siebie oficerów moskiewskich, do
 34 9 |     najbogatsi, bo mają żonki i dla siebie, i dla popów. Otóż po odprawieniu
 35 9 |            się raz przyjmowaniem do siebie zbiegów bądź z Polski, bądź
 36 9 |             połowę brał koszowy dla siebie, a połowę cerkiew pułku,
 37 9 |        głośno wyrzekł: "Jak widzisz siebie obsypanym śmieciami, tak
 38 9 |        znajdziesz nas wszystkich od siebie nieodstępnych." I taka była
 39 9 |            pannie, która zależąc od siebie, poszła za niego, pomimo
 40 9 |           majątku jezuitom, nic dla siebie ani dla mnie nie wyłączając -
 41 9 |           nie mogąc nie ściągnąć na siebie podejrzenia, wcześniej czy
 42 10|            u nas naganiając i tylko siebie chwaląc, robi księcia Karola
 43 10|            to potwarz, która sama z siebie upada. Książę, co wolał
 44 10|       obaczywszy przepisałem go i u siebie starannie zachowuję. - Był
 45 10|          dawszy mu czasu przyjść do siebie, kordelas w sercu mu utopił. -
 46 10|            oparł i tam dopiero miał siebie za ubezpieczonego. Pan Wołodkowicz,
 47 10| zakomenderował:~- Nabij broń!~My na siebie ze strachem spoglądali.
 48 11|       mundur gdziekolwiek wdziać na siebie, był pewny, że zostanie
 49 11|              Litewskiego, bierze na siebie obowiązek przyprowadzić
 50 11|       zatrzymuję konie i strzelbę u siebie i to wszystko oddam, komu
 51 11|          występować; śmiech tylko z siebie zrobisz. Trzymaj sobie nareszcie
 52 11|           pomiarkował, że strony na siebie nadto zawzięte, aby same
 53 11|          złożywszy sumę, odebrał na siebie majątek, więcej dochodu
 54 11|      powinna by go zniewolić sama z siebie, nie czekając, aż pomimo
 55 11|       przyjechać do zirytowanego na siebie gospodarza? Ale kto mógł
 56 12|          starał się o indygenat dla siebie na sejmie 1786 roku; otrzymał
 57 12|             lub bandurzystę, co sam siebie nobilitując, deptał najkardynalniejsze
 58 12|       wszyscy mieli Sawę za równego siebie. Jakoż on poświęceniem dla
 59 12|      konfederacją. Tam oddzielił od siebie Sawę pan Kwilecki, sam poszedł
 60 12|            kartaczami z armat przez siebie zdobytych; natenczas wszystko
 61 12|         wtóre, że jako rycerza miał siebie za zhańbionego, iż o nim
 62 12|    doświadczonych Kozaków, a samego siebie kazał włożyć w kołyskę,
 63 12|          ocucili. A przyszedłszy do siebie, powiedział nam:~- A co?
 64 12|             zaczynał przychodzić do siebie i na jednej nodze skacząc
 65 12|      nadmieniłem, oddzielił więc od siebie pułkownika z znacznym oddziałem
 66 13|              aby ludzie i opodal od siebie mieszkający robili między
 67 13|         wyklinali, chcąc, aby oni z siebie dawali przykład posłuszeństwa
 68 13|       synowicę do swojego domu, sam siebie dyspensując, i zaczął z
 69 14|           wszystko bez korzyści dla siebie innej, tylko iż ma to za
 70 14|        tylko iż ma to za wywiązanie siebie z obowiązku obywatelskiego.
 71 14|           duch ofiary i poświęcenia siebie (którego cała nasza historia,
 72 14|        przychylny Augustowi, miał u siebie oddział artylerii, a chorąży,
 73 14|        zanadto jest dobrym i tym na siebie podejrzenie swojego rządu
 74 15|       tysięcy na procencie, to miał siebie za szczęśliwego, a teraz
 75 15|            możeż być gmach? Wypalmy siebie w cegielni wiary i cnoty,
 76 15|             nią niż całe życie mieć siebie w straży, chronić się od
 77 15|       panienkami wabiła młodzież do siebie. A chociaż w tym czasie
 78 15|        samej obawy oburzenia ich na siebie, dobrze musieliśmy się wiarować
 79 15|           tutejsi, i że bierzemy na siebie kierunek jej procedury.
 80 15|          zaprzyjaźnili się? Skarżmy siebie, aby nas Pan Bóg nie skarał!~
 81 16|      podobnych wydatków nie mam, na siebie jednego pracując, a nie
 82 16|             drugich ma rozum, a dla siebie głupi. Ja na kondescensji,
 83 16|          jeśli godzinę znajdzie dla siebie, rad w niej rozrywkę znaleźć,
 84 16|        starego. Wszak, choć nie dla siebie, ale dla drugich, nieraz
 85 16|             mnie, i jeszcze brał na siebie o nią się starać, i tak
 86 16|           wiem od pana Fabiana, bom siebie nie widział, a na moją narzeczoną
 87 16|          tam dopiero przyszedłem do siebie. Potem jak się rozeszła
 88 16|            mi była wdzięczną, sam z siebie nie mogłem wiedzieć ani
 89 17|           mnie tu boli; dawniej sam siebie, teraz mój Pan łaskaw mnie
 90 17|          zamyślony, że już nic koło siebie nie słyszy, choć studenci
 91 17|            i że człowiek widząc, że siebie zgubi, a ojczyzny nie zbawi -
 92 17|      sposobem zmusić do upokorzenia siebie. Cztery tygodnie wytrzymał
 93 17|           przez studentów spomiędzy siebie wybranych, co by wszelkie
 94 17|            był skwapliwym poświęcać siebie dla niej. Kiedy po śmierci
 95 17|           pierwsi, co zaczynają, na siebie odpowiedzialność ściągają,
 96 17|          wiemy swojemu powołaniu, z siebie za niego zrobił ofiarę:
 97 17|        podał i tym go ocalił, a sam siebie oddał w niewolą, w której
 98 17|             się w sejm, wszystko na siebie brało postać, jakoby głos
 99 17|           przed nimi w nogi, widząc siebie opuszczonych. Tak Moskale
100 17|        oporem nie gubili ojczyzny i siebie. Zbierają się posłowie:
101 17|        sromotą publiczną. Nikomu do siebie przystępu nie dawał, każdego
102 18|         posiada siły, którą by mógł siebie w niektórych okolicznościach
103 19|        ciemnoty. Bóg porządku przez siebie ustanowionego nie odmieni;
104 19|         wyspowiadam, a teraz idź do siebie i gotuj się na jutro; to
105 19|              taką ufność w nich dla siebie zyskał, że chyba tam, gdzie
106 19|             i Pan Bóg w porze przez siebie postanowionej sowicie za
107 19|             przyjemności, z których siebie dla nich pozbawiacie; cieszcie
108 19|             co to - mówił - mamy na siebie broń im dawać?" Odebrał
109 20|              co to gospodarz rad by siebie upiec, aby dogodzić gościowi,
110 20|          ludzi, a nie widzieć ich u siebie. U nas by obywatel zwędził
111 20|      potrzeba. My, szlachta, tego u siebie nie mamy ni się na tym znamy,
112 20|            w swoją opończę, którą z siebie zdjął, a sam w jednym habicie
113 20|             zabójcami, im zupełniej siebie zaprzedają, tym więcej wyrabiajmy
114 20|     szczęściu służby nie znajdę dla siebie." - "Panie bracie - odpowiedział
115 20|           nie ma za kim się bić, do siebie powrócą, a dopiero urządzim
116 20|         powrócą, a dopiero urządzim siebie, jak sami zechcemy.~- Ciekawy
117 21|         dusze sądzić, bo każda sama siebie by osądziła najsprawiedliwiej.
118 21|           póki z ciałem, dusza sama siebie niby oszukuje, ale bez niego
119 22|        gardłować za ojczyznę. Czyby siebie oszczędzał, czy nie, wszelako
120 22|            zdobycz nam się dostała; siebie zaś nie tylko, że haniebnie
121 22|             nie tylko do urządzenia siebie wewnętrznie. Nie temu, co
122 22|          kielichy spełniamy, pozwól siebie zapytać, czy i ten koń mój
123 22|       wypróżnić, nimem przyszedł do siebie; a potem pomyślałem sobie:
124 22|     przedstawił swojego czasu. Mimo siebie puszczając wszelkie bezprawia,
125 23|          oszczędnym, tych zjazdów u siebie nie lubił. Pojechał więc
126 23|            książę Karolka.~- Ja sam siebie namówił - odpowiedział chłopiec
127 23|            posiadał, nie przestawał siebie liczyć między sługami Radziwiłłowskimi.
128 23|         który był pański, bo, już z siebie potężny, bez wielkiej pracy
129 23|       książęcych. Wtem słyszy wkoło siebie śmiech. Nie wie, co to znaczy;
130 23|            Pan Bóg dał, lepszego od siebie szlachcica batogami straszysz,
131 23|       przestanie. A choć przyjął na siebie postać, jakby o niczym nie
132 23|         Kościołowi, by miał mnie od siebie odłączać. Bo gdyby waszeć
133 23|             krzywdy dochodzić, mimo siebie puszczając, iż sprawa była
134 23|       przeżegnawszy się, czwałem na siebie natarli. Bitwa i przez jedno
135 24|          sobie, nie utwierdzili dla siebie spadkowego tronu w Koronie,
136 24|             częstokroć musiałby sam siebie obwiniać. Cieszę się, że
137 24|         korzyściami, aby on, czując siebie bezpiecznym między swoimi,
138 24|             pogodził z królem, mimo siebie puszczając prześladowania,
139 24|            być wylanym, a drugie od siebie odganiać. A potem, czybyście
140 24|             indukował sprawę dość z siebie mało znaczącą. Rzecz chodziła
141 24|        toporem po dębie uderzy, sam siebie zetnie. Stąd prostota myślała,
142 24|       wysoki senator, daj, panie, z siebie przykład, którym lud oświecisz!"
143 24|             jak wryci, tylko się na siebie oglądamy, bo choć wiara
144 24|             A nuż czort omami." Kto siebie pewny, kiedy on na Sanctus
145 24|         wielkiego litewskiego, że z siebie przykładu nie dał, ale ów
146 24|            wyszli.~Moja Magdusia do siebie nie mogła przyjść z radości.
147 25|             na całym świecie ludzie siebie krzywdzą - i na to jest
148 25|             Potockiemu, on wziął na siebie obowiązek zaspokojenia księżnę
149 25|         ławach poselskich - dając z siebie przykład, że będąc tylko
150 25|             spotkaniu, a wziąłem na siebie mundur albeński, do którego
151 25|      zabierałem się do opowiedzenia siebie, ale jak utkwił we mnie
152 25|             wszelako przyszedłem do siebie, jak się odezwał pan starosta:~-
153 25|              Nie puszczę waszeci od siebie, pokąd tydzień nie upłynie.
154 25|          szlachcicu, proszę dziś do siebie z innymi na obiad.~Było
155 25|           za stołem. Mnie niedaleko siebie posadził. Piwniczy nam wino
156 25|      kolegowałem, a nawet wprost za siebie samego kilkakrotnie musiałem
157 25|              choć nic nie znajdą, z siebie bogaci. Na co tłusty połeć