Part

  1 1 |       wytłukł Moskwę pod Lanckoroną; aż do Myślenic Suwarowa gnali,
  2 1 |         wiele trzeba grzechów, ażeby aż ojczyznę zatracić, i tym
  3 1 |             na próżno o to tentując, aż na koniec otrzymał, czego
  4 1 |              między nimi wyrazów, że aż zgroza było słuchać; a z
  5 1 |               przyjm to za żart, ale aż miło było patrząc. Ale na
  6 1 |           twoja! Ratuj ojczyznę!..." Aż płakał, tak się rozczulił: "
  7 2 |             wcale pięknego, a któren aż do rozwiązania konfederacji
  8 2 |             nikt się nie spostrzegł. Aż tu przede dniem usłyszeli
  9 2 |            ledwo godzinęśmy ubiegli, aż tu wznowu okropne strzały;
 10 2 |              tuż już świtać zaczęło; aż tu widzim chmurę Donów.
 11 2 |           rabuje, a nierząd lubi, że aż zgroza." Już to różnie bywało,
 12 3 |          jeźdźców zbrojnych, których aż z Mścisławskiego z sobą
 13 3 |         kazał mu wytrzęsać odzienia, aż z nich wypadł list wojewodziny
 14 3 |            naprędce, porządną kolasą aż na Bielsk się wywiózł, to
 15 3 |             do rachunku nie dostaje. Aż w Częstochowie, pod okiem
 16 3 |         jednym pachołkiem puścił się aż do Mścisławia, z nami czule
 17 3 |           mogła się szlachta godzić; aż ledwo się zjawił pan Bielecki,
 18 3 |              takiej poniewierce, żeć aż grób Pański z rozpaczy chciał
 19 4 |     ustawicznie o Wolterze prawiono, aż uszy bolały jedno słyszeć.
 20 4 |         słyszeć przed moimi dziećmi.~Aż tu na moje imieniny Staś,
 21 4 |              swój kraj przeprowadził aż na Pokucie, gdzie z konfederacją
 22 5 |      zabawnie, że chorąży Rdułtowski aż grę prześlepił i dublę dostał,
 23 5 |        młodości po służbach chodził, aż przypadkiem dostał się do
 24 5 |          sęstwa, obrazkami go bawił, aż dopiero odezwał się:~- Laus
 25 5 |         kielichy ciągle chodziły, że aż miło. Zabawy były niewinne,
 26 5 |          ustąpili z drogi, czekając, aż sanie samego księcia dojdą.
 27 5 |         piękną mową sędzia wystąpił, aż książę do łez rozczulił
 28 5 |         trwały, a wszystko w śniegu; aż nacałowawszy i naściskawszy
 29 5 |         animował do kielicha, tak że aż płakał z rozrzewnienia sędzia.
 30 5 |        odważyła coś szepnąć księciu, aż dopiero książę wykrzyknął:~-
 31 5 |        połowę z niego daruję Jagusi, aż do czasu wykupna Borowicz.~
 32 5 |        wtórowaliśmy mu Gorzkie żale, aż ściany się trzęsły. Donośny
 33 5 |    Klęczeliśmy cztery godzin ciągle, aż dopiero wszyscy poszliśmy
 34 6 |              jak zaczął krzyczyć, to aż lasy kołdyczowskie zatrzęsły
 35 6 |          piechotą gospodarz uszedł i aż w okolicy Pacynów się oparł,
 36 6 |          świadek, że to była obmowa.~Aż tu sejmik na pisarstwo ziemskie
 37 6 |               panie Michale? Otóż to aż miło spać z teologiem, bo
 38 6 |     milczenie chwil kilka nastąpiło, aż dały się słyszeć kroki.~-
 39 6 |           zaczęła krzyczyć szlachta. Aż tu pan Kazimierz Haraburda
 40 6 |             i wąsa do góry zakręcał, aż tu W. Tryzna, który jako
 41 6 |             beczce, ale już próżnej, aż do klasztoru, gdzie on jeszcze
 42 6 |              parę godzin minęło, już aż nadto był pewny pan Haraburda,
 43 7 |              z nami ostrożnymi byli. Aż tu jednego poranku, o piątej
 44 7 |            pasek wecować i czekałem, aż pan śledzie, by go ogolić,
 45 8 |           aby przyjaciela uściskać - aż wjeżdżając w miasto spotyka
 46 8 |      lwowskiego, aby okolicę poznać. Aż tu za miastem, może o półtrzeciasta
 47 8 |         przyszedł, poszliśmy do lip;~aż widzę pana Bartłomieja siedzącego
 48 8 |           nie ze wszystkim rozumiem.~Aż jeden z pąsowych panów do
 49 8 |    kancelaria i pisarze trybunalscy. Aż tu zaczęli się zjeżdżać
 50 8 |        czekali, co to z tego będzie. Aż tu diabeł, co marszałkował,
 51 8 |           święty bazylian lubelski), aż naród się pozbędzie zaprzedajności
 52 8 |      dotykające, licznych pacjentów. Aż huk bębnów i gęste wystrzały
 53 8 |            pochylił się niziuteńko i aż dopiero, kiedy już był o
 54 8 |    Kurdwanowski, co tu dalej będzie; aż słyszy z kolei, iż czyta
 55 8 |       najgromliwniejszą, ale tak, że aż mrowie po nim przechodzą,
 56 8 |              ją na sucho i na mokro. Aż tu przychodzi do niego sztafeta
 57 9 | Rzeczypospolitej i ze mną sąsiadował aż do śmierci, która niedawno
 58 9 |             koska szeroka, spadająca aż na ramię, a seledcem przez
 59 9 |            siana hojnie namościwszy, aż do godziny przeznaczonej
 60 9 |             tyle tej zgrai nabił, że aż pięć mogił na przedmieściu
 61 9 |              kochał moją narzeczonę. Aż tu moja matka robi donacją
 62 10|     litewskiego, to juryści za głowę aż się brali, tak on poznawał,
 63 10|           straszny, a wrota otwarte. Aż tu pan starosta ziołowski
 64 10|         wiedzieć, jak już oddychali; aż nareszcie JW. Pac, obciąwszy
 65 10|             tylnymi drzwiami uciekł, aż w klasztorze dominikanów
 66 10|         gęstwiną z niego wysunąć się aż do farnego kościoła, skąd
 67 11|             Wszystkich to zadziwiło, aż tu pan Bonifacy pokazuje
 68 11|              z siebie, nie czekając, aż pomimo że go kochamy, zmuszeni
 69 11|              sprowadził był na niego aż z Poznania sławnego piotrkowskiego
 70 11|      wiedzieli już, co z sobą robić. Aż tu drzwi od sieni się otwierają
 71 11|          Książę tak się zmieszał, że aż wstał z krzesła, potem siadł
 72 12|              pędzą go od Nowego Roku aż do świętego Sylwestra na
 73 12|          uciekać, albo doczekać się, aż co do jednego nas wszystkich
 74 12|           się wzmagały, że od rozumu aż odchodził, tyle tylko że
 75 12|          który coraz był słabszy, że aż ustawicznie omdlewał. Nazajutrz
 76 12|            Łapią jego i dopóty biją, aż się przyznaje; więc sadowią
 77 12|         zdjąłem i ciągle go nosiłem, aż dopóki się obaczyłem z panem
 78 12|       wojewodzic wołyński, wyprawili aż do Kazania; a Bóg świadek,
 79 13|           razy jest krewną mężowską, aż na koniec zwiodły się rody
 80 14|    udręczenia Wzbraniał się chorąży, aż na koniec, na silne prośby
 81 14|            Moskale do kraju swojego. Aż po upłynionym roku na ręce
 82 14|     wszystkim nam się wywiązywał, że aż pan starosta jego przestrzegł,
 83 14|         żeśmy się z łaciną popisali.~Aż w nocy kwartalny wpada do
 84 14|            Grużewskiego, wyprowadził aż za miasto, gdzieśmy zastali
 85 14|          mieli nas za przepadłych.~A aż potem dowiedziałem się,
 86 15|             ani pokaże przed ludźmi. Aż tu cudem jakimś prosi szlachta,
 87 15|           Jeżeli cegły są kruche, że aż pod ręką się rozsypują,
 88 15|           jak jemu los dopisywał, że aż jeden wielki i uczony święty
 89 15|        wieczór. Wiedzie nas, wiedzie aż na przedmieście. Tam dopiero
 90 16|             o duszy trzeba pomyślić. Aż wstyd, że o Statucie Litewskim
 91 17|     Opatrzności, bo doby nie minęło, aż odbiera przywilej na starostwo
 92 17|           jak oczy w niego wlepi, to aż się śmieją koledzy, a profesor
 93 17|            na kasztelanica głowę, że aż krwią się oblał. Wielki
 94 17|              w statecznym wytrwaniu, aż JW. Oskierko, kasztelan
 95 17|       najsłabszych bić się dawał, że aż mu guze występowały. Kiedyśmy
 96 17|       Tadeusza, nie przestał nim być aż do wyjścia swojego ze szkół.
 97 17|              To pan Tadeusz, bywało, aż mu książki z rąk wydzierają
 98 17|        Polskiej jest w poważaniu, że aż obraz jego zdobi pokój,
 99 17|     męczennik, i z niej nie wyszedł, aż kiedy Moskwa, wszelki opór
100 17|              w jednej bitwie walczył aż do końca! Nareszcie rozwiązała
101 17|            opuściła była Gruszówkę i aż w Mozyrskie się przeniosła
102 19|              wiwatówki się odzywały, aż ksiądz Marek, powstawszy
103 19|         uśmiecha, że Dońce ze złości aż z rozumu odchodzą; a na
104 19|              duszę i nie opuścił go, aż po rozłączeniu się ducha
105 19|           rękami ściskali ciągle, że aż sińców podostawał.~Jadą,
106 19|     podostawał.~Jadą, jadą ku Lwowu, aż ledwo siódma wybiła, i komenda,
107 20|           Dońców będącego. Zaszliśmy aż w głąb puszczy. Było nas
108 20|             a tylko czasu nakwasili. Aż tu mi się przyśniło, że
109 20|           muszę, bo i beze mnie tego aż nadto, że fornalka idzie
110 20|             nie godzi, to nie godzi.~Aż tu pan Cyriak Potocki, starosta
111 20|          wszyscy na koń -i doszliśmy aż do Częstochowy. Ale pan
112 21|             a cóż dopiero świeckich; aż ambasador moskiewski na
113 21|            że wyschła była do kości; aż zwierzchność klasztoru,
114 21|       wszystkie cierpienia wstyd, że aż poniewolnie pokutować trzeba,
115 22|               co koń mógł wyskoczyć, aż pfe! Nam nie zaszkodził,
116 22|          mówił nam przy kielichu, że aż miło było; a nareszcie jakoś
117 22|          delacje czopowe egzekwował, aż tęskno było, że się próżnuje.
118 22|           dwa razy tyle szeregowych. Aż tu przywołuje mnie JW. Giedrojć,
119 22|  berdyczowski, aby i resztę dokupić. Aż tu pan Puławski, starosta
120 22|             dobrego nie zwiastowało. Aż tu zaraz dwóch hultajów,
121 22|             z maleńkiego przywyknął. Aż zaszliśmy ponad Teterów,
122 22|        serdecznie go uścisnąłem. Ale aż mróz po mnie przechodzi,
123 22|         rzecz tak niespodziewana, że aż trzy lampy musiałem wypróżnić,
124 22|            wszech stron się garnęło, aż na końcu robił trudności
125 22|              strzelali z pistoletów. Aż tu nasi w ich ręku będący,
126 23|         powalił go o ziemię. Staremu aż mrowie przeszło po sustawach -
127 23|             ze starożytnego domu, bo aż od dawnych konsulów rzymskich
128 23|           bryzg, bryzg po butach, że aż zrobiły się pstrokate. Pan
129 23|               Nie wie, co to znaczy; aż JW. jenerałowa Morawska,
130 23|       jeszcze większy śmiech; książę aż płakał ze śmiechu patrząc
131 23|            tym więcej się śmiano, że aż zaczął trząść się od stóp
132 23|         wprzód dopuściłem pojedynku, aż wyczerpawszy wszelkie godziwe
133 23|            nie rękę mu wrócić, bo ta aż w dzień ostatecznego sądu
134 24|              pogodził się szczerze i aż do śmierci ani on, ani żaden
135 24|          dzieci przemówił, a tak, że aż ryk dał się słyszeć po wszystkim
136 24|       chociaż jego przodkowie wyszli aż z łukieskiej ziemi, gdzieś
137 24|             jednym czerwonym złotym, aż pokąd książę podpisze dekret
138 24|           przeciwko czemu piorunuje. Aż jeden pan młodziuchny, po
139 24|            zwykle pomiędzy uczonymi, aż król się odezwał:~- Zmiłujcie
140 24|              litewski, który pił, że aż miło. Jednak jakieś było
141 24|           przysięgę wierności, co ją aż do samego końca dochowałem
142 24|             króla konno odprowadziła aż do granicy naszego województwa.
143 24|          urzędu tylko nie dostawało, aż król jegomość raczył nas
144 25|         więził okutego w piwnicy, że aż po pas broda mu urosła.
145 25|            jakby za rodzonym bratem, aż albeńczyka na mnie sprowadził.
146 25|             sablu jak sykiru rubaje, aż triski litajut. Powadziłem
147 25|   Płoskirowie. Ja o niczym nie wiem, aż tu nyszczeńkom  pryszły
148 25|         modlił się człowiek, modlił, aż się przemodlił. Przyjaciele
149 25|          mógł zasnąć na kwaterze, bo aż do północy wszystkie dzwony
150 25|             na jutrznią , to dopiero aż po sumie z niego wyszli,
151 25|         zostaje osiadłym. Od Kaniowa aż po Skwyru kto didycz, to
152 25|              obacz, kim się otoczył. Aż ksiądz Naruszewicz, który