Part

2501 23|                  poddanych, bojarów, Żydów i innych podwładnych, z czego
2502 23|                  To był całą gębą poczciwy i szlachetny chłopiec. Od
2503 23|                 więc księdza, kiedy goście i domownicy zaczęli się zbierać
2504 23|               schowany, z kwaczkiem w ręku i z garnkiem pełnym dziegciu
2505 23|                 cały lskniący się od złota i szkarłatu; jedna ręka oparta
2506 23|               wśród dnia, wita się w prawo i w lewo i nisko skłoniwszy
2507 23|                  wita się w prawo i w lewo i nisko skłoniwszy się księciu,
2508 23|                zmieszał się, spuszcza oczy i jak spojrzy na swoje buty:
2509 23|              desperacja! Pobladł ze złości i wstydu, bo o ubiór dbał
2510 23|                  dbał jak o własną skórę - i tak się zaciął, że słowa,
2511 23|                   rozzłościł się bez miary i Bóg pamięta, co wygadywał.~-
2512 23|                   każdym będę się strzelał i rąbał, póki nie trafię na
2513 23|                  trafię na dziegciarza!~Te i tym podobne niedorzeczności
2514 23|                    w niemoc świętego Wita, i zniknął z sali, zawsze odgrażając
2515 23|                 sprawą księdza Szukiewicza i pana Tadeusza Scypiona.
2516 23|                    panu Tadeuszowi obrócił i na dziedzińcu zamkowym napotkawszy
2517 23|                 przyjął je pokornym sercem i powiedział:~- Ja sam to
2518 23|                obrażając, podrwiłem głową, i za to najuniżeniej przepraszam.
2519 23|                    uszkodzone buty odsłużę i odmodlę. Ale na to pan strażnik,
2520 23|                ściągnął. Ja twoich modlitw i posług nie potrzebuję; na
2521 23|                    klamki książęcego dworu i z Nieświeża nie wyjeżdżać,
2522 23|                 narodowej, gdzie by ciebie i na luzaka nie przyjęto.
2523 23|                    księciu panu podziękuję i ciebie zmuszę, byś mi stanął,
2524 23|                  całej Litwie za infamisa, i choć piechotą od zaścianka
2525 23|                    Pan strażnik porwał się i ledwośmy przegrodzili od
2526 23|                     opowiedział całą rzecz i podziękował za służbę, tłumacząc
2527 23|               sposobem myślenia młodzieńca i na dowód, że jego usługi
2528 23|                   usługi były mu wdzięczne i pożyteczne, najpiękniejsze
2529 23|              Karolowi, że wiem o wszystkim i wolałbym, żeby się przeprosili;
2530 23|             spotkać się po rycersku, niech i tak będzie. Kto chce, niech
2531 23|             nahajów, dufając, że mocny, to i ja niesłaby!~Posławszy potem
2532 23|                Michała Rejtena, a zapewnie i głos sumienia przekonały
2533 23|                najdrobniejszych szczegółów i uprosił go, aby raczył od
2534 23|           człowiekiem dojrzałym, walecznym i w podobnych wypadkach doświadczonym,
2535 23|                słowo, że się da przeprosić i wzajemnie przeprosi za nieprzyzwoite
2536 23|                   za nieprzyzwoite wymówki i pogróżki, uczynione z mocnego
2537 23|              atłasowe, krew chrześcijańska i szlachecka przelewać się
2538 23|               układali się o czas, miejsce i sposób pojedynku, nadszedł
2539 23|                zgorszeniem ludzi pobożnych i z obrazą Pana Boga, przerwał
2540 23|                 dzień czytając mszę świętą i odmawiając swoje pacierze,
2541 23|               dobrze uczył, a nie swawolił i później mogła mieć z niego
2542 23|                  wracaj do swego brewiarza i nie miej obawy, abym ci
2543 23|                  zniewagę praw kościelnych i boskich. Dość pierwszy katechizm
2544 23|              katechizmu. Z łaski Pana Boga i świętej pamięci ojca mojego
2545 23|                     przy łasce Pana Jezusa i Najświętszej Panny, w czym
2546 23|            pojedynkuje, jeno chrześcijanin i szlachcic. Zresztą nie ja
2547 23|               wywzajemnić radą, toć życzę, i jemu daj pokój, bo że książę
2548 23|                 nic sobie ważysz? Przecież i dzieci wiedzą, że czy kto
2549 23|            żałowało tego, co się zrobiło - i owszem, da się jeszcze więcej
2550 23|           waszecine, sto tysięcy odkazałem i odliczyłem; nie z fartuszkowego
2551 23|                    czasu dłużej mu służyć.~I tak księdza odprawił z niczym.
2552 23|                buławy litewskiej , godnego i zasłużonego męża. Ten z
2553 23|                 panem Borejszą umówił plac i warunki pojedynku, który
2554 23|               sprawa była z takim, co miał i lwie serce, i lwią siłę.
2555 23|               takim, co miał i lwie serce, i lwią siłę. Wedle umowy mieli
2556 23|                   jednym pistoletem w ręku i z szablą na temblaku. Gdyby
2557 23|                Protestuję się przed Bogiem i przed wami, bracią szlachtą,
2558 23|             posługi, której jako szlachcic i żołnierz przyjacielowi odmówić
2559 23|                protestuję się przed Bogiem i wami, bracią szlachtą, że
2560 23|                   na siebie natarli. Bitwa i przez jedno Zdrowaś Maria
2561 23|                 pałaszem padła na ziemię - i on sam w kilka chwil, omdlały
2562 23|              trochę przytomności odzyskał, i zawieźliśmy go do Kiecka
2563 23|                  osiadł w Klecku u lekarza i póki trwała niemoc pana
2564 23|               córki, tam go z nią zapoznał i po kilku tygodniach powiedział
2565 23|                restytucji rękę mojej córki i zostań moim synem. Byłem
2566 23|                tylko, ile ona była ze mną.~I nie dawszy mu czasu odpowiedzieć
2567 23|                 rodziców jest głosem Bożym i że wielkie błogosławieństwa
2568 23|             Tadeusz, lubo pozbawiony ręki, i sercem, i głową, i urodą
2569 23|                 pozbawiony ręki, i sercem, i głową, i urodą swoją łatwo
2570 23|                   ręki, i sercem, i głową, i urodą swoją łatwo mógł się
2571 23|                  on do nóg przyszłemu ojcu i swojej narzeczonej, a kilka
2572 23|           szczęśliwym małżonkiem cnotliwej i urodziwej panny, został
2573 23|                   wielką część swoich dóbr i lat kilka patrzał na ich
2574 23|                   ogólnemu z przytomnością i zaufaniem w miłosierdzie
2575 23|        miłosierdzie Boże, bo do wieczności i długo, i dobrze się gotował;
2576 23|                  bo do wieczności i długo, i dobrze się gotował; po jego
2577 23|                 dostatków spadła na zięcia i córkę. Jednak za życia jeszcze
2578 23|                   starostą sądowym lidzkim i kawalerem Orderu Świętego
2579 24|              przecię, lubo głęboki mędrzec i nadzwyczajny krasomówca,
2580 24|      Rzeczypospolitej, nie dowierzał sobie i nie odważył się wydać dziejów
2581 24|                 nas szlachta rolę pod żyto i jęczmień, namnożyło się
2582 24|                czytałem, bo oprócz swojego i nieco łacińskiego żadnego
2583 24|             dopiero wziąć się do roboty. A i wtedy nawet nie ma pewności,
2584 24|                   Jagiełłowie, mając Litwę i Ruś po sobie, nie utwierdzili
2585 24|                  niejednokrotnie słyszałem i po szczeremu wyznaję, że
2586 24|                umiem. Ale zdaje mi się, że i świadomego odpowiedź byłaby
2587 24|                  łączy się w jednej głowie i dzielność w uczynkach, i
2588 24|                   i dzielność w uczynkach, i dar przełożenia tychże uczynków
2589 24|                    ułudzić miłością własną i stronnością, bo mąż piszący
2590 24|               istności niż sprawiedliwości i miłosierdziu. Nie królów,
2591 24|                   tak uczonymi jak polski. I król Poniatowski miał wielkie
2592 24|            prowadzili, uchodząc za mądrych i przezornych, a przecię ani
2593 24|                   powagę, co ją ród wysoki i dziedziczne państwo saskiemu
2594 24|                    walczyłem jako żołnierz i ziemianin, był nie tylko
2595 24|        przeszkadzał królowi Poniatowskiemu i nawet usiłował zepchnąć
2596 24|         doświadczał, pogodził się szczerze i aż do śmierci ani on, ani
2597 24|            zajmowała, nie złamali mu wiary i poddaństwa. Owszem, na wszystkich
2598 24|                  wojewoda wileński objawił i życzliwość Litwinów, i swoje
2599 24|             objawił i życzliwość Litwinów, i swoje własną potęgę tymi
2600 24|                litewskiej daję afirmatywę.~I ani w stanie rycerskim,
2601 24|                    w całej Polsce statystą i nadzwyczajnie poświęcał
2602 24|                  się dla kraju. Kiedy jego i nasze starania na niczym
2603 24|          Ogińskiego, wojewody witebskiego, i niemało czasu strawiliśmy
2604 24|                Jakże - mówił - oddać skarb i wojsko marnotrawcy i tchórzowi?
2605 24|                 skarb i wojsko marnotrawcy i tchórzowi? Na to pan Bohusz
2606 24|                 jego szlachetnym postępkom i poświęceniu się dla dobra
2607 24|                 tak wielkich cnotach duszy i nadzwyczajnym dowcipie przyrodzonym
2608 24|             niewiele o nas trzyma, ale już i to wiele, że sobą władać
2609 24|                poddanego przyjmuje jednako i choć miłuje swoich literatów,
2610 24|                blisko lat siedmiudziesiąt, i dalej panowali, bo spomiędzy
2611 24|                  król teraźniejszy czerpał i swój wzrost, i te nadzieje,
2612 24|        teraźniejszy czerpał i swój wzrost, i te nadzieje, które Opatrzność
2613 24|                rzecz niezdatność do korony i innych magnatów; aleśmy
2614 24|                przy nich? Nie żałuję ofiar i poświęceń moich dla dawnego
2615 24|                 moich dla dawnego porządku i dziś jeszcze bym je odnawiał,
2616 24|               zamiłowaniu rzeczy godziwych i świętych, ale do których
2617 24|                gdzie go odprowadziły urząd i szlachta brzeskalitewska,
2618 24|             przyjętym został od starszyzny i szlachty nowogródzkiej.
2619 24|                    przedstawiał urzędników i szlachtę, każdemu coś powiedział
2620 24| brzeskiegolitewskiego, pod regestrem szaty i sprzęty podróżne królewskie,
2621 24|               podróżne królewskie, przyjął i dozór nad jego dworem, ciągle
2622 24|                 zajmował odziewaniem króla i ścieleniem jego łóżka przy
2623 24|               posiadający majątki ziemskie i dobrze urodzeni] dotykali
2624 24|                  wielka okazałość przy nim i siła pieniędzy poszła na
2625 24|                    a nas, szlachtę, za ba, i bardzo, macie?" Dopiero
2626 24|                  tego każdy z jego dworzan i sług stosowny do swojego
2627 24|                otoczony czołem województwa i tłumem szlachty, wjechał
2628 24|                wjechał konno do Nowogródka i przed farnym kościołem stanął,
2629 24|                  kapłan przyniósł mu mszał i klęcząc podał mu św. Ewangelię
2630 24|                 oddzielili się od szlachty i skupili się w grono. JW.
2631 24|                nacieszyć się obliczem pana i ojca całego narodu. Książę
2632 24|                    wojewoda wileński, lubo i był zaproszony do grona
2633 24|                    Odyniec. Po tych mowach i królewskich odpowiedziach -
2634 24|                   urzędnicy, szlachta, ba, i prostaczkowie nawet. zaczęliśmy
2635 24|                 przed najjaśniejszym panem i podobał się królowi, bo
2636 24|                 nie tylko my, rodzice, ale i przyjaciele pokładali nadzieje,
2637 24|         przyjaciele pokładali nadzieje, bo i twarz jakby aniołka, i przy
2638 24|                  bo i twarz jakby aniołka, i przy wielkiej zdatności
2639 24|             zdatności nadzwyczajna pilność i potulność. Pan Bóg mi go
2640 24|                 jak długi padłem mu do nóg i rozbeczałem się, że sam
2641 24|          ucałowania, pobłogosławił mi syna i jak się później okazało,
2642 24|                    w czasie gotowej sesji. I tak się uwinęli, że kiedy
2643 24|        najjaśniejszego pana, zaprosił ojca i najwyższego sędziego narodu,
2644 24|      sprawiedliwość, co ją oni jego powagą i imieniem poddanym głoszą.
2645 24|                   panem swoim. Wszystko to i godziny nie trwało, bo wszystko
2646 24|                sądowniczego mieć nie może, i dziękuje Bogu, że mu prawo
2647 24|              miłych poddanych, czego by mu i własne serce zabroniło.
2648 24|               kazał jego na obiad zaprosić i posadził go tuż przy sobie.
2649 24|                dobytym. Pan Hipolit Korsak i pan Michał Ginter, jeden
2650 24|                  przed królem, podawali je i chleb mu krajali. Pan Jan
2651 24|                 cześnik, przynosił butelki i korki dobywał, a pan Antoni
2652 24|                  jeży, rozbierał pieczenie i krajał mięsiwa królowi przeznaczone.
2653 24|               dozór nad hajdukami pańskimi i inną liberią, z rozmaitych
2654 24|                    nalewa, kiwnął na niego i swój mu kielich pokazał,
2655 24|                swój mu kielich pokazał, by i jemu nalał; ale nasz podczaszy,
2656 24|               spojrzał, o co on mało dbał, i tamten sam sobie wina nalać
2657 24|                    dwie doby zatrzymać się i wszyscy urzędnicy, nie odstępując
2658 24|              wszystkimi urzędnikami, gdzie i żona jego, księcia wojewody
2659 24|              pojutrzny, uprosił przyjaciół i sobie obowiązanych, aby
2660 24|                    przyjęcia tak okazałego i licznego gościa; i mnie
2661 24|               okazałego i licznego gościa; i mnie tam wyprawił, mówiąc: "
2662 24|                 czasu niewiele." Ja srebra i szkła zebrane z sobą zabrałem,
2663 24|                 pomocy licznych przyjaciół i krewnych tego domu jakoś
2664 24|                  się, bardzo się ucieszyli i czule nam dziękowali, mówiąc,
2665 24|                  chorążyca w. litewskiego, i pana Kazimierza Jabłońskiego,
2666 24|                   JW. wojewoda nowogródzki i ksiądz Naruszewicz, pisarz
2667 24|                     mitry, ordery, krzesła i tak dalej. Gospodarz, przyjmując
2668 24|                  przyniesiony jego domowi; i my wszyscy klękli. Jak ojciec
2669 24|                poddanych powitany został - i mocno go rozrzewniła czołobitność
2670 24|              chorążyna podała rękę królowi i zaprowadziła go do obszernej
2671 24|                    kasztelanie bracławski. i pan Morykoni, nasz Litwin;
2672 24|                    po niemiecku się nosili i pudrowali czupryny; ale
2673 24|           upowszechniającego tylko nierząd i intrygi w narodzie, a że
2674 24|                 wyroki egzekucji nie mają, i swoje rozumowania zakończył
2675 24|             człowiek umysłu nieprzytomnego i tylko kobietami zatrudniony.
2676 24|                 dekretu, przecie zmiękczał i ze mną wszedł w układy.
2677 24|                    uciążliwy dla szlachty, i domagać się będę, aby nadać
2678 24|                     jako ją mają ziemstwa.~I w samej rzeczy w Grodnie
2679 24|                   wszyscy byli zajęci mową i słuchaniem, gdy król wrócił
2680 24|                pokoje z księdzem pisarzem; i kiedy zgromadzeni poddani
2681 24|                  Litwinem, urodziliśmy się i chrzest święty przyjęliśmy
2682 24|          zadawniałych obrządków pogańskich i że tam stoi dąb poświęcony,
2683 24|                    lud klęka, pokłony bije i ofiary pali. Już jego poprzednik
2684 24|                    bywał o tym uwiadomiony i dał był rozkaz, by ten dąb
2685 24|                 rozkaz, by ten dąb zwalono i spalono; ale było mniemanie,
2686 24|                  odważył na ten dąb porwać i rozkaz dopełnionym nie został,
2687 24|              Jurahę, oficjała wileńskiego; i mnie tam wysłano z ojcami
2688 24|               ojcami jezuitami. Był z nami i ksiądz Naruszewicz, tu obecny,
2689 24|                   dominikanów, bernardynów i innych zakonników, nie licząc
2690 24|                    a do nich mnóstwo panów i szlachty się przyłączyło.
2691 24|                    aby chodzić za baśniami i czartowskimi wymysłami,
2692 24|                  te korowody, porywa topór i śmiało nim po dębie raz,
2693 24|                    nim po dębie raz, drugi i trzeci zacina. Dopiero jak
2694 24|                   co to za pan tak odważny i piękny, dowiadujemy się,
2695 24|           powszechne światło rozprowadzić;~I myślić nas nauczył, i po
2696 24|        rozprowadzić;~I myślić nas nauczył, i po trzeźwu radzić.~Wszystko
2697 24|                    byliśmy pijaki, tchórze i ciemni, teraz jesteśmy trzeźwi,
2698 24|                    jesteśmy trzeźwi, mężni i światli. Onegdaj my, starzy,
2699 24|                 narodu w stodole nakarmić, i podawszy rękę gospodyni
2700 24|                gumno. Gdyśmy za przykładem i pozwoleniem najjaśniejszego
2701 24|                 ogromnym półmisku z ciasta i cukru misternie zrobiony,
2702 24|               Kruszwicy wojewodowie koronę i berło przynoszą. Ta cudna
2703 24|                 ozdoby kościelne kształcił i złocił. A że, jako Niemiec,
2704 24|              toczysz koło fortuny polskiej i litewskiej.~Co król mu odwdzięczył
2705 24|                   pił zdrowie gospodarstwa i szlachty, ale widno było,
2706 24|                było, że mu to nie służyło, i choć w małej ilości, nie
2707 24|                zabawa była dość animowana. I panowie z królem przybyli,
2708 24|                 mówić z królem o wakansach i przekładać mu życzenia obywatelskie.~
2709 24|                     wezwawszy JW. wojewodę i kasztelana nowogródzkich
2710 24|                   kasztelana nowogródzkich i pana chorążego Rdułtowskiego
2711 24|            nagrodach zasłużonym obywatelom i o rozdaniu wakansowych urzędów
2712 24|                Gedeon Jeleński, kasztelan, i ksiądz Kuncewicz, biskup
2713 24|                  Obuchowicz, podwojewodzy, i pan Rewieński, prezydent
2714 24|                     Wakujące strażnikostwo i mostowniczostwo nowogródzkie
2715 24|              dostali: pan Celestyn Czeczot i pan Józef Barzobohaty; także
2716 24|                starostw król naszym rozdał i nieco urzędów egzotycznych.
2717 24|            szczodroty najjaśniejszego pana i mnie jego łaska nie ominęła:
2718 24|                    naszej Rzeczypospolitej i że z równą wiernością będziesz
2719 24|                   w waćpanu wiernego sługę i przyjaciela.~Klęknąłem natychmiast
2720 24|                   natychmiast przed królem i u nóg jego odnowiłem przysięgę
2721 24|              samego końca dochowałem jemu. I nie tylko ja, ale wszyscy
2722 24|               padaliśmy do nóg, płakaliśmy i śpiewali na przemian, a
2723 24|              chodzi od jednego do drugiego i przekłada, że król nazajutrz
2724 24|                    musi jechać, że podróżą i pracą zmęczony, że wczasu
2725 24|                  Dopiero znowu nowe śpiewy i klękania przy pożegnaniu,
2726 24|                  klękania przy pożegnaniu, i prośby, by nam dał ojcowskie
2727 24|                 które byśmy zanieśli żonom i dzieciom naszym- A większa
2728 24|                    się trzymała przez wino i niewczas, króla konno odprowadziła
2729 24|                  co to była za radość żony i czeladki! Zsiadając z bryki,
2730 24|                   już z Jego łaski majątek i dziatwa, urzędu tylko nie
2731 24|                   król jegomość raczył nas i urzędem zaszczycić. Mościa
2732 24|                   Mnie wielce mościwa pani i kochana siostro!" Rzewnymi
2733 24|                   kto z Bogiem, Bóg z nim. I my teraz z Jego łaski jesteśmy
2734 24|                pociechą cała moja czeladka i wiejska gromada przybyli
2735 24|                    mi winszować zaszczytu, i niemało kosztu ta ich życzliwość
2736 24|                   Aleśmy tego nie żałowali i Magdusia, choć skrzętna
2737 25|                    wszystkich prawach jest i wielki stosunek, i wielka
2738 25|                    jest i wielki stosunek, i wielka odmienność. Stosunek
2739 25|            najwięcej takich, co wedle Boga i sumienia, bo inaczej nie
2740 25|         sprawiedliwości między ludźmi. Toż i o prawach powiedzieć możem:
2741 25|              okoliczności napisanymi były, i te wylęgły się w czasach,
2742 25|                    tak dalece że chociażby i dziwacznymi się zdawały,
2743 25|                przekonałyby o ich mądrości i właściwości. Prawo jest
2744 25|                Prawo jest historią narodu, i taką, która zaprzeczeniu
2745 25|                  wychodzą obyczaje narodów i to jest właśnie prawdziwa
2746 25|                   nim środków wykonawczych i dość sprężystych, czym prawo
2747 25|                 słowem, wytępić szerszenie i bąki, żeby tylko zostały
2748 25|             Wszystko się wkrótce odnowiło: i król, i dwór, i magnaci,
2749 25|                  wkrótce odnowiło: i król, i dwór, i magnaci, a co wygnano
2750 25|                  odnowiło: i król, i dwór, i magnaci, a co wygnano wszystkimi
2751 25|               przeciw nam był mocarz silny i przezorny, a za nami przyjaciel
2752 25|                 nami przyjaciel nieszczery i nieroztropny. Otóż wtedy
2753 25|                 miał mu za złe, że męstwem i zasługami do wysokich dostojeństw
2754 25|                     Zgoda! Piszę się na to i krwią własną podpiszę! Od
2755 25|                 magnata; względem szlachty i sług był poufałym i braterskim.
2756 25|               szlachty i sług był poufałym i braterskim. Teraz syn ekonomski
2757 25|          gubernator, czy generał albo jaki i ziomek silny, potężny w
2758 25|                  skłoni, żeśmy o tym nigdy i wyobrażenia nie mieli. Szlachcic
2759 25|                   karczmie na pana Zaremby i jego skrzywdził; JW. Tyzenhauz,
2760 25|                  na swoje grunta przeniósł i tak chałupy i dwór sprzątnął,
2761 25|                    przeniósł i tak chałupy i dwór sprzątnął, że gdzie
2762 25|                  pas broda mu urosła. Otóż i wszystkie gwałty litewskie
2763 25|                  między sobą się powadziła i przyszło do uczynków, toć
2764 25|                   ludzie siebie krzywdzą - i na to jest prawo. A kto
2765 25|                  ludzie żyli jak anieli? A i te czynności, o których
2766 25|                   to kamienicę na Antokolu i ustępstwo starostwa sutorowickiego,
2767 25|           dwóchkroć go kosztowała, chociaż i strona powodowa była zaspokojoną,
2768 25|                 powodowa była zaspokojoną, i sam książę wojewoda wileński
2769 25|                 ich panowie z Wielkopolski i z Krakowskiego lub z Podlasia
2770 25|                 dziedzicznej czy zastawnej i tak wdarli się cichaczem
2771 25|                  szlachectwa, nim go sobie i potomkom zabezpieczyli korzystając
2772 25|                  Rusi, a bez wątpienia, że i on sam niemało ich napłatał.
2773 25|                  niemało ich napłatał. Ale i on pod pewnym względem służy
2774 25|                   służyłem mu w Kaniowie - i mogę się pochwalić, że najmniejszej
2775 25|               okazał się dla mnie łaskawym i łatwym w interesie, że daj
2776 25|                 wystawił folwarków, młynów i zabudowań co niemiara, o
2777 25|                  był piękny grosz, a nawet i teraz, kto by ich na drodze
2778 25|          Sakramentem w kolegiacie ołyckiej i uczyniłem ślub, że po odtrąceniu
2779 25|                    Jakoż chociaż tuzin lat i więcej minęło, jak mnie
2780 25|                 mnie po chrzestnym imieniu i tak łaskawie mnie przyjął,
2781 25|                    JO. księciu, moim panu, i o innych magnatach litewskich,
2782 25|                  zamknął się był w Morafie i zajmował się gospodarstwem,
2783 25|                godziło mu się być czynnym. I tyle okazał się dla mnie
2784 25|                  mnie był na swoją kwaterę i przez dwie doby, com przebył
2785 25|              starostą, a że go znał dobrze i sam bywał nieraz świadkiem
2786 25|          niezgorzej pod siodłem chodziła - i szczęśliwie po czterech
2787 25|                nachodziwszy się po mieście i namedytowawszy kazałem chłopcu
2788 25|                   chłopcu klacz okulbaczyć i w imię boskie ruszyłem na
2789 25|                  pierwszym uwiązałem klacz i dobrze mi się udało, bo
2790 25|                  starosta ten dzień suszył i żadnego mocnego napoju nie
2791 25|            wychodzących z kaplicy zamkowej i rozpierzchających się po
2792 25|                  się po dziedzińcu dworzan i sług kaniowskich; kilku
2793 25|                   wzrostu nikłego, a chudy i ogorzały jak Cygan, było
2794 25|                    w tej chwili przemawiał i można było zaraz poznać,
2795 25|          ściślejszą poufałością pana), był i ogromnej tuszy, i olbrzymiego
2796 25|                      był i ogromnej tuszy, i olbrzymiego wzrostu. Przecię,
2797 25|            cholewach. Jego czupryna czarna i kędzierzawa, u spodu podgolona,
2798 25|                     Zbliżyłem się ku niemu i nisko skłoniwszy się, zabierałem
2799 25|                  do mówienia o interesie - i dobywszy z zanadrza list
2800 25|                    pana podczaszego należą i że ja stamtąd co roku kilkadziesiąt
2801 25|        instancjonalny prosiłem do JW. pana i dostałem go, bo mnie znał
2802 25|                    a do tego albeńczykiem, i mam przy sobie pałasz, który
2803 25|                   nam z soboju wojowaty! - i podał mi rękę, którą z uszanowaniem
2804 25|                   sobą, bo ty dobra detyna i zuch, a do tego sługa (tu
2805 25|                Kołyb ja wsich moich ludę j i Żydów z ich żynkami i det'
2806 25|                    j i Żydów z ich żynkami i det'mi w kuczu  nahromadyw,
2807 25|                    mi w kuczu  nahromadyw, i połowyny ne bułoby toho,
2808 25|           Wołodkowiczu. O, se buw  mołodec i z rodu  takoho ne baczyw!
2809 25|                   z panem Józefem Rejtanem i dwa palce jemu odrąbałem,
2810 25|               detyna, szest nidył  pyw diń i noczu, a smutku ne moh zabuty.
2811 25|                    się mógł spodziewać, że i od waszego księcia mnie
2812 25|                  zacząłem zbierać szlachtę i Kozaków. Już było wszystko
2813 25|            uchopyły, potaszczyły do Kijowa i trymały zapertaho, póki
2814 25|                   się w Kaniowie na Mikołę i zaczął moich chłopów w kupki
2815 25|               niego magdeburgię sprowadził i Żyda powiesili. Wielkie
2816 25|              naładować Żydami śniatyńskimi i buczackimi i te wszystkie
2817 25|                  śniatyńskimi i buczackimi i te wszystkie bryki przewrócić
2818 25|              jeszcze gorzej się rozgniewał i taki wypalił do mnie list,
2819 25|                kołyb to ne buw Potocki jak i ja, tob ja jemu... Ale pokińmo
2820 25|                    pan zwykłeś dziś suszyć i mnie, sługę swojego, na
2821 25|                       Prawdziwy albeńczyk: i zuch, i mądry. Kołyb ta
2822 25|               Prawdziwy albeńczyk: i zuch, i mądry. Kołyb ta subota swytsze
2823 25|                Zdrów, panie! Zawsze wesoły i w łaskach u JO. mojego pana.~-
2824 25|                  pan Leon tylko się śmieje i mówi: "Śpij, niebożę, śpij" -
2825 25|                     Śpij, niebożę, śpij" - i szuka świeżego, żeby z nim
2826 25|         Świejkowskim, podstolim wołyńskim, i z Janikowskim, co to ma
2827 25|               przysłowie quinque  diabłów, i z Branickim, kiedy jeszcze
2828 25|              jeszcze był łowczym koronnym, i z Łahodowskim, co kielichem
2829 25|                   wsio drań pry Borowskim. I książę wojewoda wileński
2830 25|                    niego. Na całej Koronie i Litwie jeden tylko Konarzewski,
2831 25|             obwiązał mi głowę, krew puścił i wymógł na mnie, żem się
2832 25|               pozwoli, wodę tylko pić będę i nie wyjdę z kwatery. Tęskno
2833 25|                    przemodlił. Przyjaciele i sam książę pan z łaski swojej
2834 25|               wiesz, nie był od kielicha. "I owszem - odezwał się - niech
2835 25|                 wszystko było na pogotowiu i zabawa się zaczęła. Piwni
2836 25|             wytrzymać. Patrzę na Moryssona i oczami modlę się do niego,
2837 25|                    się doktor, czego chcę, i wyszedłszy zrobił porządek,
2838 25|                   wodą na wino, śpij teraz i swoję wodę wypoć, a jak
2839 25|             których miał dwóch: dominikana i bazyliana. Nawet szczególnie
2840 25|                  do naznaczonej mi kwatery i kobyłę kazał wziąć na obrok
2841 25|                  na obiad. Na tym obiedzie i wstawszy od stołu, ciągle
2842 25|                   o znajomych mu Litwinach i nie było mowy, tylko o życiu
2843 25|                 tylko o życiu nieświeskim. I było tego dobrego do wieczora,
2844 25|                      jakoś nie wywinął się i wpadł w ręce Kozaków, którzy
2845 25|                   się ta sobota przykrzyła i że niecierpliwie wyglądał
2846 25|                   być wielce zbudowani. Bo i koronki odmówił, i godzinki
2847 25|           zbudowani. Bo i koronki odmówił, i godzinki Niepokalanego Poczęcia
2848 25|            Niepokalanego Poczęcia śpiewał, i to z całym dworem, a tak
2849 25|               wielka mieszanina pobożności i chimer.~Nazajutrz, jako
2850 25|                 pana goście, dwór, czeladź i poddaństwo, jak się zebrało
2851 25|               starosta temu, co by w prawo i lewo okiem rzucał, bo chociaż
2852 25|                   ludzie mówią, ale głogów i cierni. Jeszcze dominikan
2853 25|                  do Sanctissimum obrócony, i w piersi się bije kułakiem.
2854 25|               śmiech, ale ja się budowałem i wielkie powziąłem uszanowanie
2855 25|       dyspozytorowie nagromadzili się, ale i ciwunowie, których tam przysiężnymi
2856 25|                 zowią, a każdego wysłuchał i badał, tym łatwiej, że po
2857 25|                 pszenicy w poślad wmieszał i sobie zabrał w moc ordynarii;
2858 25|               rozgniewał się tedy okropnie i krzyknął na Kozaków, by
2859 25|                  ich najwięcej na Ukrainie i Wołyniu, co to tylko szlachcic
2860 25|                 ale że on jeszcze z dziada i pradziada ma zasługi w domu
2861 25|         dyspozytora, a na nim przysiężnego i temu dwieście nahajów odliczono,
2862 25|             Teperki  pokłony sia ekonomowi i podiakuj jemu, szczo on
2863 25|               znanych Litwinów pił zdrowie i kazał mi za powrotem moim
2864 25|                   przelanie mieć gorliwego i poświęconego sługi, który
2865 25|               imieniu ze łzami dziękowałem i odpijałem wdzięczność za
2866 25|               wojewodzie wileńskiemu, panu i dobroczyńcy, którego smaczny
2867 25|               jadłem, a którego szczodrota i wówczas wstęp mi dała do
2868 25|                   z którymi wychowałem się i kolegowałem, a nawet wprost
2869 25|               grona mam zaszczyt należeć - i to wyznaję bez obawy, by
2870 25|                   za to Pan Bóg stokrotnie i na tamtym świecie błogosławi -
2871 25|                  wszystkich innych. Bogiem i ludźmi się świadczę, że
2872 25|              spełniłem kielich dziękczynny i nie taję się, żem mu kolana
2873 25|                szczególnymi względami, ale i dla oficjalistów swoich,
2874 25|              szlachectwem, dałem mu pokój, i choć okradł mnie, na sucho
2875 25|                   panuje, kto w Boha wiryt i ne wiryt, to szlachtycz.
2876 25|                mojej zemli ja jeho uchopył i piatsot tam kazał mu nasypaty,
2877 25|              tłumaczę się, że on popowicz, i stawię ludzi, szczo jeho
2878 25|               szczo jeho bat'ka znały; ałe i sudia, i pridsudki  takowoże
2879 25|                 bat'ka znały; ałe i sudia, i pridsudki  takowoże rodu
2880 25|             pridsudki  takowoże rodu szczo i win, i szlachectwo protiw
2881 25|                 takowoże rodu szczo i win, i szlachectwo protiw Bohu
2882 25|                   protiw Bohu mu pryznały, i wieżę kazali mi wysiedzieć,
2883 25|                komu dam w skórę, ten zaraz i szlachcicem się robi, a
2884 25|                  spaskudziło, obaczysz, że i kraj upadnie. Szczoż robyty.
2885 25|                  króla, nie może wytrzymać i mawia: "Czy król myśli papiernie
2886 25|                 niż Sodoma: same farmazony i lutry. Boha ne bojut sia,
2887 25|                     a takie teper senatory i dygnitary, szczoby kołyś
2888 25|                 jeho łaski nyczoho ne maju i ne budu maty. Buczacz i
2889 25|                    i ne budu maty. Buczacz i Sniatyn to mojeho bat'ka
2890 25|                korolom. Bude z mene, żynki i deti ne ma i ne budet, do
2891 25|                   mene, żynki i deti ne ma i ne budet, do śmierci wystarczy,
2892 25|                    tłusty połeć smarować!"~I tak piliśmy i gawędziliśmy
2893 25|                   smarować!"~I tak piliśmy i gawędziliśmy cały tydzień,
2894 25|                   się, że choć zabawa miła i umiałem cenić poufałość
2895 25|                    jutro skończym interes.~I w samej rzeczy nazajutrz,
2896 25|                     Nikt nie jest bez ale, i pan starosta kaniowski za
2897 25|                wiele dobrego sam widziałem i doświadczyłem. Bynajmniej
2898 25|                    wielkiej świątobliwości i że prostaczkowie pobożnie