Part

  1 1 |         ksiądz Marek, karmelita, na którego cuda zacni ludzie patrzali,
  2 1 |            barskiej konfederacji, a którego w dniu tym przepomnieć nie
  3 1 |            wypędzenie tego intruza, którego syzma na stolicy naszej
  4 1 |        klasztoru berdyczowskiego, z którego bogdajbym nigdy nie był
  5 1 |             ze swoich. Pan Bolesta, którego Mańkutem nazywali, lubo
  6 1 |         rządzić nie chce. Król Sas, którego wszyscy kochają, a nikt
  7 2 |    pułkownika pułku gumbińskiego, u którego miałem wielką łaskę, gdyż
  8 2 |        pułkownika swego Larzaka, do którego miał ansę, dom zrabowawszy,
  9 2 |            i sztuciec na plecach, z którego, bywało, jak wystrzeli,
 10 2 |         pana regimentarza Zaręby, u którego byłem na ordynansie. A ten
 11 4 |         może wykorzenić tego płodu, którego nasienie kilku zakonników
 12 5 |   napełniwszy, oddawał go gościowi, którego uważał być najznaczniejszym (
 13 5 |    Radziwiłł, wojewoda wileński, na którego często patrzałem, a nigdy
 14 5 |           struchlałemu nieborakowi, którego gniew waszej książęcej mości
 15 5 |              chorążym nowogródzkim, którego żona była rodzona siostrzenica
 16 5 |             był bardzo krotofilny i którego gdy nie było, zawsze czegoś
 17 5 |           on nam o Niemcu-kuglarzu, którego kiedyś widział w Królewcu,
 18 5 |       atencją chodzimy do sędziego, którego choć nie ma czasem w dworku,
 19 5 |              wąs duży i zawiesisty, którego głaskał, gdy był wesoły,
 20 6 |       Radziwiłłowskich oburzył, a z którego zręcznie umiała korzystać
 21 6 |          klasztoru bernardyńskiego, którego był syndykiem, i całkowity
 22 6 |             u jakiego urzędnika, do którego się zaprosił.~Otóż to pan
 23 6 |              podmówił ojca Idziego (którego książę, w łóżku leżąc, przed
 24 6 |       powstał i z głosem drżącym, w którego dźwięku silny żal się okazywał,
 25 6 |         bracia, raczcie oświadczyć, którego z ich dwóch życzycie sobie
 26 7 |            w darze pas słucki lity, którego i senator nie powstydziłby
 27 8 |    marszałkowi wielkiemu koronnemu, którego natenczas także spodziewano
 28 8 |         Wodzicki, opat hebdowski, u którego stołu innego nie było wina,
 29 8 |         Waćpanów dwóch: powiedzcie, którego mamy zmieć, a którego skrupić?~
 30 8 |   powiedzcie, którego mamy zmieć, a którego skrupić?~Ja im:~- Moi panowie,
 31 8 |             wojewody wileńskiego, w którego orszaku przybyłem, nie mogę
 32 8 |           mnie odczepić się, a mleć którego z waszych, bo zboże litewskie
 33 8 |          wojewodziny Iliniczowej, o którego zwrot pretendowali. Komplanacją
 34 8 |  pryncypałki. A tak sąd ziemski, do którego dobrze panu Kurdwanowskiemu
 35 9 |     Sawińcami, już blisko Dniestru, którego przejście było kresem naszych
 36 9 |       wodzów naszej konfederacji, a którego rodzony brat, podkomorzy
 37 9 |             nieodżałowanego kolegi (którego krew o pomstę woła na zmoskwiciałego
 38 9 |             nami złączy z wojskiem, którego łatwo do trzydziestu tysięcy
 39 9 |       każdego łatwo było poznać, do którego należy. Tu Tatary w kożuszkach
 40 9 |      szeroko czerwonym pasem, spoza którego wyglądała nahajka z rzemienia
 41 9 |             była zrządzona, pułk, w którego obwodzie to by się stało,
 42 9 |           ataman i poeta zaporoski, którego pieśni w obydwóch Ukrainach
 43 9 |             Semen Kozudra (ten sam, którego śmierć, dopiero nastąpiona,
 44 9 |            połowę cerkiew pułku, do którego nieboszczyk należał. Z tego
 45 9 |           chociaż dobrego rodu, ale którego dom ledwo do wojewódzkiego
 46 9 |           majątek oddając zakonowi, którego on jest założycielem. I
 47 10|           barskiej przez Demuliera, którego znałem. Był dobry żołnierz
 48 10|        głupcem. Toż i inny Francuz, którego nazwiska nie umiem wymówić
 49 10|      polskich. Był pan Wołodkowicz, którego odwaga i nadludzka siła
 50 10|         rady senat ogólny narodu, z którego połowa członków byli [by]
 51 10|         pojedynczo na niedźwiedzia, którego lekki postrzał do ostatniego
 52 10|            będzie z patronem swoim, którego pokazał woźnemu. A ten był
 53 10|             Chreptowicza, jedwabny, którego przeznaczał panu stolnikowi
 54 10|            z nici złotych pleciony, którego gotował na księcia biskupa
 55 11|         jako naczelnik towarzystwa, którego kanclerzem był pan Ignacy
 56 11|    przestrzegał ustaw zgromadzenia, którego był stwórcą.~Żeby być przypuszczonym
 57 11|        mecenasa, pana Raczyńskiego, którego pamiętają dobrze w Wilnie,
 58 11|           za moim głupim interesem, którego nie mogłem nie przegrać,
 59 12|         nobilitować - pozwolenie, z którego do zbytku nadużył, że były
 60 12|            opatrzył rany pana Sawy, którego udo tak było spuchnięte,
 61 12|             ruszenie ciasnego wożą, którego cwałem konie ciągnęły, było
 62 13|     otrzymał podstarostowski urząd, którego ojciec piastował. Wkrótce
 63 13|             to w dworku otwartym, z którego mógłby wyjść, gdzie by mu
 64 14|             Rozumie się uczynek, do którego łączy się jakaś ofiara:
 65 14|        ofiary i poświęcenia siebie (którego cała nasza historia, tak
 66 14|          synem jedynakiem wojewody, którego znałem w konfederacji barskiej
 67 14|             grodowym chełmińskim, a którego niewolę w Kazaniu podzielałem.
 68 14|      Czapski tego samego chorążego, którego był wyratował swoją uczynnością.
 69 14|             jest tym carem Piotrem, którego przed laty zamordowano,
 70 14|             pamięta, że dał rozkaz, którego nie spełniono, i o to wrzeszczy,
 71 15|        wileńskim, co ich uczą! Użyj którego z nich do interesu, to jak
 72 15|            dwoma laty JW. Zabiełło, którego ojca na ręku kiedyś nosiłem,
 73 15|            z starożytnego domu, ale którego wówczas blask z jego się
 74 15|             cały majątek zabrała, z którego małej cząstki nie chciał
 75 15|          nie obkroiły im panowania, którego jednak w zupełności utracić
 76 15|         Wierzejski, sędzia grodzki, którego brat rodzony był regentem
 77 15|          Żaby, wojewody połockiego, którego JW. wuj jako opiekun oddał
 78 15|             starca, ale kawalera, u którego ja kiedyś dependowałem,
 79 15|            tylko w takim miejscu, z którego publicznie szczycić się
 80 16|        dominikanów nowogródzkich, z którego i ja, nędzny grzesznik,
 81 16|   najszczególniejszego łaskawcy, na którego zdaniu i radzie śmiało mogłem
 82 16|          jej cnotach i w szczęściu, którego do mnie przyniosła. Przez
 83 17|             podkomorzy nowogródzki, którego w młodości mojej często
 84 17|          Jeśman, chorąży słonimski, którego przodek był wojewodą smoleńskim;
 85 17|           starosty wiladymowskiego, którego ród w całej Litwie nad sobą
 86 17|             się naszym ziemianinem, którego imię naród konający kazał
 87 17|            kasztelanie nowogródzki, którego ojca gdy rodziła ostatnia
 88 17|          księciu Karolu Radziwille, którego odsądzono od urzędów i majątku
 89 17|            z tronu tego Stanisława, którego z wzgardą całego narodu
 90 18|         gardło. A pan Łopaciński, w którego jurysdykcji to się działo,
 91 18|         niej od króla list żelazny, którego na placu kaźni otworzy,
 92 19|        Marek, wedle woli Pana Boga, którego z sobą przywiózł, a którego
 93 19|         którego z sobą przywiózł, a którego chory pożył, ocalił mu duszę
 94 19|      cudowny człowiek ksiądz Marek, którego proroctwa dotąd po ludziach
 95 19|          dotąd po ludziach krążą, a którego imię już z dziejami ówczesnymi
 96 20|            pokolenie będzie to, dla którego pracujem! To będą olbrzymy.
 97 20|          byśmy go wypiastowali, a z którego trzeba Mu będzie złożyć
 98 20|         Krasiński, nasz starosta, z którego łaski my grzędy ryjem" -
 99 20|         wydatki klasztorne i przez, którego ręce pieniądze przechodziły -
100 20|           był mocno obowiązany i za którego wstawieniem znaczne starostwo
101 21|     szczęśliwie wówczas panujący, a którego przed rokiem widziała w
102 21|             końca być w tym stanie, którego im przeznaczył, bo w żadnym
103 22|            nieboszczyka hetmana, na którego dworze mój ojciec się wychował.
104 22|             sprawa?~A jeden z nich, którego poznał pan łowczy, że to
105 22|             i ten koń mój gniady, z którego zleźć musiałem, aby jak
106 22|            waćpanem po zaroślach, a którego tu nie widzę, także via
107 22|            Pawlik. Widno, że koń, w którego ufał, musiał go zawieść;
108 23|          młodego księcia Hieronima, którego książę wojewoda był bratem
109 23|          ksiądz nie dobędzie korda, którego nie nosi, tylko za napaść
110 23|             śmierdziuch Scypion, do którego to nic nie należy (dam ja
111 23|           mu na ratunek z lekarzem, którego mieliśmy z Kiecka na każdy
112 24|        potrzeba, znajdzie się taki, którego Opatrzność wzbudzi, aby
113 24|            z umysłem pomieszanym, a którego intryga wystawiła była w
114 24|            na Poniatowskiego jak na którego ze swoich, zaczynając od
115 24|          się oderwał od korzenia, z którego żywot swój czerpał. Przyznam
116 24|     zręcznie zrobił zwrot do króla, którego w imieniu palestry ziemskiej
117 24|    podczaszy, nalewał wino królowi, którego butelka więcej sta złotych
118 24|             mu panowanie nad ludem, którego, śmielszy od nas wszystkich,
119 24|    gorliwiej niż własnego pilnował, którego synów moim kosztem w szkołach
120 25|          losem; nie ma upokorzenia, którego by względem niego nie ważył
121 25| Hutorowiczem, osiadłym szlachcicem, którego tenże JW. Żaba pięć lat
122 25|              starosta kaniowski, na którego rachunek nakarbowano wszystkie
123 25|             miałem z nim interes, z którego powodu cały tydzień służyłem
124 25|             hetman wielki litewski, którego córka jedynaczka była matką
125 25|          podczaszemu litewskiemu, u którego kilkakrotnie byłem na ordynansie
126 25|          siebie mundur albeński, do którego noszenia świeżo byłem upoważniony.
127 25|           jeden miał głowę nakrytą, którego po tym samym można było
128 25|             bliżej jego stojący (do którego właśnie w tej chwili przemawiał
129 25|         płótno domowej roboty, spod którego wyglądały karmazynowe hajdawery,
130 25|            wzgląd na szlachectwo, o którego rzetelności był przekonany.
131 25|            wojewody wileńskiego, po którego spełnieniu za danym hasłem
132 25|    wileńskiemu, panu i dobroczyńcy, którego smaczny chleb od tylu lat
133 25|         chleb od tylu lat jadłem, a którego szczodrota i wówczas wstęp
134 25|            Księstwa Litewskiego, do którego grona mam zaszczyt należeć -
135 25|  przypuszczony do tego towarzystwa, którego barwę ciągle w Kaniowie
136 25|         wylany, nie tylko dla mnie, którego się usadził okryć szczególnymi
137 25|            słów JO. mojego pana, do którego pan starosta własną ręką