Part

  1 1 |              krew naszą przelewamy." Bóg daj tak! A to, co się u
  2 1 |         tobie i ta żywa wiara, którą Bóg tobie, pomimo twoich obiadów,
  3 1 |      zawstydzić mieniąc mnie kłamcą. Bóg często dla korzyści drugich
  4 1 |             tu przytomnych patrzę; a Bóg najwyższy udzielił siły,
  5 1 |  przedsięwzięciach waszych; może wam Bóg najwyższy pobłogosławi pomyślnością;
  6 2 |           czytać umiał i to, jak Pan Bóg dał, a kiedy co napisał,
  7 2 |         Donów. Jak huknę: "Nacieraj! Bóg z nami!", a Kozactwo w nogi,
  8 2 |               A on na to:~- Niech ci Bóg nadgrodzi i wam, koledzy!
  9 3 |            co chcecie." A na cóż Pan Bóg ma cudowne kary zsyłać,
 10 3 |            jakby nie wiedział, że co Bóg zabrania, z tego król rozgrzeszyć
 11 3 |            robił. I długo mu też Pan Bóg szczęścił, bo i znacznie
 12 3 |              Człowiek strzela, a Pan Bóg kule nosi; jak zechce, trafi
 13 3 |              zgrzeszył, tam mnie Pan Bóg dotknął, w czym niech Mu
 14 5 |             jakiegoś widzimusię, wie Bóg, jaki rozkaz na niego wyda;
 15 5 |            go, czy Wawrzyniec głupi; Bóg i ludzie wiedzą, że książę
 16 5 |              łasce księcia (niech go Bóg najwyższy błogosławi z całym
 17 6 |            mu za to szubę rysią. Ale Bóg świadek, że to była obmowa.~
 18 6 |         dusza rozstanie z ciałem, to Bóg ją posyła wedle jej zasług
 19 6 |             gdańską pokryję.~- Niech Bóg odpłaci waszej książęcej
 20 7 |      doczekawszy się dzieci. Ale Pan Bóg sieroty nie opuszcza. Miałem
 21 7 |             moją niewielką pomoc Pan Bóg pobłogosławił, że żaden
 22 8 |         testament, mój książę, a Pan Bóg ciebie do kraju nie powróci,
 23 8 |      wszystkie moje dobra twoje; Pan Bóg cię pierwej zawoła do chwały
 24 8 |            człowiek sporządza, a Pan Bóg rozrządza. Książę Sierotka
 25 8 |        zrobiłem intencją, że jak Pan Bóg mnie wyratuje z niebezpieczeństwa,
 26 8 |            wy ze mnie żartowali, ale Bóg świadek, że jutro do komunii
 27 8 |            publicznie sen, który Pan Bóg łaskawy mu posłał i który
 28 9 |             za daleko się posunął:~- Bóg mi jest świadkiem, księże
 29 9 | skuteczniejszego sposobu, aby go Pan Bóg wykreślił z księgi swojej
 30 9 |            piastuję urząd pisarza, i Bóg mi świadkiem, że żadnej
 31 11|        moskiewską komendę prowadzony Bóg wie gdzie; ale na szczęście
 32 11|              jak od zapowietrzonego. Bóg ci odpłaci, żeś o mnie nie
 33 11|             uradujem się.~- Tać to i Bóg, i ludzie wiedzą, że masz
 34 11|           Leonie!"~- Co powiadasz?~- Bóg świadek, że kilka razy byłem
 35 11|              dość o tym! Co mnie Pan Bóg natchnie, to się zrobi.
 36 11|              panie Leonie, niech Pan Bóg tobie instynktuje i nie
 37 11|            zdrów, łaskawco. Niech ci Bóg odpłaca dobroć twojego serca.
 38 11|              życzą, to już widno, że Bóg ze mną. Upadam do nóg twoich,
 39 12|            krzyknęła szlachta. - Pan Bóg i twoje zasługi zrobiły
 40 12|           wyprawili aż do Kazania; a Bóg świadek, że mniej czułem
 41 13|           prawodawcą, bo takiemu Pan Bóg instynktu nie odmawiał.
 42 14|              narodzie, że kiedyś Pan Bóg nad nim się zmiłuje, bo
 43 14|              panie Czapski? On mu:~- Bóg świadek, że nie przypominam
 44 14|           Najjaśniejszy carze! Kiedy Bóg Ojciec co napisze, to chyba
 45 14|          Ojciec co napisze, to chyba Bóg Syn lub Duch Święty go przeczyta,
 46 14|       postępki nie wykryły. Niech mu Bóg nadgrodzi! Dobrze, że nie
 47 15|              i już krocie rachuje. A Bóg świadek, że prawa naszego
 48 15|     opiekując się naszą ojczyzną Pan Bóg tyle narodów ruskich nam
 49 15|           Wstyd wspomnieć! Toteż Pan Bóg i nas samych poddał pod
 50 15|           powiększa, a chcą, aby Pan Bóg, wszelkie prawa sprawiedliwości
 51 15|        uczony święty napisał, że Pan Bóg nie mógł tak wielkich cnót
 52 15|            my, na których niewinność Bóg patrzy.~- Nie, panie Sewerynie!
 53 15|          Skarżmy siebie, aby nas Pan Bóg nie skarał!~Dopiero kazał
 54 16|        mojemu stanowi. Ale jakoś Pan Bóg temu poradził. Tego samego
 55 16|        eksdywizjach pracy przepadło! Bóg i ludzie wiedzą. Ciągle
 56 16|             jednak wszystko tak, jak Bóg, a nie jak my chcemy.~
 57 17|             Wielkie sądy Boże... Pan Bóg Sodomie był gotów odpuścić,
 58 17|         wyrzekł - sobiem rad, bo Pan Bóg pamięta o mnie." A to był
 59 17|              Oto mi teraz dobrze, że Bóg przecie do żywego mnie dotknął.
 60 17|           mnie chłoszcze." Toteż Pan Bóg, jako zapewnię duszę jego
 61 17|            całować mówiąc: "Niech ci Bóg nie pamięta, żeś mi chłopca
 62 17|         lepiej poznać pannę, nim Pan Bóg i ściślejsze związki przeznaczy.
 63 17|             błądząc po lasach, i Pan Bóg, co go do większych rzeczy
 64 18|         jedynie prawdziwa, którą sam Bóg wcielony nauczył? Jakoż,
 65 18|               Być może nawet, że Pan Bóg i tam, widząc szczerze korzącego
 66 19|           cuda są urojenia ciemnoty. Bóg porządku przez siebie ustanowionego
 67 19|     przekonało, że są ludzie, którym Bóg użycza władzę nadzwyczajną,
 68 19|             jak on powtarzał, że Pan Bóg nie da nam szczęścia, że
 69 19|              nieszczęśliwą, tego Pan Bóg lubi i te usiłowania nie
 70 19|    pobłogosławił."~- Człowiecze, Pan Bóg bez ciebie ciebie stworzył,
 71 19|            nie mogli? owszem, niczym Bóg oschłości wewnętrznej nie
 72 19|             bezowocnych trudów i Pan Bóg w porze przez siebie postanowionej
 73 19|            zrażając się, że pociechy Bóg nie daje, aby się z czartem
 74 19|             czartem nie godzili! Pan Bóg znajdzie czas na wszystko.
 75 19|              w tym celu wasze ofiary Bóg pobłogosławi. Miejcież równą
 76 19|         godny i nam sprzyjający. Pan Bóg jego w synie nie pobłogosławił:~
 77 19|              bójcie się, dzieci! Pan Bóg błogosławi zabawom waszym. -
 78 19|             Puławskiego i mówi mu:~- Bóg z tobą, panie starosto dobrodzieju;
 79 19|             I wielki interes, bo Pan Bóg mnie tam woła, ale z klasztoru
 80 19|           nie pozwala wychodzić. Pan Bóg mnie objawił, że we wczorajszej
 81 19|             nimi się rozpaskudził, a Bóg łaskaw mu pozwolił pragnąć
 82 19|              mało, o to pokój. Kiedy Bóg każe mnie z sobą tam iść,
 83 19|              twoje zawołanie. Wielki Bóg ruski starszy czynem. W
 84 20|           gospodarstwem, bo taki Pan Bóg przykazał, aby o dzieciach
 85 20|          żeby nade mną, nędznym, Pan Bóg się pastwi~- Nie bluzń,
 86 20|            ale człowiekowi kiedy Pan Bóg cierpienie posyła, daje
 87 20|               byle nie tę, którą Pan Bóg zsyła. A czyś pomyśliwszy
 88 20|             jeszcze zadanie, czy Pan Bóg ją przyjmie, czy nie. A
 89 20|     zrozumiecie, do jakich dzieł Pan Bóg ich przeznacza i dlaczego
 90 20|          będzie pamięć wasza, bo Pan Bóg wzbudzi wieszczów, którzy
 91 20|          narodzą, a których mnie Pan Bóg objawił. Co to będą za ludzie,
 92 20|            to uczucie, które nam Pan Bóg powierzył, byśmy go wypiastowali,
 93 20|        mospanie, porządnymi połciami Bóg obdarzył, to ja piechotą
 94 20|            kiedyś na ludzi wyszli. A Bóg świadek, że chciałbym waćpanu
 95 20|            jak piecuch. A jak ci Pan Bóg dopisze, że się w jakim
 96 20|       Puławskiego słuchajcie, bo Pan Bóg chce, aby do końca on wami
 97 21|          najprzenikliwszy rozum? Pan Bóg stworzył człowieka, więc
 98 21|            postanowił, aby utaić, co Bóg powiedział, aby się nie
 99 21|              mieć nie będzie, bo Pan Bóg swoje, a diabeł swoje odbierze.~
100 21|       chodziły wieści, że czasem Pan Bóg jego świętobliwość błogosławił
101 21|            wszystkich, a przecie Pan Bóg nie jednaki los wszystkim
102 21|    dawniejsze umartwieniem. Otóż Pan Bóg zlitował się nad nią i zachwycił
103 21|            swojej dłoni. A już i Pan Bóg nie miałby potrzeby te dusze
104 21|             błogosławionej Annie Pan Bóg zachował w pamięci, jak
105 21|         modlitwa jest ta, której sam Bóg nas nauczył: "Bądź wola
106 22|             ale go nie zniszczą. Pan Bóg po czasie na swoim postawi,
107 22|              bez syna obaczy, to jak Bóg na niebie, bez duszy padnie.~-
108 22|        ukłony złożyć.~ - Niechże Pan Bóg nadgradza szanownemu porucznikowi,
109 22|              a panu porucznikowi Pan Bóg dał język - i do mnie obracając
110 22|          rozbójnik z tego, co mu Pan Bóg w cudzej kieszeni przyniesie.
111 22|             nie nazwę.~- A jeśli Pan Bóg dopisze, a pokaże się, żem
112 22|              da nobilitacją. Tak Pan Bóg przykazał i były takie przykłady.
113 22|         garnizon berdyczowski; a Pan Bóg nie dopuścił Moskalom, aby
114 23|      rozpaczał. Zdaje mi się, że Pan Bóg tak przykazał i że to powinno
115 23|             na polskiego szlachcica, Bóg wie, gdzie się on zatrzyma;
116 23|             pożytku ziemi to, co Pan Bóg napisał na niebie; bo każda
117 23|          więcej martwiło ojca, iż go Bóg dalszym potomstwem nie udarował.~
118 23|           rozzłościł się bez miary i Bóg pamięta, co wygadywał.~-
119 23|         zaufany w pieniądze, coc Pan Bóg dał, lepszego od siebie
120 23|      otworzyć, żeby znaleźć, jak Pan Bóg uważa mężobójców.~- Tylko
121 23|       dlatego, iż nie wierzę, że Pan Bóg chce, abym się zbłaźnił.
122 23|               Ja ci rękę odciąłem, a Bóg świadek, że moimi obiema
123 24|             pilność i potulność. Pan Bóg mi go dał, Pan Bóg mi go
124 24|               Pan Bóg mi go dał, Pan Bóg mi go odebrał, niech Mu
125 24|              Na przyszłym sejmie, da Bóg doczekać, jeśli będę posłem,
126 24|              prostota myślała, że to Bóg swój dąb broni, a inni wnosili,
127 24|        bałwochwalstwa zniszczył. Pan Bóg mu to nadgrodził, powierzając
128 24|            Widzisz, że kto z Bogiem, Bóg z nim. I my teraz z Jego
129 25|             rozmaitych kawałków, ale Bóg świadek, że w tym wszystkim
130 25|        starosta - niech go za to Pan Bóg stokrotnie i na tamtym świecie