Part

  1 1 |            już nie tak dobrze; ale wszyscy śpiewaliśmy ochoczo, bo
  2 1 |         ksiądz Marek na ambonę. My wszyscy natężyliśmy uszy: raz, że
  3 1 |          nie bez słuszności, bośmy wszyscy wiedzieli, o co rzecz chodziła.
  4 1 |      śpiewał, ale sam jeden, bo my wszyscy tak się zadumali, że muchę
  5 1 |     poranku dwa razy kazał; ale my wszyscy ciekawi byli słuchać, raz,
  6 1 |           twoją. Nierząd ją zgubi. Wszyscy pragną rządu, a żaden z
  7 1 |            chce. Król Sas, którego wszyscy kochają, a nikt mu nie pomaga,
  8 1 |     dowiedział, kolejnym kielichem wszyscy pany jego zdrowie wypili.~
  9 3 |           pokorny jak kwestarz; my wszyscy za niego ubić byśmy się
 10 5 |            sama porozsyłała. A tak wszyscy zbieraliśmy się około dziesiątej
 11 5 |        znaliśmy, że jako szlachta, wszyscy my równi byli między sobą.
 12 5 |          odpasał szablę, to, co my wszyscy za jego przykładem zrobili
 13 5 |       odnosił szkło do kredensu, a wszyscy do wędlin się rzucali. A
 14 5 |            go z serca kochałem - i wszyscy; on miał dziesięć tysięcy
 15 5 |           wodą napełniony, i kiedy wszyscy, przestraszeni, zabierali
 16 5 |        kobietę pod rękę, poszliśmy wszyscy do sali, gdzie stół był
 17 5 |          stołki i ławki. Siedliśmy wszyscy za stołem, oprócz samego
 18 5 |            jeden dla wszystkich, a wszyscy dla jednego choć w czyściec.
 19 5 |         sanie księcia, jak hukniem wszyscy razem: "Niech żyje nasz
 20 5 |           to kasztelan:~- Ponieważ wszyscy dopuszczają mnie krzywdzić,
 21 5 |            był wahał, toby++my się wszyscy obruszyli; nie wiedzieć,
 22 5 |          króla polskiego! Toteż my wszyscy zrozumieli, że książę się
 23 5 |           wlewano mu kielich wody. Wszyscy popiliśmy się okropnie;
 24 5 |           zaprosił nas do modlitw. Wszyscy my wtórowaliśmy mu Gorzkie
 25 5 |          godzin ciągle, aż dopiero wszyscy poszliśmy za gwardianem
 26 5 |         miód i piwo; a po obiedzie wszyscy rozjechali się. I ja z moją
 27 6 |       odbytych pacierzach, gdy się wszyscy pokładli i czas niejaki
 28 6 |        nikogo nie ukrzywdził. Mnie wszyscy krzywdzą, a ja im dla miłości
 29 6 |           nie mam, na nikogo; mnie wszyscy krzywdzą, ja nikogo. Ojcze
 30 6 | marszałkiem być nie może.~Na to my wszyscy za przykładem pana Michała
 31 6 |            zapobiegł. Uprosił, aby wszyscy do pochew powkładali szable,
 32 6 |       dopraszam się.~Tu zaczęliśmy wszyscy krzyczyć, że nikt nie ma
 33 6 |          głowę odciął.~Po obiedzie wszyscy poszliśmy na dziedziniec
 34 7 |          będąc najuboższym, bo oni wszyscy byli obywatelskimi dziećmi
 35 7 |     Trzeciego mój pan, jako prawie wszyscy panowie i my, szlachta,
 36 7 |            na tron wynieść, prawie wszyscy panowie, temu nieradzi,
 37 8 |         prawdziwym cudem wstaliśmy wszyscy bez szwanku. Ale w niedzielę
 38 8 |            zostawił, a przy nim ci wszyscy panowie, których zastałem
 39 8 |    chociażeś tęgi, jeden po drugim wszyscy służyć ci będziem.~- Omne
 40 8 |          na roki jej nie pozwano i wszyscy udali, jakoby nie słyszeli,
 41 8 |            marszałka. Tu woźniowie wszyscy odezwali się razem:~- Mości
 42 9 |          tej, co się wymieniło. My wszyscy byli ubrani jak chłopy ukraińskie,
 43 9 |    wieczerzę całej Siczy sprawuje. Wszyscy się na śmierć popiją prócz
 44 9 |           ta zaś próżną została. I wszyscy siadli na ziemi, koszowy
 45 9 |             ile mu się podobało, i wszyscy zaczęli zajadać z wielkim
 46 10|            dla niej nie żałowali i wszyscy są godni być umieszczonymi
 47 10|            wydał inotescencją, aby wszyscy nowogródzanie należący do
 48 10|          wileńskiego, jakoż prawie wszyscy deputaci. A książę biskup
 49 10|     sieniach z nim razem, póki się wszyscy nie zjadą, można powiedzieć,
 50 11|            przed piątą jeszcze już wszyscy byli w kniei. Usłyszano
 51 11|     stosować się będę.~Poszli tedy wszyscy do domu; pan Leon nie posiadający
 52 11|         przycinki nie stoję. Wiemy wszyscy, że całe życie przywykły
 53 11|            co gorsza dla niego, że wszyscy się śmieli do rozpuku. I
 54 11|          okoliczności jednomyślnie wszyscy przytomni przyznali słuszność
 55 11|      Wołodkowicz zmartwychpowstał! Wszyscy albeńczykowie moje folwarki
 56 11|          przeproszenia księcia; bo wszyscy radzi by mieć po dawnemu
 57 11|     kłaniaj się ode mnie. Kiedy mi wszyscy dobrze życzą, to już widno,
 58 11|          padł i rozpłakał się i my wszyscy się rozpłakali. Potem już
 59 12|            sprawował wesele, bośmy wszyscy byli równi między sobą.
 60 12|          senatorskiego syna?" - bo wszyscy mieli Sawę za równego siebie.
 61 12|          wielcy panowie, co prawie wszyscy mieli dobra na Rusi, utrzymywali
 62 13|        Czaccy, Rejowie z Nagłowic, wszyscy byli jaśnie wielmożni i
 63 14|         wiatr mu po mózgu dmuchał. Wszyscy mu radzili, żeby na miasto
 64 15|        Niklewiczowej, wdowy, co ją wszyscy pamiętają w Nowogródku,
 65 16|          Fabian był gospodarzem, i wszyscy się ubawili, jak potrzeba.~
 66 17|       utracił, z czego prócz niego wszyscy się w domu weselili. To
 67 17|           mężnie wszystko znosił), wszyscy płakali, a on był weselszy
 68 17|        przy Rejtenie. Zdumieli się wszyscy. Rejten porywa laskę i sesją
 69 18|          prawym właścicielom, a my wszyscy z tobą opuścim świat i Panu
 70 18|          bardzo podeszłym wieku. A wszyscy synowie zostali kapłanami
 71 19|  zastawione jadła. Cieszyliśmy się wszyscy w Bogu; a na pokojach za
 72 19|           na dziedziniec, na cośmy wszyscy patrzeli, podniósł oczy
 73 19|            razy piorun uderzył, że wszyscy tulić się zaczęli do księdza,
 74 19|       przekonać, co to jest - i my wszyscy za nim. Tam o wszystkim
 75 20|     STANISŁAW RZEWUSKI~Powszechnie wszyscy o nas mówią, że jesteśmy
 76 20|        jest potęga w cierpieniach, wszyscy byście radzi byli cierpieć.
 77 20|          takich, co, daj Boże, aby wszyscy nie gorszymi byli, masz
 78 20|      Poniatowskiego sprzątniem, to wszyscy się na nas rzucą, ja mówię,
 79 20|           Sas, to Piast!~Ale my mu wszyscy przerwali mowę:~- Wybaczaj,
 80 20|     trębaczom zatrąbić marsz, a my wszyscy na koń -i doszliśmy aż do
 81 21|        panem, nędzarz nędzarzem, i wszyscy błogosławili Pana nad pany,
 82 22|          ten mój siwosz, coście go wszyscy znali i co mi pięć lat wiernie
 83 22| wyrozumiałem, że myślą tak jak ja: wszyscy chcemy do pana przystać
 84 23|       znacznych, ale u nas jednych wszyscy byli zacni. Stąd, kiedy
 85 23|         dzień 25 grudnia przypada. Wszyscy przytomni brali to na rozum,
 86 23|    kalendarzowe statuta. Kiedy tak wszyscy w rozumowaniach się plątali,
 87 23|       martwił. Trzeba wiedzieć, że wszyscy Rysiowie żenili się zawsze
 88 23|          Cóż miałem robić z biedy? Wszyscy paziowie mają pieniądze,
 89 23|     nieświeskich. Pinduszki, cośmy wszyscy, zaczynając od samego księcia
 90 23|       uczta z tańcami w Nieświeżu, wszyscy ciekawi byli, jak wystąpi
 91 23|             chleb mu odebrawszy. A wszyscy pójdą za mną, bo w mojej
 92 23|            powalił się z konia. My wszyscy pobiegliśmy mu na ratunek
 93 24|       odśpiewanym hymnie poszliśmy wszyscy za królem do szkoły wojewódzkiej.
 94 24|          Król zasiadł w krześle, a wszyscy sędziowie stali w milczeniu,
 95 24|          dwie doby zatrzymać się i wszyscy urzędnicy, nie odstępując
 96 24|     przyniesiony jego domowi; i my wszyscy klękli. Jak ojciec przez
 97 24|        tedy o publicznych rzeczach wszyscy byli zajęci mową i słuchaniem,
 98 24|    duchownego toporem machać". Tak wszyscy stanęliśmy jak wryci, tylko
 99 24|          jemu. I nie tylko ja, ale wszyscy obdarzeni równym zapałem
100 24|         moja Magdusiu, pisz. Niech wszyscy wiedzą, że my na ludzi wyszli.~
101 25|            Sejmu Czteroletniego my wszyscy się zapalali do tego, co
102 25|         pastucha do senatora niech wszyscy będą równi. Ale mająli być
103 25|          pieniędzy, nie będę bił.]~Wszyscy słyszeli o staroście kaniowskim,
104 25|        szczególne pańskie względy. Wszyscy dworzanie byli odziani porządnie,
105 25|        mnie wodę. Gładko szło. Już wszyscy byli podochoceni, tylko
106 25|           chwil kilka patrzał, czy wszyscy obchodzą się przyzwoicie.