Part

 1 1 |          czas przyjemnie zeszedł. Niech się świat poleruje! Krew
 2 1 |        torbą pójdę, powiedział, a niech ojczyzna będzie cała!" "
 3 1 |       Tego to, Panie Boże jedyny, niech no się obmuruję w Białymstoku,
 4 2 |           się masz? A on na to:~- Niech ci Bóg nadgrodzi i wam,
 5 2 |      ruszał.~- Dobijcie tego psa, niech więcej nie kąsa!~Tego gumbińcom
 6 3 |            Kto robi, co potrzeba, niech się nosi podług woli swojej.~
 7 3 |           Pan Bóg dotknął, w czym niech Mu chwała będzie, ać już
 8 4 |     ubranego w zawój i szarawary? Niech i strój, i postać będą stosowne
 9 4 |         objawia? Na co ta obłuda? Niech sobie Francuz oszukuje drugich,
10 5 |           hukniem wszyscy razem: "Niech żyje nasz książę, sława
11 5 |     potrafię, to ja niby głupi? A niech no jegomość pójdzie do księcia
12 5 |        padłem do nóg jak długi:~- Niech książę pan tylko piśnie,
13 5 |        teraz, kto kocha ojczyznę, niech wiarę królowi dochowa. Panie
14 5 |         Toteż przy łasce księcia (niech go Bóg najwyższy błogosławi
15 5 |         Mogielnickich dobra krew: niech przyjaciele Radziwiłła się
16 5 |      zaręczonych. Piliśmy także: "Niech żyją połączone domy." A
17 6 |        odezwał się:~- Ojcze Idzi, niech będzie pochwalony Jezus
18 6 |      czerepicą gdańską pokryję.~- Niech Bóg odpłaci waszej książęcej
19 6 |       ofiara, tym skuteczniejsza. Niech książę pan zrobi na intencję
20 6 |     ofiarę z gniewu; na przykład: niech poda rękę takiemu, co go
21 6 |           do siebie śmiałości, to niech wasza książęca mość sobie
22 6 |          torbą, książę panie. Ale niech wasza~książęca mość przypomni
23 6 |           by mogli. A JW. chorąży niech raczy zapytać W. Tryzny,
24 6 |       może za irytacją kontraktu, niech przyjaciele rozsądzą. Ale
25 6 |          My oboje szlachta, zatem niech nas szable rozprawią, i
26 6 |           Radziwille, do Litwy, a niech mnie diabli porwą, jeżeli
27 7 |         nie mogę, by ją opisać, a niech ta moja relacja moich wnuków
28 7 |          Poczekajże, mój kochany, niech no pan się obudzi.~- Panyczu,
29 8 |           ma jakiego Łęczycanina, niech się nie męczę! - i zaczął
30 8 |        pocieszyć, powiedziałem:~- Niech to panów nie upokarza, żeście
31 8 |         ci, co przedali sumienie, niech o sobie myślą; a on tak
32 9 |           lepiej wybadam; a potem niech który z panów jedzie nazad
33 10|         będziemy na ostre, a nikt niech się nie waży ratować, pokąd
34 11|          bo błaźnić się nie chcę. Niech nas, kto chce z naszych
35 11|          przystaję; najwłaściwiej niech gospodarz decyduje.~- Z
36 11|         się myśliwymi nazywać, to niech przepadną moje konie. Ale
37 11|       odpowiedział pan Bonifacy - niech nasz naczelnik nas sądzi.
38 11|      zdrów, kochany panie Leonie, niech Pan Bóg tobie instynktuje
39 11|            Bywaj zdrów, łaskawco. Niech ci Bóg odpłaca dobroć twojego
40 12|           nim obsypanym? I chwała niech będzie Bogu, że jeszcze
41 13|            A bez tego wszystkiego niech i dziesięć lat siedzi w
42 13|          w Wilnie pod profesorem, niech wszystkie , prawa na pamięć
43 13|       wiemy; jeno co nam do tego: niech każdy o sobie myśli. Dość
44 13|          książkę porządną ułożył? Niech go pokażą! Z korzennych
45 14|        jego postępki nie wykryły. Niech mu Bóg nadgrodzi! Dobrze,
46 15|      grzech zapłatę swoje weźmie. Niech no kto przepatrzy wszystkie
47 15|         woli, tam nie ma grzechu. Niech się pan Andrzej kruszy,
48 16|  opamiętał, jak on się odezwał:~- Niech będzie pochwalony Jezus
49 16|           to mi będzie w zarobku. Niech się wtenczas dowiedzą, jak
50 16|           ale zupełnie na swojej! Niech się stanie jednak wszystko
51 17|        zaczął go całować mówiąc: "Niech ci Bóg nie pamięta, żeś
52 17|  gadzinami nakarmił:~- Pozwólcie, niech ja ich policzę; może ich
53 17|     szkolny i wojskowy; a dobrze, niech wnijdzie.~Uprzejmie mnie
54 19|          co z jednym człowiekiem. Niech jej syny dla niej znoszą
55 19|         niej znoszą przeciwności, niech pracują a pracują nie zrażając
56 19|           szczerze się lituję - a niech będzie błogosławiony Pan
57 20|        rozpalonymi mnie głaskali? Niech mnie bolić przestanie, a
58 20|      człowiekiem; a teraz pozwól, niech się odezwę do regimentarza
59 20|       musisz grosiwa przy duszy - niech cię to nie obraża, bo nie
60 20|           jak my sobie życzym, to niech pan nas nie straszy, że
61 21|           u syna swojego otrzyma. Niech, kto chce, głosi się moim
62 21|       chce, głosi się moim panem, niech mnie łupi i dręczy, ja wiem,
63 22|        gdzie każą. - A on mnie:~- Niech pan porucznik konie zbiera
64 22|          mówiłem z nim po bożemu; niech sam powie. Jeszczem go prosił,
65 22|    zyskasz, jak mnie ukrzywdzisz? Niech no któremu z nas włos aby
66 22|          moje wdzięczność.~- Ale! Niech tylko popróbuje ekonom moich
67 22|       krótko powiem, co być może. Niech pan zostawi mi zakład, że
68 22|       zatrzymać, a jego puszczaj. Niech na mnie raczej największe
69 22|       dobrodzieju - ozwałem się - niech pan się o mnie nie troszczy,
70 22|    odprowadzi do Szyjeckiej Budy. Niech mnie szanowny łowczy tu
71 22|     porucznikiem.~- Wielmożny pan niech o to będzie spokojny: u
72 22|          A wielmożny pan komisarz niech z Bogiem rusza nazad i moich
73 22|         niego mówić nie będę; ale niech pan o mnie, jak chce, trzyma,
74 22|           u stołu, mówiąc mnie: - Niech pan porucznik nie uważa.
75 22|           kto sobie pościele, tak niech się i wyśpi!~Zresztą, prawdę
76 23|        chorąży mu odpowiedział:~- Niech książę brat da temu pokój.
77 23|          spotkać się po rycersku, niech i tak będzie. Kto chce,
78 23|           i tak będzie. Kto chce, niech wojuje orężem, a Panu Bogu
79 23|           zbłaźnił. O to pokój. A niech ksiądz pan czy pan ksiądz,
80 24| niezawodnie byłaby nic do rzeczy. Niech każdy stary sumiennie pisze
81 24|          czego sam był świadkiem, niech pisze po swojemu rzeczy
82 24|            Pan Bóg mi go odebrał, niech Mu będzie chwała na wieki
83 24|         sobie samemu być wrogiem? Niech księża sami popróbują go
84 24|   odbierajcie nam naszego Piasta! Niech on nam służy na zawsze za
85 24|            mój Sewerynku, pozwól, niech no wyprawię forysia do pani
86 24|      Dobrze, moja Magdusiu, pisz. Niech wszyscy wiedzą, że my na
87 25|           Od pastucha do senatora niech wszyscy będą równi. Ale
88 25|           ważył się dopuścić. Ale niech no się pokaże rosyjski czy
89 25|           do mnie przyjechałeś.~- Niech się nacieszę jeszcze JW.
90 25|            choć mi pić nie wolno, niech przynajmniej się napatrzę,
91 25|          I owszem - odezwał się - niech pan starosta zdrów pije
92 25|          na koniec pan starosta - niech go za to Pan Bóg stokrotnie