Part

 1 1 |          Suwarowa gnali, a i ja tam swoim nie szkodził, co mnie i
 2 1 |             bardzo był szacowanym w swoim powiecie. A co się zrobiło
 3 1 |            drugich niegodnym sługom swoim wielkie rzeczy objawia;
 4 2 |         chciał zrobić rotmistrzem w swoim pułku i to mi było do smaku,
 5 4 |           jak on niszczy przesądy w swoim narodzie i daje mu światło
 6 4 |            Dniestr przeprawili się, swoim kosztem podejmował i przez
 7 4 |      Woltera sułtan nie tylko, że z swoim powiernikiem, jak on sam
 8 4 |         kniaziach zdobyte w ogromie swoim o dwa razy przynajmniej
 9 5 |           który po dziadzie jego, a swoim teściu otrzymał sęstwo za
10 5 |          zawszem ojczyźnie służył o swoim, bez zapłaty, nie tak jak
11 5 |    Wawrzyniec do Nowogródka z panem swoim przyjeżdżał. To my co dzień
12 5 |      dopełnienie przeprosin z całym swoim dworem pojechał do Dunajczyc,
13 5 |           się nafrasował przyjmując swoim chlebem okazałego i licznego
14 5 |       barskiej znacznie go odłużył, swoim kosztem sztyftując chorągiew,
15 5 |            pana stolnika na ogólnym swoim majątku wręczone mu będą;
16 5 |              a przyszłych sług jego swoim chlebem karmić, więc ja
17 6 |          konkurując o jego córkę, w swoim domu nakarmił go arbuzem,
18 6 |          był syndykiem, i całkowity swoim dworem zajął, oprócz kilku
19 6 |             ojcze Idzi; wszak to na swoim dziedzińcu i wióry biją,
20 6 |          antenatów każdy na gruncie swoim siedzi (bo moja prababka
21 7 |         zaręczył podpisem i honorem swoim, że ani on, ani nikt z jego
22 8 |       śmierć, rachując się ściśle z swoim sumieniem, bo zawsze się
23 9 |            co po tatarsku mówił jak swoim językiem. Pan Mikosza zajadał
24 9 |             był synem Ostafieja, co swoim kosztem utrzymywał pułk
25 9 |           jeden po drugim w pięknym swoim ubiorze do niej właził i
26 9 |        poszedł pierwszy raz w życiu swoim w prysiudy. Ale pan Azulewicz,
27 9 |             pisarz i sędzia, ubogim swoim ubiorem nie różnili się
28 9 |            przez pychę upiera się w swoim kacerstwie, że tylko u katolików
29 10|       wymówić ani napisać, w dziele swoim O nierządzie Polskiej, lubo
30 10|            litewskim, bardzo był na swoim miejscu, tak że kiedy został
31 10|             na koniu z naczelnikiem swoim nadeszła blisko karczmy
32 10|        stawić się będzie z patronem swoim, którego pokazał woźnemu.
33 10|    dowiedział książę o nieszczęściu swoim. Bo zawsze później mawiał: "
34 11|            bez cudzej krzywdy, a ty swoim żartem chcesz mnie konie
35 11|          naszemu księciu wystąpił w swoim indukcie z lezjami w przytomności
36 11|             nam krajczy za powrotem swoim do Nieświeża to wszystko,
37 12|        nieszlachcicowi, marszałkiem swoim ogłosiła Kozaka; bo nasza
38 13|    piastował. Wkrótce po wstąpieniu swoim na urząd pokazuje się człowiek
39 14|     starszeństwo, będąc kawalerem w swoim narodzie zacnie urodzonym
40 14|            z czułości. Zaraz w domu swoim go umieścił i kilku jego
41 14|        rosieński, umieścił w wojsku swoim. Sam nasz przegląd robił
42 14|          wziąwszy krejdę na giwerze swoim pomazał czort wie co i kazał
43 15|          własny, i w pokrewieństwie swoim z senatorami, i w przeszło
44 16| podkomorzyna nowogródzka, ma w domu swoim krewną, pannę Magdalenę
45 16|     doświadczywszy mnie lat dwoje w swoim domu. Po odbytym szlubie
46 17|         ziemi osiędą. Matki, synkom swoim pokazując jego rysy, będą
47 17|       ojciec nie żył) i ze szwagrem swoim, panem chorążycem Jeśmanem,
48 17|        dokazał, że kilkuset Kozaków swoim kosztem uzbroił, a najwięcej
49 17|           swoich ludzi oddawał, i z swoim dawnym [towarzyszem] Aleksandrem
50 18|         dziedzictwa. W województwie swoim mieszkając, zaprzyjaźnił
51 19|            sto razy na dzień, czego swoim rozumem i pracą nie zrobisz,
52 19|          konfederacji tak był radom swoim zhołdował, taką ufność w
53 19|           zbawi - mówił on w jednym swoim kazaniu po odebraniu wiadomości
54 19|             daleko nie zajedziesz z swoim.~- Ja piechotą trafię, byle
55 19|         cwał. Pułkownik, co nigdy z swoim sztućcem się nie rozstawał,
56 19|         wkrótce przybiegł z sztabem swoim na hałas strzału, by się
57 20| rozchorowały.~Oprowadzał on mnie po swoim gospodarstwie, bo wedle
58 20|          dnia, oprowadzając mnie po swoim gospodarstwie, zaszedł ze
59 20|      przekonał mnie, iż nie było na swoim miejscu pokazać się zbyt
60 20|          pułkownik Łukawski gardłem swoim przypłacił, to więcej trzechset
61 20|             tracić, toby parę dni o swoim chlebie się tłomaczyć byłaby
62 20|  niewieleśmy od waćpana bogatsi nie swoim, ale kupnym owsem gęsi karmiemy,
63 20|             a o panu Poniatowskim w swoim czasie pomyślim, jak go
64 21|           tysiąca ludzi stwierdziło swoim świadectwem, a kilkadziesiąt
65 21|            a kilkadziesiąt szlachty swoim podpisem.~Otóż błogosławiona
66 21|          rządy usprawiedliwił przed swoim stworzeniem. I za Jego pozwoleniem
67 21|           to wszystko zeznała przed swoim spowiednikiem dla większego
68 22|      zniszczą. Pan Bóg po czasie na swoim postawi, a ludzie przewrotni
69 22|        troszczy, a z godnym synem i swoim dworem rusza sobie do Cudnowa:
70 22|       odprowadzę.~Tak pan łowczy ze swoim pocztem nazad, a ja z hultajstwem
71 22|         bardzo szanuję, a jak go na swoim gospodarstwie przyjmę, to
72 23|          zawsze nazywał go żartując swoim kolegą. A trzeba wiedzieć,
73 23|             zawsze z synkiem, sam w swoim paradnym ubiorze, a synek
74 23|    spuszczające się w postanowieniu swoim na ich wolę, odpowiedziała
75 24|      odgryzał, nie postawi nigdy na swoim.~Niechaj mędrcowie świdrzą
76 24|     Rzeczypospolitej zapasy, uporem swoim w przepaść jej nie wtrącili,
77 24|    samolubstwa, równy w poświęceniu swoim dla kraju księciu Antoniemu
78 24|            Ale niedługo się cieszył swoim stopniem. Pod Sałantami,
79 24|         różnił się w zdaniu z panem swoim. Wszystko to i godziny nie
80 24|           strony, iż w namaszczeniu swoim przyjął stopień duchowny,
81 24|     pomazaniec, który zaszczyca nas swoim majestatem, a który, daj
82 24|            czymkolwiek wyrwał przed swoim przełożonym. Nieprawdaż,
83 24|          przypisujemy, boś szedł za swoim przekonaniem. Spodziewamy
84 24|       gospodyni, tak była ucieszona swoim znaczeniem, że na żadne
85 25|            wola Pana Boga była, bym swoim w kraju służył, bom tak
86 25|             wileńskiego, od niego w swoim interesie przyjeżdżam, o
87 25|             ten zaczął się wymawiać swoim szlachectwem, że nie jest