Part

 1 3 |   Puławski:~- Jak książka mówisz, mój sędzio. Kiedy tak dobrą
 2 4 |         tu na moje imieniny Staś, mój wnuk, dobrze z francuszczyzną
 3 4 |  Azulewicz, Tatar, ale szlachcic, mój kolega. On panu podczaszemu
 4 4 |       Ogiński. wojewoda Witebski, mój pan, posłał mnie z nim do
 5 4 |           tak się odezwał:~- Ale, mój dziaduniu, wszakże to nie
 6 4 |           rozumieć?~A ja na to:~- Mój Stasiu, jeżeli koncept francuski,
 7 5 |         mu ten powiedział:~- Ale, mój Wawrzeńcu, czy nie przesadzasz? -
 8 5 |              Dzień to szczęśliwy, mój Ignasiu, bo już kończy się
 9 6 |          bo i oświeci, i uspokoi. Mój ojcze Idzi, zawsze nieboszczyk
10 6 |         ubił. Co tu było robić? A mój Wołodkowicz dwa folwarki
11 6 |       bernachu! Tobie się podobał mój pas, com go wczoraj miał
12 6 |        żalu zachoruję bez ciebie, mój księże. Ja z tym heretykiem
13 6 |   kochanku - mówił - widzicie ten mój szkaplerz? To ja go w sukcesji
14 6 |      moich antenatach. Jeszcze go mój protoplasta, Lizdejko, nosił
15 6 |  prześladuje!" A On mnie:~"To nie mój biskup, to hultaj: ale on
16 6 |     mojego, do was wróciłem i Pan mój nadgrodził moją wiarę, bo
17 7 |         bo nic nie mówiło za mną. Mój ojciec mnie odumarł w piątym
18 7 |        dworu. Na te słowa i ja, i mój wuj padliśmy mu do nóg i
19 7 |         śmierci Augusta Trzeciego mój pan, jako prawie wszyscy
20 7 |     połowyny ne ma.~- Poczekajże, mój kochany, niech no pan się
21 7 |           ne mohu czekaty.~- Ale, mój kochany, czy ty oszalał,
22 7 |    podczaszego litewskiego. Na to mój pan:~- Zawołaj go natychmiast!~
23 7 |  natychmiast przysięgę wykonałem; mój pan dał znak, Kozak kląkł
24 8 |        pierwszy raz podzielono, a mój pan już nie żył, jak to
25 8 |            Jak zrobisz testament, mój książę, a Pan Bóg ciebie
26 8 |         panie Sewerynie, ale taki mój smyczek musi się pobratać
27 8 |       wielki rozum; a oto świadek mój kolega, że kiedym jechał
28 9 |      ucisku moskiewskiego, a cały mój naród podda się pod wyznanie
29 9 |          moje nazwisko jest Wołk. Mój ojciec był szczupłego majątku,
30 9 |         urzędu mógł się docisnąć. Mój ojciec osiadł na obszernym
31 9 |        ode mnie młodsza; zezwolił mój ojciec, aby nas w wierze
32 9 |         wstęp do naszego domu, bo mój ojciec, pomimo wstrętu do
33 10|           przy panu pisarzu; więc mój patron przed waćpanem mnie
34 10|        imienia Massalskich. I oto mój abszyt i świadectwo mojej
35 11|     srebrnych groszów. - Oto cały mój majątek, a wszystkie moje
36 11|         On poczciwe ma serce, ale mój postępek był tak niewdzięczny,
37 14|           to ty taki hramotny, że mój chleb chcesz darmo jeść?
38 15|    objaśnienia dać nie umiem; ale mój sąsiad te rzeczy dobrze
39 15|          się ze mną, mówi mnie:~- Mój cześniku, byłeś przyjacielem
40 16|         kancelarii, a przecie cóż mój synowiec znajdzie po mojej
41 16|         nieraz się na coś przydał mój rozum. Jużeś dość światu
42 16|         stanu, ofiarując mu i ten mój, jaki był, chętnie porzucić,
43 16|      Kiedy więc w kilka dni potem mój łaskawca, pan Fabian Wojniłowicz,
44 16|       mnie w życzliwości szanowny mój niegdyś mecenas, pan Fabian
45 16|           lubo podobnymi urzędami mój ród nie był zaszczycony,
46 17|          on, ale i cała czeladź. "Mój chleb jecie -prawi -pokutujcie
47 17|         dawniej sam siebie, teraz mój Pan łaskaw mnie chłoszcze."
48 19|           na śmierć dysponować.~- Mój księże, ty lepiej znasz
49 20|        Nam nie żal cierpieć, ale, mój Boże, serce się rozdzierało,
50 20|        moje dzieci porozproszane, mój majątek złupiony. A ja jakież
51 20|           z żelaza. Ja do ciebie, mój księże Marku, szczęścia
52 20|   nieustraszony w boju starzec, a mój szczególny dobrodziej. Nigdy
53 20|          Oto wiesz, że najstarszy mój syn w konwikcie warszawskim
54 20|           tu mi się przyśniło, że mój chłopiec obłożnie zachorował;
55 20|         Warszawy zawiózł."~I tak, mój panie Kaźmierzu, pan chorąży
56 20|        naliczyć nie można, i cały mój pułk w onegdajszej potyczce,
57 21|        dwadzieścia. A sądy nasze? Mój Boże, one są szlachetniejsze
58 22|         jurgieltów zagranicznych, mój Boże! czarne na białym widzą,
59 22|         piatyhorskiej chorągwi, a mój szczególny dobrodziej, miał
60 22|        hetmana, na którego dworze mój ojciec się wychował. Rychło
61 22|            od śmierci JW. hetmana mój rotmistrz, i mówi mi te
62 22|            ale których znałem jak mój sygnet herbowy, co go na
63 22|        Wtedy to mi się dostał ten mój siwosz, coście go wszyscy
64 22|       dyby jak pan moich ludzi?~- Mój kochany - odpowiedział łowczy -
65 22|           ty wiesz, że Cudnów nie mój i że ja pańskiego dobra
66 22|         budę nie zostanie.~- Ale, mój Pawliku, gadajmy po ludzku,
67 22|        rób mnie tej krzywdy, żeby mój gość miał narzekać, iż mnie
68 22|       nieszczęście spadnie, niżby mój gość najmniejszej przykrości
69 22|        miejscu, będzie ich czekał mój namiestnik; a jak była między
70 22|         pieniądze, które dał mnie mój rotmistrz na kupno koni
71 22|     siebie zapytać, czy i ten koń mój gniady, z którego zleźć
72 22|            gdzie powoli zbierałem mój oddział i nowo zaciążnych
73 23|      szlachcic jak i książę, a że mój ojciec głośniej Pana Boga
74 23|      między wami. Książę chorąży, mój nieboszczyk pan, żadnego
75 23|          wdzięczył, odzywa się:~- Mój strażniku, co to koło ciebie
76 23|       przy swoich organach, kiedy mój był namiestnikiem kawalerii
77 23|      czuprynę przyprószył. Zatem, mój miły księże, wracaj do swego
78 23|       mężobójców.~- Tylko proszę, mój księże, nie uczyć mnie katechizmu.
79 24|   rozdziera moje serce! - Młodszy mój syn, mój Karolek, od syntaksy
80 24|         serce! - Młodszy mój syn, mój Karolek, od syntaksy mówił
81 24|         poległo, padł między nimi mój Karolek, pięciu bagnetami
82 24|   kobietami zatrudniony. Otóż tam mój umocowany wszedł w układ
83 24|     swojego męża!~- Co powiadasz, mój kochanku?~- Tak, tak, moja
84 24|        jesteśmy wielmożni.~- Ach, mój Sewerynku, pozwól, niech
85 24| dziedzińcu radowała się z nami, a mój stary dyspozytor Pękalski,
86 25|     wygodę. Nie był mu tedy tajny mój interes z panem starostą,
87 25|         List był krótki, w którym mój książę prosił o łaskawe