Part

 1 2 |    chrząszcze padają. Nadokuczał on tyle Moskwie! Toteż mówiono,
 2 3 |          Boga ściągały; a teraz już tyle złego się namnożyło i takie
 3 3 |             pocieszany i obdarzany. Tyle doświadczał wzgardy i poniżenia
 4 3 |             za nie ledwo nie drugie tyle dóbr nabyć, ile ich miał,
 5 4 |         Zygmunt i syn jego Kaźmierz tyle usilności łożyli, aby wiarę
 6 6 |        utrzymał. Wszystkie te słowa tyle na nim wrażenia zrobiły,
 7 6 |     odpuszczę, jakem Radziwiłł", to tyle mi nadokuczał, że taki kazałem
 8 8 |        szabelki niż pióra pilnując, tyle ponarąbywał łap i uszów,
 9 8 |               bić się po łęczycku."~Tyle mi się zostało z całej francuszczyzny.
10 8 |              przez czas urzędowania tyle starego wina się wypiło,
11 8 |      gospodarza. Otóż JW. marszałek tyle miał szacunku dla dostojnego
12 8 |          marszałkowi rękę, a on nie tyle z bólu, jak z kontuzji stał
13 9 |             się, że śpiewem bajarza tyle byłem zajęty, że od niego
14 9 |         tylko że ich odpierał i raz tyle tej zgrai nabił, że aż pięć
15 9 |             żon popów, których jest tyle, ile pułków, to jest czterdziestu (
16 9 |       koszowy, jest ich narzędziem. Tyle tylko możemy być pewni,
17 9 |          Boga, że moja matka, żyjąc tyle lat z heretykiem, jest pod
18 10|            dalekie od wszelkiej nie tyle podłości, ale nawet cienia
19 10|           tym zdarzeniu, co nam był tyle strachu nabawił.~
20 11|          samym panem Leonem, dawszy tyle dowodów i wielkiego światła,
21 11|            ale tak dowcipne, że nie tyle garniec, ale i dziesięć
22 12|             magnatem (jak tego było tyle przykładów), a tej równości
23 12|             od rozumu aż odchodził, tyle tylko że korpus odprowadził
24 13|            I dlatego prawodawca nie tyle mądrym, ile świętobliwym
25 13|          kosztu, że za niego drugie tyle wojska mogliby utrzymać.
26 13|           sobie samemu przynajmniej tyle rozumu i światła przyznaje,
27 13|         posągi widujem, a o których tyle wielkich rzeczy czytamy,
28 13|          ród swój zwiedli, choć nie tyle.~Jeżeli się oni na ciele
29 14|             które spadają na naród, tyle tylko winny, że ich znosi.
30 14|      naszych zastali, że po ulicach tyle się snuło, że gdyby kto
31 14|     umieścił i kilku jego kolegów i tyle jemu i wszystkim nam się
32 14|           gamą, którzy przynajmniej tyle krzywdy narodowi, ile pociechy
33 15|            wychodzę jak przedtem. A tyle straciwszy, to miałem w
34 15|             w dziejach naszych, ale tyle dumny, że nie mógł znieść
35 15|          się naszą ojczyzną Pan Bóg tyle narodów ruskich nam poddał,
36 15|    jakkolwiek ono jest ciążące, nie tyle, ile nasze nad nimi kiedyś
37 15|            niemiecku się przebrać i tyle tylko mu nie dostawało.
38 16|              sam nie wiem co, tylko tyle pamiętam, że dziękując do
39 16|          synowskiej wdzięczności za tyle łask jego, których uwieńczył
40 17|         sześć folwarków tam było, a tyle ich przykupił, że zostawił
41 17|          Tadeusz wstał, a przekupka tyle ufała w jego sprawiedliwość,
42 17|            kiedy za nią cierpiał, i tyle rozumiał swoje przeznaczenie,
43 17|          samej rzeczy nie było tego tyle, aby im się nie oprzeć;
44 17|       gotował się na śmierć, której tyle razy nieustraszony szukał.
45 18|         lekkomyślnie im dotuszać, o tyle jest okrutnie ich potępiać.
46 19|          człowiek poczciwy, mam już tyle się dać owładać, abym odstąpił
47 19|           abym odstąpił od tego, co tyle wieków, tyle podań, tyle
48 19|            od tego, co tyle wieków, tyle podań, tyle mądrych a cudownych
49 19|            tyle wieków, tyle podań, tyle mądrych a cudownych mężów,
50 19|          mądrych a cudownych mężów, tyle cnót nadzwyczajnych, tyle
51 19|           tyle cnót nadzwyczajnych, tyle na koniec niewinnej krwi
52 19|    zbawienia? Co do mnie, gdyby nie tyle innych, nierównie gruntowniejszych
53 20|   przywiązaniu; źrzenicy oka mojego tyle nie miłuję, ile ciebie.~
54 21|   błogosławiona Anna Omiecińska nie tyle mądrością słynęła, ile miłością
55 21|           ile rubli kupisz Moskala, tyle dukatów trzeba dać Polakowi. "
56 22|           że na przekór Opatrzności tyle zaufali nędznemu rozumowi.
57 22|   towarzystwa, a ledwo nie dwa razy tyle szeregowych. Aż tu przywołuje
58 22|             ludzi odeszle, wiem, że tyle pan Pawlik grzeczny, iż
59 22|             rodowity szlachcic. Ale tyle mi humoru popsuł zrabowawszy
60 22|     namęczyć - i teraz pewno nic go tyle nie frasuje, jak to, że
61 22|    przytomności trzos panu zdarłem. Tyle tylko mojego, co go nafrasuję.
62 22|        deprekacje, że z jego powodu tyle przykrości doświadczyłem,
63 22|         nieraz Pawlik się dopuścił, tyle go znalazłem gościnnym i
64 22| przezornością. Po drodze u szlachty tyle koni ponadostawał, że spieszonych
65 23|             z tak licznym abecadłem tyle się obezna, iż się w czytaniu
66 23|      sennego kartą po nosie uderzyć tyle razy, ile tynfów szło na
67 23|             pięćset tynfów, właśnie tyle, ile łóz dostał, i postąpił
68 23|        chociaż srogim był dla syna, tyle to uczuł, że pojechał do
69 23|         goryczą, znalazła na koniec tyle siły, aby Bogu ofiarować
70 23|          pan Ryś po gwałtownym żalu tyle się opamiętał, iż nawet
71 23|        chleb kościelny opatrzono na tyle tylko, ilem Kościołowi wyświadczył,
72 23|         strażnik swoją zaciętością, tyle nas zbudował potem czułym
73 24|     zdatności, nie dowierzali atoli tyle tym przymiotom, by myślić,
74 24|          głowa tej partii, w której tyle lat walczyłem jako żołnierz
75 25|         jadł do sytości, pewnie nie tyle się płaszczył przed księciem
76 25|             trzy wsi nie przynosiły tyle, ile mu jedna; a po śmierci,
77 25|      batogów sypnął był jedną ręką, tyle potem tysięcy drugą na zagojenie
78 25|          nie doświadczyłem. Owszem, tyle okazał się dla mnie łaskawym
79 25|       godziło mu się być czynnym. I tyle okazał się dla mnie łaskawym,
80 25|            czy doktor pozwoli waści tyle wody nażłopać?" Właśnie