Part

 1 1 |             lubo o niej przemilczę, jemu samemu krzywdy nie przynosiła -
 2 2 |            łaskę, gdyż mi się udało jemu raz życie ocalić, a przynajmniej
 3 2 |         sześciu krejdą obznaczał, a jemu nigdy nic; co też mu i na
 4 2 |            tymże pułku poruczeństwo jemu kupił. Ale jak tylko konfederacja
 5 2 |           pan Kaźmierz Puławski był jemu posłusznym. Owoż tedy wyszedł
 6 2 |      szwanku do obozu powrócić. Ale jemu żal się zrobiło opuścić
 7 2 |             wystrzelę jak psu.~A ja jemu:~- Panie pułkowniku, zaniechaj
 8 3 |             zabiegami swymi torował jemu drogę do cudzej własności;
 9 3 |             była wielka pociecha, a jemu z bólem przymieszana, bo
10 4 |            naszej ojczyźnie podobny jemu wielki człowiek się okazał,
11 5 |           jego krotofile spamiętał. Jemu ten dowcip na dobre wyszedł,
12 5 |         człowieka go wykierował, co jemu nikt nie zazdrościł, bo
13 5 |           ubóstwie przepędzonej, co jemu wiele przyjaciół na sejmikach
14 5 |     nieboszczyku mówiono; bo sędzia jemu wielką do siebie konfidencją
15 5 |            sienie urażał, kiedy kto jemu się odciął. Pan dobry i
16 5 |         kielich wypił do Wawrzeńca, jemu go oddał, napełniwszy swoją
17 6 |           on sam z początku nie był jemu przeciwnym, że ta braci
18 6 |           to, że prawa nie zna i że jemu przystoi nad kartami, a
19 6 | niedźwiedziem litewskim; ale dam ja jemu, jak do Grodna na sejm przyjedzie,
20 6 |           Tryzny, bo on sam wie, co jemu należy, i potrafi o prawa
21 7 |       miałem szczęście pierwszy raz jemu przysłużyć się. Przybywszy
22 7 |         przeszkodziła; a co więcej, jemu winienem, że ojczyźnie służyłem.
23 7 |        interes do niego?~- Oto wezu jemu hostyneć od pana mojeho,
24 8 |             dom Radziwiłłowski. Tak jemu pielgrzymka i na tamten,
25 8 |             do korda, więc oddał go jemu, aby został nieświeskim
26 8 |             zajęte, ale przez osoby jemu nieznajome. Marszałek ogłasza,
27 9 |              Otóż było nas czterech jemu dodanych: pan Michał Ratyński,
28 9 |     wdziękom. A ja, lubom był równy jemu młodością, przyznam się,
29 9 |     kasztelanii bracławskiej, którą jemu król przyobiecał. Obietnicy
30 9 |           nie będę wchodził, ale ty jemu powiedz, szczo kniaź Ostafi
31 9 |      Gardzie na straży. Nasi Kozacy jemu zameldowawszy się, on nas
32 10|          pisać, ale bez żadnego się jemu sprzeciwiania. Znalazł się
33 10|           On księcia Karola i dwóch jemu dodanych obywatelskich synów
34 10|            odwrotu zmuszał. Rady by jemu tam nie dali, a trzeba było
35 10|          Massalskich i zabierał się jemu serce przyłożyć. A książę: -
36 11|           król Stanisław konferował jemu przywilej na krajczostwo
37 11|          się przeląkł z obawy, by i jemu samemu się nie dostało,
38 11|          się naprzykrzył; a dopiero jemu. Nie ma rady, on wszelkie
39 12|       nieprawe posiadanie zaszczytu jemu nienależnego i tym uwolnił
40 12|         częścią Mirowskich, których jemu zostawił, z rozporządzenia
41 12|          okolicach Mszczonowa. A że jemu bardzo szło, aby go dostać,
42 12|          szacunkiem i łagodnością i jemu dał izbę we własnej swojej
43 13|             na przykład, większy to jemu zaszczyt przynosiło, skoro
44 13|       szacunku publicznego - i nikt jemu nie wymówił, że miał braci
45 14|           kilku jego kolegów i tyle jemu i wszystkim nam się wywiązywał,
46 15|             pokąd był cnotliwy, jak jemu los dopisywał, że aż jeden
47 15|     oddawszy mnie batog, i musiałem jemu takąż samą liczbą batogów
48 16|            chociaż nie miałem czasu jemu się zasłużyć, beczką wina
49 17|             pozornie biorąc rzeczy, jemu się nie powiodło, co jest
50 17|          się go nawiedzić, gdy mnie jemu oznajmiono, przypomniał
51 19|           jeśli przede dniem skona, jemu nie pomożesz, a wpadniesz
52 19|       przebył, to tylko Panu Bogu i jemu było wiadome, dość że chociaż
53 19|       wszystkim do nóg, a najwięcej jemu, przepraszając, iż ważyli
54 20|            z myśli przysłużenia się jemu. Że był podobnej mnie tuszy,
55 20|           swojego konia nakarmi, to jemu samemu bieda znośniejsza.~
56 20|            się na puchach podobnych jemu panów rady, co mu za chleb
57 21|             że lepiej Panu Bogu niż jemu być posłusznym; teraźniejsi
58 22|             parobków zamordować, ja jemu nazajutrz żonę i dzieci
59 22|             prowadził nas ze zwykłą jemu odwagą i przezornością.
60 23|          jego czynności było posłać jemu mundur albeński, a po śmierci
61 23|             brzemienną, powiedziała jemu:~- Jużem cię kilkakrotnie
62 23|      podpisał. Kazał potem odliczyć jemu parę tysięcy jako deservita
63 23|      wywzajemnić radą, toć życzę, i jemu daj pokój, bo że książę
64 23|           to nic nie należy (dam ja jemu fartuszkowy majątek!), ale
65 24|            Stanisławem lub w domach jemu nieżyczliwych! a jednak
66 24|           potępiać go nie śmiem ani jemu przypisuję niezasłużonej
67 24|         nami rządził, oddajmyż więc jemu sprawiedliwość. A jak nie
68 24|            mu kielich pokazał, by i jemu nalał; ale nasz podczaszy,
69 24|          się zaprowadzić do komnaty jemu przeznaczonej. Tam poszedł
70 24|        Dopiero jak zobaczył lud, że jemu nic, za nim z toporami tak
71 24|      miejsce podkomorzego, wypadało jemu mówić z królem o wakansach
72 24|             samego końca dochowałem jemu. I nie tylko ja, ale wszyscy
73 24|              żeśmy się naprzykrzyli jemu, bośmy chwili mu wolnej
74 25|        Józefem Rejtanem i dwa palce jemu odrąbałem, a pan Wołodkowicz
75 25|             tohda w Nowohrodku, jak jemu konczyna pryhodyła, sej
76 25|            Potocki jak i ja, tob ja jemu... Ale pokińmo o tym. Pane
77 25|          tego nie wart? Se hołowa!  Jemu kanclerom buty. A jak pyje!
78 25|            sia ekonomowi i podiakuj jemu, szczo on pozwoływ tobi
79 25|      przyjęty nie jak sługa równego jemu magnata, ale jak przyjaciel.
80 25|             szczuł na moim polu. Ja jemu raz każu: "Oj mosanie Wołynecki,