Part

 1 1 |            porucznik pancerny, któren lubo dworzanin księcia Karola
 2 1 |      okoliczności przypisywali, która lubo o niej przemilczę, jemu
 3 1 |            którego Mańkutem nazywali, lubo opodal od Snarskiego siedział,
 4 3 |               oko, a której nazwisko, lubo mnie wiadome, wymienionym
 5 4 |      prawdziwie polskim królu, któren lubo na obcej urodzony ziemi,
 6 5 |      najpierwszy z stanu rycerskiego, lubo sensat i poważny, ale przez
 7 5 |          pieczy brata swojego, któren lubo młody, już najsędziwszych
 8 5 |             Starsza córka, Katarzyna, lubo trochę ułomna, wielkie szczęście
 9 5 |             mógł dotrwać do końca; bo lubo nie sprzeciwił się powołaniu
10 6 |        dziedziniec bernardynów, gdzie lubo dobrze byliśmy pijani, de
11 7 |           jechał przy jego karecie, a lubo oprócz wujowskie dwa podjezdki,
12 7 |            nigdy nie skrzywił. Nawet, lubo jako ojciec dzieciom, był
13 7 |      natarczywiej lazł mu w oczy, ja, lubo towarzysz pancernego znaku
14 7 |               naradzał. O czym? - ja, lubo byłem użyty do pióra, to
15 8 |            pójdę do spowiedzi. Jakoż, lubo nasza bryka przewróciła
16 8 |             zdołali sprostać, a która lubo za granicą wychowana, tak
17 8 |              chciała swojego majątku, lubo jego wartość pewnie o wiele
18 9 |             właśnie na czas jarmarku. Lubo miasteczko składało się
19 9 |               powabów Ukrainki, która lubo z jego mowy się czasem naśmiewała,
20 9 |             taka wzięła ciekawość, że lubo postanowiłem sobie ust nie
21 9 |              z poufałym przyjacielem, lubo go pierwszy raz widział.
22 9 |          których nadmieniłem, a które lubo niewykwintne, bardzo nam
23 10|          swoim O nierządzie Polskiej, lubo naszym więcej sprawiedliwości
24 10|             się nie zapierał, ale to, lubo było przestąpieniem, śmiercią
25 11|              że w czasie bezkrólewia, lubo konfederacja generalna pod
26 14|                wziął do swojego boku, lubo on był wzrostu tak nikłego,
27 14|               poruszeniem kierował. A lubo wojewodzie Potocki i pan
28 15|           dostojeństw. Jakoż wkrótce, lubo młody, zjednał sobie - i
29 15|              nie piął się do urzędów, lubo i te go nie omijały, bo
30 16|          jurystowałem w Nowogródku, a lubo jeszcze nie byłem umocowanym
31 16|            sobie oszczędzić. Jednakże lubo żyłem przyzwoicie i każdego
32 16|              sztukamięsy nie zaczepi, lubo z każdego szeląga swojego
33 16|            wydatki opędzić- A jednak, lubo byłem rad temu, co się robiło,
34 16|              została panią Soplicową. Lubo przed szlubem do niej pięciu
35 16|              domami -nadmienił on, że lubo podobnymi urzędami mój ród
36 17|            sobą wyższość przyznawali, lubo do nauk był dość tępym,
37 17|              był koniuszym litewskim, lubo za nim sami księża jezuici
38 18|          dotąd, a pomniki ich potęgi, lubo bardzo starownie musiały
39 18|      szczególnie utkwił mi w pamięci, lubo przeszło pięćdziesiąt lat,
40 18| Ciechanowiecki, mający jedynaka syna. Lubo posiadał znaczne dobra,
41 19|              między niby mędrcami, co lubo dowodzą Jego bytu, tak Mu
42 19|              kilku z nich, widząc, że lubo bezbronny, ani żelazo, ani
43 19|              kilku położył, że każdy, lubo bez szwanku wstał, ale już
44 20|               niego przesiedziałem. A lubo jego gościnność nie była
45 20|             jego chleba nie jadłem. A lubo była to z mojej strony ofiara,
46 20|               się z swoją babą, która lubo zawojowana przez Poniatowskiego,
47 22|             nie wiem, co on za jeden, lubo leśniczy mi szepnął, kto
48 22|         zgadnąć, co Pawlika spotkało, lubo się z tym nie chwalił, tylko
49 22|           które mi odeszle do Budy. A lubo jam go potem zapewnił, że
50 23|             umocowany ojców jezuitów, lubo obcując często ze swoimi
51 23|              na nic się nie przydały. Lubo od piątego roku życia już
52 23|           zaczął poufalić z organami, lubo przez dwa lata może mu jakie
53 23|             wyjmując księcia hetmana, lubo ten był jego bratem, starszym
54 23|              był świadkiem egzekucji, lubo z przyrodzenia twardego
55 23|              się rozprawić.~A książę, lubo przed Bogiem i ludźmi mógłby
56 23|     przywiązanie do księcia hetmana i lubo około dwudziestu folwarków
57 23|         pogróżki lekce sobie ważę, to lubo kawałka chleba nie mam,
58 23|              Pan strażnik powitał go, lubo z sercem kwaśnym, jednak
59 23|               do nas tak przemówił:~- Lubo jestem obrońcą strony wyzywającej,
60 23|           kosztowała, bo pan Tadeusz, lubo pozbawiony ręki, i sercem,
61 24|          magistra vitae" - a przecię, lubo głęboki mędrzec i nadzwyczajny
62 24|              nadzwyczajny krasomówca, lubo przez jego ręce przechodziły
63 24|              jestem, że te ich pisma, lubo pokupne, żadnego istotnego
64 24|         Radziwiłł, wojewoda wileński, lubo i był zaproszony do grona
65 24|         podpisanym został. Pan Jelec, lubo sprawę przegrał, w imieniu
66 24|              przed gankiem na nogach, lubo dobrze chwiejących się.
67 25|             podpan-ków, od takich, co lubo teraz możni, lecz ich dziadowie
68 25|              księcia koligat - to on, lubo zausznik króla, nie może
69 25|          całej Litwie, a ich gniazdo, lubo u mnie się zwiodło, dotąd