Part

 1 2 |        skórze by nie zapisać, jak i ile razy konfederaci barscy
 2 2 |              a będąc z nim zażyłym, ile że on był wielomownym, mógłbym
 3 2 |            oferta u nóg jej złożyć, ile że miał dobrą nadzieję,
 4 2 |             na łokieć nie zamienię, ile że ona mi się zda, aby łeb
 5 2 |          mieli czas jego doścignąć, ile że, poplątany końmi, nie
 6 3 |           zależy, przyczynił się, o ile mógł, do osłabienia przekonania,
 7 3 |             drugie tyle dóbr nabyć, ile ich miał, choć miał ich
 8 4 |          niektórym czułym kawałkom, ile razy na plac Turków wyprowadzał,
 9 4 |          nie może? Serce się kraje, ile razy czytam lub słyszę o
10 5 |      sędziego nie był to pałac, ale ile tam mieściło się gości!
11 5 |             do dyskursu się miesza, ile razy o nieboszczyku mówiono;
12 5 |        siebie konfidencją pozwalał, ile że był bardzo do państwa
13 5 |        barską mnie to przypomniało, ile że biegłem patrząc na najdostojniejszego
14 6 |            na nim wrażenia zrobiły, ile garść grochu rzucona o ścianę.
15 6 |          dworskich, a ciągle rość - ile że pan Mikuć, sekretarz
16 6 |             mimo siebie puszczając, ile uciążliwych dla mnie przewłok
17 8 |             z powodu, iż rewokował, ile mogli, prześladowali, a
18 8 |            bardzo siebie szacowali, ile że, pomimo kilkokrotnych
19 9 |           będzie gorzałkę z podwód, ile mu się podoba, ale na tym
20 9 |           popów, których jest tyle, ile pułków, to jest czterdziestu (
21 9 |           łyżką brał na swoje misę, ile mu się podobało, i wszyscy
22 10|   okrucieństwa nie dopuszczali się, ile że przy wielkiej porywczości
23 10|        dostało. A któż by naliczył, ile oni dowodów odwagi dali?
24 10|          sejmowy mógł być sądzonym, ile że nie tylko szło o uczynki
25 11|        swoimi albeńczykami jedność, ile można, zachować, nie pozwolił
26 11|        nienawidził i opierał się, o ile mógł, jej ustanowieniu,
27 11|           do wspaniałości nakłonić. Ile razy książę czym grubym
28 12|            od wielkiego zgorszenia; ile że gdy by mu tego n i e
29 12|       Dzierżanowski tego nachwytał, ile sam chciał.~I tak wszedł
30 12|   pięćdziesiąt lat i więcej minęło, ile razy mówię lub słyszę: Miserere
31 13|         prawodawca nie tyle mądrym, ile świętobliwym być powinien,
32 14|            swoje dodawał wsparcie i ile można było, nędzę nam osładzał;
33 14| przynajmniej tyle krzywdy narodowi, ile pociechy rządowi przynoszą.
34 15|             jest ciążące, nie tyle, ile nasze nad nimi kiedyś było,
35 15|             usług jej nie odmawiać, ile że pomagać wdowom i sierotom
36 15|           batogów wy-wzajemnić się, ile że mnie na rany Chrystusowe
37 16|         mową swoją. Umiałem czuć, o ile pochwała mojego charakteru
38 17|            na próżno, zostawili go, ile że w postępkach swoich był
39 17|             na niego nacierających, ile razy mu wypadało być Moskalem,
40 17|           aby Polaków Moskale bili. Ile razy ja, niby Moskal, a
41 18|          objawił. Wiemy tylko, że o ile jest lekkomyślnie im dotuszać,
42 18|       żywego, pomaga mu potajemnie, ile tylko w możności jego. Nareszcie
43 19|            jedno i jedno odpierać - ile że w każdej rzeczy świadomemu
44 19|           porwać i z sobą zataskać, ile że koń księdza Marka nie
45 19|            w ptaszka się przerzuci, ile razy się zamyślał, szamotali
46 20|          byłem, by trochę wypocząć, ile że mnie konie były się rozchorowały.~
47 20|           co wszystko wiesz, wiesz, ile łez i krwi dla ojczyzny
48 20|          żem cię nieco obraził; ale ile mnie to pociechy robi, żeś
49 20|             mojego tyle nie miłuję, ile ciebie.~Oto widzisz w mojej
50 20|            człowieka nienawidzę, że ile razy go spotkałem, jakby
51 21|            za nim bardzo obstawały, ile że on niczego nie pragnął,
52 21|             tyle mądrością słynęła, ile miłością pałała dla Chrystusa
53 21|           zaprzedajność ta sama. Za ile rubli kupisz Moskala, tyle
54 22|          złego dwóch na jednego", a ile z oka sądzić mogę, was więcej
55 23|            hetmana w niej zasiadał, ile razy wypadała jaka uroczystość
56 23|            nosie uderzyć tyle razy, ile tynfów szło na kartę. Czas
57 23|       pięćset tynfów, właśnie tyle, ile łóz dostał, i postąpił go
58 23|         przekręcać mojego nazwiska, ile żeś mi go nie dał, i proszę
59 23|           jakiego uchodził pan Ryś, ile że go miał za dobrego szlachcica,
60 23|        kalectwie życie mu zachować.~Ile dotąd gorszył nas pan strażnik
61 23|           więcej szczęśliwą, tylko, ile ona była ze mną.~I nie dawszy
62 24|          ale poczciwym statystą, bo ile mógł, przeszkadzał królowi
63 24|         obywatel poczciwy powinien, ile możności, bronić ustaw swojego
64 24|           naddziadów, starając się, ile możności, do nich łączyć
65 24|       okolicy spędzono prostaczków, ile tylko ich można było nagromadzić.
66 25|        księciem wojewodą wileńskim, ile teraz marszałek lub prezydent
67 25|            wsi nie przynosiły tyle, ile mu jedna; a po śmierci,
68 25|             na jego synowca spadło. Ile bowiem batogów sypnął był
69 25|           starosta zdrów pije wodę, ile jej się wleje, a ja sam