Part

 1 1 |       poczciwszych rządzić nie chce. Król Sas, którego wszyscy kochają,
 2 3 |              długo nawet cnotliwą; a król, coraz silniejsze do niej
 3 3 |              co Bóg zabrania, z tego król rozgrzeszyć nie może, z
 4 3 |          klasztoru by wstąpił. Dobry król, litując się nad jego losem,
 5 9 |         Suczawą przeciw Wołochom, że król Zygmunt ofiarował mu chorąstwo
 6 9 |             bracławskiej, którą jemu król przyobiecał. Obietnicy panowie
 7 11|          dowodu wrócenia activitatis król Stanisław konferował jemu
 8 12|             ostatnich czasach, kiedy król Poniatowski otrzymał pozwolenie
 9 12|       metryki koronne im składać, bo król zamiast kilku kilkuset może
10 20|           coś imośc przebąkiwała, że król przez Grójec przejeżdżał,
11 20|              Cyriak:~- Co to mnie za król, co go ktoś tam narzucił!
12 20|           zawsze ma być dodany jakiś król, to Sas, to Piast!~Ale my
13 21|        względami jej rodziców, i sam król August Wtóry, szczęśliwie
14 21|           dzieci. Jeszcze w dniu tym król mocno zmieszał świętobliwą
15 21|           ust przybliżała, chciał ją król w twarz pocałować, co za
16 21|         żadnym innym się nie zbawią. Król chciał być królem, pan panem,
17 22|     szlachetnym i godnym bytu, kiedy król Stanisław zaprowadził reformę
18 24|                                      KRÓL STANISŁAW~Nie jest to łatwo
19 24|           tak uczonymi jak polski. I król Poniatowski miał wielkie
20 24|             za Nieświeżem. A przecie król w swojej stolicy mieszkać
21 24|              Wiem dobrze, że w duchu król Stanisław niewiele o nas
22 24| jagiellońskiej, ku temu domowi, skąd król teraźniejszy czerpał i swój
23 24|          smak był utracił.~W r. 1784 król Stanisław, objeżdżając Wielkie
24 24|             go powitał czułą mową. A król, nieprzygotowany, dziwnie
25 24|             nowogródzkiego, że kiedy król nas opuścił, to chociaż
26 24|            czasie szkolnych popisów.~Król, otoczony czołem województwa
27 24|             powitał go mową. Po czym król, ciągle klęcząc, słuchał
28 24|       królewskich odpowiedziach - bo król na każdą mowę odpowiadał
29 24|              łacińską mową, na którą król odpowiedział tymże językiem,
30 24|              brzeski. Widać było, że król był uderzony wymową tego
31 24|             pociecha, co mi zostaje.~Król miał prześliczną do naszej
32 24|              rozbeczałem się, że sam król bardzo się rozczulił, podniósł
33 24|            kadencja świętomichalska, król oświadczył, iż rad by nawiedzić
34 24|            tak się uwinęli, że kiedy król przybył, zastał sędziów
35 24|            imieniem poddanym głoszą. Król zasiadł w krześle, a wszyscy
36 24|       imieniu wyroki się głoszą. Ale król przedziwnie się znalazł,
37 24|    wynurzeniem mojego przekonania, a król w krótkich wyrazach okazał,
38 24|         stołem. Przykro nam było, że król rad nierad wielkie grzeczności
39 24|              malutki kieliszek, gdyż król nie był wezwyczajony do
40 24|           naszym królem.~Po obiedzie król z księciem wojewodą wileńskim
41 24|          gdzie przede dniem stanęli. Król tam miał dwie doby zatrzymać
42 24|             króla, za nim pojechali. Król obiecał panu Rdułtowskiemu
43 24|            Uwiadomił nas chorąży, że król Jmć bardzo był wesół z przyjęcia
44 24|         doniesieniem, że lada chwila król przyjedzie. Jakoż niedługo
45 24|            dworską, z której wysiadł król, książę wojewoda wileński,
46 24|             ojciec przez dzieci, tak król przez wiernych poddanych
47 24|           okamgnieniu się napełniła. Król, kilka chwil zabawiwszy,
48 24|        zajęci mową i słuchaniem, gdy król wrócił na pokoje z księdzem
49 24|       bytnością króla na Litwie. Ale król przerwał z żywością:~- Mości
50 24|         czoła na-marszczyli; jeno że król, spostrzegłszy się, wnet
51 24|         starania nasze.~A tymi słowy król mocno uradował całą naszą
52 24|             dzielić gody królewskie. Król odpowiedział uprzejmie,
53 24|         zwykle pomiędzy uczonymi, aż król się odezwał:~- Zmiłujcie
54 24|            polskiej i litewskiej.~Co król mu odwdzięczył miłym uśmiechem.
55 24|   odwdzięczył miłym uśmiechem. Potem król zaczął po francusku rozmawiać
56 24|            rodzonego gospodyni domu. Król małym kieliszkiem pił zdrowie
57 24|         wstrzymywał nasz popęd, gdyż król miał po obiedzie rozdawać
58 24|      obywatelskie.~Jakoż po obiedzie król, wezwawszy JW. wojewodę
59 24|         oczekiwaliśmy ich przybycia, król jegomość kazał księdzu Naruszewiczowi
60 24|    Barzobohaty; także kilka starostw król naszym rozdał i nieco urzędów
61 24|        parnawskie. A sposób, w jakim król te godności rozdawał, był
62 24|             pili, co się wlało. Choć król okazywał, iż był rad tym
63 24|             drugiego i przekłada, że król nazajutrz z rana musi jechać,
64 24|             piliśmy, że kiedy z rana król wsiadał do karety, zastał
65 24|              tylko nie dostawało, aż król jegomość raczył nas i urzędem
66 25|              się wkrótce odnowiło: i król, i dwór, i magnaci, a co
67 25|              wytrzymać i mawia: "Czy król myśli papiernie zakładać,