Part

 1 1 |          przypisywali, która lubo o niej przemilczę, jemu samemu
 2 2 |             niechże pilnuje, abym z niej nie zlazł, bo mu w łeb wystrzelę
 3 3 |           król, coraz silniejsze do niej czując zapały, używał dworzanina
 4 3 |             i samemu osobą swoją do niej akces zrobić, a zapewnił
 5 5 |            taka intercyzą; bo był w niej i porządny kawał chleba,
 6 6 |      najtańsza, i kto inny mógłby z niej wyjść na szerokie dziedzictwo;
 7 6 |     najobszerniejszej; ale w nocy w niej ledwo kotowi przecisnąć
 8 6 |         Tryzny pękła, tak silnie po niej uderzył książę wojewoda,
 9 7 |          pierwszej mojej usługi dla niej ciągle pieści moją duszę.
10 8 |         ojczyznę, a jeszcze coś dla niej oberwał po kościach, między
11 8 |           było zakład trzymać, że z niej się nie powróci, książę,
12 8 |     jedenastej skończyła; a tyłem o niej wiedział powracając z teatru,
13 8 |    osobiście przyznały. Ekstrakty z niej księciu wojewodzie wileńskiemu
14 8 |         papierową, ale ciężką, bo w niej było pięćdziesiąt czerwonych
15 8 | Kurdwanowski i kilkakrotnie o to do niej się zgłaszał. Ale ta wdowa,
16 8 |         można powiedzieć, że się do niej lat blisko trzydziestu gotował.~
17 9 |           interesa konfederacji, do niej się ciągle zgłaszając i
18 9 |            pięknym swoim ubiorze do niej właził i zanurzywszy się
19 9 |            Siczy, ani w ziemiach do niej należących i żadnej nie
20 9 |             i zaprowadziwszy nas do niej, zaczął do nas mówić bardzo
21 9 |          Siczy zasług i znalazłem w niej znaczenie. Już lat przeszło
22 10|            ani krwi, ani trudów dla niej nie żałowali i wszyscy są
23 10|     zakończyć w tułactwie niżeli od niej się recesować. Był JW. Rzewuski,
24 10|        młodzieży przewodniczył i od niej ku sobie ślepe przywiązanie
25 10|            że mało kto na Litwie do niej należał, więc w większej
26 11|      Borowskiemu. W. Sołohub, że do niej równie żadnego prawa sobie
27 12|     zatęskniwszy się za ojczyzną do niej powrócił, a jako nieszlachcic,
28 12|      zamkniętej komorze posłał i na niej marszałka złożył, gdzie
29 14|          nie była tak słodką, że do niej Polak nigdy wzdychać nie
30 14|          sam domyślałem się nieco o niej, bo gubernator, ciągnąc
31 14|        wpada do naszej ciemnicy i z niej mnie, jakoż i pana Grużewskiego,
32 14|             byli Polacy, co mieli u niej wziętość, a chociaż to samo
33 15|           nie zbawi. Trzeba być dla niej jeszcze pokutnikiem, wyznawcą,
34 15|           pociecha: byle się gród o niej dowiedział, rozdział XIV
35 15|          oba kawalerowie. Ja was do niej zaprowadzę i do konferencji
36 16|          znajdzie dla siebie, rad w niej rozrywkę znaleźć, bo już
37 16|      kościami, nieszpetna: będzie z niej ale gospodyni! Wszak znasz
38 16|    Soplicową. Lubo przed szlubem do niej pięciu słów nie byłem wyrzekł
39 16|             ją, bom jak najlepiej o niej trzymał spuszczając się
40 16|              Ośmnastu laty byłem od niej starszy, a przecie ją przeżyłem.
41 17|         gotów odpuścić, gdyby się w niej przynajmniej dziesięciu
42 17|            okiem rzuci, stanie przy niej jak wryty i w nią się wpatruje
43 17|     skwapliwym poświęcać siebie dla niej. Kiedy po śmierci Augusta
44 17|       przebył, istny męczennik, i z niej nie wyszedł, aż kiedy Moskwa,
45 17|         ojczystych i nieubłaganą ku niej nienawiść. Zdjęto z niego
46 17|          krzyżem do dźwigania, bo w niej upatrywał wielką klęskę
47 18|         skonał, gdyby Opatrzność do niej nie była zaprowadziła dwóch
48 18|            jeszcze w dzieciństwie u niej umarł, że ciągle sumienie
49 18|            do Warszawy, wyrobić dla niej od króla list żelazny, którego
50 19|     człowiekiem. Niech jej syny dla niej znoszą przeciwności, niech
51 20|   dowiedzieć o swoich imiennikach w niej pozostałych, A na moje szczęście
52 20|           wioszczyny, jako zwykle w niej domu nie zastanie, zaraz
53 20|        poświęceniem, a cierpieć dla niej nie chcesz?~- To już nadto,
54 20|             chcę? A byłże kiedy dla niej większy ode mnie męczennik?
55 20|             moskiewskie więzienie w niej znachodzę. Radomska konfederacja
56 20|       zgrzybiał, tyłem cierpiał dla niej; tylko się żyje, aby jej
57 20|           doświadczył, jak teraz do niej trafić; ja panu do chorążyca
58 21|            to poddanie się było dla niej większym nad wszystkie dawniejsze
59 21|            za swoje, byleśmy się do niej tulili, bo ona, co zechce,
60 22|   podziękować mu za łaskę; a on, na niej nie przestając, sam chciał
61 23|            stołem księcia hetmana w niej zasiadał, ile razy wypadała
62 23|           co jest pod kondemnatą, z niej kwituje, ale ten, co ją
63 25|             imię boskie ruszyłem na niej wprost do zamku. Przed bramą
64 25|            kwaterze, ale niedługo w niej siedziałem, bo dano mi znać,
65 25|           na sesji, to było, ale po niej każdego uprzejmie zaprosił,