Part

 1 4 |          jako czysty Turczyn, mógł coś niedobrego do tej szabli
 2 4 |           nie wspomni, ale słuchać coś takowego poczytuje sobie
 3 5 |            dłużniczka za tulipany, coś mnie przyniósł w jesieni,
 4 5 |  przybliżywszy się do W. sędziego, coś mu szepnął, a sędzia wstawszy
 5 5 |      ciągnął do Omniewicz i ciągle coś rozprawiał sędziemu i jego
 6 5 |           palestry i każdemu z nas coś przyjemnego powiedział,
 7 5 |    Chorążanka w płomieniach ustami coś ruszyła, ale nie można było
 8 5 |         posturze, nim się odważyła coś szepnąć księciu, aż dopiero
 9 6 |             ja nikogo. Ojcze Idzi, coś chciałeś wystrzelić, aleś
10 7 |          umiem; kazał mnie napisać coś, aby widzieć, czy dobrą
11 7 |          naglili na mego pana, aby coś zacząć, bo jego mieli za
12 7 |           do okna i zaczęli z sobą coś szeptać, a po kilkunastu
13 8 |       palestry obywatelom służyć." Coś się z prawa pamiętało, reszta
14 8 |         bił za ojczyznę, a jeszcze coś dla niej oberwał po kościach,
15 8 |       Panie Sewerynie dobrodzieju, coś ci panowie do mnie mówią
16 8 |          opuścił, byle mu za niego coś kapnęło. Bo to był z tych,
17 8 |        mara, że o tym myślał, więc coś mu się i przyśniło, ale
18 9 |           Michał ciągle z litewska coś plótł dziewce, czym mógłby
19 10|            przez piąte i dziesiąte coś usłyszawszy twierdzi, jakoby
20 11|           Panie kochanku, pan Leon coś się bardzo na mnie rozchimerował,
21 11|           tym. Pana Leona wyraźnie coś było przystąpiło, bo zaczął
22 11|         czerwonych złotych: wykup, coś pozastawiał, potraktuj mnie
23 12|           już teraz miarkuję, skąd coś podobnego wyjść mogło. Dowiedziałem
24 12|           już przełknąć me mógł, i coś mówił niewyraźnie, ale można
25 16|       kawał chleba, bo zawsze było coś do roboty; i chociaż o nadgrodę
26 16|            i można by było co roku coś sobie oszczędzić. Jednakże
27 16|        grosza nie dopędzał, a żeby coś schować, ani myśleć o tym
28 16|         dla drugich, nieraz się na coś przydał mój rozum. Jużeś
29 16|     siostra stryjeczna; moje słowo coś tam waży. Do Gruszówki niedaleko,
30 16|      chętnie porzucić, jeżeli mnie coś przeciw niemu zainstynktuje.
31 16|   niespokojności, a nawet strachu. Coś to było na kształt świsłockiej
32 16|         przecie majątek się robił. Coś się już dało, a po śmierci
33 17|          zdaje mi się, że ojczyzna coś wskórała, a ta myśl tak
34 18|            między ludźmi, a jeżeli coś się zostało, co by dotykalnie
35 18|          ma prawa do tego majątku, coś go posiadał. Wystaw klasztor,
36 19|    ówczesnych wyobrażeń; ludzie im coś nadzwyczajnego przyznawali,
37 19|        certamen [spór] z takim, co coś nachwytawszy, nic nie zgłębił.
38 19|        dawno waćpan się spowiadał?~Coś mu na to odpowiedział ni
39 20|         się wrócił, i wywiozło się coś do oporządzenia domu, i
40 20|            trudno czasem, żeby się coś i nie wymówiło, bo serce
41 20|  spowiednik lepiej wie ode mnie, a coś nabroił, to diabeł na swojej
42 20|      milcząc patrzali na niego, bo coś było w nim, że nie można
43 20|          bo taki diabeł nie śpi, a coś imośc przebąkiwała, że król
44 20|      regimentarzu, nie cofaj tego, coś pierwej powiedział, święte
45 21|       wielki lichwiarz: da on niby coś, ale z wielkim procentem
46 22|             i siedmioletniej wojny coś się zaczepiło, i w czasie
47 22|      Wracam panu trzos nietknięty: coś pan tam włożył, to i znajdziesz.
48 22|        pokaże się, żem się zdał na coś, czy konfederacja wyrobi
49 23|         jak wystąpi, zawsze na nim coś nowego i nieprzewidzianego.
50 23|       okolicznościach umiał zawsze coś wymyślić, a modnisie nieświescy,
51 23|       chodzi, ale o śmiech ludzki, coś na mnie ściągnął. Ja twoich
52 24| przyjmowałem, chociaż kilkakrotnie coś mnie chciał wetknąć w ręce.
53 24|     Napatrzyłem się na niego: było coś czarującego w tych rysach
54 24|     urzędników i szlachtę, każdemu coś powiedział takiego, co go
55 24|        kielicha, aby któremu z nas coś się nie wypsnęło, bo jakbykolwiek
56 24|         świeżo zaszczyconemu umiał coś obowiązującego powiedzieć.
57 25|          przeczę, by nie miało być coś gruntownego w tym zarzucie,
58 25|          plagi na tych, do których coś upatrzył, co nie było trudno,
59 25|   przypomniał sobie, że mu jeszcze coś należy od starosty kaniowskiego,
60 25|           ogorzały jak Cygan, było coś odznaczającego się w jego
61 25| odznaczającego się w jego obliczu, coś okazującego, że był nawykłym
62 25|         miły w opowiadaniu! Ciągle coś wesołego miał do mówienia.~-