Part

 1 1 |            kościół był jak nabity szlachtą, którym mnóstwo panów przewodziło.
 2 1 |           Te Deum laudamus, a my, szlachta, śpiewali wtór i niektórzy
 3 1 |       Rzymowi obrzydłych, ale nie szlachta rzymska. Taka to wolność,
 4 3 |        domu wojewody, nigdy przed szlachtą nie zakrytego, to listy
 5 3 |           jeszcze trudniej między szlachtą promować, wielce się zasmucił
 6 3 |       było partii i nie mogła się szlachta godzić; aż ledwo się zjawił
 7 5 |          wieku, znaliśmy, że jako szlachta, wszyscy my równi byli między
 8 5 |         naściskawszy się z bracią szlachtą, książę krzyknął na koniuszego
 9 5 |   przyjaciel, panie Ignacy! Kiedy szlachta na koniu, chcesz, żeby Radziwiłł
10 5 |      urzędnicy wprzódy, dalej my, szlachta, ordynkiem po dwóch przy
11 6 |           skakał [wojewoda] przed szlachtą nowogródzką: ona zawsze
12 6 |         pana Michała reflektowała szlachta, pewnie refektarz byłby
13 6 |           ojca Idziego i Nepty. A szlachta okoliczna, która za księciem
14 6 |   obiadował na dzień: pierwszy ze szlachtą okoliczną na dziedzińcu
15 6 |      koniec interesu z Tryzną (bo szlachta taki na to krzyczała), a
16 6 |         Zgoda! - zaczęła krzyczyć szlachta. Aż tu pan Kazimierz Haraburda
17 6 |         nazwał szalonym. My oboje szlachta, zatem niech nas szable
18 6 |      tylko sejmikiem byli zajęci.~Szlachta, ucieszona postępkiem księcia,
19 6 |      Jaśnie wielmożni i okoliczna szlachta, magnaci i zaścianki byli
20 6 |         On siadł na beczce, a wóz szlachta ciągnęła po ulicach Nowogródka.
21 6 |       biskupstwo smoleńskie.~A tu szlachta jak zaczęła się gromadzić,
22 6 |            Zgoda! - odpowiedzieli szlachta z zaścianków. - Pana Rejtena
23 6 |         panów braci do wetowania.~Szlachta zaczęła głosować, ale ledwo
24 7 |      prawie wszyscy panowie i my, szlachta, życzyliśmy sobie, aby syn
25 7 |      zgodzę; ale dawniej jakoś to szlachta przywykła do rodu, co panował
26 8 |      bardzo w kieszeń zazierając, szlachta mi powierzała interesa.
27 8 |           trybunał, i pany, i my, szlachta, wielceśmy się z postępku
28 10|        śmierci, gdyby chciał; tak szlachta była z niego kontenta, bo
29 10|        było województwo, w którym szlachta do końca zachowała przywilej
30 10|       poświęceni księciu, byliśmy szlachtą polską, i żaden z nas nie
31 12|           buchalterii, do których szlachta nasza niezdatna, różnych
32 12|         oni, nazbierawszy grosza, szlachtą się porobili i między sobą
33 12|        Bogu, że jeszcze na Litwie szlachta się trzyma i od dziadów
34 12|           nie chcemy! - krzyknęła szlachta. - Pan Bóg i twoje zasługi
35 12|        godzą się. Dość że ta sama szlachta, co nie tylko urzędziku,
36 13|        piszą i naród im wierzy, a szlachta poszła tam w poniewierkę,
37 13|           stanu oddzielnego; byli szlachtą, byli narodem, na przestronnym
38 14|           szczęście, kiedy z nich szlachta powstawała; ale między nami,
39 14|      powstawała; ale między nami, szlachtą nawet, zawziętości mało,
40 15|          Aż tu cudem jakimś prosi szlachta, aby na następne trygenium
41 15|      zaczęli, idąc za dworem, ale szlachta jakoś się trzymała. Pamiętam,
42 17|      oprzeć; ale tameczna plugawa szlachta, jak on przestał im bechtać
43 20|          gawędy nie potrzeba. My, szlachta, tego u siebie nie mamy
44 20|         się uroiło nad starożytną szlachtą panować. My tu leżym, tam
45 20| uniesieniem tylko mówi, my pany i szlachta, a nie zbójce, a co się
46 21|           jego poparło, po wtóre, szlachta i pospólstwo za nim bardzo
47 21|        namawiano mnie do urzędów, szlachta gwałtem chciała, bym sędzią
48 22|           a co się tyczy Wołynia, szlachta tameczna, rada, że między
49 23|      swego rodu nie mogą. A uboga szlachta, choć równa w zacności,
50 23|   następną psotę: między pokojową szlachtą księcia wojewody był pan
51 23|       Bogiem i przed wami, bracią szlachtą, że nie z powodu jakiej
52 23|       przed Bogiem i wami, bracią szlachtą, że jeżeli wpływam do tego
53 24|     papier pod książki, jak u nas szlachta rolę pod żyto i jęczmień,
54 24|           go odprowadziły urząd i szlachta brzeskalitewska, przyjętym
55 24|          między sobą składkę, my, szlachta, bardzo się obruszyli, że
56 24|         duchowieństwo, urzędnicy, szlachta, ba, i prostaczkowie nawet.
57 24|          nas w zakonie jak między szlachtą, gdzie każdy starszy? U
58 24|       widocznego wstrętu. Ale my, szlachta, rozrzewniona jego bytnością,
59 25|          lat dwadzieścia! A jeśli szlachta między sobą się powadziła
60 25|     kiedyśmy razem nie nahajem ze szlachtą, ale szablą z wrogiem wojowali.
61 25|         hroszy żal, ale kraju; my szlachtą stali, a jak szlachectwo