Part

 1 1 |      sejmach więcej nie widziałem. Oni siedzieli w ławkach, a my
 2 4 |      zasiadać z władykami ruskimi. Oni to sprawili, że dotąd biją
 3 5 |           sług jak dzieci; toteż i oni za niego ubić by się dali.
 4 7 |   pokojowymi będąc najuboższym, bo oni wszyscy byli obywatelskimi
 5 7 |   dziesiąte domyślałem się, o czym oni konferują z sobą, tak nawet
 6 8 |            patrzał!. Doczekają się oni zapewne czegoś dobrego,
 7 8 | Radziwiłłowie birżańscy, są silni, oni rej wodzą dysydentami obydwóch
 8 8 |       drugi kasztelanem lubelskim; oni pierwszymi mecenasami byli
 9 8 |      kontuszów. Ja im się ukłonił, oni mnie i wszedłem do szynku.
10 8 |    zastałem na przyzbie u karczmy. Oni stali kołem przy nim, a
11 8 |            przy młyńskim kamieniu. Oni czekali na przybycie członków
12 8 |        ustępu nie wypraszano, jeno oni sami przez delikatność wychodzili.
13 9 |           powodować, tym więcej iż oni szczerze byli przywiązani
14 9 |   lekkością tańczył, prysiudy, jak oni nazywają, do ziemi robiąc,
15 9 |       znajete zaporoskich Kozaków? Oni z ryboj w desiat' podwod
16 9 |        wozy. To moje szczastje, co oni z hroszami tu prybyły, w
17 9 |         powernut. Te bogate żupany oni ne z soboju prywezły, bo
18 9 |            to wy ich obaczyte, jak oni u sebe chodzą.~To jeszcze
19 9 |      piętaków się zostało. Dopiero oni kazali podać sobie kadkę
20 9 |     Dowiedzieliśmy się, że pierwej oni rabowali Smilańszczyznę
21 9 |      siedział osobno i to jadł, co oni, ale oprócz dzbanka wody
22 10|            A któż by naliczył, ile oni dowodów odwagi dali? Nikt
23 11|      powinien być karany. To kiedy oni nie oglądali się na JO.
24 12|             tego do transportów. A oni, nazbierawszy grosza, szlachtą
25 12|           okropnie się pomieszali (oni to mieli go za charakternika),
26 12|      uciekających żołnierzy. Jakoż oni na widok wodza opamiętali
27 12|             ich znajdzie, gdzie by oni nie byli. Myśmy wszystkie
28 12|          rada ich potraktować, ale oni, obtrząsnąwszy chatę, widzą
29 13|          ich wyklinali, chcąc, aby oni z siebie dawali przykład
30 13|          się o dyspensa, dlatego i oni ród swój zwiedli, choć nie
31 13|          choć nie tyle.~Jeżeli się oni na ciele jeszcze cokolwiek
32 13|        piszą i uczą rozumu narodu. Oni po jurysdykcjach mecenasują,
33 13|        zawsze się podoba, znaleźli oni wstęp do panów i pań naszych -
34 14|        blisko dwóch lat służyli, a oni na wygnaniu jeszcze musieli
35 15|         prawdę powiedziawszy, mają oni słuszność, bo na taki skład
36 17|           był groźny, że nie tylko oni, ale i dzieci, i żona nawet
37 17|             ale ta wesołość, którą oni chcieli rozerwać jego ponurość,
38 17|          za dziesięciu stanie; abo oni wiedzą ilość naszych?~-
39 17|         wiemy, wiele ich jest, ale oni co do jednego policzyć nas
40 17|          wpaść w ręce Moskalów, bo oni niezawodnie byliby go zamęczyli. -
41 17|        nowogródzcy są w Warszawie, oni zdrajców ojczyzny myślą
42 19|         Rada Nieustająca, w której oni zasiadają, a ja, człowiek
43 19|            raczył odwilżać. A czyż oni wtedy mówili: "Nie ma ratunku,
44 19|           na mnie, a swoje róbcie; oni dziś mnie rady nie dadzą."
45 19|          towarzyszami podróży, ale oni ciągle go gabali; a że była
46 19|            i swobodnie ich puścić: oni mnie tu zawieźli; na moją
47 19|           żądania księdza Marka, a oni wszystkim do nóg, a najwięcej
48 19|           swój mucet podarował, że oni ją między sobą podzielą,
49 20|           pomyślne czasy, choć ani oni sami, ani ich dzieci nawet
50 20|            raz się odrodzić, ażeby oni swojego powołania dopełnić
51 20|          powołania dopełnić mogli. Oni będą więksi od was, a przecie
52 20|           nie poznają się zrazu, a oni będą zwiastunami rozwiązania
53 22|          znaleźć stosami; wszak to oni przy sterze rządowym siedzieli.
54 22|   hultajstwo ścisnęli w ostępie, a oni do nas dali z rusznic, pan
55 22|          źle być nie można. Wiedzą oni, że ich dwóch w moim ręku,
56 22|        ludzi w dyby pozabijał. Czy oni szkodę jaką robili, czy
57 22|     przystoi zostać wywołańcem jak oni, co gdyby nawet i poczciwie
58 24|           tę sprawiedliwość, co ją oni jego powagą i imieniem poddanym
59 25|          wszystkich panów, wkrótce oni się znowu pokażą. Alboż
60 25|      polsku, drugi po rusku; jedli oni chleb pański, ale dlatego