Part

 1 1 |         wileński, dostojny wodzu naszego świętego związku, zdawałem
 2 4 |     świętobliwe dzieci wielkiego naszego Odrowąża, wy, prawi obywatele,
 3 4 |       dusze nie przestają błagać naszego Ojca, ażeby nasze zaślepienie
 4 5 |    wczorajszego pan Wolski, wnuk naszego niegdyś, a teraz nieboszczyka,
 5 5 |      odeszliśmy od rozrzewnienia naszego, gdy pora obiadowa złączyła
 6 5 |          święte słowa Zbawiciela naszego. Po skończonej mszy książę
 7 6 |       być lepszego zdarzenia dla naszego województwa, jak żeby przewodnictwo
 8 6 |           jak żeby przewodnictwo naszego sejmiku poruczyć JO. księciu,
 9 6 |      kandydatów dwóch obywatelów naszego województwa się podali:~
10 8 |     dostali?~- Kiedyś ty dotknął naszego kamienia, toś już z naszego
11 8 |      naszego kamienia, toś już z naszego spichlerza.~- A jakże wy
12 8 |          jeden - czy twardsze od naszego. Ja jestem marszałkiem koła,
13 8 |       królowej Jadwigi, a teścia naszego Jagiełłą, kilkanaście węgrzynów
14 8 |        on nie wiedział o prawach naszego młyna.~Tu już się zaczął
15 8 |    czternastej próby. Wedle praw naszego młyna, kto trzy razy się
16 8 |         nie wypróżnili.~W czasie naszego pobytu w Lublinie cudowny
17 9 |       szczęściem i przytomnością naszego wodza, JO. księcia Radziwiłła,
18 9 |           a opłakaliśmy przygodę naszego nieodżałowanego kolegi (
19 9 |          już był przygotowany do naszego przyjęcia i z panem Azulewiczem
20 9 |        orszańscy wzięli wstęp do naszego domu, bo mój ojciec, pomimo
21 9 |          był z ich ręki, u dworu naszego nie mógł się utrzymać i
22 9 |         nam córkę zawieziesz? My naszego dziecka na włóczęgę puścić
23 11|       kogo chce pan Leon, byle z naszego grona. I w tym uważajcie,
24 11|          pod sąd. Bo wedle opisu naszego rzecz nasza skończona i
25 11|          nieradzi, pomścilibyśmy naszego księcia. Przyjaciele i słudzy
26 11|        senatora i kuzyna księcia naszego, czego by się na dal mógł
27 12|        czy zaszczyty i szczęście naszego szlachectwa jedynie na równości
28 12|        zające z pistoletu bił, i naszego języka się wyuczył, i nasz
29 12|    Polaka i sam zaczął zasłaniać naszego wodza, mówiąc: "Leżaszczaho
30 13|        tu sprawdza się obietnica naszego Zbawiciela: "Gdzie kilku
31 15|          A Bóg świadek, że prawa naszego nie rozumie, tylko szczebiotliwością
32 15|    nastąpił, ich rozum lepszy od naszego. Szczerze się wyspowiadam,
33 15|  przywitawszy i dziękując nam za naszego czasu poświęcenie, my czekamy,
34 17|        potomków pierwszych domów naszego województwa. Jedne wziął
35 17|        się, by uwieczniać pamięć naszego bohatera. Ubogich kilka
36 19|          wóz wjeżdżają prosto do naszego obozu, gdzie tego dnia straż
37 20|          i dwóch braci rodzonych naszego naczelnego wodza, i tylu
38 21|          ich nie daje - może dla naszego dobra dar odwlecze, może
39 22| hajdamaków. Bywa często Pawlik u naszego leśniczego i ja go tam razu
40 22|         jeszcze wstyd, że pomimo naszego statutu i naszych konstytucji
41 22|   hultajów, szastający się około naszego stołu, widząc, że mnie oddaje
42 23|        się owym narodom, niby od naszego kształtowniejszym, gdzie
43 24|    którym miał dożywocie z łaski naszego księcia wojewody, bo więcej
44 24|  przyjacielem, zgadało się wedle naszego zwyczaju o rzeczach publicznych.
45 24|         Godzi-li się przepomnieć naszego księcia?~A pan Bohusz:~-
46 24|          wam wiadome uprzedzenia naszego księcia przeciw wszystkiemu,
47 24|         ze swoich, zaczynając od naszego księcia. Wiem dobrze, że
48 24|           nie chcą za przykładem naszego księcia szczerze się pojednać
49 24|    Litewskie, nie ominął stolicy naszego Mendoga. Między nami, Nowogródzianami,
50 24|     pięknego oblicza. Na granicy naszego województwa, gdzie go odprowadziły
51 24|      swojego pobytu nosił mundur naszego województwa. Wielmożny Rdułtowski,
52 24|    dobrze urodzeni] dotykali się naszego pomazańca. Była wielka okazałość
53 24|    zawsze było przeciwne duchowi naszego prawodawstwa, że to było
54 24|      porzucić trzeba, a przestać naszego Zbawiciela krzyżować gardząc
55 24|         się, nie odbierajcie nam naszego Piasta! Niech on nam służy
56 24|        Niesiołowskiego, wojewody naszego. A potem kielich puścił
57 24|      pana chorążyca litewskiego, naszego posła, a brata rodzonego
58 24|      miłością zapaliliśmy się do naszego pana, że byliśmy jak w gorączce:
59 24|       odprowadziła aż do granicy naszego województwa. Ale kiedy po
60 25|      córka jedynaczka była matką naszego księcia, miał starostwo